เอาชีวิตรอดบนรถไฟ ผมยกระดับทุกอย่างสู่ขั้นสุดยอด - บทที่ 91 มังกร เจ้าหญิง
บทที่ 91 มังกร เจ้าหญิง
บทที่ 91 มังกร? เจ้าหญิง?
อัศวินเหล่านั้นสบตากัน และในที่สุดสายตาของพวกเขาก็ไปหยุดอยู่ที่แฟรนนี่
หัวหน้าขมวดคิ้ว น้ำเสียงแสดงความไม่พอใจเล็กน้อย
“ท่านลอร์ด ข้าเกรงว่าท่านเพียงลำพังไม่สามารถนำพวกเราออกจากที่นี่ได้ หากปราศจากขบวนรถศักดิ์สิทธิ์นี้…”
“เอาล่ะ อาร์ทูช เชื่อใจทูตสวรรค์เถอะ รถไฟขบวนนี้ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดาอย่างพวกเราจะขึ้นไปได้ ใช่ไหม ทูตสวรรค์?”
แฟรนนี่ตบไหล่ของอัศวินชื่ออาร์ทุชเบาๆ แล้วยิ้มให้เย่ฉีหยาน
“นำทางไปเลย”
เย่ฉีหยานยิ้มตอบโดยไม่พูดอะไรเพิ่มเติม
เขาอยากรู้มากว่าเจ้าหญิงแฟรนนี่กำลังทำอะไรอยู่
เมื่อขึ้นเรือลำเล็กนั้นแล้ว เรือที่แออัดอยู่แล้วก็ยิ่งแออัดมากขึ้นไปอีก
เย่ฉีหยานนั่งอยู่คนเดียวที่ท้ายเรือ หลับตาลงเพื่อพักผ่อน ราวกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขาเลย
ความจริงแล้ว เขาแค่กำลังอู้ในห้องแชทสาธารณะอยู่เท่านั้นเอง
หนึ่งชั่วโมงต่อมา เรือก็หยุดลง
ทันใดนั้น คลื่นความร้อนก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
เมื่อเย่ฉีหยานลืมตาขึ้น เธอก็เห็นหนอนยักษ์ตัวหนึ่ง ยาวกว่าสามเมตร ขดตัวอยู่ตรงนั้น
หนอนตัวนั้นส่งเสียงร้องแปลกๆ และอ้าปากที่มีฟันหยักแหลมคมเตรียมจะกัดเรือลำเล็กที่ทุกคนอยู่ข้างใน
“โอ้ ไม่นะ! ทำไมพวกหนอนบ้าๆ นี่ถึงตื่นขึ้นมา?! ปกป้องเจ้าหญิงด้วย!”
อาร์ทุชตะโกนเสียงดัง แต่ก่อนที่อัศวินจะทันได้ขยับตัว พวกเขาก็ได้ยินเสียงฟ้าร้องดังสนั่นมาจากด้านหลัง
ปัง ปัง ปัง!
เสียงปืนดังสนั่น
เอโบนีและสกายฮอว์กถูกไล่ออกพร้อมกัน
กระสุนสีดำทะลุตัวหนอนได้อย่างง่ายดายและระเบิดอยู่ภายใน
เสียงเลือดกระเด็นดังสนั่นหวั่นไหว เลือดแมลงสีเขียวเข้มกระเด็นไปทั่วทุกหนทุกแห่ง แม้แต่เหล่าอัศวินและเจ้าหญิงก็ไม่รอดพ้น
หนึ่งในนั้นถูกตีที่ศีรษะและส่งเสียงกรีดร้องอย่างน่ากลัว
“ปกป้องเจ้าหญิง!”
อาร์ทุชกัดฟันและนำกำลังพลที่เหลือไปหยุดยั้งแผ่นดินไหวตามมาทั้งหมด
ความเชื่อมั่นอันแรงกล้าเช่นนี้ทำให้เย่ฉีหยานอดไม่ได้ที่จะชื่นชมพวกเขาในใจ
“เจอแล้ว”
เปลือกของหนอนถูกกระสุนปืนฉีกออก เผยให้เห็นเนื้อนุ่มๆ ที่มีรูปร่างคล้ายหัวใจ
กระสุนทะลุผ่าน และก้อนเนื้อก็ระเบิดออก
หนอนตัวนั้นร้องคร่ำครวญอย่างโศกเศร้า ก่อนจะล้มลงอย่างสิ้นเชิง
“ไปต่อได้เลย ถ้ามีอันตรายอะไรก็บอกด้วยนะ”
อัศวินเหล่านั้นจ้องมองเย่ฉีหยานด้วยความไม่เชื่อ และหนึ่งในนั้นถึงกับคุกเข่าลงและประสานมือเข้าด้วยกัน
“ขอบคุณพระเจ้า! ขอบคุณพระเจ้า! ทูตสวรรค์ผู้ทรงพลังได้มาถึงแล้ว ดูเหมือนว่าเราจะต้องเดินทางต่อไป”
เหล่าอัศวินต่างตื่นเต้นและตกตะลึงกับการโจมตีของเย่ฉีหยาน
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แฟรนนี่เหลือบมองเย่ฉีหยาน ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่
แม่น้ำที่ระยิบระยับนั้นยาวไกล แต่ในที่สุดก็สิ้นสุดลง และเส้นทางข้างหน้าเรือลำเล็กนี้ก็ถูกปิดกั้นโดยสิ้นเชิง
ก้อนหินแตกหักจำนวนมากกีดขวางทางอยู่
“ท่านลอร์ด ทางข้างหน้าถูกปิดกั้น ทางเดียวที่จะออกจากถ้ำนี้ได้คือต้องเปิดทางจากที่นี่”
“ตกลง งั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉัน”
เย่ฉีหยานพยักหน้า ก้าวไปข้างหน้าสองก้าว มือของเขาบังเอิญไปแตะไหล่ของแฟรนนี่ เขาจึงยกปืนขึ้นและลั่นไก
ปัง
กระสุนระเบิด ทำให้เกิดช่องว่างในทางเดินที่ถูกปิดกั้นอยู่ข้างหน้า
“ถนนเปิดแล้ว!”
อาร์ทุชและอัศวินคนอื่นๆ ต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ
ในใจพวกเขาเชื่อว่าเมื่อใดที่พวกเขาออกจากที่นี่ไป พวกเขาก็จะปลอดภัยอีกครั้ง
แต่เป็นไปได้อย่างไรที่เย่ฉีหยานจะทำภารกิจปฏิทินสงครามตระกูลสำเร็จได้อย่างง่ายดายเช่นนั้น?
ในขณะที่แฟรนนี่ซึ่งถูกล้อมรอบด้วยอัศวิน กำลังออกจากเรือลำเล็กและเดินผ่านช่องว่างไปยังชายฝั่ง
เย่ฉีหยานซึ่งยังคงยืนอยู่ที่เดิมก็พูดขึ้นมาอย่างกระทันหันด้วยน้ำเสียงที่คลุมเครือว่า:
“เดี๋ยวก่อนนะ เจ้าหญิงแฟรนนี่”
แฟรนนี่หยุดเดิน ยกกระโปรงขึ้นเล็กน้อย แล้วตอบกลับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนว่า:
“มีอะไรหรือครับ ท่านผู้ทรงเกียรติ?”
อย่างไรก็ตาม เมื่อปลายกระบอกปืนสีดำจ่ออยู่ที่ศีรษะของเธอ…
อาร์ทูชรู้สึกตกใจอย่างมากในทันที
“ทูตสวรรค์! ท่านกำลังทำอะไร?! ปกป้องเจ้าหญิง!”
“ช้าเกินไป”
กระสุนปืนพุ่งเข้าที่ศีรษะของ “เจ้าหญิง” อย่างแม่นยำ
อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์นองเลือดที่คาดการณ์ไว้กลับไม่เกิดขึ้น เจ้าหญิงยังคงยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่ได้รับอันตรายใดๆ
ปลายกระสุนหมุนอยู่ตรงกลางหน้าผาก เหมือนลูกข่าง
คุณหาฉันเจอได้อย่างไร?
เสียงของเจ้าหญิงเปลี่ยนไปทุ้มกว่าเดิมมาก
ดวงตาค่อยๆ เปลี่ยนไปเป็นรูปทรงรูม่านตาแนวตั้งอย่างที่เห็นในตอนแรก
ปีกสีเขียวเข้มคู่หนึ่งกางออกอยู่ด้านหลัง
พลังของมังกรทำให้เหล่าอัศวินทั้งหมด รวมทั้งอาร์ทุช ล้มลงกับพื้นในทันที
“ฉันคิดว่าฉันซ่อนมันไว้ได้ดีมาก แม้แต่พ่อแม่ของคนคนนี้ก็ไม่น่าจะสังเกตเห็น”
แฟรนนี่ในร่างมังกร บินขึ้นไปบนอากาศอย่างเย่อหยิ่ง และจ้องมองเย่ฉีหยานด้วยสายตาเย็นชา ท่ามกลางความสิ้นหวังและความหวาดกลัวในดวงตาของเหล่าอัศวิน
“ฉันรู้ตั้งแต่แรกแล้ว ฉันแค่อยากรู้ว่าคุณจะทำอะไร แต่ตอนนี้ไม่จำเป็นแล้ว”
【มังกรสมบัติ (เลเวล 6)】
【เจ้าของถ้ำสมบัติ ผู้ซึ่งชีวิตใกล้จะสิ้นลงแล้ว จึงจับมนุษย์จากโลกภายนอกมาบูชายัญให้แก่สิ่งมีชีวิตพิเศษตนหนึ่งอย่างต่อเนื่อง เพื่อยืดอายุขัยของตน】
【พิธีกรรมบูชายัญเสร็จสมบูรณ์ สถานะปัจจุบัน: ร่างมนุษย์มังกร】
มังกรสมบัติ ซึ่งเป็นชื่อของมังกรในสถานีนี้ มีชื่อว่า แฟรนนี่
ร่างของเจ้าหญิงผู้โชคร้ายนั้นไม่ใช่ร่างของเธออีกต่อไปแล้ว หลังจากถูกสังเวย จิตสำนึกของเธอก็ถูกแทนที่ด้วยมังกรยักษ์
สรุปแล้ว นี่คือสาระสำคัญของภารกิจลับใช่หรือไม่?
เย่ฉีหยานยังคงอยู่ในท่าถือปืน
“มนุษย์เอ๋ย เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าอาวุธสั้นๆ แบบนี้จะทำร้ายข้าได้? แม้แต่ร่างกายมนุษย์อย่างนี้ก็ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก…”
ปัง.
กระสุนเจาะเกราะสีดำทะลุปีกมังกรบนหลังของแฟรนนี่ได้อย่างง่ายดาย
“โอ้พระเจ้า! นี่มันเป็นไปได้ยังไงเนี่ย!?”
นางคำรามเสียงดัง ปีกมังกรของนางหัก และนางก็ร่วงลงสู่พื้น ฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั่ว
“บ้าเอ๊ย!”
ปัง
ยิงอีกนัด
ปีกมังกรอีกข้างก็ถูกเย่ฉีหยานทำลายเช่นกัน
เขาเดินเข้าไปหาชายคนนั้น รองเท้าบูทหนังที่ส่องประกายแวววาวราวสายฟ้าแลบนั้นเปล่งแสงเจิดจ้า
เขาเหยียบลงไปบนพื้นเพียงครั้งเดียวก็บดขยี้แฟรนนี่จนแหลกละเอียด
แม้แต่มังกรเลเวล 6 ในร่างมนุษย์ที่ได้รับการเสริมพลังมาแล้ว ก็ยังสู้เขาไม่ได้
ขณะที่เขากำลังจะลงมือสังหารอีกฝ่าย อาร์ทุชซึ่งนอนอยู่บนพื้นก็พลันหยิบดาบขึ้นมาและพุ่งเข้าใส่เขาพร้อมกับคำรามเสียงดัง
“ปล่อยตัวเจ้าหญิง!!”
แตก!
ไพ่ปีศาจ: เวทมนตร์สะกดจิต
ปีศาจอีกาปรากฏตัวออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้
กรงเล็บนกขนาดมหึมาตรึงอาร์ทุชไว้กับพื้น
“นางไม่ได้เป็นเจ้าหญิงอีกต่อไปแล้ว ท่านอาร์ทุช”
“ไม่! เป็นไปไม่ได้! เจ้าหญิงก็คือเจ้าหญิง! บ้าเอ้ย ปล่อยเธอไป!”
แฟรนนี่ซึ่งกำลังถูกเหยียบย่ำอยู่ดูเหมือนจะเห็นผู้ช่วยชีวิต เธอหรี่ตาลงอย่างกะทันหันและพูดด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก น้ำตาไหลอาบแก้มว่า:
“ฉัน…ฉันไม่ใช่มังกร ฉันคือแฟรนนี่!”