โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 353 ค่ายกลชำระล้างโลก
บทที่ 353 ค่ายกลชำระล้างโลก
ช่องว่างมิติอวกาศ
นี่คือพื้นที่มิติที่มีเอกลักษณ์ในอวกาศ
ในตอนนี้ เกิดช่องว่างมิติอวกาศขึ้นมาอย่างผิดปกติ ณ เขตแดนมิติโลกระดับต่ำ
ตรงจุดนี้ มีชนเผ่าชั่วร้ายที่มีรูปร่างและขนาดต่างกันมารวมตัวกันอยู่จำนวนมหาศาล!
และสำหรับเผ่าชั่วร้ายแล้ว
พวกมันมีลำดับชั้นที่เข้มงวดมาก
ระดับของพวกมันจากล่างขึ้นมาระดับบนแบ่งเป็น
ระดับเซี่ยปิง(นักรบ)
ระดับเซี่ยเจียง(ขุนพล)
ระดับถงหลิง(ควบคุม)
ระดับเซี่ยปิง(นักรบ)ส่วนใหญ่อยู่ในขอบเขตเสมือนเทพ!
ระดับเซี่ยเจียง(ขุนพล) คือกลุ่มปีศาจหน้าเขียว และอยู่ในขอบเขตมหาจักรพรรดิ!
ในระดับถงหลิง(ควบคุม) ต้องเข้าสู่ขอบเขตภวังค์เทพ(เฟินเฉิน)แล้ว
สำหรับระดับที่สูงขึ้นไปอีก
มันคือระดับเซี่ยหวาง(ราชา)
ต้องมีฐานบ่มเพาะขอบเขตรวบรวมเต๋า(เหอเต๋า)!
ณ ตอนนี้
ชนเผ่าชั่วร้ายมารวมตัวกันที่นี่
เซี่ยเจียง(ขุนพล)หน้าเขียวหลายตัวคุกเข่าลงบนพื้น เผชิญหน้ากับชนเผ่าชั่วร้ายระดับถงหลิง(ควบคุม)!
ชนชั้นถงหลิงนั้นมีผิวสีซีด ดวงตาแคบยาว และมีดวงตาที่เต็มไปด้วยแสงแห่งความชั่วร้าย!
ในตอนนี้ ดวงตาแคบยาวคู่นั้นหรี่ลงเล็กน้อย มองไปที่เซี่ยเจียงหน้าเขียวที่หมอบอยู่บนพื้นต่อหน้าพวกเขา และกล่าวว่า “สรุปเรื่องนี้ก็คือ เจ้าโจมตีเขตแดนของมนุษย์ ซึ่งไม่มีแม้แต่ขอบเขตภวังค์เทพ แต่เจ้าล้มเหลวใช่ไหม?”
“เจ้าสูญเสียเซี่ยปิงและเซี่ยเจียงไปมากมายใช่หรือเปล่า?”
เพียงกล่าวไม่กี่คำ
ชนชั้นถงหลิงผู้นี้ก็มีแสงชั่วร้ายแปลกๆ ออกมาจากร่างกายของมัน!
ออร่าชั่วร้ายพุ่งเข้าใส่เซี่ยเจียงเหล่านี้!
ทำให้ร่างของเซี่ยเจียงเหล่านี้สั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้!
“ได้โปรดถงหลิน…ไม่ใช่ว่าเราไร้ความสามารถ อีกฝ่ายมีผู้เชี่ยวชาญเจตจำนงแห่งขงจื้อและเต๋า”
“มันมีผลยับยั้งพวกเราอย่างมาก”
ชนชั้นถงหลินแตะคางอันแหลมคมของเขาแล้วกล่าวว่า “โอ้..เจตจำนงแห่งขงจื้อและเต๋างั้นเหรอ งั้นข้าไม่สามารถตำหนิเจ้าได้”
ถงหลินผู้นี้้ยังรู้ด้วยว่า เจตจำนงแห่งขงจื้อและเต๋ากับแสงพุทธะมีอำนาจในการชำระล้างให้บริสุทธิ์
และพลังแห่งการชำระล้างนี้ มันมีผลในการยับยั้งพวกมันอย่างมาก!
“อย่างไรก็ตาม มันก็ยังไม่สามารถหลีกเลี่ยงโทษตายได้ และความผิดนี้ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ร่างกายของชนชั้นเซี่ยเจียงผู้นี้ก็สั่นเทา และดวงตาของมันก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว!
ในหมู่ชนเผ่าชั่วร้าย
ไม่ใช่แค่ระดับชั้นเท่านั้นที่เข้มงวดมาก
แต่การลงโทษนั้นโหดร้ายยิ่งกว่า!
ในการลงโทษทั้งหมด สิ่งที่โหดร้ายที่สุดคือ การกลายเป็นอาหารให้กับเพื่อนร่วมชาติที่ชั่วร้ายกัดกิน…
เมื่อชนชั้นถงหลินมองไปที่ร่างที่สั่นเทาของเซี่ยปิงเหล่านี้
มันก็ยืนขึ้นและกล่าวว่า “อย่างไรก็ตาม เนื่องจากไม่มีเผ่าชั่วร้ายอื่นๆ ที่นี่ ที่สามารถใช้งานได้ในตอนนี้ ข้าจะให้โอกาสเจ้าไถ่ถอนโทษและสร้างผลงาน”
“กรุณาสั่งมา!”
“ง่ายมาก ตามข้าไปที่เขตแดนวิญญาณแห่งสวรรค์”
ดวงตาของชนชั้นถงหลินหรี่ลงเล็กน้อย และมันก็ยิ้มด้วยรอยยิ้มที่โหดร้ายและกล่าวว่า “ข้าอยากรู้ว่าหน้าไหนจะสามารถหยุดยั้งชนเผ่าชั่วร้ายของข้าได้!”
…
อีกด้านหนึ่ง
ณ เขตแดนวิญญาณสวรรค์
ค่ายกลชำระล้างโลกได้รับการจัดวางเสร็จสมบูรณ์แล้ว
ค่ายกลนี้ตั้งอยู่บนจุดสูงสุดของพระราชวังหยุนหวง!
โดยมีพระราชวังหยุนหวงเป็นศูนย์กลาง แล้วให้หนิงเฉินซินแผ่ขยายเจตจำนงแห่งขงจื้อและเต๋าไปทั่วเขตแดน!
ด้วยการทำเช่นนี้ หนิงเฉินซินจึงต้องใช้ปราณจิตวิญญาณไปเป็นมหาศาล
ด้วยเหตุนี้เอง
เขาจึงมีปรมาจารย์ปรุงยาชั้นนำหลายคนของเขตแดนนี้ รวมถึงมู่ว่านเอ๋อมาอยู่ด้านข้างด้วย
ทั้งหมดคอยมอบโอสถเสริมปราณจิตวิญญาณให้หนิงเฉินซินตลอดเวลา
เมื่อเห็นเช่นนี้ หงหยินจึงกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “เฉินซิน ลำบากเจ้าแล้ว ”
หนิงเฉินซินยิ้มและพยักหน้า “ไม่ต้องกังวลศิษย์พี่หญิงรอง ข้าจะไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้ทำอะไรตามที่มันต้องการ”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หงหยิงจึงพยักหน้ารับ
มู่ว่านเอ๋อยังโบกหมัดเล็กๆ ของนางและตะโกน “พี่ชายเฉินซิน ตราบใดที่ปราณจิตวิญญาณในร่างกายของข้าเพียงพอ ข้าก็สามารถกลั่นโอสถระดับสวรรค์ได้ตลอดเวลา!”
เมื่อได้ยินนางกล่าว ปรมาจารย์ปรุงยารอบตัวนางต่างก็มีรอยยิ้มบิดเบี้ยวบนใบหน้าของพวกเขา
ระดับการปรุงยาของเด็กหญิงผู้นี้สูงกว่าพวกเขามาก
เจ้าพูดเช่นนี้ เจ้ามีสมุนไพรระดับสวรรค์เพียงพอแล้วหรือยัง?
แม้ว่าพวกเขาจะสามารถกลั่นโอสถระดับสวรรค์ได้ แต่อัตราความสำเร็จของพวกเขาก็ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน
ในขณะเดียวกัน การกลั่นก็ต้องใช้ความพยายามและเวลามากเกินไป
ดังนั้น คำกล่าวของมู่ว่านเอ๋อจึงกระทบกระเทือนจิตใจพวกเขาอย่างหนัก
“เอาล่ะ ตอนนี้เราเตรียมการทั้งหมดพร้อมแล้ว เหลือเพียงรอให้ชนเผ่าชั่วร้ายนอกเขตแดนเข้ามา”
หลังจากนั้นหงหยินก็ถามทูตว่า “พวกมันจะโจมตีเขตแดนวิญญาณสวรรค์อีกครั้งแน่นอนใช่ไหม”
ม่านหวู่เจียง ทูตของราชวงศ์ไร้ขอบเขตพยักหน้าและตอบว่า “ข้ารู้นิสัยของชนเผ่าชั่วร้ายนอกเขตแดนเป็นอย่างดี”
“พวกมันจะไม่โจมตีเขตแดนอื่นก่อน สำหรับชนเผ่าชั่วร้ายนอกเขตแดนกลุ่มนี้ พวกมันถือว่ามนุษย์เป็นเผ่าพันธุ์ที่ต่ำที่สุด”
หงหยิงพยักหน้า: “อีกนัยหนึ่ง เป็นเพราะพวกมันหยิ่งผยองมาก พวกมันจะไม่ยอมแพ้อย่างแน่นอน เมื่อเราซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์ที่ต่ำกว่าในสายตาของพวกมัน ได้ทำการโจมตีจนพวกมันต้องถอยหนีใช่ไหม?”
ม่านหวู่เจียงพยักหน้ารับ “ถูกต้อง”
เมื่อได้ยินคำตอบนี้ หงหยิงก็เริ่มออกคำสั่ง
ผู้ฝึกตนที่อยู่ต่ำกว่าขอบเขตเสมือนเทพทั้งหมด ล้วนทำหน้าที่เป็นหน่วยเสบียง และอยู่แนวหลังของสงคราม!
ท้ายที่สุดแล้ว ระดับเซี่ยปิงธรรมดาของชนเผ่าชั่วร้ายนอกเขตแดน พวกมันล้วนมีพลังของขอบเขตเสมือนเทพ
การปล่อยพวกเขาเข้าร่วมสงคราม เป็นเพียงการแส่หาความตาย
ตอนนี้กองทัพของหงหยินทั้งหมด ประกอบไปด้วยผู้เชี่ยวชาญขอบเขตเสมือนเทพ
โดยมีผู้แข็งแกร่งครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิเป็นผู้นำทีม
พวกเขาแบ่งกำลังกัน คอยปกป้องเมืองชายแดนที่สำคัญของเขตแดนวิญญาณสวรรค์
เพื่อป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายลอบโจมตี!
ส่วนขอบเขตมหาจักรพรรดิทั้งหมด ต่างกระจัดกระจายอยู่ในเมืองศูนย์กลางสำคัญเขตแดนวิญญาณสวรรค์ ที่ซึ่งพวกเขาจะคอยรับและส่งข้อมูลจากเมืองชายแดนอีกที
ตอนนี้ทุกคนต่างเหลือความกังวลเรื่องเดียว
ข้าไม่รู้ว่าชนเผ่าชั่วร้ายเหล่านี้ พวกมันจะมาเมื่อไหร่!?
หงหยินและหนิงเฉินซินต้องการมากกว่าการเตรียมตัว
ในตอนนี้ การพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเองนั้นสำคัญยิ่งกว่า
หลังจากจัดเตรียมทุกอย่างแล้ว ทั้งสองตรงไปยังห้องเก็บตัวบ่มเพาะทันที!
สำหรับสงครามครั้งนี้ ความแข็งแกร่งพลังต่อสู้สูงสุด เป็นกุญแจสำคัญในการส่งผลกระทบต่อสงคราม
อีกด้านหนึ่ง.
หลู่ฉางเซินกำลังปรับปรุงค่ายกลอย่างต่อเนื่อง
เขาพยายามใช้วิธีการต่างๆ
สุดท้ายแล้ว ด้วยพื้นฐานของค่ายกลเก่า ผลของค่ายกลชะล้างหัวใจยิ่งส่งผลกระทบมากขึ้น
หลังจากนั้น หลิวซื่อหลูได้ถูกเชิญให้มา เพื่อโดนเขายั่วยุโดยเจตนา
หลังจากหลิวซื่อหลูโกรธ
ในครั้งนี้ ค่ายกลของหลู่ฉางเซินได้ช่วยให้หลิวซื่อหลูสงบลงได้อย่างรวดเร็ว
แม้ว่ายังคงมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง
แต่มันก็ควรจะเพียงพอแล้ว
เหตุผลหลักก็คือ หลู่ฉางเซิงขี้เกียจปรับปรุงมันอีก!
ในวันนี้ หลิวซื่อหลูก็มาหาอีกครั้ง
คำแรกที่เขากล่าวด้วยท่าทางระมัดระวัง “ไม่ว่าท่านจะยั่วยุข้าอย่างไรในอนาคต ข้าก็จะไม่โกรธอีกแล้ว!”
หลู่ฉางเซินหัวเราะเยาะ
น้องชาย ถ้าข้าต้องการกระตุ้นเจ้า
ด้วยฉายานักรบคีย์บอร์ดในชีวิตก่อนของข้า เจ้าคิดว่าข้ากระตุ้นเจ้าไม่ได้หรือไง?
เจ้าต้องรู้บางอย่างก่อน
ในโลกนี้ ข้าอยู่จุดสูงสุดในด้านการยั่วยุแน่นอน!
หลิวซื่อหลูมองไปที่การแสดงออกของหลู่ฉางเซิน ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกหนาวสั่นในใจ เขารู้สึกสั่นกลัวอย่างอธิบายไม่ได้และกล่าวว่า “อย่าพูดถึงเรื่องนี้อีกต่อไป ชนเผ่าชั่วร้ายจะโจมตีเขตแดนวิญญาณสวรรค์อีกครั้งแล้ว”
หลังจากสังเกตเห็นว่าหลู่ช่างเซินมีความกังวลอย่างมาก เกี่ยวกับเขตแดนวิญญาณสวรรค์
หลิวซื่อหลูจึงตรวจสอบเรื่องนี้
เขาจึงรู้มาว่า ศิษย์ทั้งสองของหลู่ฉางเซินอยู่ในเขตแดนวิญญาณสวรรค์ และกลายเป็นผู้นำของเขตแดนนั้น
เพราะเรื่องนี้ หลิวซื่อหลูจึงแอบให้ความสนใจกับข่าวของชนเผ่าชั่วร้าย
“เจ้ารู้ได้อย่างไร?”
หลู่ฉางเฉิงถามอย่างสบายๆ ขณะที่กำลังพรวนดิน
หลิวซื่อหลูยิ้มอย่างลับๆ
เจ้างับเหยื่อแล้วละสิ?
หลิวซื่อหลูตอบว่า “แม้ว่ากองกำลังของอั้นหยูไม่ค่อยมีอยู่ในเขตแดนมิติโลกระดับต่ำ แต่พวกเขายังคงมีเครือข่ายข่าวกรองกระจายอยู่ทั่ว”
“ดังนั้นข้าจึงสามารถสอบถามข่าวคราวเรื่องนี้ได้”
หลู่ฉางเซินเม้มริมฝีปากแล้วกล่าวว่า “เจ้ารู้เวลาที่แน่นอนไหม?”
หลิวซื่อหลูพยักหน้าและกล่าวว่า “พวกมันได้ออกเดินทางแล้ว และพวกมันน่าจะมาถึงเขตแดนวิญญาณสวรรค์ภายในสองวัน”
เมื่อฟังประโยคนี้แล้ว
หลู่ฉางเซินวางสิ่งที่เขาทำลงแล้วเอนหลังบนเก้าอี้นอน
เขาหลับตาลงและไม่กล่าวอะไร หลิวซื่อหลูไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่?
หลิวซื่อหลูยิ้มและนั่งเฉยๆ โดยไม่รบกวน
ในที่สุด หลู่ฉางเซิงก็ยืนขึ้นและสาปแช่ง “ไอ้เด็กสารเลวพวกนี้ ข้าเป็นหนี้เจ้าหรือไง!?”