โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 330 การสังหารหมู่!
บทที่ 330 การสังหารหมู่!
เมื่อหลายหมื่นปีก่อน
เกิดการต่อสู้เพื่อป้องกันการทำลายล้าง ณ เขตแดนไร้พรมแดน!
ชนเผ่าที่ชั่วร้ายจากนอกเขตแดน ที่มาจากไหนก็ไม่รู้ ได้เปิดฉากการโจมตีขึ้น!
ชนเผ่าชั่วร้ายเหล่านี้มีจำนวนมากมายมหาศาล!
แถมความแข็งแกร่งของพวกมันก็ดุร้ายยิ่ง
ณ เวลานั้น เขตไร้พรมแดนก็จมลงสู่สงครามอันนองเลือด
ราชวงศ์ไร้ขอบเขตซึ่งควบคุมผู้คนทั่วทั้งเขตแดน ได้เปิดสงครามกับชนเผ่าชั่วร้าย!
สงครามกินเวลายาวนานต่อเนื่องนานนับพันปี
เขตแดนไร้พรมแดน ต้องสูญเสียผู้มีอำนาจในขอบเขตรวบรวมเต๋าที่แข็งแกร่ง ไปเป็นจำนวนมาก!
ในหมู่พวกเขา รวมถึงอดีตจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ไร้ขอบเขตและผู้ก่อตั้งนิกายดาบดาวตก…จักรพรรดิดาบดาวตก!
ในที่สุด ชนเผ่าชั่วร้ายนอกเขตแดนก็ถูกผลักดันให้ไปอยู่อีกด้านหนึ่งของภูเขาหลินเจี่ย(ภูเขาแห่งวิกฤต) โดยมีภูเขาหลินเจี่ยเป็นตัวกันชนกั้นไว้!
นี่คือเหตุผลว่าทำไมราชวงศ์ไร้ขอบเขต จึงห้ามมิให้ผู้ฝึกตนข้ามภูเขาหลินเจี่ยโดยเด็ดขาด
หลี่เทียนซือกล่าวด้วยอารมณ์ออกมา “มีการบาดเจ็บล้มตายมากเกินไปในการต่อสู้ครั้งนั้น … นิกายดาวตกก็ล่วงลงจากกองกำลังระดับสูงสุดไปสู่กองกำลังชั้นหนึ่ง … ”
มู่เจิ้งถิงก็พยักหน้าและมองออกไปนอกห้องโถงด้วยสายตาที่มองไปยังที่ห่างไกล
“หลังจากที่คนตาบอดหายจากโรค สิ่งแรกที่เขาโยนทิ้งไปก็คือไม้ค้ำยัน…”
นิกายดาวตกได้รับความเดือดร้อนหลังจากการล่มสลายของจักรพรรดิดาบดาวตก
ถ้าไม่ใช่เพราะการปกป้องอย่างลับๆ ของมู่เจิ้งถิง เกรงว่านิกายดาวตกจะไม่สามารถรักษาชื่อเสียงของตนในฐานะกองกำลังอันดับหนึ่งได้…
“ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะต้องเสียใจสำหรับสิ่งที่ผ่านมา ในตอนนี้ พระองค์ต้องเริ่มเตรียมตัวได้แล้ว”
มู่เจิ้งถิงพยักหน้า ใบหน้าของเขาเคร่งขรึม
เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขตแดนมีพลังมากเกินไป
เราต้องไม่ปล่อยให้พวกเขากลับมา!
“ขั้นแรกให้ส่งกองทัพล่วงหน้าไปยังเขตแดนอัคคีสวรรค์(เทียนฮั่ว) และเขตแดนสายฟ้าม่วง(สือเหล่ย) ในเวลาเดียวกันก็ส่งใครสักคนไปที่เขตแดนวิญญาณสวรรค์ เพื่อแจ้งให้พวกเขาทราบเกี่ยวกับเรื่องนี้!”
…
ณ ตอนนี้.
ในเขตแดนวิญญาณสวรรค์
หงหยิงกำลังจัดการเรื่องของจักรวรรดิอยู่
ในตอนนี้ จักรวรรดิหยุนหวงได้กลายเป็นผู้ปกครองที่แท้จริงของเขตแดนวิญญาณสวรรค์แล้ว
นิกายที่ไม่พอใจในตอนแรกถูกกำจัด ยุบ หรือยอมจำนนต่อจักรวรรดิ…
นี่เป็นผลมาจากการผสมผสานระหว่างไม้อ่อนและไม้แข็งของหงหยิง
ตอนนี้เอง นางหันไปมองหนิงเฉินซินที่กำลังอ่านตำราอยู่
หงหยินกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ศิษย์น้องสาม ตอนนี้ทั้งเขตแดนวิญญาณสวรรค์และเขตแดนทุรกันดาร ล้วนเต็มไปด้วยคำสอนของเจ้าแล้ว”
“ข้าเองก็สะสางงานส่วนมากสำเร็จแล้ว งั้นเราไปเขตแดนไร้พรมแดนเพื่อตามหาศิษย์พี่ใหญ่กันดีไหม?”
หนิงเฉินได้คิดสิ่งนี้อยู่ในใจสักพัก แต่ไม่ได้ละสายตาจากตำราสือโบราณ เขาก็ยิ้มและตอบว่า “ตกลง ข้าเองก็คิดถึงศิษย์พี่ใหญ่เช่นกัน”
ด้านข้าง มู่ว่านเอ๋อก็ยกมือขึ้นแล้วกล่าวว่า “พี่สาวหงหยิง ข้าก็อยากไปเหมือนกัน!”
หงหยิงมองไปที่มู่ว่านเอ๋อแล้วถามด้วยรอยยิ้มว่า “บิดาของเจ้าจะเห็นด้วยไหม?”
มู่ว่านเอ๋อม้วนริมฝีปากของนางแล้วตอบว่า “เขาควบคุมข้าไม่ได้หรอก”
หัวหน้าตระกูลมู่เหอเจ๋อ บิดาของมู่ว่านเอ๋อ เขาจะโกรธจนแทบตาย ถ้าเขาได้ยินคำพูดเหล่านี้จากปากบุตรสาวของเขา…
เมื่อหงหยิงต้องการพูดอะไรบางอย่าง
มหาเสนาบดีรีบเดินเข้ามาแล้วกล่าวว่า “ฝ่าบาท!”
หงหยิงหันมองไปและถามว่า “เหตุใดท่านมหาเสนาบดีจึงวิตกกังวลเช่นนี้”
ตอนนี้ ไม่ควรจะไม่มีอะไรสำคัญเกิดขึ้นภายในเขตแดนวิญญาณสวรรค์นี่นา?
มหาเสนาบดีกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ที่ชายแดนของเขตแดน เมืองฮั่นเฉิงเกิดการสังหารหมู่”
สังหารหมู่!
ใบหน้าของหงหยิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย ดวงตาของนางจริงจัง นางมองไปที่มหาเสนาบดีและถามว่า “พูดให้ชัดเจนซิ!”
หนิงเฉินซินวางตำราลงและมองมาที่ทั้งสองเช่นกัน
มู่ว่านเอ๋อก็จริงจังขึ้นเช่นกัน
กานสังหานหมู่ทั้งเมือง
นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ
ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิหยุนหวง กลับมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น
ทำให้หงหยิงไม่สามารถเพิกเฉยได้ ในฐานะผู้ปกครองของจักรวรรดิหยุนหวง!
ถ้าเรื่องนี้นางจัดการได้ไม่ดี จักรวรรดิเองก็จะได้รับผลกระทบครั้งใหญ่ในแง่ของชื่อเสียงและความนิยม!
มหาเสนาบดีพยักหน้า
สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมและกล่าวว่า “วันนี้ ในเมืองฮั่นเฉิง จู่ๆ ก็สิ่งมีชีวิตลึกลับที่เต็มไปด้วยวิญญาณชั่วร้ายบุกเมืองฮั่นเฉิง!”
“บุคคลที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองฮันคือผู้เชี่ยวชาญระดับเสมือนเทพขั้นปลาย”
“อย่างไรก็ตาม อีกฝ่ายไม่สามารถหยุดยั้งสิ่งมีชีวิตลึกลับเหล่านี้ได้เลย!”
“สิ่งมีชีวิตลึกลับ?” หงหยิงขมวดคิ้วและถามว่า “มันแข็งแกร่งแค่ไหน ท่านพอจะทราบที่มาของมันไหม?”
มหาเสนาบดีส่ายหัว
“ทุกวันนี้ ข้าได้อ่านตำราโบราณทั้งของเขตแดนวิญญาณสวรรค์และเขตแดนทุรกันดารหมดแล้ว”
“แต่ไม่มีสิ่งมีชีวิตประเภทไหนที่ใกล้เคียงกับสิ่งมีชีวิตลึกลับนี้เลย”
“ข้ารู้เพียงว่าสิ่งมีชีวิตลึกลับนี้มีจิตสังหารที่รุนแรงมาก มันเต็มไปด้วยธรรมชาติที่ชั่วร้าย และในขณะเดียวกันก็ทรงพลังอย่างยิ่ง… มีผู้นำสิบคนในหมู่พวกมันทั้งหมด อย่างน้อยก็อยู่ในขอบเขตมหาจักรพรรดิ…”
ขอบเขตมหาจักรพรรดิทั้งสิบ!
ผู้เชี่ยวชาญดังกล่าวจะปรากฏในเขตแดนวิญญาณสวรรค์ได้อย่างไร!
แม้แต่ ณ ปัจจุบัญนี้
ถ้ารวบรวมมหาจักรพรรดิทั้งหมดของเขตแดน ก็มีเพียงสิบคนเท่านั้น!
เมื่อคิดเรื่องนี้แล้ว
หงยิลก็ถามว่า “ตอนนี้ สิ่งมีชีวิตลึกลับนี้อยู่ที่ไหน?”
“อยู่ใจกลางเมืองฮั่นเฉิง”
“ที่สำคัญ ข้าเกรงว่าพวกมันจะโจมตีอีกครั้งในเร็วๆ นี้”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ หงหยิงงก็พยักหน้า ละทิ้งงานทุกอย่าง และสั่งว่า “ตามข้ามา”
มหาเสนาบดีพยักหน้า “ผู้นำนิกายวิญญาณสวรรค์ ได้เดินทางไปเมืองฮั่นเฉิงล่วงหน้าแล้ว”
หงหยิงพยักหน้ารับ แล้วมุ่งหน้าไปยังเมืองฮั่นเฉิงพร้อมกับกองพลเก้าสวรรค์และมหาเสนาบดี!
แน่นอน หนิงเฉินซินและมู่ว่านเอ๋อ ย่อมติดตามมาอย่างใกล้ชิด
ณ เมืองฮั่นเฉิง
สภาพเมืองตอนนี้ บ้านเรือนถูกทำลายสิ้น
บนกำแพงเมือง เลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว!
ในเวลาเดียวกัน ท้องฟ้าเหนือเมืองฮั่นเฉิงทั้งหมด ต่างถูกถูกปกคลุมไปด้วยวิญญาณชั่วร้ายสีดำเต็มไปหมด
สิ่งที่เกิดขี้น ส่งผลให้แสงแดดไม่สามารถส่องผ่านมาได้
ในตอนนี้ เมืองฮั่นเฉิงมืดสนิทดั่งยามค่ำคืน!
กงเจียงหานนำผู้เชี่ยวชาญของนิกายวิญญาณสวรรค์ ออกมาหยุดอยู่ที่หนึ่งร้อยลี้นอกเมืองฮั่นเฉิง
พวกเขาทั้งหมดพบหงหยิง ณ จุดนี้
กงเจียงหานก้าวไปข้างหน้าทันที คุกเข่าลงแล้วกล่าวว่า “ผู้นำนิกายสวรรค์ คำนับพระบาท”
หงหยิงพยักหน้าแล้วถามว่า “สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง?”
กงเจียงหานดูเคร่งขรึมและตอบว่า “ไม่เหลือผู้รอดชีวิตในเมืองฮั่นเฉิง”
“ดูเหมือนว่า สิ่งมีชีวิตลึกลับกำลังรวบรวมศพของผู้ฝึกตนในเมืองด้วย!”
รวบรวมศพงั้นเหรอ?
หงหยิงขมวดคิ้ว
เป็นไปได้ไหมว่า พวกเขาเป็นผู้บ่มเพาะชั่วร้าย?
มีเพียงผู้บ่มเพาะชั่วร้ายเท่านั้นที่จะรวบรวมศพของผู้ฝึกตน
พวกเขาดูดซับการฝึกฝนและปรับแต่งหุ่นเชิดศพ…
หงหยิงมองไปที่มหาเสนาบดีแล้วถามว่า “ได้แจ้งให้นิกายอื่นแล้วหรือยัง?”
มหาเสนาบดีพยักหน้า “ข้าได้แจ้งไปแล้ว”
“งั้นถ้าเป็นเช่นนี้…” ดวงตาของหงหยิงเกิดจิตสังหาร นางมองไปยังทิศทางของเมืองฮั่นเฉิง ที่ซึ่งท้องฟ้ามีวิญญาณชั่วร้ายปกคลุมอยู่!
“เมื่อนิกายทั้งหมดมารวมตัวกัน เราจะเข้าสู่เมืองฮั่นเฉิง!”
เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วยาม
ปราณชั่วร้ายสีดำในเมืองฮั่นเฉิงเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว!
ในเวลาเดียวกัน นอกเมืองฮั่นเฉิง
กองกำลังระดับสูงในเขตแดนวิญญาณสวรรค์ทั้งหมดมารวมตัวกันอยู่ที่นี่!
หงหยิงถือหอกหอกวัฏจักร และด้านหนึ่ง หนิงเฉินซินถือคัมภีร์เต๋า
“ตามข้าเข้าไปในเมือง!”
ทันใดนั้น ออร่าปราณขั้นกลางมหาจักรพรรดิก็ระเบิดออกมา แล้วนางเป็นผู้นำพุ่งเข้าไปในเมืองฮั่นเฉิงทันที!
ในเมืองฮั่นเฉิง
ณ คฤหาสน์ของเจ้าเมืองที่ทรุดโทรม
สิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่ง หลังมีปีกสิบปีก ดวงตายาวเรียวแคบ และมีเขี้ยวสองอันงอกออกมาจากปาก
มีผิวหนังเป็นสีฟ้า และมีเขาสามเหลี่ยมอยู่เหนือหัว มีหางขนาดใหญ่แกว่งไปมา!
ออร่าปราณแข็งแกร่งมาก!
ในตอนนี้ มันกำลังมองดูศพผู้ฝึกตนที่ถูกหามมา
ทั้งสิบตัวมองว่าศพเหล่านี้เป็นอาหาร และมันกำลังกินอยู่!
ในขณะที่กินศพ มันก็พูดอย่างคลุมเครือ “มนุษย์ในเขตแดนนี้อ่อนแอเกินไป และไม่สามารถช่วยให้พัฒนาได้มากนัก!”
“เจ้าหยุดบ่นได้แล้ว คำสั่งข้างต้นคือ ให้เราเริ่มยึดครองพื้นที่รอบๆ เขตแดนมิตินี้ก่อน”
“ด้วยความแข็งแกร่งของเรา ทำไมไม่ตรงไปยังเขตแดนไร้พรมแดนเลยล่ะ?”
ชนเผ่าที่ชั่วร้ายนี้ยังไม่ทันได้ตอบ
ฉับพลัน เหนือเมืองฮั่นเฉิง ปราณจิตวิญญาณเริ่มพุ่งพล่าน!
ชนเผ่าที่ชั่วร้ายตนหนึ่งแสดงรอยยิ้มที่ดุร้าย “ดูสิ มีอาหารแสนอร่อยส่งมาถึงประตูบ้านเราแล้ว”