โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 297 ปรากฏตัวเพื่อสังหาร!
บทที่ 297 ปรากฏตัวเพื่อสังหาร!
ในยามค ่าคืน
ภายใต้ดวงดาวบนท้องฟ้า จิตสังหารไม่ได้ถูกปกปิด และส่งตรง
มายังเย่ชิวไป่ทั้งสามคนได้ชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ
ภายใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว ความแข็งแกร่งของซือเฉิง
พุ่งสูงขึ้นถึงขีดสุด
การรับรู้ด้วยก็เฉียบคใมากขึ้นด้วย
เมื่อสัมผัสได้ถึงสภาพแวดล้อมโดยรอบ ซือเฉิงก็ลืมตาขึ้น แสง
ดาวแวบวับผ่านดวงตาของเขาและกล่าวว่า: “มีทั้งหมดแปดคน เจ็ด
คนอยู่ในขอบเขตครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิ และอีกหนึ่งคนอยู่
เหนือกว่า”
มีคนที่อยู่เหนือกว่าครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิ
ซึ่งหลังจากวิเคาระห์ออร่าปราณสักครู่ ซือเฉิงก็ตรวจได้ว่ามันคือ
ขอบเขตมหาจักรพพรดิ…
เย่ชิวไป่หัวเราะเบาๆ: “การลงมือในครั้งนี้ ค่อนข้างตึงมือนะ”
เย่ชิวไป่ไม่แปลกใจกับเรื่องนี้
เพราะพวกเขาคิดเรื่องนี้ไว้แล้ว หลังจากที่พวกเขาได้รับตรามาร
อเวจี
ไม่รู้ว่าเป็นห้องใดบนชั้นสองที่ลงมือ?
หรือทั้งสามฝ่ายร่วมมือกัน?
แต่เย่ชิวไป่ไม่ได้คำนึงถึงที่นั่งด่านล่างที่กระจัดกระจาย
มีเหตุผลสองประการ
แม้ว่าการล่อลวงของตรามารอเวจี มันจะยิ่งใหญ่มากก็ตาม
แต่เพราะพวกเย่ชิวไป่ทั้งสามคน เป็นเจ้าของตราคำสั่งม่วงทอง
ซึ่งหากพวกเขาเคลื่อนไหว มันจะเป็นการต่อต้านหอการค้าเสินหยิง
ด้วยความแข็งแกร่งของพวกเขา พวกเขาไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็น
ศัตรูกับหอการค้าอันดับหนึ่งของขอบเขตไร้พรมแดนแห่งนี้!
ประการที่สอง แม้ว่าพวกเขาจะได้รับตรามารอเวจีจากเย่ชิวไป่ไป
แล้วก็ตาม
เขาไม่มีความแข็งแกร่งพอที่จะสำรวจแดนมาร
แดนมาร เป็นหนึ่งในสามพื้นที่ต้องห้ามแห่งความตายใน
ขอบเขตไร้พรมแดน
พื้นที่ต้องห้ามแห่งความตายหมายถึงอะไร?
มันคือที่เจ้าสามารถตายได้ทุกเมื่อที่เข้าไป!
แม้ว่าผู้ที่แข็งแกร่งขอบเขตรวบรวมเต๋าเข้าไป มันก็มีความ
เป็นไปได้ที่จะเสียชีวิต!
แล้วกองกำลังอ่อนด้อยเหล่านั้นจะสำรวจมันได้อย่างไร?
ดังนั้น มีเพียงกองกำลังชั้นหนึ่งเพียงสามกองกำลังในห้องชั้น
สองเท่านั้น ที่สามรถเข้าไปสำรวจได้
เย่ชิวไป่หัวเราะเบาๆ: “ข้าคิดว่าพวกเจ้าถือได้ว่าเป็นผู้อาวุโส
ทำไมเจ้ายังต้องซ่อนตัวจากพวกเราสามคนอีกล่ะ?”
หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีเสียงตอบกลับมาในหุบเขาอันเงียบสงบ
ผิดปกติแห่งนี้
“เด็กน้อย เจ้าช่างมีจิตใจกล้าหาญดี ไม่กลัวอันตรายแม้แต่น้อย”
ทันทีที่เสียงนั้นดังขึ้น ร่างแปดร่างก็ล้อมรอบพวกเย่ชิวไป่ทั้งสาม
คน
ใบหน้าของคนทั้งแปดถูกปกคลุมไปด้วยลมปราณ ทำให้ไม่
สามารถมองเห็นใบหน้าที่แท้จริงของพวกเขาได้
“ข้าขอถาม… เจ้ามีคำสั่งม่วงทองหรือเปล่า?”
ขอบเขตก้าวข้ามแดนหยวน และรุ่นเยาว์สองคนที่ดูเหมือนจะอยู่
ในขอบเขตเสมือนเทพเนี้ยนะ
มีตราคำสั่งมวงทองงั้นเหรอ?
นี่มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
ผู้ที่มีตราคำสั่งมวงทอง มันไม่ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งงั้นเหรอ?
หรือว่าทั้งสามมีเบื้องหลัง?
หรือมองที่ความสามารถ?
หรือไม่ก็ทั้งสองอย่างแน่ๆ!
แต่ยังไงมันก็ไม่ใช่เรื่องของพวกเขาอยู่แล้ว
งานของพวกเขามีเพียงตรามารอเวจีที่อยู่ในมือของพวกเย่ชิวไป่
ทั้งสามคนเท่านั้น!
“เมื่อเจ้าค้นพบเราแล้ว เจ้าควรรู้จุดประสงค์ที่เรามา”
“มอบมันมาซะ แล้วข้าจะสังหารเจ้าอย่างรวบรัดไม่ทรมาร”
เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ที่จะปล่อยให้พวกเขามีชีวิตรอด
เพื่อไม่ให้มีปัญหาในอนาคต และต้องคัดรากถอนโคนให้หมด
สิ้น
เย่ชิวไป่หัวเราะเบาๆ แล้วดึงดาบอสูรทมิฬออกมาแล้วกล่าวเยอะ
เย้ยว่า “ยังไงซะข้าก็ต้องตายอยู่แล้ว ทำไมข้าไม่ลองพยายามอย่าง
เต็มที่ เพื่อต่อสู้หาโอกาสในการเอาชีวิตรอดล่ะ”
หลังจากกล่าวจบ ขอบเขตบรรพจารย์ดาบก็พุ่งทะยานขึ้นไปบน
ท้องฟ้า!
อาณาเขตดาบมีศูนย์กลางอยู่ที่เย่ชิวไป่ มันครอบคลุมทั้งแปด
คนในทันที!
บรรพจารย์ดาบ…
มีผีมืออยู่บ้างเล็กน้อย
พวกเขาทั้งแปดขมวดคิ้วเล็กน้อย และมองไปที่เสี่ยวเฮยที่อยู่อีก
ด้านหนึ่ง
ทุกคนเห็นเส้นสามแถบปรากฏขึ้นบนร่างกายของเสี่ยวเฮยใน
เวลาเดียวกัน และความแข็งแกร่งกายเนื้อของเขาก็พุ่งสูงขึ้น!
ความแข็งแกร่งกายเนื้อที่น่าสะพรึงของเสี่ยวเฮย ทำให้อากาศ
ระเบิดเป็นเสียงดังสนั่น…
แต่คนที่ทำให้พวกเขาทั้งแปดกลัวรู้สึกมากที่สุดคือ รุ่นเยาว์ที่ดู
เรียบง่ายและซื่อสัตย์เล็กน้อย
พลังในร่างกายเขา หลอมรวมกับปราณแห่งดวงดาวจริงๆ!
ปราณแห่งดวงดาวอันล ้าลึก เบ่งบานออกมาจากตันเถียนท้อง
ฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวของซือเฉิงในขณะนี้!
นี่คือปราณแห่งดวงดาว!
ผู้บ่มเพาะปราณแห่งดวงดาวที่สูญหายไปนาน ได้ปรากฏตัวขึ้น
อีกครั้งในสายตาของทุกคนในขณะนี้!
หากเป็นกรณีนี้ พวกเขาก็เข้าใจได้ว่า ทำไมหอการค้าเสิงยินจึง
ได้มอบคำสั่งม่วงทองให้กับรุ่นเยาว์ทั้งสามคนนี้…
ในเวลาเดียวกัน
มันยังก่อให้เกิดจิตสังหารอันไม่มีที่สิ้นสุดในหัวใจของคนทั้งแปด
…
เนื่องจากถ้าทำให้อัจฉริยะประเภทนี้ขุ่นเคือง ถ้าเจ้าไม่กำจัดเขา
โดยเร็วที่สุด เจ้าจะทิ้งปัญหาไว้ในอนาคตอย่างแน่นอน!
“ถ้าอย่างนั้น ข้าจะสังหารเจ้าซะ”
มหาอำนาจขอบเขตมหาพรรดิไม่กล่าวเรื่องไร้สาระอีกต่อไป
เขาสั่งการโดยตรงให้อีกเจ็ดคนเคลื่อนไหว
และตัวเขาเองก็เหวี่ยงฝ่ามือออกมาเช่นกัน!
ลมปราณอันน่าสะพรึงกลัวของขอบเขตมหาจักรพรรดิระเบิด
ออกมาในทันที!
พลังของมันล้อมรอบสถานที่แห่งนี้ไว้ทั้งหมด!
อาจกล่าวได้ว่า เส้นทางหลบหนีของพวกเย่ชิวไป่ทั้งสามคนถูก
ปิดกั้น
นี่เป็นความน่ากลัวของผู้แข็งแกร่งในขอบเขตมหาจักรพรรดิ
ด้วย
กรงขนาดใหญ่เช่นนี้ สามารถคงอยู่ไว้ได้โดยไม่ต้องอาศัยพลัง
ของค่ายกล มันสามารถรักษาได้ด้วยออร่าปราณอันมหาศาลเพียง
เท่านั้น!
ผู้แข็งแกร่งในขอบเขตมหาจักรพรรดิ สามารถสื่อสารกับพลัง
แห่งสวรรค์และปฐพีได้ในระดับหนึ่ง
ซึ่งค่ายกลต่างๆ ก็ยังต้องอาศัยพลังธรรมชาติของสวรรค์และ
ปฐพีเหมือนกัน
สรุปว่า ถึงเส้นทางจะแตกต่างกัน แต่มันก็นำไปสู่เป้าหมาย
เดียวกัน
แต่ในตอนนี้ เขาไม่รู้ว่าพวกเย่ชิวไป่ทั้งสามคน ไม่มีความตั้งใจที่
จะล่าถอยเลยแม้แต่น้อย
ทั้งสามมองดูคนทั้งเจ็ดที่พุ่งเข้ามาหา
ในตอนนี้ ดวงตาของพวกเย่ชิวไป่ทั้งสามคน เต็มไปด้วยจิต
วิญญาณแห่งการต่อสู้ที่น่าเกรงขาม!
เจตจำนงดาบล้นหลาม และอาณาเขตดาบก็ขยายตัว!
เจตจำยงดาบรวมตัวกันเป็นแม่น ้าเจตจำนงดาบอันทอดไกล และ
กลายเป็นดาบยักษ์แห่งความมืดอีกครั้ง
ตามการเคลื่อนไหวของเย่ชิวไป่ดาบยักษ์มืดก็ถูกฟันออกไป
ในทันที!
เก้าดาบอสูรสวรรค์ ดาบที่เก้า!
ส่วนเสี่ยวเฮยกำหมัด แล้ว วางหมัดไว้ข้างๆเอวของเขา และ
กระทืบเท้าลงบนพื้นอย่างแรง!
บูม!
พื้นก็แตกร้าวในทันที!
รอยแตกนับไม่ถ้วนยังคงขยายออก!
“สังหาร!!”
เสียงคำรามต ่า!
เสี่ยวเฮยเป็นเหมือนสัตว์ป่าที่หนีออกจากกรง!
เขาพุ่งเข้าหาครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิทั้งสามที่อยู่ตรงหน้าเขา!
และซือเฉิงก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน
ปราณแห่งดวงดาว มาบรรจบกันที่ขวานหมิงหวงซวนเฮยในมือ
ของซือเฉิง!
มันส่งเสียงดังหึ่งออกมา
หละงจากนั้น เขาก็ฟันไปข้างหน้าอย่างรุนแรง!
พลังที่ฟาดออกมาเหมือนดั่งดาวตก
ความแข็งแกร่งที่ปะทุขึ้นมาของทั้งสาม ทำให้ทั้งเจ็ดคนต่างตก
ตะลึง!
การโจมตีทั้งสามนี้ ทำให้พวกเขารู้สึกว่าถูกคุกคามได้จริงๆ!
ในดวงตาของชายผู้แข็งแกร่งขอบเขตมหาจักรพรรดิ ก็ระเบิด
จิตสังหารออกมาอย่างรุนแรง!
ปล่อยทั้งสามคนนี้ไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด!
เพียงแค่อยู้ขอบเขตเพียงเท่านี้ แต่สามารต่อกรกับครึ่งก้าวมหา
จักรพรรดิได้!
เมื่อบุคคลเช่นนี้ได้เป็นมหาจักรพรรดิ ผลที่ตามมาคือหายนะ!
เมื่อคิดถึงตรงจุดนี้แล้ว
ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตมหาจักรพรรดิไม่เฝ้าดูการต่อสู้อีกต่อไป
เมื่อก้าวเขาไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ออร่าปราณมหาจักรพรรดิก็
ยับยั้งทั้งสามคนไว้ทันที!
ร่างของพวกเย่ชิวไป่ทั้งสามคน ต่างก็หยุดชงักและตัวแข็งทื่อ
บุคคลในขอบเขตมหาจักรพรรดินั้น ไม่ธรรมดาอย่างแท้จริง!
ในระดับนี้ ช่องว่างขนาดใหญ่เช่นนี้จะก้าวข้ามอย่างง่ายดายได้
อย่างไร?
การโจมตีของทั้งสามนั้น เพียงมหาจักรพรรดิโบกมือเล็กน้อยก็
ระงับพวกเขาได้ทันที!
หลังจากนั้น การโจมตีของครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิทั้งเจ็ดก็
ตามมา!
เย่ชิวไป่มองดูฉากนี้ แต่เขาไม่ได้ตื่นตระหนกเลย แต่ยิ้มแล้ว
กล่าวว่า “ท่านจะไม่ช่วยข้างั้นหรือ?”
คำกล่าวจบลงก่อนที่ทุกคนจะทันได้โต้ตอบ
จู่ๆ ก็มีดาบล่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า!
ปักลงต่อหน้าเย่ชิวไป่ทั้งสามคน
การโจมตีทั้งเจ็ดครั้งต่างหยุดชะงัก
แต่อย่างไรก็ตาม ดาบไม่ได้เคลื่อนไหวเลย!
แต่มันก็ทำให้ทั้งแปดคนรู้สึกตรึงเครียด!
ผู้เชี่ยวชาญชอบเขตมหาจักรพรรดิก็ตกตะลึงเช่นกัน: “ม่านผู้
อาวุโสคือใคร? จะเป็นการดีกว่าถ้าท่านจะไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้
ไม่งั้นเกรงว่า…”
อย่างไรก็ตาม เมื่อชายชราปรากฏตัวข้างดาบ ดวงตาผู้มีอำนาจ
ในขอบเขตมหาพรรดิก็หดตัวลงอย่างกะทันหัน
ชายชราเหลือบมองเขาเบาๆ แล้วกล่าวว่า “เกรงว่าอะไร?”