โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 42 ขับไล่มังกรหยิน!
บทที่ 42 ขับไล่มังกรหยิน!
ภูมิภาคแดนใต้มีเพียงซินหงอี้เท่านั้น
ยิ่งไปกว่านั้น ความแข็งแกร่งของนางสามารถแข่งขันได้เพียง
เหลียว เมิ่งเซิง
ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของ ฉีเซิ่ง
ทำให้ ซินหงอี้ไม่สามารถเรียกร้องสิ่งใดได้
ซินหงอี้เข้าใจเรื่องนี้โดยธรรมชาติ
แค่นางคนเดียวไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้
ทำได้เพียงจ้องมองอย่างว่างเปล่าเท่านั้น
แต่! ณ ขณะนี้.
ร่างหนึ่งพุ่งมาจากป่าด้านหลัง
ซินหงอี้หันศีรษะของนาง สีหน้าเศร้าก่อนหน้ากลายเป็น
ความสุขทันที
“เย่ ชิวไป่?!”
คนที่มาคือ เย่ ชิวไป่
เหลียว เมิ่งเซิง จ้องด้วยจิตสังหารในดวงตาของเขา!
ฉีเซิ่ง ชำเลืองมองและพูดว่า “โอ้? คนเถื่อนจากแดนใต้อีกคน?”
เย่ ชิวไป่ ไม่ได้มองทั้งสองคน แต่มองไปที่ ซินหงอี้และพูดว่า
“มังกรหยิน อยู่ที่ไหน”
ซินหงอี้ส่ายหัวและพูดว่า: “มังกรหยิน ยังไม่ออกมา ฉีเซิ่ง และ
คนอื่น ๆ ได้วางค่ายกลเพื่อดึงมันออกมา หลังจากมันโพล่มา ถึงจะ
โจมตีแล้วสังหารมันด้วยกำลังทั้งหมดของพวกเขา”
เย่ ชิวไป่ พยักหน้าเล็กน้อย
ฉีเซิ่ง มองไปและพูดเสียงดัง: “คนเถื่อนจากแดนใต้ใช่ไหม? เจ้า
ต้องการมีส่วนร่วมด้วยหรือไม่”
เย่ ชิวไป่ มองไปที่ ฉีเซิ่ง และพูดว่า “ส่วนร่วม? ข้าต้องการแค่
คะแนนเท่านั้น”
“คะแนน?”
ฉีเซิ่ง รู้สึกแปลกใจ
ในความเห็นของเขา เลือดมังกรหยินและดอกกระดูกหยินมีค่า
มากกว่าคะแนน
คะแนน?
สามารถหาและยึดได้
แต่ เลือดมังกรหยิน และ ดอกกระดูกหยิน เป็นสิ่งที่สามารถพบ
เจอได้ แต่ไม่อาจซื้อหา
“แน่ใจเหรอว่าต้องการแค่คะแนน?”
ซินหงอี้รีบพูดจากด้านข้าง: “เย่ ชิวไป่ อีกสองอย่างมีค่า
มากกว่า!”
ทั้งสองสิ่งนี้หายากมากแม้แต่ในเผ่าลับที่นางเป็นสมาชิก
แต่นางไม่รู้บางเรื่อง
ร่างกายของ เย่ ชิวไป่ ได้รับการปรับปรุงโดย เม็ดยาสร้างชะตา
ที่กลั่นโดยอาจารย์ของเขาแล้ว
การใช้ เลือดมังกรหยิน อีกครั้งมันจะไม่มีผลเลย
สำหรับดอกกระดูกหยิน?
สวนผักของอาจารย์มีค่ามากกว่าของที่นี่มาก ถึงจะเอามา
ทำอาหารอาจารย์ไม่ชอบแน่ แล้วจะเอามาทำไม…
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เย่ ชิวไป่ก็ส่ายหัวและพูดว่า “ข้าต้องการเพียง
คะแนน แต่สิ่งที่ข้าต้องการคือคะแนนทั้งหมด”
ทั้งหมด!
เหลียว เมิ่งเซิง หรี่ตาเล็กน้อยและพูดว่า “เจ้ามีความอยากอาหาร
มาก มีคนมากมายที่นี่แล้วพวกเขาจะได้อะไร”
เย่ ชิวไป่ส่ายหัวและพูดว่า “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้า”
เหลียว เมิ่งเซิง ต้องการที่จะพูดอย่างอื่น แต่ ฉีเซิ่ง หยุดเขาและ
พูดติดตลกว่า “ไม่เป็นไร ข้าจะให้คะแนนทั้งหมดแก่เจ้า”
“ข้าจะให้คะแนนในส่วนของศิษย์น้องข้า”
“อย่างไรก็ตาม หากเจ้าไม่แสดงความแข็งแกร่งที่สอดคล้องกัน
ข้าเกรงว่าบางคนจะไม่ยอมรับเจ้าหากเจ้าได้คะแนนทั้งหมด”
ในขณะที่พูดคำเหล่านี้ ฉีเซิ่ง และ เหลียว เมิ่งเซิง มองหน้ากัน
พวกเขาทั้งหมดดูเหมือนจะเข้าใจเจตนาของอีกฝ่าย แต่พวกเขา
ก็ไม่ได้พูดอะไร
“เอาล่ะ ทุกคน เตรียมตัวให้พร้อม เมื่อค่ายกลถูกเปิดใช้งาน
มังกรหยินจะปรากฏตัว!”
หลังจากพูดจบ ฉีเซิ่ง และศิษย์ทั้งหมดของแดนตะวันออกก็ล้อม
สระไว้!
ธงค่ายกลที่กระจายอยู่รอบๆเริ่มเปล่งรัศมีจางๆ!
เหนือสระหยินหลง พลังปราณกดดันเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างต่อเนื่อง
กดดันลงไปในสระน ้า!
เหลียว เมิ่งเซิง หยิบดาบยาวออกมาและคลื่นปราณของดาบ
ล้อมรอบเขาพร้อมที่จะโจมตีทุกเมื่อ
ซินหงอี้หยุดเกลี้ยกล่อมเย่ ชิวไป่ แล้วหยิบดาบยาวของนาง
ออกมาและเปลวไฟก็พันรอบใบมีด!
ตอนนี้ เย่ ชิวไป่ เปลี่ยนดาบไม้เป็นดาบอาโม่
ท้ายที่สุดแล้ว ฝ่ายตรงข้ามอยู่ครึ่งก้าวขอบเขตมหาสมุทรปราณ
และมีช่องว่างขนาดใหญ่กับขอบเขตของเขา
ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ…
ในขณะที่ปราณกดดันยังคงแข็งแกร่งขึ้น น ้าใน สระหยิงหลง ก็
เดือดเหมือนน ้าโดนต้ม!
ทันใดนั้น!
เสียงคำรามแปลก ๆ ดังขึ้นในทันใด!
คนรอบข้างที่อ่อนแอกว่าถอยไปหนึ่งก้าว!
แม้แต่ ซินหงอี้ยังต้องเร่งพลังปราณอย่างจริงจัง!
เย่ ชิวไป่ ถือดาบไว้ในมือทั้งสองข้าง และเสื้อคลุมบนร่างกาย
ของเขาถูกลมพัดตลอดเวลา ดูฉากนี้อย่างเฉยเมย
บูม!
น ้าในสระระเบิด!
สัตว์อสูรขนาดใหญ่โผล่ออกมาจากแอ่งน ้า!
สัตว์อสูรมีลำตัวเป็นงูและมีเขาเป็นรูปมงกุฎสามเหลี่ยม!
ดวงตาคู่หนึ่งเต็มไปด้วยความโกรธ และคำรามใส่ทุกคน!
ฉีเซิ่ง กล่าวอย่างเคร่งขรึมในขณะนี้: “ค่ายกลมังกรนิทรารมณ์
(คุนหลง) เปิด!”
ด้วยการเติมพลังของปราณ พลังกดดันในค่ายกลก็เหมือนเขา
ไท่ซานที่กดลงมาด้านบน กดลงมาที่มังกรหยินด้วยเสียงดังปัง!
ร่างกายของ มังกรหยิน ก็ล้มลงทันที!
ฉีเซิ่ง คำราม: “ได้เวลาแล้ว!”
ทันทีที่สิ้นเสียง ทุกคนโจมตีมังกรหยิน!
ด้วยคลื่นดาบยาวของ เหลียว เมิ่งเซิง ลำแสงดาบสามอันตัดเข้า
หา มังกรหยิน ในเวลาเดียวกัน!
ซินหงอี้เหวี่ยงดาบยาวที่ปกคลุมไปด้วยเพลิงออกมา!
เปลวเพลิงเป็นเหมือนแส้ไฟพุ่งเข้าหา มังกรหยิน!
ทันใดนั้น การโจมตีอันแล้วอันเล่าก็ตกใส่ม้งกรหยิน!
อย่างไรก็ตาม การโจมตีเหล่านั้นทำได้เพียงกระทบกับเกล็ด
เท่านั้น ไม่ทิ้งร่องรอยอะไรได้เลย!
ฉีเซิ่ง ตะคอกอย่างเย็นชา ส่งมอบค่ายกลให้กับคนอื่นๆ และพุ่ง
ตรงไปที่ มังกรหยิน!
การผันผวนของปราณพลุ้งพล้าน
ชกไปที่เขามงกุฎของ มังกรหยิน!
บูม!
กำปั้นกระแทกกระหม่อมและหัวของ มังกรหยิน ทำให้มันตกลง
ไปในสระทันที!
มังกรหยิน ส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด!
มีเลือดสีดำไหลออกมาจากเขามงกุฎ!
นี่เป็นครั้งแรกที่มังกรหยินได้รับบาดเจ็บ!
เหลียว เมิ่งเซิง ดูฉากนี้ด้วยสายตาที่จับจ้อง
พลังปราณของ ฉีเซิ่ง นั้นน่ากลัวจริงๆ!
ผู้คนจากดินแดนตะวันออกก็ส่งเสียงเชียร์เช่นกัน
“ตามที่คาดไว้ของศิษย์พี่ฉี!”
“ด้วยความแข็งแกร่งของศิษย์พี่ฉี ทำไมศิษย์พี่ต้องร่วมมือกับคน
อื่นด้วย”
“ถูกต้อง ดูการโจมตีของคนอื่นสิ ปราณที่โดนร่างกายของ
มังกรหยิน ก็เหมือนกับการเกาให้กับมัน ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย แต่
ศิษย์พี่ฉี ต่อยสัตว์ร้ายตัวนี้ด้วยหมัดเดียว!”
ฉีเซิ่ง กลับไปยังสถานที่เดิม มองไปที่ฝูงชน ขมวดคิ้วและพูดว่า:
“ทุกคน อย่าออมเรี่ยวแรงของเจ้า เค้นมันออกมาให้หมด!”
เห็นได้ชัดว่า ฉีเซิ่ง ไม่พอใจกับการโจมตีของ เหลียว เมิ่งเซิง
และคนอื่น ๆ ในตอนนี้
“เย่ ชิวไป่ด้วย ทำไมเจ้าไม่ลงมือล่ะ”
เหลียว เมิ่งเซิง และคนอื่น ๆ มองไปที่ เย่ ชิวไป่ ที่ถือดาบไว้ในมือ
ทั้งสองข้าง
เราทุกคนทำงานหนัก แต่เจ้าเป็นคนเดียวที่อู้?
เย่ ชิวไป่ พูดอย่างเฉยเมย: “ข้าอยากจะรอให้เจ้าเคลื่อนไหวให้
หมดก่อน หากข้าเคลื่อนไหวด้วย คนอื่นจะหาว่าไม่ใช่ฝีมือข้า”
ซินหงอี้อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ
เหลียว เมิ่งเซิง และผู้คนจากดินแดนตะวันออกดูน่าเกลียดยิ่งขึ้น
ฉีเซิ่ง ขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดว่า: “เราทุกคนมาจาก สำนักชาง
เต๋าด้วยกัน เราจะเล่นสกปรกขนาดนี้ได้อย่างไร”
เย่ ชิวไป่ ยักไหล่ของเขาและหยุดพูด ถือดาบอาโม่ไว้ในมือ
พลังงานอสูรมืดเริ่มปะทุออกจากร่างของ เย่ ชิวไป่!
ในเวลานี้ มังกรหยิน ลุกขึ้นมาอีกครั้งและคำราม!
ลมหายใจของ ขอบเขตมหาสมุทรปราณครึ่งก้าวปะทุขึ้นอย่าง
บ้าคลั่ง!
ค่ายกลที่กดดันกักขังมังกรอยู่นั้นแตกเป็นเสี่ยงๆ ในทันที!
ฉีเซิ่ง ไม่แปลกใจกับเรื่องนี้ ท้ายที่สุดแล้ว การใช้ค่ายกลนั้น
สามารถกักขังมันได้แค่ระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น
จากนั้นเขากล่าวว่า: “ถอยกลับและจัดระเบียบการโจมตีใหม่”
ทุกคนถอยไปทางด้านหลัง
อย่างไรก็ตาม มีคนคนหนึ่งที่เดินไปหา มังกรหยิน!
เย่ ชิวไป่!
ฉีเซิ่ง ตะโกนด้วยเสียงทุ้ม: “เย่ ชิวไป่ กลับมาเร็ว ๆ นี้!”
มังกรหยิน ทำลายค่ายกลมังกรนิทรารมณ์ที่ติดตั้งอยู่ และฟื้น
พละกำลังของมัน แล้วบุคคลที่อยู่ขั้นกลางของ ขอบเขตคฤหาสน์
ม่วง จะสามารถต่อกรกับมันได้อย่างไร?
เหลียว เมิ่งเซิง หัวเราะเยาะ
“ถ้าอยากตายก็ปล่อยเขาไป”
ซินหงอี้ดูฉากนี้โดยไม่กังวลใดๆ
นางรู้จัก เย่ ชิวไป่ ดี
เขาจะทำอะไรบางอย่างที่เขาไม่แน่ใจได้อย่างไร?