เอาชีวิตรอดบนรถไฟ ผมยกระดับทุกอย่างสู่ขั้นสุดยอด - บทที่ 75 ออกจากเมืองแห่งดวงดาวพันดวงก่อนกำหนด

บทที่ 75 ออกจากเมืองแห่งดวงดาวพันดวงก่อนกำหนด

“คนเร่ร่อน?”

เมื่อมองดูเนื้อหาในห้องแชท สายตาของเย่ฉีหยานก็กวาดมองไปรอบๆ

ก่อนหน้านี้ฉันไม่ทันสังเกต แต่ดูเหมือนว่าในเมืองนี้จะมีบางคนที่ชอบไปหลบอยู่ตามมุมมืดๆ ซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับถนนที่สว่างไสว

พวกเขาเคยเป็นพนักงานขับรถไฟมาก่อน

เขาละทิ้งอาชีพพนักงานขับรถไฟและขบวนรถไฟของตนไปโดยสิ้นเชิง เพียงเพื่อต้องการหาเลี้ยงชีพในเมืองนี้ แต่เนื่องจากขาดความสามารถและทรัพยากร เขาจึงกลายเป็นคนจรจัดที่ถูกดูถูกเหยียดหยามในที่สุด

ติ๊ง ติ๊ง—

มีข้อความส่งมาทางช่องแชทส่วนตัว

คุณยังอยู่ในเมืองแห่งดวงดาวพันดวงอยู่หรือเปล่า?

นั่นคือชายา เย่ฉีหยานจำได้ว่าเธอเคยบอกว่าจะมาเมืองนี้ด้วย วันนี้ใช่ไหม

ฉันอยู่ที่นี่

“ฉันวางแผนจะไปพบคุณ แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้คงไม่ได้ไปแล้ว”

ภายในโบสถ์

ชายายืนอยู่หน้ากลุ่มหุ่นกระบอก สายตาของเธอกวาดมองไปยังเหล่าผู้พิพากษาแห่งนครพันดวงดาวเบื้องบนอย่างสงบ

“เกิดอะไรขึ้น? ฉันพอจะช่วยอะไรได้บ้างไหม?”

รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ

“พี่สาวคะ หนูยังไม่ถึงจุดที่ต้องการความช่วยเหลือจากเด็กที่เพิ่งพ้นระดับเริ่มต้นหรอกค่ะ แค่เราไม่สามารถพบกันได้อีกแล้วเท่านั้นเอง ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร หนูแค่อยากจะให้ของขวัญพี่สาวค่ะ โปรดรับไว้ด้วยนะคะ หนูมีธุระอื่นต้องทำค่ะ”

การสนทนาสิ้นสุดลงแล้ว

ไอคอนซองจดหมายที่มุมบนขวาของหน้าจอกะพริบเล็กน้อย

“พี่ฉีหยาน เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

เขาละสายตาจากจอภาพ แล้วเหลือบมองจ้าวหลินที่กำลังมองเขาด้วยสีหน้าสับสน ก่อนจะส่ายหัว

“ไม่เป็นไรหรอก เราใกล้ถึงแล้ว”

“อืม ดูเหมือนเราใกล้ถึงประตูแล้วล่ะ”

ใช่ เย่ฉีหยานกำลังออกจากเมืองก่อนกำหนด

ที่นี่เป็นสถานที่ที่ดี แต่ก็ไม่ได้ดีเลิศอะไรนัก

การพักผ่อนสักวันสองวันก็ไม่เป็นไร แต่การพักผ่อนนานเกินไปอาจทำให้คนเราลืมไปว่าตนเองอยู่ในโลกแห่งการเอาชีวิตรอดบนรถไฟ ซึ่งอาจสูญเสียชีวิตได้ทุกเมื่อ

หลังจากทราบการตัดสินใจของเขาแล้ว จ้าวหลินก็ไม่ลังเลเลย

เธอยังคงโชคร้ายที่สถานีนี้ นับว่าโชคดีที่เมื่อวานเธอไม่ถูกเครื่องจักรนั้นทับ ใครจะรู้ว่าถ้าเธอยังอยู่ที่นั่นนานกว่านี้ เธอจะเจอกับอะไรบ้าง

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเย่ฉีหยานไม่อยู่แล้ว เธอก็ไม่คุ้นเคยกับสถานที่และผู้คนในที่นั้นเลย และไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรหรือควรทำอะไร

เธอเป็นคนที่มักจะปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติเสมอ

ภายใต้ประตูอันสง่างาม เย่ฉีหยานได้พบกับผู้นำทางอีกครั้ง

ไกด์รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่เขามาถึงก่อนเวลา และหันไปมองด้านหลังเย่ฉีหยานด้วยสีหน้าสงสัยเล็กน้อย

“คุณวางแผนจะออกไปก่อนกำหนดเหรอ? แล้วยังไม่จ้างผู้ช่วยเลยด้วย?”

“ทำแบบนั้นไม่ได้เหรอ?”

พนักงานช่วยเหลือบนรถไฟก็เหมือนลูกจ้าง คุณสามารถใช้เหรียญรถไฟจ้างพวกเขาให้ทำงานให้กับพนักงานควบคุมรถไฟในสามสถานีถัดไปได้

ถ้าเป็นคนอื่น พวกเขาคงเลือกจ้างคนหนึ่งหรือสองคนมากกว่า

แต่เขาไม่มีความตั้งใจที่จะทำเช่นนั้น

ประการแรก เขาไม่ต้องการเปิดเผยความลับเรื่องความสามารถในการแปรสภาพทางอารมณ์

ประการที่สอง เขาไม่ชอบที่คนแปลกหน้าหลายคนนั่งรถไฟขบวนเดียวกัน เพราะความลับของพวกเขาอาจถูกเปิดเผยได้

“แน่นอนว่าไม่ มันเป็นแค่เรื่องลึกลับนิดหน่อย สมาคมของคุณไม่ได้บอกเรื่องนี้ให้คุณทราบเหรอ? พนักงานขับรถไฟใหม่สามารถหยุดพักในเมืองพันดาวได้สามวันโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย คุณแน่ใจหรือว่าต้องการกลับก่อนกำหนด?”

เย่ฉีหยานยิ้ม ไม่ตอบ และเดินตรงไปยังที่เสียบกุญแจ

แคปซูลอุโมงค์ค่อยๆ เคลื่อนตัวลงมา เปิดเปลือกนอกออก และเผยให้เห็นรถไฟ

“ฉันสามารถรวมสินค้าที่ฉันซื้อในเมืองเข้าไปด้วยได้ไหม?”

“แน่นอน.”

เตาอบและเครื่องกรองน้ำขนาดใหญ่ถูกขนย้ายและติดตั้งอย่างรวดเร็วโดยใช้ระบบรถไฟโดยตรง โดยไม่จำเป็นต้องใช้การขนส่งทางบก

ขวดสารละลายธาตุอาหารพืชขนาด 500 ลิตรถูกเก็บไว้ในกระป๋องโลหะขนาดใหญ่ ต้องเสียค่าใช้จ่ายเป็นเหรียญดาวจำนวนหนึ่งเพื่อจ้างคนงานมาวางขวดนั้นไว้บนรถบรรทุกสำหรับปลูกพืชเพื่อต่อสาย

ขณะที่ฉันขึ้นรถไฟ บรรยากาศที่คุ้นเคยก็โอบล้อมฉันอีกครั้ง

ในเมืองแห่งดวงดาวนับพัน ความรู้สึกสงบสุขแปลกประหลาดนั้นหายไปในทันที

“ต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ มีอะไรในเมืองนั้นที่ดึงดูดใจผู้คนมากจนพวกเขาอยากจะอยู่ต่อหรือเปล่า?”

เมืองแห่งดวงดาวพันดวงซ่อนความลับอะไรไว้บ้าง? นั่นเป็นคำตอบที่เขายังหาไม่ได้ในตอนนี้

มองประตูขนาดใหญ่เป็นครั้งสุดท้าย

เย่ฉีหยานกดปุ่มเริ่ม

เสียงหวีดของรถไฟไอน้ำดังขึ้น

รถไฟเริ่มเคลื่อนที่อย่างช้าๆ

เบื้องหน้าปรากฏความบิดเบี้ยวที่คุ้นเคยขึ้นมา

ผ่านเส้นทางที่คดเคี้ยวไปมา

ภาพทะเลทรายอันกว้างใหญ่และคุ้นเคยนั้นปรากฏขึ้นอีกครั้งนอกหน้าต่างรถ

“ฉันบ้าไปแล้วหรือเปล่า? ทำไมฉันถึงรู้สึกสบายใจในป่ามากกว่าในเมืองนั้น…”

เย่ฉีหยานเกาหัวและพึมพำคำพูดถ่อมตัวเล็กน้อยราวกับพูดไม่ออก

จากนั้นเขาจึงเปิดหน้าต่างแชทและส่งข้อความไปหาจ้าวหลิน

“คุณออกมาหรือยัง?”

【”อืม”】

หลังจากบทสนทนาจบลง เย่ฉีหยานไม่ได้มองว่าจ้าวหลินพูดอะไรต่อ

สัญญาของพวกเขาถูกระงับชั่วคราว

“วอลล์-อี ทำสมูทตี้ให้หน่อย”

หลังจากถูกทิ้งไว้บนรถไฟหนึ่งหรือสองวัน วอล-อีก็หมุนตัวสองรอบอย่างมีความสุขอยู่แทบเท้าของเย่ฉีหยาน หลังจากได้รับคำสั่งแล้ว มันก็เริ่มทำงานอย่างชำนาญ

เย่ฉีหยานเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างมีความสุขพลางจิบสมูทตี้รสเบอร์รี่สีขาว จากนั้นก็ถึงเวลาตรวจสอบผลผลิตและทรัพยากร

ตอนนี้เขามีเหรียญรถไฟเหลือเพียงห้าเหรียญสำหรับใช้ในกรณีฉุกเฉินเท่านั้น

หลังจากเข้าร่วมองค์กรจักรวรรดิ ฉันได้รับไพ่ปีศาจใบหนึ่ง

ตู้เย็นขนาดใหญ่ ปืนพก Desert Eagle ระบบกรองน้ำระดับ 3 ขนาดใหญ่ และสารละลายธาตุอาหารพืช 500 ลิตร

ถ้าเราจะนับจริงๆ ก็ต้องมีค่าบำรุงรักษาขบวนรถไฟและค่าทาสีตัวถังรถไฟด้วย

นั่นคือทั้งหมดที่เราได้เรียนรู้

เมื่อเทียบกับสถานีเดียวแล้ว ก็ไม่มากและไม่น้อยไปกว่าเดิม

อย่างไรก็ตาม เมืองแห่งดวงดาวนับพันแห่งนี้ไม่ใช่สถานที่ที่จะนำพาความสุขมาให้ผู้คน แต่กลับเป็นแหล่งรวมความชั่วร้ายอย่างแท้จริง

ผู้คนที่สร้างเมืองนี้ไม่ได้มาเพื่อการกุศล

ไม่ใช่เรื่องยากที่จะบอกได้จากบทสนทนาของคนอื่น

พนักงานเก็บค่าโดยสารรถไฟซึ่งไม่มีเงิน ถูกปฏิบัติอย่างเลวร้ายในเมืองนั้นยิ่งกว่าแม้แต่ชาวเมืองดั้งเดิมที่อาศัยอยู่ที่นั่นมาตลอดชีวิตเสียอีก

นี่คือค่าตอบแทนสำหรับพนักงานควบคุมรถไฟธรรมดาคนหนึ่ง

ดังนั้น ด้วยพรสวรรค์ด้านการยกระดับจิตวิญญาณของเย่ฉีหยาน ผลประโยชน์ที่เธอได้รับจึงมากมายเกินกว่านั้น

เราควรเริ่มจากอันไหนดี?

ฉันเลียริมฝีปาก รู้สึกแปลกๆ เล็กน้อยที่ไม่ได้ใช้เทคนิคการระเหิดมาทั้งวัน

“อันนี้ใช้ได้ไปก่อน”

【ปืนพก Desert Eagle สีเงิน (เลเวล 2)】

มันคล้ายกับปืนพก Colt M1911 ที่เราเคยมีในสมัยนั้น

สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเย่ฉีหยานอย่างแท้จริงคือศักยภาพของมัน

ดูเหมือนว่ามันจะสามารถระเหิดได้มากกว่าหนึ่งครั้ง

“การระเหิด”

【ความทนทาน: 120→110】

【การเสริมพลังกระสุนมิธริล: ปืนไรเฟิล Desert Eagle (ระดับ 3)】

อย่างที่คาดไว้ ศักยภาพยังไม่หมดไป ดังนั้นเรามาดำเนินการต่อกันเถอะ

“การระเหิด!”

【ความทนทาน: 110→90】

【เวทมนตร์แห่งความยุติธรรม – ปืนพก Desert Eagle (เลเวล 4)】

แล้ว.

ครั้งที่สามแล้ว!

“การระเหิด!!”

【ความอดทน: 90 → 60】

【เวทมนตร์เหนือธรรมชาติ: อควีล่าอนันต์ (ระดับ 5)】

【ไม่จำกัด: กระสุนไม่จำกัดจำนวน】

【สกายฮอว์ก: สร้างความเสียหายเพิ่มขึ้นต่อหน่วยทางอากาศ】

ศักยภาพหมดลงแล้ว

ปืนพก Desert Eagle คือสุดยอดแห่งฝีมือการผลิตปืนประเภทนี้