ไท่หวง สูบกลืนสวรรค์ - ตอนที่ 107 ริบสถานะ

เหล่าอาจารย์ที่ปรึกษาสิบกว่าคนหันมามองพวกจางชิง

“ฝีมือดาบรวดเร็วมาก ฟันขาดเส้นเอ็นขาของทุกคนในครั้งเดียว!”

อาจารย์ที่ปรึกษาระดับหนึ่งคนหนึ่งร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ ฝีมือดาบที่รวดเร็วและแม่นยำเช่นนี้ ต้องมีฝีมือระดับสูงหลายสิบปีจึงจะทำได้

อาจารย์ใหญ่ทั้งสามและอาจารย์ที่ปรึกษาระดับสูงต่างก็เห็นด้วย กระบวนท่าดาบนั้นสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ คนที่ไม่รู้คงมองไม่ออก พวกอาจารย์ใหญ่เหล่านี้ล้วนมีอายุหลายสิบปีหรือหลายร้อยปี

เพียงแค่มองแวบเดียว ก็รู้ได้ทันทีว่าฝีมือดาบของหลิวอู๋เสียนั้นเก่งกาจเพียงใด ไม่มีความลังเลใด ๆ ทั้งสิ้น ฟันขาดเส้นเอ็นขาของทุกคนได้อย่างง่ายดาย

“นี่เป็นฝีมือของเจ้าหรือ?” ฟ่านเจินถาม

“ขอรับ!”

หลิวอู๋เสียไม่ปิดบังอะไร การกระทำของเขาไม่เคยมีการโต้แย้งหรืออธิบาย

“บอกเหตุผลข้าฟังหน่อย!” ฟ่านเหย่ผิงเน้นเสียง

เว้นแต่จะมีเหตุผลเพียงพอ การที่ทำร้ายผู้เข้าสอบถือเป็นความผิดใหญ่หลวง สำนักศึกษาจักรวรรดิจะต้องให้ผู้ปกครองและตระกูลต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องได้รับคำอธิบายที่สมเหตุสมผล

“ไม่มีเหตุผล!”

คำตอบของหลิวอู๋เสียเกินความคาดหมายของทุกคน คิดว่าเขาจะต้องอธิบายบางอย่าง แต่กลับพูดว่าไม่มีเหตุผล

นี่มันเหมือนการแหย่รังผึ้งชัด ๆ

เมื่อพูดจบ เหล่าอาจารย์ที่ปรึกษาสิบกว่าคนก็โกรธจัด ไม่เคยมีใครกล้าพูดกับอาจารย์ใหญ่เช่นนี้มาก่อน คุณเป็นแค่ผู้เข้าสอบ ยังไม่ได้เป็นศิษย์ของสำนักศึกษาจักรวรรดิ กล้าหาญขนาดไหนกัน

เซียวผิ่นจือหัวเราะในใจ นึกไม่ถึงว่าหลิวอู๋เสียจะฆ่าตัวตายเช่นนี้ แบบนี้ก็ดีแล้ว ไม่ต้องให้เขาไปยุยงส่งเสริมอีก

“เจ้าหนู กล้าหาญมากนะ กล้าฆ่าผู้เข้าสอบต่อหน้าต่อตา ไม่เพียงไม่สำนึกผิด แต่ยังทำร้ายเส้นเอ็นขาของศิษย์สิบกว่าคน กฎของสำนักศึกษาระบุว่าจะต้องประหารชีวิต!”

เมื่อครู่ มีอาจารย์ที่ปรึกษาคนหนึ่งแอบพูดคุยกับฟ่านเหย่ผิงอยู่ตลอดเวลา หลิวอู๋เสียเห็นอย่างชัดเจน อาจารย์ที่ปรึกษาคนนั้น เห็นได้ชัดว่าสนิทสนมกับฟ่านเหย่ผิงมาก

เหล่าศิษย์ที่อยู่ข้างหลังหัวเราะเยาะด้วยความยินดี หลิวอู๋เสียกำลังจะซวยแล้ว นอกจากไปเตะต่อยอาจารย์ที่ปรึกษาแล้ว ยังกล้าขัดขืนอาจารย์ใหญ่ด้วย นี่เป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนนับตั้งแต่ก่อตั้งสำนักศึกษาจักรวรรดิ

“นี่แหละคือปรัชญาการเรียนการสอนของสำนักศึกษาจักรวรรดิ บิดเบือนความจริง มืดบอดต่อความถูกผิด!”

หลิวอู๋เสียหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา ท่าทางดูถูกเหยียดหยาม

ทุกคนเห็นชัดเจนว่า หลิวอู๋เสียดูถูกทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น ไม่เว้นแม้แต่อาจารย์ใหญ่

ยิ่งไปกว่านั้น ยังทำให้เหล่าอาจารย์ที่ปรึกษาโกรธแค้นยิ่งขึ้นไปอีก พูดว่าพวกเขาบิดเบือนความจริง มืดบอดต่อความถูกผิด แบบนี้ก็ไม่ต้องเข้าร่วมสำนักศึกษาแห่งนี้แล้ว

“เจ้าหนู กล้าดูถูกสำนักศึกษาจักรวรรดิของเราเช่นนั้นหรือ คิดว่าพวกเราไม่กล้าฆ่าเจ้าเช่นนั้นหรือ”

อาจารย์ที่ปรึกษาที่พูดเมื่อครู่รีบโผล่ออกมา เตรียมจะฆ่าหลิวอู๋เสีย

“ต่งเยว่ ใจเย็นก่อน!”

ฟ่านเจินขัดจังหวะอาจารย์ที่ปรึกษาที่กำลังพูดอยู่นามต่งเยว่ และสนิทสนมกับฟ่านเหย่ผิงมาก พวกเขาสอบเข้าเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาด้วยกัน

“ฮึ!”

ต่งเยว่แค่นเสียง ถอยหลังไปหนึ่งก้าว แล้วจ้องหลิวอู๋เสียอย่างโกรธแค้น

“ไม่ต้องเป็นห่วง พวกเราสำนักศึกษาจักรวรรดิจะทำผิดไม่ได้แน่ ถ้าพวกเราทำผิดจริง ข้าจะขอโทษเจ้าเอง แต่ถ้าเจ้าฆ่าคนบริสุทธิ์จริง ข้าก็จะไม่ปราณีเจ้าเช่นกัน”

ฟ่านเจินใช้ทั้งความอ่อนโยนและความแข็งกร้าว สมกับเป็นอาจารย์ใหญ่ ทำอะไรก็มีเหตุผล

พูดแบบนี้แล้ว หลิวอู๋เสียก็รู้สึกสบายใจขึ้นบ้าง ถ้าทุกคนในสำนักศึกษาจักรวรรดิมีความสามารถเท่าฟ่านเหย่ผิง สำนักศึกษาจักรวรรดิก็คงจะโกหกหลอกลวงเกินไป

เฉินเล่อเหยาอยากจะอธิบาย แต่ถูกเซวียผิ่นจือจับไว้ไม่ให้นางพูด

ส่วนฟ่านเหย่ผิง แน่นอนว่าจะไม่ออกมาพูดเอง ส่วนศิษย์คนอื่น ๆ ก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้เลย คนที่จะสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเขาได้ก็คือเฉินเล่อเหยา แต่ถูกเซวียผิ่นจือขัดขวางไว้

“ท่านอาจารย์ใหญ่ ข้าว่าถ้าข้าไม่คาดเดาผิด เสาทดสอบนี้น่าจะติดตั้งดวงแก้วบันทึกความจำอยู่ ต้องการทราบรายละเอียด ก็แค่เรียกคืนข้อมูลออกมาก็เท่านั้น”

หลิวอู๋เสียจ้องมองเสาทดสอบ บนยอดเสาติดตั้งดวงแก้วบันทึกความจำอยู่จริง ทุกวันจะเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น ดวงแก้วบันทึกความจำจะบันทึกไว้ได้หมด

มันเหนือกว่าบันทึกความทรงจำมาก สามารถบันทึกได้นานมาก

เมื่อได้ยินคำว่าดวงแก้วบันทึกความจำ ฟ่านเหย่ผิงตัวสั่นเล็กน้อย เผยสีหน้าไม่ดี หลายเรื่องเขารู้ดี เช่น บอกใบ้ให้จางชิงทำลายหลิวอู๋เสีย

สามอาจารย์ใหญ่มองหน้ากัน และพยักหน้าให้กัน เรื่องนี้รู้กันเพียงไม่กี่คน นอกจากอาจารย์ใหญ่แล้ว แม้แต่อาจารย์ที่ปรึกษาที่มาด้วยกันก็ไม่ทราบ

ดวงแก้วบันทึกความจำแต่ละก้อนมีมูลค่ามหาศาล ทั่วทั้งสำนักศึกษาจักรวรรดิมีเพียงเม็ดเดียว เมื่อสร้างเสาทดสอบขึ้นมาก็ฝังไว้ที่ด้านบน

เพียงเติมปราณแท้เข้าไป ดวงแก้วบันทึกความจำก็จะทำงาน ฉากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ก็จะปรากฎออกมา

ส่วนเรื่องเมื่อคืนที่ฆ่าเฝิงปิ่งฉวน เฉินเล่อเหยาได้เขียนไว้อย่างชัดเจนในสมุดบันทึกว่า คนที่สำนักศึกษาเทียนมู่ต้องการฆ่าเขา จึงเป็นการฆ่าคนโดยบังเอิญ

เรื่องวันนี้ไม่สามารถอธิบายได้ ทำได้เพียงเรียกคืนข้อมูลจากดวงแก้วบันทึกความจำ เท่านั้นจึงจะคืนความบริสุทธิ์ให้หลิวอู๋เสียได้

นี่จึงเป็นเหตุผลที่หลิวอู๋เสียมั่นใจมาตลอด และพูดคุยกับพวกเขาอย่างใจเย็น

เสาทดสอบแบบนี้ ในพิภพเซียนหลิงอวิ๋นเมื่อชาติที่แล้ว ไม่รู้ว่าสร้างขึ้นมากี่อันแล้ว ล้วนถูกโยนทิ้งเหมือนขยะ ส่วนใหญ่ใช้ตอนทดสอบ เพื่อให้สะดวกในการบันทึกข้อมูลต่าง ๆ ของเหล่าอัจฉริยะ

และเสาทดสอบแบบนี้มีข้อเสียมากมาย ในทรัพยากรที่ขาดแคลนในโลกนี้ สามารถสร้างเสาทดสอบแบบนี้ได้ ถือว่าหายากมาก

“ดวงแก้วบันทึกความจำ? พวกเราไม่รู้เรื่องนี้เลย?” เหล่าศิษย์ที่เข้าร่วมการสอบต่างก็กระซิบกระซาบกัน ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าจะมีดวงแก้วบันทึกความจำบนเสาทดสอบ

“เจ้าหนูนี่ต้องโกหกแน่ ๆ!”

ดวงแก้วบันทึกความจำเป็นสิ่งหายากมาก หาไม่ได้ง่าย ๆ ในราชวงศ์ต้าเยี่ยน ได้ยินมาว่าทำมาจากแก้วผลึกชนิดพิเศษซึ่งพบได้ในทะเลลึกหมื่นเมตร และใช้วิชาสร้างอักขระสลักบันทึกความทรงจำไว้

เมื่อใช้วิธีลับบางอย่างกระตุ้นดวงแก้วบันทึกความจำ บันทึกความทรงจำก็จะปรากฏขึ้น เช่น เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ถูกบันทึกไว้แล้ว

“อาจารย์ที่ปรึกษาจ้าว ช่วยกระตุ้นดวงแก้วบันทึกความจำหน่อยสิ!”

เมื่อถึงขั้นนี้ หากต้องการลงโทษหลิวอู๋เสีย ก็ต้องมีหลักฐานยืนยัน ไม่สามารถตัดสินด้วยคำพูดเพียงอย่างเดียวได้

สำนักศึกษาจักรวรรดิมักใช้ความเมตตาเป็นหลักในการดำเนินกิจการ ที่หลิวอู๋เสียบอกว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิด เช่นนั้นก็เปิดดวงแก้วบันทึกความจำดูสิ จะได้รู้ความจริง

“ขอรับ อาจารย์ใหญ่!”

จ้าวเอินจู่รู้อยู่แล้วว่ามีดวงแก้วบันทึกความจำ ร่างกายของเขาพลันหายไปจากเดิม ราวกับเป็นนกกระเรียนตัวหนึ่งกางปีกออกแล้วตกลงบนเสาทดสอบ

ปราณแท้อันน่าสะพรึงกลัวถูกเคลื่อนเข้าสู่แก้วผลึกใสแปลกประหลาดบนยอดเสาทดสอบ

ปรากฏภาพแปลกประหลาดขึ้น ภาพเหมือนม้วนภาพค่อย ๆ แผ่ขยายออกและลอยอยู่ในอากาศ

ม้วนภาพยาวประมาณสิบเมตร กว้างห้าเมตร บันทึกการเคลื่อนไหวและสีหน้าทุกประการไว้อย่างชัดเจน ตั้งแต่พวกเขาเข้าไปในเสาทดสอบ ภาพก็เปลี่ยนไปอย่างต่อเนื่อง

รวมถึงเสียงสนทนาของพวกเขา ผลคะแนนการสอบ ฯลฯ ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

คราวนี้ทุกคนต่างตกตะลึง โดยเฉพาะคนที่ดูถูกหลิวอู๋เสียเมื่อครู่นี้ ใบหน้าของพวกเขาปรากฏอยู่บนภาพ

สีหน้าของอาจารย์ที่ปรึกษาสิบกว่าคนและอาจารย์ใหญ่สามคนยิ่งดูแย่ลงเรื่อย ๆ

เมื่อเห็นพวกจางชิงยั่วยุหลิวอู๋เสีย ฟ่านเหย่ผิงไม่เพียงแต่ไม่ห้ามปราม แต่ยังบอกจางชิงเป็นนัย ว่าสามารถทำลายหลิวอู๋เสียได้ ใบหน้าของฟ่านเจินก็พลันมืดครึ้มลง

อาจารย์ที่ปรึกษาของสำนักศึกษาไม่ขัดขวางเหตุการณ์ที่กำลังดำเนินอยู่ และยังแอบยุยงให้เกิดการทะเลาะวิวาท เรื่องนี้ถ้าแพร่ออกไป สำนักศึกษาจักรวรรดิจะรักษาหน้าได้อย่างไร

ฟ่านเหย่ผิงยืนอยู่ข้าง ๆ คอยสังเกตการเปลี่ยนแปลงสีหน้าของอาจารย์ใหญ่ เมื่ออาจารย์ใหญ่หน้าบึ้งตึงลง เขาก็ตกใจ และรีบวิ่งไปข้างหน้า

“อาจารย์ใหญ่ขอรับ ข้ารู้ผิดแล้ว!”

ฟ่านเหย่ผิงตกใจ เขาไม่ได้เป็นแค่อาจารย์ที่ปรึกษาธรรมดา ๆ ตำแหน่งต่ำต้อย ให้เขามารับผิดชอบการสอบของสำนักศึกษาจักรวรรดิ ก็เป็นโอกาสของเขาแล้ว

ถ้าจัดการได้ดี อาจจะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นชั้นสูงพิเศษ แต่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น อาจจะทำให้เขาหมดสิทธิ์เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาเลยเลย

ผู้สอน!

สอนให้รู้แจ้ง ถ่ายทอดวิชา และไขข้อสงสัย!

เขาไม่เพียงแต่จะละเมิดคำปฏิญาณของผู้สอนเท่านั้น แต่ยังละเมิดเกียรติยศของผู้สอนด้วย

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ปลดสถานะอาจารย์ที่ปรึกษาอักษรดินของเจ้า กลายเป็นผู้อาวุโสโถงบริการ”

ฟ่านเจินพูดอย่างไร้อารมณ์ ประกาศการตัดสินชีวิตฟ่านเหย่ผิง

สำหรับอาจารย์ที่ปรึกษาผู้ยิ่งใหญ่แล้ว การถอดถอนจากตำแหน่งที่ปรึกษา และกลายเป็นผู้อาวุโสของสำนักงานบริการ ก็ไม่ต่างจากการตาย

อาจารย์ที่ปรึกษามีอำนาจสูงส่ง ไม่ว่าพวกเขาจะไปที่ไหน ก็จะได้รับเกียรติอย่างสูง สำนักงานบริการมีหน้าที่รับผิดชอบด้านอาหาร เสื้อผ้า ที่อยู่อาศัย และสุขอนามัยของศิษย์ ตำแหน่งและสถานะของพวกเขากับที่ปรึกษาต่างกันลิบลับ

ฟ่านเหย่ผิงกำหมัดแน่น และกัดฟันแน่น เขาไม่กล้าขัดขืนอาจารย์ใหญ่ในตอนนี้ ขอเพียงเขายังอยู่ในสำนักศึกษาจักรวรรดิ เขายังมีโอกาสพลิกผันสถานการณ์ได้ และในที่สุดก็จะได้ตำแหน่งที่ปรึกษาคืนมา เขาทำได้เพียงอดทนไว้ก่อน

ก้มหน้าลง และเหลือบมองหลิวอู๋เสียด้วยหางตา ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นความผิดของเด็กคนนี้ ที่ทำให้เขาต้องเสียตำแหน่งที่ปรึกษาไป

ดวงตาของเซวียผิ่นจือฉายแววตื่นตระหนกเล็กน้อย และถอยหลังไปหนึ่งก้าว สายตาของอาจารย์ใหญ่มองมาที่เขา “หวังว่าเจ้าจะดูแลตัวเองให้ดี ๆ!” เขาพูดเพียงประโยคเดียว

เพียงแค่คำพูดประโยคเดียวนี้ ก็ทำให้เซวียผิ่นจือตัวสั่นไปทั้งร่าง

พวกจางชิงนั่งหมดเรี่ยวแรงอยู่บนพื้น ใบหน้าซีดเซียว ภาพในม้วนภาพฉายผ่านไปต่อหน้าพวกเขา

“ทำไมถึงเป็นเช่นนี้!” พูดพึมพำออกมา

เหล่าศิษย์ที่เยาะเย้ยหลิวอู๋เสีย ก็ปิดปากเงียบ ไม่กล้าพูดอะไรอีก

กลัวว่าจะทำให้อาจารย์ใหญ่โกรธ เรื่องนี้พวกเขาทำผิดมหันต์อยู่แล้ว

ไป๋อวี่กับอวี๋อีฝานกำหมัดแน่น ในวันนี้ แสงสว่างทั้งหมดควรเป็นของพวกเขา

พวกเขาจุดประกายแสงสว่างสามลำ และตีแปดช่อง เหนือกว่าศิษย์ที่อาจารย์ใหญ่เชิญมาสมัครเข้าเรียน

แต่ถึงอย่างนั้น ใครจะจำพวกเขาได้ เก้าดาราตะวันสาดส่องบดบังพรสวรรค์ของพวกเขาไว้แล้ว

ทุกคนโทสะสุมอก แต่ก็ไม่กล้าแสดงออกมา

ในสำนักศึกษาจักรวรรดิมีศิษย์หลายหมื่นคน วันนี้ยังจะมีใครจำหลิวอู๋เสียได้

เมื่อนึกถึงร่างกายของเขา ไป๋อวี่กับอวี๋อีฝานก็คลายหมัดออก ยิ้มออกมาเล็กน้อย พรสวรรค์สูงส่งแค่ไหนก็เท่านั้น ร่างกายของเขาถูกกำหนดไว้แล้วว่าไม่สามารถก้าวไกลในเส้นทางแห่งวรยุทธ์ได้

ไม่นาน หลิวอู๋เสียก็จะถูกกลืนหายไปในประวัติศาสตร์ และตระกูลเซวียก็จะพยายามทุกวิถีทางที่จะฆ่าเขา

การทะเลาะกับคนที่กำลังจะตาย มันไม่คุ้มค่าเลย!

ม้วนภาพค่อย ๆ หายไป จ้าวเอินจู่ร่อนกายลงและเก็บลมปราณ ดวงแก้วบันทึกความจำปิดตัวเองลงโดยอัตโนมัติ และยังคงบันทึกสิ่งที่เกิดขึ้นรอบ ๆ

“ยอมรับความพ่ายแพ้ ตอนนี้พวกเจ้ายังมีอะไรจะพูดอีกหรือไม่?”

อาจารย์ใหญ่มองไปยังพวกจางชิง สำนักศึกษาจักรวรรดิไม่เคยใส่ความคนดี แต่พวกเขาก็ไม่ปล่อยคนเลวไปเช่นกัน การกระทำของพวกจางชิงน่ารังเกียจมาก

“เรายอมรับความพ่ายแพ้ขอรับ!”

จางชิงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแทบจะขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ในเวลานี้หากยังจะท้าทายต่อไป ก็เท่ากับเป็นการตบหน้าสำนักศึกษาจักรวรรดิ รอให้หาวิธีจัดการหลิวอู๋เสียในภายหลัง

“อาจารย์ที่ปรึกษาจ้าว ที่เหลือก็ให้เจ้าจัดการได้เลย!”

ฟ่านเจินหันไปสั่งจ้าวเอินจู่ ถอดถอนฟ่านเหย่ผิงออกจากตำแหน่งที่ปรึกษาแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่จะให้เขาคุมสอบต่อไปอีก เหลือแค่ด่านสุดท้าย จ้าวเอินจู่จะเป็นผู้รับผิดชอบ

จ้าวเอินจู่ก้มตัวรับคำสั่ง

– โปรดติดตามตอนต่อไป –