เอาชีวิตรอดบนรถไฟ ผมยกระดับทุกอย่างสู่ขั้นสุดยอด - บทที่ 99 การบิดเบือนชะตาตามอำเภอใจนั้นน่ารังเกียจไม่ใช่หรือ

บทที่ 99 การบิดเบือนชะตาตามอำเภอใจนั้นน่ารังเกียจไม่ใช่หรือ

บทที่ 99 การบิดเบือนชะตาตามอำเภอใจนั้นน่ารังเกียจไม่ใช่หรือ?

“สรุปแล้ว สาเหตุที่ฉันถูกเจ้าหน้าที่ตรวจสอบสนใจก็เพราะคุณสินะ?”

มอนโรจิน่ามองเย่ฉีหยานด้วยความสนใจอย่างมาก

“ในแง่หนึ่งก็ใช่ เพราะฉันเป็นคนปล่อยข่าวว่าองค์กรจักรวรรดิจะมาที่เมืองโซโลนี่นา ไม่อย่างนั้นพวกโง่เง่าใต้อำนาจของพวกสลอธจะรู้เรื่องนี้ได้ยังไง? พวกเขามาหาคุณก็เพราะคุณเป็นคนใหม่ในเมืองนี้ พวกเขาเรียกมันว่ากิจวัตรประจำวัน”

เด็กหญิงตัวเล็กๆ ผิวสีฟ้าเดินเข้ามาจากข้างนอกพร้อมกับถ้วยน้ำอุ่นสองถ้วย

“สำหรับคุณ.”

เด็กหญิงตัวน้อยส่งถ้วยน้ำให้เย่ฉีหยานอย่างระมัดระวัง

“ขอบคุณ.”

ชื่อ “มอนโรจินา” นั้นปรากฏอยู่ในห้องแชทของจักรวรรดิจริง ๆ

คุณไม่สงสัยบ้างเหรอว่าทำไมฉันถึงเอาเรื่องนี้ไปเผยแพร่?

เมื่อเห็นว่าเย่ฉีหยานไม่มีอะไรจะพูดอีกแล้ว มอนโรจิน่าจึงวางคางลงบนมือข้างหนึ่งแล้วแตะเบาๆ ที่แก้มของหน้ากาก

“ไม่สนใจ”

เย่ฉีหยานวางแก้วน้ำที่ยังไม่ได้ดื่มไว้ข้างๆ แล้วหันหลังเดินจากไป

“รอสักครู่.”

มอนโรจิน่าตะโกนเรียกเขา ลุกขึ้นยืน หยิบกุญแจออกมา แล้วโยนให้เขา

“จะออกไปเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? พอออกไปข้างนอกแล้วคุณก็ยังต้องถูกเจ้าหน้าที่ตรวจค้นอยู่ดี มากับฉันก่อนดีกว่า อย่างน้อยเรามาย้ายรถไฟของคุณมาที่นี่ก่อนดีกว่า”

“…”

มอนโรจิน่าดึงดาบพิธีกรรมเล่มยาวเรียวออกมาจากที่ไหนสักแห่ง แล้วฟาดมันลงบนผนังด้านหลังอย่างเงียบๆ เปิดประตูออก

“พูดตามตรง ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมไอ้คนหลอกลวงอย่างจูซิงตูถึงยืนกรานจะพาคนหน้าใหม่แบบคุณมาที่เมืองนี้ แต่เนื่องจากฉันเป็นคนปล่อยข้อมูล มันจึงส่งผลเสียต่อคุณ ดังนั้นฉันจึงต้องรับผิดชอบ”

เมื่อผ่านประตูเข้าไป จะพบสถานีขนาดเล็กที่มีรางรถไฟสามราง

สถานที่แห่งนี้แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากทิวทัศน์ทรุดโทรมภายนอก ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในอีกมิติหนึ่ง

“ใช้กุญแจนั้นปลดล็อกรางรถไฟรางหนึ่ง จากนั้นเสียบกุญแจแคปซูลของคุณลงในรูอีกรูหนึ่งเพื่อเทเลพอร์ตผ่านอุโมงค์แคปซูล ไม่ต้องกังวลเรื่องที่เก็บแคปซูล คนของฉันจะลบข้อมูลการเข้าของคุณให้เอง ในฐานะผู้มาใหม่ การไม่ให้ตัวเองมีค่าหัวเป็นสิ่งที่ดีที่สุด”

“การส่งแคปซูลไปจะไม่มีใครสังเกตเห็นเหรอ?”

“ไม่ครับ อุโมงค์แคปซูลนั้นผมเป็นคนออกแบบเองตั้งแต่แรก พวกนั้นเอาไปใช้ และแน่นอนว่าพวกเขาก็ทิ้งทางเข้าออกลับไว้เยอะแยะ”

“หก…”

เมื่อได้ยินคำพูดที่มั่นใจของมอนโรจิน่า เย่ฉีหยานไม่รู้จะเริ่มต้นวิจารณ์ (tu cao ซึ่งเป็นคำสแลงในอินเทอร์เน็ตของจีน หมายถึงคำวิจารณ์เสียดสีหรือวิพากษ์วิจารณ์) อย่างไรดี การลบข้อมูล การออกแบบอุโมงค์แคปซูล การทิ้งช่องโหว่ไว้—ไม่น่าแปลกใจเลยที่เธอเป็นผู้อาวุโส ระบบข่าวกรองของเมืองต้องมีช่องโหว่มากมาย และไม่มีอะไรที่จะปิดบังเธอได้อีกต่อไป

เสียบกุญแจสองดอก แล้วจะมีแถบสีเขียวคล้ายตารางปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

อุโมงค์แคปซูลค่อยๆ เลื่อนลงและค่อยๆ สลายไปภายในส่วนที่ยื่นออกมาคล้ายตาราง ทำให้รถไฟที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้สามารถตกลงสู่รางที่สองได้อย่างมั่นคง

ขอบคุณ.

“ผมบอกว่า นี่คือเรื่องของการรับผิดชอบ”

เด็กผิวสีฟ้าหลายคนช่วยกันยกเก้าอี้สองตัวไปให้มอนโรจินา แล้ววางไว้ข้างๆ เธอ เธอนั่งลง ไขว้ขาเรียวยาวผิวสีแทน แล้วจ้องมองเย่ฉีหยานด้วยสายตาที่ร้อนแรงราวกับหญิงสาวที่กำลังมองอัญมณีอันงดงาม

“พูดตามตรง ฉันอยากรู้เรื่องของคุณมากเลย”

“ผมเหรอครับ ผมก็แค่คนใหม่ ไม่มีอะไรเกี่ยวกับผมที่คุณจะต้องอยากรู้หรอกครับ ท่านผู้อาวุโส ใช่ไหมครับ?”

มอนโรจินาใช้มือลูบดาบพิธีการ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนริมฝีปากของเธอใต้หน้ากาก

“ไม่ คุณพิเศษกว่าใครๆ ที่ฉันเคยเจอมาก่อน”

มีไหม?

“แน่นอน การที่คุณสามารถปล่อยตัวหญิงบ้าอย่างซาย่าออกมาได้นั้น พิสูจน์ให้เห็นถึงความพิเศษของคุณแล้ว ตามที่จูซิงตูคนหลอกลวงคนนั้นบอก นี่คือโชคชะตาหรือ? ฮ่า ถึงแม้ว่าในความคิดของฉันมันไร้สาระสิ้นดีก็ตาม”

“ผมแค่โชคดีกว่าคนอื่นนิดหน่อยเองครับ ไม่มีอะไรหรอก”

ความสุภาพเรียบร้อยของเย่ชีหยานทำให้มอนโรจิน่าหัวเราะ

“ฮิฮิ~ คุณน่าสนใจจริงๆ ทุกคนล้วนมีโชค ตั้งแต่พนักงานขับรถไฟคนแรกที่เกิดมาในโลกเมื่อหลายปีก่อนจนถึงปัจจุบัน มีคนโชคดีมากมายนับไม่ถ้วน ทุกสิ่งที่คุณพบเจอไม่สามารถอธิบายได้ด้วยโชคเพียงอย่างเดียวหรอก จริงๆ แล้ว โชคชะตาก็ไม่ใช่คำตอบเช่นกัน สิ่งที่ฉันเกลียดที่สุดคือโชคชะตา”

มอนโรจิน่าขยับตัวไปอยู่ในท่าที่สบายขึ้น

“ถ้าฉันมีโอกาส ฉันจะแทงยัยจูซิงตูจอมปลอมนั่นให้ตาย แล้วถอดเสื้อผ้าเธอออก โยนเธอทิ้งกลางป่าให้หมาจรจัดกิน”

น้ำเสียงที่เนิบช้ากลับเปล่งถ้อยคำที่น่าสะพรึงกลัวออกมา ทำให้เย่ฉีหยานนึกถึงสิ่งที่ซาย่าพูดขึ้นมาอีกครั้ง

“ในองค์กรนี้ไม่มีคนปกติสักคนเลย”

ตอนนี้ดูเหมือนว่านอกจากเขาแล้ว ยังมีคนอื่นๆ อีกมากมายที่พิสูจน์ให้เห็นถึงความถูกต้องของคำกล่าวนี้

“…เอ่อ คุณไม่ต้องพูดแบบนั้นกับฉันก็ได้ ฉันไม่ได้ยิน”

“ฮ่าๆ ไม่ต้องห่วงหรอก ไอ้คนหลอกลวงนั่นไม่ได้ใจแคบขนาดนั้นหรอก ฉันไม่ใช่คนเดียวในองค์กรที่อยากฆ่าเธอ คุณไม่รู้สึกรังเกียจบ้างเหรอที่ใช้โชคชะตามาบงการคนอื่น คุณไม่อยากฆ่าเธอจริงๆ เหรอ?”

เขาครุ่นคิดถึงคำถามนั้นอย่างจริงจังอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ส่ายหัว

“มันไม่สำคัญหรอก”

ทำไมคุณถึงพูดอย่างนั้น?

“ตราบใดที่คุณทำในสิ่งที่คุณอยากทำ มันจะสำคัญอะไรกับโชคชะตา? ถ้าใครเห็นคุณก็ปล่อยมันไป ถ้ามันเป็นเรื่องดีก็จงมีความสุข ถ้ามันเป็นเรื่องไม่ดีก็จงเปลี่ยนมัน ถ้ามันดีสำหรับคุณก็จงยอมรับมัน ถ้ามันไม่ดีสำหรับคุณก็จงปฏิเสธมัน ถ้าคุณบอกว่าคุณเปลี่ยนโชคชะตาที่คุณเห็นไม่ได้ ฉันไม่เชื่อหรอก”

ความเงียบ.

มอนโรจิน่าจ้องมองเขาอย่างตั้งใจอยู่นานก่อนจะทำลายความเงียบในที่สุด

“คุณน่าสนใจจริงๆ ไม่แปลกใจเลยที่ผู้หญิงบ้าคนนั้นจะ… ฮิฮิ~ ว่าแต่ ลำดับไพ่ของคุณเป็นยังไงบ้าง? ถึงแม้จูซิงตูจะน่ารำคาญ แต่ก็ไม่เลวสำหรับมือใหม่ พลังของลำดับไพ่ก็เพียงพอที่จะทำให้คุณผ่านด่านแรกๆ ได้อย่างง่ายดาย”

“ไพ่ปีศาจ แล้วคุณล่ะครับ รุ่นพี่?”

“การ์ดปีศาจเหรอ? ฉันจำได้ว่าเคยมีคนสะสมมันมาก่อน คนนั้นไม่ได้อยู่ในองค์กรนะ เขาเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงในเมืองพันดาว แต่ตอนนี้เขาเป็นสมาชิกของพวกสลอธแล้ว เขาเลยไม่มีความทะเยอทะยานที่จะออกมาเอง และส่งลูกน้องไปสะสมแทน ส่วนฉัน…”

ไม้เท้าและดาบร่ายรำ

แผ่นกระดาษที่สลักภาพด้านหลังของหญิงสาวกำลังคุกเข่าบนแท่นบูชา ปรากฏขึ้นด้านบนและหมุนช้าๆ

“ไพ่พิธีกรรม ลำดับไพ่ของฉันคือไพ่พิธีกรรม หากคุณพบไพ่ลำดับนี้บนแพลตฟอร์มใดแพลตฟอร์มหนึ่งในวันนั้น คุณสามารถแจ้งให้ฉันทราบได้ และฉันจะแลกเปลี่ยนกับคุณโดยแลกกับสิ่งของที่เทียบเท่ากันหรือไพ่ปีศาจ”

ทันใดนั้น หน้าจอระบบก็ปรากฏขึ้น แสดงคำขอเป็นเพื่อน

เขาตอบรับคำขอ และเพื่อนร่วมงานอาวุโสอีกคนหนึ่งก็เข้าร่วมรายชื่อเพื่อนของเขา

“หืม? การผูกระบบ? มันเป็นแบบนี้มานานแล้วเหรอ?”

ดูเหมือนว่าเย่ฉีหยานจะเคยได้ยินเรื่องน่าประหลาดใจแบบนี้มาก่อนแล้ว

“การผูกระบบเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยากหรือไม่?”

“ในแง่หนึ่งก็ไม่นะ เพราะเมื่อระดับพนักงานขับรถไฟของคุณถึง 30 แล้ว ตัวเลือกการอัปเกรดจะรวมถึงโมดูลที่ผูกติดกับระบบอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตาม ฉันไม่เคยเห็นใครได้โมดูลแบบนั้นเร็วเท่าคุณมาก่อนเลย อย่างมากก็คงได้แค่ไอเทมสนับสนุนระบบเท่านั้น น่าสนใจจัง นี่อาจเกี่ยวข้องกับพรสวรรค์ของคุณหรือเปล่า?”