โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 327 การต่อสู้ในเทียนฉือ
บทที่ 327 การต่อสู้ในเทียนฉือ
คุนหลุนเทียนฉีือหรือก็คือเทียนฉือ(บ่อสวรรค์) ที่อยู่ในภูเขาหิมะคุนหลุนนั้น มันตั้งอยู่บนยอดเขา
ที่ด้านบนสุด หิมะสีขาวทั้งหมดที่นี่ละลายหมดแล้ว
บริเวณที่ตั้งนี้ มันล้อมรอบด้วยแมกไม้เขียวขจี ทุกพื้นปกคลุมไปด้วยต้นไม้สีเขียว
ต้นไม้นับไม่ถ้วนมีอายุผ่านมานานนับพันปี ทั้งหมดเติบโตเป็นต้นไม้ใหญ่สูงขึ้นสู่ท้องฟ้า
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะปราณจิตวิญญาณอันมั่งคั่งในคุนหลุนเทียนฉือ ได้รับการแทรกซึมลงสู่ดิน
แล้วสร้างดินแห่งจิตวิญญาณชึ้นที่นี่
พืชพรรณทั้งหมดไม่ได้รับผลกระทบจากอุณหภูมิหนาวเย็นที่รุนแรง ก่อให้เกิดต้นไม้สูงตระหง่าน
พวกเย่ชิวไป่ทั้งสามคน และคนกลุ่มใหญ่ ก็มาถึงคุนหลุนเทียนฉือในที่สุด
เมื่อพวกเขาทั้งหมดรู้สึกถึงปราณจิตวิญญาณที่ท่วมท้นนี้ มันเป็นปราณจิตวิญญาณที่บริสุทธิ์สุดๆ มันสามารถดูดซึมเข้าสู่ตันเถียนได้โดยตรง โดยไม่จำเป็นต้องบ่มเพาะเพื่อกลั่นมันเลย
เมื่อรู้สึกถึงลมปราณที่ไหลเวียนทั่วร่างกายด้วมปราณจิตวิญญาณนี้ บางคนถึงกับเผลอครางเสียงออกมาด้วยความรู้สึกแสนสบาย
“สมกับเป็นคุนหลุนเทียนฉือจริงๆ ไม่น่าแปลกใจเลยที่ผู้คนจำนวนมากต่อสู้แย่งโควต้ามาเพื่อจุดนี้ แม้ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม”
“แค่ยืนอยู่ข้างสระเท่านั้น ข้าก็รู้สึกเหมือนกำลังจะทะลวงผ่านขอบเขตแล้ว?”
ยังมีคนที่แทบรอไม่ไหวที่จะเข้าไปในคุนหลุนเทียนฉือโดยไม่พูดอะไรเลย
หลายคนพุ่งเข้าไปในเทียนฉือทันที แล้วเริ่มดูดซับน้ำจากบ่อ!
เมื่อเห็นสิ่งนี้ ผู้คนก็เข้ามาที่บ่อละคน
เย่ชิวไป่ก็ยิ้มเช่นกัน เขามองที่เสี่ยวเฮยและซือเฉิงพร้อมกับกล่าวว่าว่า “พวกเจ้าจะทำอะไรต่อไป?”
เสี่ยวเฮยเป็นผู้บ่มเพาะกายเนื้อและไม่ต้องการปราณจิตวิญญาณจากสวรรค์และปฐพี
ส่วนซือเฉิงต้องการปราณแห่งดวงดาวเพื่อฝึกฝน และไม่ต้องการปราณจิตวิญญาณเช่นกัน
นั่นคือเหตุผลที่เย่ชิวไป่ถามคำถามนี้
เสี่ยวเฮยพยักหน้าและกล่าวว่า “ข้าจะเข้าไปด้วย”
ซือเฉิงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวเสริมว่า “ข้าก็จะเข้าไปดูด้วย”
ที่เทียนฉือนี้ มันไม่เพียงแค่ต้องดูดซับปราณจิตวิญญาณเท่านั้น แต่มันยังสามารถพัฒนาพรสวรรค์ได้อีกด้วย
แม้ว่ามันจะเป็นไปไม่ได้ที่ทั้งสองจะดูดซับปราณจิตวิญญาณ แต่มันจะเป็นสิ่งที่ดี หากสามารถปรับปรุงพรสวรรค์ได้
เมื่อตกลงกันเรียบร้อย
ทั้งสามก็ก้าวเข้าไปในเทียนฉือด้วยกัน
ทันทีที่ก้าวเข้าไปในบ่อ
เย่ชิวไป่สามารถสัมผัสได้ถึงปราณจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์ราวกับคลื่นปั่นป่วน ที่วิ่งไปรอบๆ ตัวเขา!
จู่ๆ ร่างกายของเย่ชิวไป่ก็โคจรลมปราณบ่มเพาะตามทักษะตำราดาบไท่จูเองโดยอัตโนมัติ
หลังจากนั้นปราณจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์เหล่านี้ ก็ถูกดูดเข้าไปในตันเถียนโดยตรงในทันที!
ในช่วงเวลานี้
ขอบเขตของเย่ชิวไป่ก็ทะลวงสู่ขั้นกลางเสมือนเทพในทันที!
แต่เสี่ยวเฮยไม่รู้สึกอะไรเลย ในสายตาของเขา เทียนฉือนี้เปรียบเสมือนสระสำหรับอาบน้ำเท่านั้น…
ส่วนซือเฉิงเองก็ไม่สามารถดูดซับปราณของเทียนฉือได้
ท้ายที่สุดแล้ว ตันเถียนของเขาก็คือตันเถียนแห่งดวงดาว ซึ่งสามารถบ่มเพาะได้ด้วยปราณแห่งดวงดาวเท่านั้น
ฉับพลัน!
มีออร่าปราณพุ่งเข้ามาล้อมพวกเขาไว้
เย่ชิวไป่ลืมตาขึ้นเล็กน้อยแล้วมองไปรอบๆ มันคือคนสี่คนจากผาซวนหมิงและศิษย์หญิงห้าคนจากสำนักหานหลิงนั่นเอง
ดวงตาของทั้งสองฝ่ายเต็มไปด้วยจิตสังหาร
“สำนักหานหลิงก็มีความแค้นกับพวกเขาด้วยงั้นเหรอ?” ชายที่ดูมืดมนถาม
ศิษย์หญิงคนหนึ่งพยักหน้าและตอบว่า “ผาซวนหมิงเจ้าก็ด้วย?”
ศิษย์ผาซวนหมิงผู้หนึ่งยิ้มแล้วกล่าวว่า “งั้นทำไมเราไม่ร่วมมือกันล่ะ?”
“ร่วมมือกันเพื่อที่จะจัดการได้โดยเร็ว แล้วพวกเรายังใชัเวลาที่เหลือเพื่อบ่มเพาะได้อีกด้วย”
ศิษย์หญิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นพยักหน้าแล้วพูดว่า “นั่นก็สมเหตุสมผลดี”
หลังจากพูดอย่างนั้น ออร่าปราณของครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิทั้งเก้าคนก็ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า!
ลมปราณทั้งเก้านี้ มีพลังมากพอที่จะส่งผลกระทบต่อขอบเขตมหาจักรพรรดิ!
เมื่อผู้คนรอบตัวเขารู้สึกถึงออร่าปราณนี้ พวกเขาทุกคนก็ลืมตาขึ้นมาทันทีและมองไปยังทิศทางนั้น
“มันคือผาซวนหมิงและสำนักหานหลิง?”
“ผู้ใดคือเป้าหมาย?”
“ไม่ว่าจะเป็นใคร แต่ผลลัพธ์นั้นก็ถูกกำหนดไว้แล้ว”
ยังมีหลายคนมองมาที่นี่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ชายที่มีดาบอยู่บนหลัง เขามองไปทางด้านนั้นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยเจตจำนงดาบ เขาหัวเราะเบาๆ และกล่าวว่า “น่าสนใจนี่”
ข้างๆ เขามีชายหนุ่มขี้อายคนหนึ่งกล่าวด้วยท่าทางหวาดๆ ว่า “พี่หลิน อย่าไปยุ่งเลย รีบมาบ่มเพาะกันเถอะ”
ชายที่มีดาบอยู่บนหลังยิ้มอย่างมีเลศนัยและกล่าวว่า “มู่ฉีเฉิง ถ้าเจ้าไม่เปลี่ยนท่าทีขี้ขลาดแบบนี้ ท่านลุงมู่จะเฆี่ยนตีเจ้าอีกครั้งนะ”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ก็มีความกลัวในดวงตาของมู่ฉีเฉิง เห็นได้ชัดว่าเขากลัวท่านลุงมู่ที่พูดถึงอย่างมาก
หลังจากนั้นทันที มู่ฉีเฉิงก็หยุดพูด หลับตาและเริ่มมุ่งความสนใจไปที่การบ่มเพาะ
เมื่อเห็นสิ่งนี้ หลินเจี่ยก็ยิ้มและส่ายหัว โดยไม่สนใจสิ่งตรงนั้นอีกต่อไป และเริ่มมีสมาธิกับการบ่มเพาะ
ถึงแม้สิ่งที่เกิดขึ้นจะขัดต่อกฎเกณฑ์ก็ตาม
แต่มันเกี่ยวอะไรกับเขาล่ะ?
ยิ่งไปกว่านั้น เขามาที่นี่ไม่ใช่แค่เพื่อปรับปรุงขอบเขตบ่มเพาะของเขาเท่านั้น
เขาต้องการไปที่ส่วนลึกของเทียนฉือ เพื่อค้นหามัน…
กลับมาที่พวกเย่ชิวไป่
เย่ชิวไป่ยิ้มและถามว่า “ดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว?”
ศิษย์ผู้นำของผาซวนหมิงหยาหัวเราะเยาะ “แน่นอน ข้าต้องการสังหารพวกเจ้าก่อน แล้วค่อยไปบ่มเพาะ”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เย่ชิวไป่ก็พยักหน้าและมองไปที่เสี่ยวเฮยกับซือเฉิงที่อยู่ข้างๆ เขา
หลังจากนั้นซือเฉิงก็บอกว่า “ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านบ่มเพาะไปอย่างสบายใจเถอะ ปล่อยให้เรื่องนี้เป็นหน้าที่ของข้ากับศิษย์พี่เสี่ยวเฮยเถอะi”
เสี่ยวเฮยยังพยักหน้าเสริม แล้วกล่าวอย่างว่า “ไม่ว่ายังไง เราสองคนก็ไม่สามารถดูดซับปราณจิตวิญญาณที่นี่ได้อยู่แล้ว”
หลังกล่าวจบ ด้านหลังเสี่ยวเฮย มีเงาเทพมารปรากฏขึ้น!
ทวนมารเก้าชั้นฟ้าปรากฏอยู่ในมือของเขา!
แน่นอน ซือเฉิงยังหยิบขวานหมิงหวงซวนเฮยออกมา ซึ่งมันล้อมรอบไปด้วยปราณแห่งดวงดาว!
เมื่อได้เห็นสิ่งนี้ เย่ชิวไป่ก็พยักหน้าอย่างสบายใจ
หลังจากที่อีกฝ่ายได้ยินสิ่งนี้
พวกเขาทั้งหมดก็โกรธมาก!
“เพียงแต่พวกเจ้าสองคนเนี้ยนะ ที่จะสู้กับพวกเรา?”
“เจ้าดูถูกพวกเรามากเกินไปหรือเปล่า?”
“พวกเจ้าทั้งสามคนถูกกำหนดให้ตาย งั้นข้าจะจัดการพวกเจ้าทั้งสองก่อนแล้วกัน!”
เมื่อมาถึงจุดนี้ ทั้งเก้าคนก็เร่งออร่าปราณและรีบพุ่งไปหาทั้งสองอย่างเต็มกำลัง!
เมื่อเย่ชิวไป่เห็นสิ่งนี้ เขาก็หยุดสนใจอย่างสิ้นเชิงและเริ่มบ่มเพาะโดยหลับตาลงอย่างไม่สนใจ
เมื่อเสี่ยวเฮยกับซือเฉิงกล่าวเช่นนี้ แสดงว่าพวกเขาย่อมมั่นใจอย่างมาก
เย่ชิวไป่ย่อมเชื่อมั่นในตัวศิษย์น้องทั้งสองคนนี้อย่างแน่นอน
แต่ในสายตาของพวกเขาทั้งเก้าคน ทั้งสามคนนี้ยังไม่ถึงขอบเขตครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิด้วยซ้ำ?
ยิ่งกว่านั้น ยังเข้ามาเพียงสองคน?
ทำไมพวกเจ้าไม่มัดมือมัดเท้าเพื่อรอความตายไปซะเลยล่ะ?
แม้ว่าอีกฝ่ายจะสามารถต่อสู้กับครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิที่ทรงอำนาจได้ก็ตาม
เจ้าต้องรู้ว่าพวกข้ามีถึงเก้าคน!
ในตอนนี้ เสี่ยวเฮยที่กำลังถือทวนมารเก้าชั้นฟ้า ราวกับเทพมารที่ไม่มีใครเทียบได้!
หลังจากนั้น เขาก็แทงทวนเข้าใส่ทั้งเก้าคนนั้นทันที
ร่างเทพมารที่อยู่ข้างหลังเขาก็แทงทวนใส่คนทั้งเก้าด้วยเช่นกัน!
ในช่วงเวลานั้น น้ำที่อยู่ในเทียนฉือพลันเกิดคลื่นพุ่งขึ้นมา!
ส่วนซือเฉิงยังถือขวานหมิงหวงซวนเฮยไว้ในมือทั้งสองข้าง และรอบๆ ตัวขวาน ปราณแห่งดวงดาวก็พลุ่งพล่านอย่างรุนแรง!
มิติพื้นที่รอบตัวขวาน แตกแยกเป็นความว่างเปล่า!
ณ ตอนนี้ ขวานหมิงหวงซวนเฮยมีน้ำหนักนับหมื่นจิน!
เมื่อเผชิญกับพลังโจมตีของทั้งสองคนนี้
ทั้งเก้าคนมีสีหน้าเคร่งขรึมบนใบหน้าของพวกเขา
พลังโจมตีของทั้งสองคนนี้ เป็นภัยคุกคามต่อพวกเขาจริงๆ!
ดังนั้นทั้งเก้าคนจึงไม่กล้าที่จะประมาท และปล่อยออร่าปราณออกมาอย่างสุดกำลัง!
ในตอนนี้ ดินแดนรอบตัวศิษย์หญิงนิกายหานหลิงก็เต็มไปด้วยน้ำแข็งและหิมะ และปราณที่มืดมนรอบตัวศิษย์ผาซวนหมิงก็เพิ่มสูงขึ้น!
การโจมตีทั้งหมดกวาดไปทางเสี่ยวเฮยกับซือเฉิงทันที!
คิดดู การโจมตีของครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิทั้งเก้าคนนั้นทรงพลังแค่ไหน?
แต่ถึงอย่างนั้น
ทุกคนก็คาดไม่ถึงอย่างสิ้นเชิง
ว่าการโจมตีเต็มรูปแบบของเสี่ยวเฮยที่แทงทวนมารเก้าชั้นฟ้าไปนั้น รวมทั้งการเหวี่ยงขวานหมิงหวงซวนเฮยของซือเฉิงด้วย มันบดขยี้การโจมตีของคนทั้งเก้านี้โดยตรง!
หลินเจี่ยหรี่ตาขึ้นมาแล้วกล่าวเบาๆ “มีฝีมืออยู่บ้าง”
หลังการโจมตีของคนทั้งสอง ทำให้คนทั้งเก้าถอยหลังไปสองสามก้าวด้วย!
หลังจากตั้งหลักได้ ด้วยสายตาที่เริ่มหวาดกลัว พวกเขามองไปที่เสี่ยวเฮยกับซือเฉิงอีกครั้ง
อย่างไรก็ตาม พวกเขาพบว่าทั้งสองคนได้หายไปแล้ว
ในชั่วพริบตา ทั้งสองคนก็ปรากฏตัวต่อหน้าศิษย์นิกายหานหลิงสองคน!
ทวนวิเศษและขวานสีดำในมือของพวกเขาก็โจมตีออกมาทันที!
ศิษย์หญิงนิกายหานหลิงสองคนถูกสังหารโดยตรง!