โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 218 ต ำหนักเหนือดวงดำว
บันทึกดวงดำวแห่งควำมโกลำหล(ฮุ่นตุ้นซิงเฉินลู่)
ไม่ทรำบระดับของมัน
แบ่งเป็นกำรเริ่มต้นและเก้ำระดับขั้น
กำรเริ่มต้นคือกำรปรับรูปร่ำงของตันเถียนใหม่ และเปิดตันเถีย
นแห่งท้องฟ้ำที่เต็มไปด้วยดวงดำว
ตันเถียนนี้ จะแตกต่ำงจำกตันเถียนอื่นๆ
ไม่พึ่งปรำณจิตวิญญำณแต่พึ่งปรำณแห่งดวงดำว!
นี่ค่อนข้ำงคล้ำยกับตันเถียนที่สองของเย่ชิวไป่
ที่ไม่ได้พึ่งพำลมปรำณเหมือนกัน
เพียงแค่ตันเถียนที่สองของเย่ชิวไป่ ต้องอำศัยเจตจ ำนงดำบ!
ในขั้นแรก คือกำรจุดแสงดวงดำวในตันเถียนให้ได้ก่อน
ในตอนนี้ ตันเถียนแห่งท้องฟ้ำที่เต็มไปด้วยดวงดำวของซือเฉิง มี
ดวงดำวที่ส่องแสงเจิดจ้ำ!
ในตันเถียนเขำ ล ำแสงแรกเริ่มฉำยแสง
และในช่วงเวลำนี้เอง
ออร่ำปรำณของซือเฉิง ก็พุ่งสูงขึ้นเช่นกัน!
ขอบเขตมหำสมุทรปรำณขั้นสูงสุด!
หลังจำกนั้น เขำทะลวงผ่ำนขอบเขตก้ำวข้ำมแดนหยวนในทันที!
อยู่ในขั้นกลำงของก้ำวข้ำมแดนหยวน
จนกระทั่งอยู่ขั้นปลำยก้ำวข้ำมแดนหยวน จึงหยุดลง
เสียงของต้นหลิวดังออกมำ
“บันทึกดวงดำวแห่งควำมโกลำหล หลังจำกเวลำผ่ำนไปนำนนับ
ไม่ถ้วน มันได้ถูกส่งต่อมำอย่ำงไม่สมบูรณ์”
“เมื่อดวงดำวทั้งเก้ำดวงสว่ำงขึ้น ปรำณแห่งดวงดำวทั้งเก้ำจะ
รวมตัวกัน และผสำนเข้ำกับปรำณแห่งควำมโกลำหล หนึ่งนิ้วมือ
สำมำรถท ำลำยเขตแดนได้ และหมัดเดียว สำมำรถท ำลำยดำว
เครำะห์ได้!”
“มีพลังในกำรพลิกมิติ”
“น่ำเสียดำย ตำมข่ำวลือ ไม่มีใครสำมำรถจุดประกำยดวงดำวทั้ง
เก้ำและรวบรวมปรำณแห่งดวงดำวทั้งเก้ำได้ส ำเร็จ แม้แต่คนที่เขียน
กำรฝึกยุทธ์ไร้เทียมทำนนี้ก็ไม่…”
“ไม่รู้ว่ำเขำจะท ำส ำเร็จหรือเปล่ำ…”
สิ่งที่ท ำให้ต้นหลิวงงก็คือ ท ำไมหลู่ชำงเฉินถึงครอบครองทักษะที่
หำยไปนำนนี้
อย่ำงไรก็ตำม เมื่อนึกถึงทักษะที่หลู่ชำงเฉินเคยใช้มำก่อน ก็ไม่
ต้องสงสัยเลย
แม้แต่ ต ำรำดำบไท่จู และกำยมำรนิรันดร์ ก็สำมำรถใช้ได้
ก็ไม่น่ำแปลกใจ ที่เจ้ำจะมีบันทึกดวงดำวแห่งควำมโกลำหลได้
ในขณะนี้ ซือเฉิงยังไม่ได้ออกจำกขอบเขตแห่งสวรรค์และมนุษย์
แสงของดวงดำว ยังคงส่องมำที่เขำ
คลุมตัวเขำด้วยผ้ำโปร่งแสงดำวอีกชั้นหนึ่ง
ตอนนี้ในควำมคิดของเขำ เงำหมอกอีกอันปรำกฏขึ้น
ล้อมรอบด้วยแสงดำว
มันปรำกฏขึ้นอย่ำงช้ำๆ
มันดูเหมือน ต ำหนักงั้นเหรอ?
ซิเฉิงรู้สึกงุนงง
เมื่อเขำมองไปที่ต ำหนักนี้ นี่มันอะไรกัน?
สิ่งนี้ ไม่ได้กล่ำวถึงในบันทึกดวงดำวแห่งควำมโกลำหล
เขำลืมตำขึ้นโดยไม่รู้ตัว
มองขึ้นไปบนท้องฟ้ำที่เต็มไปด้วยดวงดำว
เขำมองไปยังจุดที่มืดมำก
ในควำมมืดนั้น ดูเหมือนจะมีอะไรบำงอย่ำง…
ในตอนที่ซือเฉิง ยังคงจ้องมองควำมมืดที่ไร้ดวงดำวนั้น
ณ ตอนนี้.
ต ำหนักที่น่ำสงสัยในใจของเขำ ก็ปรำกฏขึ้นในควำมมืดตรงจุด
นั้น ผ่ำนสำยตำของซือเฉิง!
แสงดำวที่ส่องลงมำยังพื้นดินกลับหยุดลง
แสงกลับมุ่งสู่ควำมมืด นั่นคือต ำหนักที่อยู่เหนือดวงดำว!
ปรำณแห่งดวงดำว รำวกับพู่กัน ค่อยๆ ปรำกฎบนม่ำนสีด ำ!
ในสำยตำของซือเฉิง
ต ำหนักนั้น มีแสงดำวล้อมรอบ!
มันดูเหมือนจินตนำกำร
และมันก็ดูเหมือนเป็นควำมจริงอีกครั้ง
หรือว่ำข้ำจะประสำทหลอน!?
ซือเฉิงคิดกับตัวเอง
ไม่
ไม่ใช่!
ต ำหนักแสงดำวนี้มีอยู่จริง!
ออร่ำปรำณที่มีอยู่ใน ต ำหนักเหนือดวงดำว กลำยเป็นเกลียว
คลื่น พันรอบร่ำงของซือเฉิง!
ดูเหมือนว่ำ มันจะสร้ำงควำมสัมพันธ์บำงอย่ำงกับเขำ!
ในตอนนี้ ร่ำงกำยของซือเฉิงเริ่มสั่น!
ตันเถียนแห่งท้องฟ้ำที่เต็มไปด้วยดวงดำวของเขำ ดูเหมือนจะ
เชื่อมโยงกับต ำหนักเหนือดวงดำวแห่งนี้
ภำยใต้สำยตำของทุกคน ซือเฉิงลุกขึ้นช้ำๆ และก้ำวไปที่ต ำหนัก
เขำใส่ใจทุกขั้นตอน
เหมือนได้ก้ำวไปใต้แสงดำว
จุดของดวงดำวก็กลำยเป็นทำงเดิน และพวกมันก็เต็มใจให้ซือ
เฉิงเหยียบบนร่ำงของพวกมัน เพื่อช่วยให้เขำไปที่ต ำหนักเหนือ
ดวงดำว
เขำเดินไป
เพียงแค่เดิน
ไม่รู้ว่ำซิอเฉิงเดินไปนำนเท่ำไหร่แล้ว
ขณะนี้เหลือเวลำเพียงหนึ่งชั่วยำมก่อนรุ่งสำง
เวลำนั้นดวงดำวพร่ำงพรำวจะค่อยๆเลือนหำย…
แต่ตอนนี้
ไม่ว่ำซือเฉิงจะก้ำวไปข้ำงหน้ำอย่ำงไร
ดูเหมือนว่ำเขำจะเข้ำใกล้ต ำหนักเหนือดวงดำวไม่ได้
ต ำหนักยังอยู่ห่ำงไกลจำกเขำ
ระยะทำงดูเหมือนสั้นๆ นี้ กลับเหมือนจะห่ำงกันหลำยพันลี้
ระยะทำงนี้ ท ำให้ซือเฉิงรู้สึกหมดหวัง
รำวกับมดตัวจ้อย!
ในเวลำนี้เอง มีเสียงค่อยๆ ดังมำจำกต ำหนัก
ดูเหมือนว่ำจะมีมำแต่โบรำณกำล!
เสียงเหมือนระฆังดังก้อง!
มันวนเวียนอยู่ในใจของซือเฉิง!
“ไม่พอ……”
“ยังไม่พอ…”
ซือเฉิงตัวแข็งอยู่กับที่
ไม่พอ?
มันไม่พอตรงไหน?
ควำมแข็งแกร่ง?
ขอบเขต?
หรือเป็นควำมเข้ำใจของบันทึกดวงดำวแห่งควำมโกลำหล?
ซือเฉิงต้องกำรถำมเสียงดัง
แต่เมื่อเขำเปิดปำกกล่ำว
ดวงดำวบนท้องฟ้ำเริ่มสลำยไป
แสงดำวเริ่มซ่อนตัว
ล ำแสงของแดดที่ส่องมำจำกขอบฟ้ำ
อบอุ่นทั่วทั้งโลก!
ต ำหนักเหนือดวงดำว ก็หำยไปเช่นกัน!
ในสำยตำของซือเฉิงดูเหมือนว่ำมันไม่เคยปรำกฏมำก่อน…
แม้ว่ำต ำหนักจะหำยไป
ซือเฉิงยังคงจ้องมองไปยังสถำนที่นั้นไปอย่ำงว่ำงเปล่ำ
นี่มันอะไรกันเนี่ย?
ดูเหมือนต ำหนักก ำลังดึงดูดเขำ
เพื่อให้เขำค้นหำต ำหนัก
ในควำมรู้สึกของซือเฉิง
ในต ำหนักนั้น มีบำงอย่ำงที่ซือเฉิงต้องได้รับ!
เมื่อดวงอำทิตย์เผยสีที่แท้จริงอย่ำงสมบูรณ์
ซือเฉิงกลับมำมีสติและกลับไปที่ศำลำเฉำถัง
เมื่อมองไปที่หลู่ชำงเชิง เขำถำมว่ำ “ท่ำนอำจำรย์ ต ำหนักเหนือ
ดวงดำวคืออะไร?”
หลู่ชำงเฉินงุนงง
เขำส่ำยหัว แล้วกล่ำวว่ำ “เจ้ำต้องค้นหำทั้งหมดนี้ด้วยตัวเอง”
เขำก็ไม่รู้ว่ำมันคืออะไรเหมือนกัน
เขำไม่เห็นสิ่งที่ซิอเฉิงเรียกว่ำต ำหนักเลย
อำจเป็นนิมิตที่ซือเฉิงประสบ เมื่อเขำบ่มเพำะทักษะก็ได้
ดังนั้น หลู่ชำงเฉิงจึงกล่ำวสนับสนุน: “นี่คือทำงของเจ้ำเอง เจ้ำ
ต้องเดินเอง ไล่ตำมเอง และค้นหำเอง”
“นั่นคือเต๋ำของเจ้ำ”
เขำสอนลูกศิษย์
ไม่ใช่แค่กำรช่วยศิษย์ขจัดอุปสรรคทั้งหมด
ไม่ใช่แค่กำรช่วยศิษย์อธิบำยปัญหำทั้งหมดอย่ำงสุ่มสี่สุ่มห้ำ
สิ่งนี้ไม่ถูกต้อง.
มันจะส่งผลเสียต่อเส้นทำงกำรบ่มเพำะของศิษย์
แม้ว่ำจะกล่ำวเช่นนั้น
แต่จริงๆแล้ว……
หลู่ชำงเฉินไม่รู้จริงๆ ว่ำซือเฉิงก ำลังกล่ำวถึงอะไร!
ต ำหนักเหนือดวงดำว?
เทพนิยำยกริมม์…
ซือเฉิงพยักหน้ำอย่ำงมั่นคง
ตอนนี้ เขำมีเป้ำหมำยพิเศษอยู่ในใจแล้ว
เป้ำหมำยแรกคือกำรปลดปล่อยบิดำมำรดำ จำกสังสำรวัฏแห่ง
ชีวิตและควำมตำย และให้พวกเขำมีควำมสุขกับควำมสัมพันธ์ใน
ตระกูล
ตอนนี้ เป้ำหมำยต่อไป
คือกำรไล่ตำมต ำหนักดวงดำว ที่อยู่เหนือท้องฟ้ำที่เต็มไปด้วย
ดวงดำว
เขำอยำกเห็นสิ่งที่อยู่ในนั้น
มันก ำลังดึงดูดเขำ
มันก ำลังเรียกหำเขำ
…………
เปลี่ยนไปที่ภูมิภำคแดนเหนือ ลึกเข้ำไปในทุ่งน ้ำแข็งแดนเหนือ
สุดขั่ว
ในขณะนี้ กองก ำลังนิกำยทั้งหมดก ำลังเผชิญกับพำยุปรำณ
ดำบที่น่ำสะพรึงกลัวนี้
ทุกคนบรรลุข้อตกลงแล้ว
ก่อตั้งพันธมิตร!
หำกไม่เข้ำร่วมพันธมิตร พวกเขำอำจไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้ำสู่
พำยุปรำณนี้ และค้นหำว่ำมันคืออะไร!
กฎของพันธมิตรมีดังนี้
ขุมพลังขอบเขตเสมือนเทพทั้งหมด มำอยู่ที่ด้ำนหน้ำและ
ด้ำนหลัง
พวกเขำต้องปล่อยออร่ำปรำณป้องกัน ด้วยก ำลังทั้งหมด เพื่อ
ต้ำนทำนพำยุปรำณดำบนี้!
ส่วนผู้คนในขอบเขตก้ำวข้ำมแดนหยวน อยู่ตรงกลำงของแถว
คอยสร้ำงก ำแพงปรำณให้มั่นคง
แล้วทุกคนเข้ำสู่พำยุปรำณนี้ด้วยกัน
แล้วเซิ่นวู่ประเภทไหนล่ะที่อยู่ในนั้น
เมื่อเข้ำไปได้แล้ว ให้ทุกคนรับมัน ด้วยควำมสำมำรถของตัวเอง
กล่ำวคือ.
เมื่อก้ำวพ้นพำยุปรำณลูกนี้ไป ก็เริ่มแข่งขันกันจริงๆ!
เป่ยเฟิงในฐำนะผู้ริเริ่มแผน
เขำยิ้มและกล่ำวว่ำ: “เอำล่ะทุกคน ไปกันเถอะ”