โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 389 รวบรวมก ำลังและเตรียมพร้อม!
บทที่ 389 รวบรวมก ำลังและเตรียมพร้อม!
แดนมำร(โม่หยวน)
คือหนึ่งในสำมเขตต้องห้ำมของเขตแดนไร้พรมแดน
พื้นที่นี้มีอันตรำยมำกมำย
แม้จะเป็นผู้แข็งแกร่มขอบเขตรวบรวมเต๋ำ ถ้ำเขำได้เข้ำไป เขำก็อำจจะตำยได้
แดนมำรนี้อยู่อีกฟำกหนึ่งของภูเขำหลินเจี่ย
นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่รำชวงศ์ไร้ขอบเขตห้ำมมิให้ผู้ใดก้ำวผ่ำนภูเขำหลินเจี่ยโดยเด็ดขำด
ด้ำนในนั้น อำจมีมำรระดับสูงถูกผนึกไว้อยู่!
แน่นอนว่ำ อีกหนึ่งเหตุผลหลักก็คือ เผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยนอกเขตแดนถูกยับยั้งอยู่อีกฟำกหนึ่งของภูเขำหลินเจี่ยนั่นเอง
…
ในห้องประชุม
มู่ชิงชิงขมวดคิ้วและกล่ำวว่ำ “เผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยนอกเขตแดนสนใจแดนมำรงั้นเหรอ? เจ้ำรู้เหตุผลไหม?”
ผู้บัญชำกำรองครักษ์เกรำะเงินส่ำยหน้ำและตอบว่ำ “ข้ำไม่รู้ ข้ำยังไม่ทรำบเหตุผลของเรื่องนี้”
ผู้บัญชำกำรองครักษ์เกรำะทองที่เพิ่งมำถึง เขำก็ถำมด้วยควำมงุนงง “แม้เรำจะไม่รู้ว่ำมีอะไรอยู่ในแดนมำร แต่เผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยนอกเขตแดนมันคงรู้เรื่องอะไรบำงอย่ำง พวกมันถึงได้สนใจใช่ไหม?”
“เป็นไปได้ไหมว่ำ มันมีวิธีกำรบำงอย่ำงที่จะท ำให้กำรยับยั้งพวกมันไม่มีผลอยู่ในแดนมำร?”
“อือ…เรื่องนี้ไม่น่ำเป็นไปได้ แต่มันน่ำจะไม่ใช่เรื่องดีอย่ำงแน่นอนถ้ำเผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยนอกเขตแดนสนใจในแดนมำร”
“อย่ำงน้อยในแดนมำร มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรส ำหรับเรำ!”
ช่วงหนึ่งมีควำมคิดเห็นที่แตกต่ำงกันออกมำ
อย่ำงไรก็ตำม กำรสรุปผล มันก็ง่ำยมำกเช่นกัน
เรำแค่ต้องหยุดกำรกระท ำของเผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยนอกเขตแดน!
พวกเขำไม่รู้ว่ำมีอะไรอยู่ในแดนมำร
เพรำะงั้นถึงต้องขัดขวำงพวกมัน!
มันอำจมีควำมเป็นไปได้ที่มีอะไรบำงอย่ำงอยู่ในแดนมำร
แล้วท ำให้แผนของพวกมันประสบควำมส ำเร็จ
สิ่งนี้อำจมีผลกระทบต่อเขตแดนไร้พรมแดน หรือแม้แต่เขตแดนมิติโลกระดับต ่ำทั้งหมด!
แน่นอนว่ำ พวกเขำจะไม่ยอมให้สิ่งนี้เกิดขึ้น
เมื่อสรุปได้แล้ว มู่ชิงชิงก็กล่ำวขึ้นมำทันที “ข้ำจะรำยงำนเรื่องนี้ต่อท่ำนพ่อก่อน”
ทุกคนต่ำงพยักหน้ำ
เรื่องนี้ต้องปล่อยให้จักรพรรดิมู่เจิ้งถิงเป็นผู้ตัดสินใจ
อีกด้ำนหนึ่ง
เสี่ยวเฮยขมวดคิ้วเล็กน้อยหลังจำกได้ยินค ำว่ำ “แดนมำร” เขำจมลงไปในควำมคิดอันลึกซึ้ง
หลังจำกที่เย่ชิวไป่สังเกตเห็น เขำก็เข้ำใจสิ่งที่เสี่ยวเฮยก ำลังคิดอยู่
“ดูเหมือนว่ำพวกเรำจะต้องไปที่แดนมำรด้วย”
เมื่อได้ยินเย่ชิวไป่กล่ำวเสี่ยวเฮยก็พยักหน้ำ
แดนมำรเป็นเบำะแสที่เสี่ยวเฮยได้รับมำ เมื่อเขำได้รับชิ้นส่วนควำมทรงจ ำชิ้นแรก
อำจมีเศษควำมทรงจ ำชิ้นที่สองซ่อนอยู่ในแดนมำรแห่งนี้!
หรืออำจมีเบำะแสอื่นๆ ซ่อนอยู่ด้วย
อย่ำงไรก็ตำม สิ่งนี้จะต้องเกี่ยวข้องกับเสี่ยวเฮยอย่ำงแน่นอน!
ดังนั้น เสี่ยวเฮยจึงต้องกำรไปที่แดนมำร
เมื่อมู่ฟู่เฉิงที่อยู่ด้ำนข้ำงได้ยินกำรสนทนำระหว่ำงทั้งสอง
เขำอดไม่ได้ที่จะตกใจเล็กน้อย
อย่ำงไรก็ตำม มู่ฟู่เฉิงไม่ได้คัดค้ำนสิ่งใดในครั้งนี้ แต่เขำพยักหน้ำและกล่ำวว่ำ “ข้ำจะท ำยันต์เพิ่มเติม”
เรื่องนี้มันมีควำมส ำคัญอย่ำงยิ่งต่อเสี่ยวเฮย
ดังนั้นมู่ฟู่เฉิงจะไม่หยุดมัน
ในทำงกลับกัน เขำจะพยำยำมช่วยเหลืออย่ำงเต็มที่
หำกเป็นบำงสิ่งที่เพียงใช้ค ำพูดก็หยุดมันได้ มู่ฟู่เฉิงย่อมไม่ยอมลงมือท ำ
เพื่อหลีกเลี่ยงกำรปนเปื้อนด้วยเหตุและผล
แต่ถ้ำเป็นบำงเรื่องที่พี่น้องของเขำต้องกำรจะท ำ เขำก็พร้อมที่จะสนับสนุนอยู่เสมอ!
หลังจำกข่ำวถูกส่งไปยังมู่เจิ้งถิงแล้ว
มู่เจิ้งถิงก็เห็นด้วยกับมุมมองของมู่ชิงชิงและคนอื่นๆ
ในไม่ช้ำ
มู่เจิ้งถิงเรียกผู้น ำกองก ำลังหลักทั้งหมดทันที เพื่อหำรือเกี่ยวกับเรื่องนี้
ในกำรตัดสินใจครั้งสุดท้ำย
พวกเขำรวมสำมตระกูลหลักเข้ำไปด้วย!
พวกเขำสรุปผลได้ดังนี้
รำชวงศ์ไร้ขอบเขตและสำมตระกูลหลัก ทั้งสองกองก ำลังจะส่งผู้แข็งแกร่งขอบเขตรวบรวมเต๋ำเข้ำร่วม
ส่วนกองก ำลังชั้นหนึ่งทั้งหมด พวกเขำจะส่งขอบเขตครึ่งก้ำวรวบรวมเต๋ำมำ!
และกองก ำลังที่เหลือ ทั้งหมดจะส่งขอบเขตภวังค์เทพหรือขอบเขตมหำจักรพรรดิ แล้วแต่ควำมพร้อมของแต่ละกองก ำลัง
แน่นอน กองก ำลังหลักทั้งหมด พวกเขำจะส่งอัจฉริยะของพวกเขำออกมำด้วย!
สิ่งที่กองก ำลังหลักเหล่ำนั้นคิดคือ
ถึงแม้ว่ำแดนมำรจะถูกเรียกว่ำเป็นเขตต้องห้ำมก็ตำม
แต่ตอนนี้กองก ำลังจ ำนวนมำกล้วนส่งผู้แข็งแกร่งของพวกเขำเข้ำไป พวกเขำย่อมต้องกำรเก็บเกี่ยวบำงอย่ำงที่อยู่ในแดนมำรอยู่แล้ว
แดนมำรอำจจะถูกเรียกว่ำ พื้นที่ต้องห้ำมที่แม้แต่ขอบเขตรวบรวมเต๋ำก็อำจไม่ได้กลับออกมำ
แต่อันตรำยมักมำพร้อมกับโอกำสอันยิ่งใหญ่อยู่เสมอ
เมื่อมีโอกำสให้ฉกฉวย อัจฉริยะเหล่ำนี้จะต้องเติบโตขึ้นอย่ำงรวดเร็ว!
ส่วนหนึ่งเป็นเพรำะเผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยนอกเขตแดนก ำลังจะโจมตี
ควำมสำมำรถของคนรุ่นเยำว์จึงต้องรีบพัฒนำให้ไว!
ไม่เช่นนั้นเมื่อสงครำมเริ่มต้นขึ้น ถ้ำอัจฉริยะเหล่ำนี้ไม่พัฒนำพวกเขำจะต้องตำยอย่ำงแน่นอน
นี่คือสิ่งที่กองก ำลังทั้งหมดตัดสินใจหำรือและน ำมำใช้
นิกำยหลักๆ ทั้งหมด พวกเขำต่ำงก็ส่งอัจฉริยะของพวกเขำออกมำทีละคน!
รำชวงศ์ไร้ขอบเขตส่งมู่ฟูเฉิง, มู่ชิงชิง และองค์ชำยสองมู่หยุนเฉิง
องค์ชำยสองมู่หยุนเฉิงไม่สนใจในเรื่องรำชวงค์
เขำไม่มีควำมสนใจในเรื่องกำรเมืองหรืออ ำนำจทำงกำรทหำรเขำเพียงต้องกำรไล่ตำมวิถีเต๋ำเท่ำนั้น
อำจกล่ำวได้ว่ำ เขำคือผู้มีพรสวรรค์ด้ำนกำรบ่มเพำะมำกที่สุดในรำชวงค์ไร้ขอบเขต!
แน่นอนว่ำมู่ฟู่เฉิงมีพรสวรรค์ที่สุดยอดมำกกว่ำ แต่เขำได้ซ่อนระดับควำมแข็งแกร่งของเขำไว้…
กำรเด่นมำกเกินไปย่อมไม่ดี!
นิกำยดำบดำวตกได้ส่งอัจฉริยะผู้เป็นควำมหวังในกำรฟื้นฟูนิกำย และเป็นศิษย์สำยตรงของผู้น ำเจี้ยนหวู่เฟิง
คนผู้นั้นคือหลินเจี่ยนั่นเอง!
ในเวลำเดียวกัน ผู้น ำยอดเขำทั้งสำม พวกเขำก็ส่งลูกศิษย์ที่โดดเด่นที่สุดของพวกเขำออกมำด้วย
ส่วนสำมตระกูลหลัก
ตระกูลมู่ส่งมู่ฉีเฉิงมำ
ตระกูลกู่ส่งบุตรชำยคนโต กู่เหอตง
ตระกูลเหอส่งเหอจุนหมิงมำ!
สำมำรถกล่ำวได้ว่ำ
ด้วยกำรกระท ำเช่นนี้
อัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมที่สุดได้ปรำกฎตัวแล้ว!
เมื่อได้ยินข่ำวว่ำตระกูลหลักได้ส่งอัจฉริยะชั้นยอดออกมำ
อัจฉริยะในหมู่ผู้ฝึกตนทั่วไปหลำยคนก็ได้รับข่ำวและมำที่เมืองหลงฉีทีละคน!
เพรำะนี่คือโอกำส!
แม้ว่ำแดนมำรจะมีอันตรำยมำกก็ตำม
แต่ก็อำจมีโอกำสอันยิ่งใหญ่อยู่ด้วย!
ตรำบเท่ำที่เจ้ำได้รับโอกำส
เจ้ำจะสำมำรถไปถึงระดับที่สูงขึ้นได้
อำจจะเทียบได้กับอัจฉริยะชั้นยอดของนิกำยเหล่ำนั้นด้วยซ ้ำ!
เพียงสองวันเท่ำนั้นหลังจำกที่ข่ำวออกมำ
เมืองหลงฉีก็เต็มไปด้วยผู้คนที่มีควำมสำมำรถจำกทุกสำขำอำชีพ เช่นเดียวกับผู้ฝึกตนทั่วไป
เมืองหลงฉีทั้งหมดผู้คนมำกจนล้น!
แม้แต่นอกเมืองหลงฉีหรือใกล้กับภูเขำหลินเจี่ย ผู้คนก็มำถึงกันอย่ำงล้นหลำมแล้ว
มู่ชิงชิงได้รับค ำสั่งจำกมู่เจิ้งถิง
ให้นำงน ำทัพข้ำมภูเขำหลินเจี่ย และไปที่แดนมำร!
ไม่ว่ำจะต้องใช้วิธีไหน พวกเขำก็ต้องหยุดกำรกระท ำของเผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยนอกเขตแดนให้ได้!
หลังจำกได้รับค ำสั่งนี้แล้ว
มู่ชิงชิงเริ่มจัดทัพทันที
ในฐำนะผู้บัญชำกำรทหำรสูงสุด
มู่ฟู่เฉิงท ำหน้ำที่เป็นผู้บัญชำกำรของทีมอัจฉริยะ
เย่ชิวไป่ เสี่ยวเฮย และซือเฉิงก็อยู่ในทีมนี้ด้วย
ขณะเดียวกันก็มีอัจฉริยะคนอื่นๆ อยู่ในทีมอีก
รวมถึงหนึ่งในสำมตระกูลหลัก อัจฉริยะของตระกูลมู่ มู่ฉีเฉิง!
ส่วนผู้ที่มีระดับกำรฝึกฝนสูงสุดในหมู่พวกเขำโดยธรรมชำติแล้วคือ ผู้บัญชำกำรองครักษ์เกรำะทอง ซึ่งอยู่ขอบเขตครึ่งก้ำวรวบรวมเต๋ำ
แน่นอนว่ำผู้ที่แข็งแกร่งขอบเขตรวบรวมเต๋ำ พวกเขำสำมำรถเคลื่อนไหวได้อิสระและไม่ต้องรับค ำสั่งต่ำงๆ
หลังจำกรวบรวมทัพทั้งหมดแล้ว พวกเขำก็ได้เริ่มเดินทำงข้ำมภูเขำหลินเจี่ยทันที
ก่อนออกเดินทำง
มู่ฟู่เฉิงหยิบแหวนมิติสำมวงออกมำ แล้วมอบให้พวกเย่ชิวไป่ทั้งสำมคน โดยกล่ำวว่ำ “ศิษย์พี่ทั้งสำม ในแหวนมิตินี้ มียันต์หลบหนีสำยฟ้ำสวรรค์และยันต์ป้องกัน หำกมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น ให้รีบใช้ทันที! ”
“พวกเจ้ำห้ำมฝืนเด็ดขำด ตรำบใดที่ขุนเขำยังเขียวขจี อย่ำกลัวไม่มีฟืนเผำไฟ!”
เย่ชิวไป่มองไปที่ออร่ำปรำณของมู่ฟู่เฉิงที่ผันผวนเล็กน้อย
เมื่อรู้ว่ำในช่วงไม่กี่วันที่ผ่ำนมำ เขำได้สร้ำงยันต์ขึ้นมำมำกมำยเย่ชิวไป่อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอบอุ่นในใจ
เขำตบไหล่มู่ฟู่เฉิงแล้วพูดว่ำ “อย่ำกังวลไป ศิษย์น้องข้ำ ขำไปพวกเรำเข้ำไปกี่คน ขำกลับจ ำนวนคนย่อมเท่ำเดิม”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ ซือเฉิงอมยิ้มและพยักหน้ำ
ส่วนเสี่ยวเฮยถือแหวนมิติและมองอย่ำงมึนงงไปในทิศทำงของภูเขำหลินเจี่ย โดยไม่รู้ว่ำเขำก ำลังคิดอะไรอยู่…
ขณะนี้ทุกคนพร้อมแล้ว เป้ำหมำยคือกำรข้ำมภูเขำหลินเจี่ย และมุ่งหน้ำไปยังแดนมำร!