โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 336 จุดที่ลึกที่สุด!
บทที่ 336 จุดที่ลึกที่สุด!
การเคลื่อนไหวครั้งสำคัญนี้ ไม่ใช่แค่เพื่อตัวหลินเจี่ยเท่านั้น
แต่มันเพื่อเพิ่มชื่อเสียงของนิกายดาบดาวตกให้มากขึ้น!
หลินเจี่ยมาที่คุนหลุนเทียนฉือ ไม่เพียงเพื่อทำลายพันธนาการของตัวเองเท่านั้น แต่ยังเพื่อทำให้ชื่อของนิกายดาบดาวตกแพร่กระจายไปทั่วเขตแดนอีกครั้ง!
ที่ผ่านมาตั้งแต่ครั้งอดีต
ชื่อเสียงของนิกายดาบดาวตก เงียบหายนานเกินไปแล้ว
ครั้งนี้เพื่อนิกาย หลินเจี่ยจะยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด!
ส่วนเย่ชิวไป่เพิกเฉยต่อทุกสิ่ง
หลังจากที่เขามาถึงร้อยจั้ง (250 เมตร)
ความรู้สึกแรกของเขา
แรงกดดันโดยรอบเพิ่มมากขึ้นนับสิบเท่า!
ความรู้สึกของแรงกดดันตรงระดับความลึกนี้ อาจกล่าวได้ว่าเป็นผลรวมของแรงกดดันจากระดับผิวน้ำลงมาถึงระดับหนึ่งร้อยจั้ง!
แรงกดดันบีบเข้ามาอย่างมหาศาล จนร่างกายของเย่ชิวไป่เริ่มมีเลือดไหลออกมา!
ถ้าไม่ใช่เพราะโอสถของท่านอาจารย์ ที่มอบให้เย่ชิวไป่กินล่ะก็….
เขาเกรงว่า หากไม่มีการใช้เจตจำนงดาบเพื่อต้านทานแรงกดดัน ด้วยแรงกดดันขนาดนี้ มันก็เพียงพอที่จะทำให้ร่างกายของเขาแหลกเละอย่างแน่นอน!
ถึงจะเป็นอย่างนั้น เย่ชิวไป่ ยังคงไม่เต็มใจที่จะใช้เจตจำนงดาบของเขา
แม้มันจะเจ็บปวดมากมายก็ตาม!
เขาปล่อยให้แรงกดดันของปราณจิตสังหารอันบริสุทธิ์ คอยขัดเกลาร่างกายของเขา
ในตอนนี้ เย่ชิวไป่โคจรทักษะดาบไท่จูไปเรื่อย ๆ!
ทำให้ปราณจิตวิญญาณในเส้นลมปราณนั้นมีมากมายมหาศาล
และค่อย ๆ ถูกส่งไปยังตันเถียนทีละนิด!
ข้าง ๆ เขา คือมู่ฉีเฉิง ซึ่งร่างกายถูกล้อมรอบด้วยวงแหวนน้ำแข็ง!
เจตจำนงแห่งน้ำแข็งควบแน่นปราณจิตวิญญาณโดยรอบให้กลายเป็นน้ำแข็ง แต่มันก็อยู่ได้ไม่นาน ก่อนที่มันจะแตกสลาย
อย่างไรก็ตาม มันมีประสิทธิภาพอย่างมากในการต่อต้านแรงกดที่จุดนี้!
เขาค่อย ๆ ดำลึกลงไปเรื่อย ๆ
จนมู่ฉีเฉิงมาอยู่จุดเดียวกับหลินเจี่ยในที่สุด!
เมื่อมาถึงจุดนี้ ทั้งคู่มีสถิติเทียบเท่ากับผู้บัญชาองครักษ์เกราะเงินเรียบร้อยแล้ว!
ในตอนนี้เอง
ด้านนอกคุนหลุนเทียนฉือเหนือสัตว์ยักษ์
มู่ฟู่ เฉิงไขว้มือไว้ด้านหลัง ดวงตาของเขาลึกล้ำ และเขาก้มศีรษะลงเพื่อมองลงไปที่เทียนฉือ ราวกับว่าเขาต้องการที่จะมองผ่านมัน
เขาเปลี่ยนจากท่าทางขี้เล่นและไม่แยแสตามปกติของเขา แล้วถามว่า “ผู้บัญชาการหยาง เจ้าคิดว่าพวกเขาสามารถทำลายสถิติของเจ้าได้หรือไม่?”
ด้านข้าง ชายสวมชุดเกราะสีเงินยกมือขึ้นทำความเคารพเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “รายงานต่อฝ่าบาท หลังจากผ่านไปหนึ่งร้อยจั้ง แรงกดดันจะเพิ่มขึ้นอย่างมากทุก ๆ สิบจั้ง!”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ มู่ฟู่ เฉิงก็หัวเราะเบา ๆ “แล้วเจ้าหมายถึงอะไร ไม่มีใครสามารถทำลายสถิติของเจ้าได้งั้นเหรอ?”
ผู้บัญชาการหยางไม่ได้กล่าวสิ่งใดต่อ
อย่างไรก็ตาม ใบหน้าที่มั่นใจนั้นบ่งบอกว่าเขามั่นใจเพียงใด
มู่ฟู่เฉิงกล่าวว่า “แต่เจ้ารู้หรืออะไรไหม?”
“ข้ามอบหมายงานบางอย่าง ให้กับคนที่ข้ารู้จัก”
ผู้บัญชาการหยางเงยหน้าขึ้นมองด้วยสีหน้าสับสน
“ข้าขอให้พวกเขาลงไปด้านล่าง เพื่อดูว่ามีอะไรลึกลับเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ ในจุดที่ลึกที่สุดไหม?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผู้บัญชาการหยางสีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว!
ความลึกโดยรวมทั้งหมดของเทียนฉือคือ สองร้อยห้าสิบจั้ง! (625 เมตร)
ผู้บัญชาการหยางเป็นผู้มีความสามารถอย่างมาก เขาใช้เวลาไม่นานเพื่อมาถึงตำแหน่งผู้บัญชาการองครักษ์เกราะเงิน
อย่างไรก็ตาม แม้จะเป็นผู้มีความสามารถอย่างเขาเอง ก็ไปถึงจุดที่ความลึกหนึ่งร้อยสิบจั้งได้เท่านั้น เพราะนั่นคือขีดจำกัดสูงสุดที่เขาทำได้แล้ว
ส่วนความตั้งใจของมู่ฟู่ เฉิงคือ ขอให้ทั้งสามคนลงไปที่ก้นลึกสุดของเทียนฉือ!
ผู้บัญชาการหยางได้แต่สงสัยว่า สามคนนี้มีศักยภาพแค่ไหนกัน?
มู่ฟู่เฉิงเชื่อใจพวกเขาสามคนขนาดนั้นเชียวหรือ?
ต้องรู้ก่อนว่า มู่ฟู่ เฉิงมีคนรู้จักมากมาย แต่ไม่มีผู้ใดที่เขาให้คุณค่ามากเท่ากับสามคนนี้ได้เลย!
เวลาไหลผ่านไปอย่างช้า ๆ
เหลือเวลาเพียงเก้าวันก่อนที่คุนหลุนเทียนฉือจะปิดตัวลง
ในตอนนี้
ณ จุดที่ลึกระดับหนึ่งร้อยจั้ง
ฉากนี้ที่เกิดขึ้นทำให้ทุกคนต่างตกใจ!
เย่ชิวไป่อยู่จุดนี้มาหลายวันแล้ว!
ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เย่ชิวไป่ได้ปรับตัวเข้ากับแรงกดดันของระดับความลึกที่จุดนี้
และตอนนี้การปรับตัวเสร็จสมบูรณ์แล้ว
เย่ชิวไป่ ดำลึกลงไปอีกครั้ง!
ดิ่งลงไปเรื่อย ๆ
จนมาถึงหนึ่งร้อยสิบจั้ง!
มาอยู่ความลึกที่เท่ากับสถิติที่ผ่านมาได้แล้ว!
ในเวลาเดียวกัน หลินเจี่ยกับมู่ฉีเฉิงยังคงอยู่ที่จุดนี้
เมื่อลงมาถึง เย่ชิวไป่ไม่ได้มองสองคนนี้เลย
แต่เขาดิ่งลึกลงไปอีก!
ภายใต้สายตาที่หวาดกลัวของทุกคน
หนึ่งร้อยยี่สิบจั้ง! (300 เมตร)
หนึ่งร้อยสามสิบจั้ง! (325 เมตร)
… เขาดำลึกลงไปเรื่อย ๆ โดยไม่หยุด จนถึงความลึกที่ระดับหนึ่งร้อยห้าสิบจั้ง! (375 เมตร)
จุดนี้ได้ทำลายสถิติของผู้บัญชาการองครักษ์เกราะเงินแล้ว!
และยังเหนือกว่าอัจฉริยะทั้งสอง อย่างหลินเจี่ยกับมู่ฉีเฉิงโดยตรงด้วยซ้ำ!
บรรดาผู้ที่สงสัยในตัวเย่ชิวไป่ในตอนแรก
พวกเขายังแอบถอนหายใจ
พวกเขาประเมินเย่ชิวไป่ต่ำเกินไป
ใครจะคิดว่าเย่ชิวไป่ที่ตามหลังพวกเขามาช้าที่สุด
จะสามารถไปถึงจุดที่ความลึกระดับนี้ได้!
เมื่อหลินเจี่ยมองเห็นฉากนี้
เขาถอนหายใจเล็กน้อยในจิตใจ
หลินเจี่ยรู้ดีว่า เขาไม่มีความสามารถที่จะเอาชนะเย่ชิวไป่ได้
เขาไปถึงจุดหนึ่งร้อยห้าสิบจั้งอย่างง่ายดาย แถมยังมีทีท่าว่าจะลงไปต่อได้อีก!
เมื่อคิดเรื่องนี้ได้แล้ว
หลินเจี่ยก็เลิกคิดเกี่ยวกับการแข่งขันทันที
ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องทำคือ ลงไปลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ และพัฒนาความแข็งแกร่งของเขาให้มากยิ่งขึ้น!
ณ จุดที่ความลึกหนึ่งร้อยห้าสิบจั้ง
เมื่อมาถึงจุดนี้ เย่ชิวไป่สามารถมองเห็นแสงที่ด้านล่างได้แล้ว
และสังเกตเห็นปราณแห่งดวงดาวที่อยู่รอบ ๆ!
ที่จุดนี้
แรงกดดันมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างเกิดขึ้น
ด้วยปราณแห่งดวงดาว มันจะมีผลในการยับยั้งตามธรรมชาติ!
เลือดในร่างกายและปราณจิตวิญญาณของเย่ชิวไป่ถูกระงับ!
ด้วยสถานการณ์เช่นนี้ ทำให้เย่ชิวไป่ ต้องใช้เจตจำนงดาบของเขาออกมา!
ในเวลาไม่นาน มีเจตจำนงดาบพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า!
ตอนนี้ร่างกายของเย่ชิวไป่เดือดพล่าน!
ขอบเขตบรรพจารย์ดาบขั้นสูงสุดได้เปิดเผยออกมา!
ในตอนนี้ทุกคนก็รู้แล้วว่า เย่ชิวไป่คือผู้ฝึกฝนดาบ!
แสดงว่าก่อนหน้านี้ เขาไม่ได้ใช้เจตจำนงดาบเลย แต่เขาก็สามารถมาถึงระดับหนึ่งร้อยห้าสิบจั้งได้?
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวสั่นในใจ
ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ๆ
ชายผู้นี้ น่าหวาดกลัวมากเกินไปแล้ว…
และอีกด้านหนึ่ง
ซือเฉิงที่ทิ้งทุกคนทั้งหมดไว้ด้านหลัง
เขามาถึงที่ระดับความลึกสองร้อยสามสิบจั้งเรียบร้อยแล้ว! (575 เมตร)
ปราณแห่งดวงดาวที่นี่
ยิ่งใหญ่มาก!
หนักหน่วงมาก!
ที่ด้านล่างมีแสงดาวส่องสว่าง
มันทำให้ด้านล่างเทียนฉือสว่างไสวไปทั่วเลย!
ในตอนนี้ ซือเฉิงไม่สามารถต้านทานพลังของดวงดาวได้
ทำให้เขาต้องโคจรบันทึกดวงดาวแห่งความโกลาหล และรวบรวมพลังมหาศาลของดวงดาวนี้ไว้ในตันเถียนแห่งท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว!
เพื่อเติมดาวดวงที่สองอย่างต่อเนื่อง!
เมื่อถึงขั้นตอนนี้แล้ว
ในที่สุดดาวดวงที่สองก็มีแสงริบหรี่โผล่ออกมา!
แม้ว่าแสงจะอ่อนมากก็ตาม
แต่มันก็ยังคงทำให้ขอบเขตของซือเฉิงทะลวงผ่านได้ทันที!
เขามาถึงขอบเขตครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิเรียบร้อยแล้ว!
ในเวลาเดียวกัน ร่างกายก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างมากเช่นกัน!
ด้วยพลังเช่นนี้ ทำให้ซือเฉิงรู้สึกได้ว่า เขาสามารถสังหารชั้นต้นมหาจักรพรรดิได้อย่างง่ายดาย!
ในเวลาเดียวกัน
ในตันเถียนแห่งท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว ดาวดวงแรกก็เริ่มกระพริบแสง!
เหมือนมีบางอย่างที่ดึงดูดมัน ให้มันรู้สึกเชื่อมต่อกับบางสิ่ง!
ซือเฉิงมองลงไปด้านล่างทันที
ใช่แล้ว อุกกาบาตที่อยู่ด้านล่างมันกำลังดึงดูดเขานั่นเอง!
ซือเฉิงดำลึกลงไปอีกครั้ง
แม้ว่ามันจะช้ามากก็ตาม
แต่เขาก็ดำดิ่งลึกลงไปทีละจั้ง
เขาอยากเห็นมันจริง ๆ
ไม่รู้ว่ามันจะสามารถพัฒนาพรสวรรค์ตามข่าวลือได้หรือไม่?
สองวันต่อมา
ในที่สุด ซือเฉิงก็มาถึงจุดที่ลึกที่สุดแล้ว!
ระดับความลึกสองร้อยห้าสิบจั้ง! (625 เมตร)
ตรงจุดนี้
มีก้อนหินขนาดสองกำปั้น
หินก้อนนี้ มีหลุมอยู่รอบ ๆ เต็มไปหมด
ในหลุมนั้น มีแสงดาวริบหรี่อยู่
ในหมู่พวกมัน ปราณแห่งดวงดาวหลั่งไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง!
ทันใดนั้น ในตันเถียนแห่งท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวของเขา
ดาวดวงแรกก็เริ่มส่องแสงแวววาว!
หินก้อนนี้เชื่อมต่อกับดวงดาวในตันเถียนของเขาจริง ๆ!
ในช่วงเวลานี้
ซือเฉิงดูเหมือนจะมีการเชื่อมโยงบางอย่างกับอุกกาบาตดาวดวงนี้!
ในตันเถียนแห่งท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวของเขา มีเงาปรากฏขึ้นอย่างช้า ๆ…