เอาชีวิตรอดบนรถไฟ ผมยกระดับทุกอย่างสู่ขั้นสุดยอด - บทที่ 115 สิ่งที่เหล่าเทพเจ้ารังเกียจ

บทที่ 115 สิ่งที่เหล่าเทพเจ้ารังเกียจ

เย่ฉีหยานใช้เส้นทางเดียวกับที่สถานีที่เจ็ด และมาถึงบริเวณที่เขาเคยซื้อปืนกลมหาเมตตาได้อย่างรวดเร็ว

ต่างจากครั้งก่อน ครั้งนี้มีเพียงสิ่งของชิ้นเดียวอยู่ภายในตู้กระจกตรงหน้าคุณ

ยิ่งไปกว่านั้น ของชิ้นนี้ดูคุ้นตาอย่างประหลาด?

เขาเคยเห็นอะไรที่คล้ายกันนี้ที่ไหนมาก่อน?

ไม่ ฉันเป็นเจ้าของมัน!

“นี่มัน…เศษชิ้นส่วนของไพ่ดูหมิ่นศาสนางั้นเหรอ?!”

เย่ฉีหยานจ้องมองเศษชิ้นส่วนในตู้กระจกด้วยความตกตะลึง เธอเอื้อมมือไปแตะตู้ และทันทีนั้นข้อมูลก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอแสง เป็นการพิสูจน์ว่านี่ไม่ใช่ภาพลวงตา

【เศษเสี้ยวของสิ่งที่เหล่าเทพเจ้ารังเกียจ】

【ราคา: 60 เหรียญรถไฟ (นี่คือราคาต่ำสุดในเว็บไซต์นี้! ไม่แนะนำให้ซื้อ!!!)】

ข้อมูลทั้งหมดบนแพลตฟอร์มนี้จบลงเพียงเท่านี้

จากนั้นหน้าจอแสดงข้อมูลราคาของเย่ฉีหยานก็ปรากฏขึ้น แทนที่ข้อมูลราคาเดิม และเริ่มการประเมินราคา

【สิ่งของชิ้นนี้ เป็นที่เกลียดชัง ดูหมิ่น และถูกทำลายโดยเหล่าเทพเจ้า ถือเป็นการดูหมิ่นศาสนา การรวบรวมสิ่งของนี้ทั้งหมดอาจนำไปสู่เหตุการณ์ที่น่าสนใจบางอย่าง】

【มันไม่ควรจะมาอยู่ที่นี่ แต่ในดินแดนรกร้างอันไร้ที่สิ้นสุด ไม่มีอะไรหยุดยั้งได้ สถานีส่งต่อได้ล่องลอยไปในดินแดนรกร้าง และในที่สุดก็ได้รับชิ้นส่วนนี้มา หลังจากที่มันปรากฏตัว มันควรจะถูกทำลายหรือซ่อนไว้ แต่กลับได้รับการรักษาไว้ด้วยความพยายามของผู้นำทางผู้โชคร้ายที่ต้องทนทุกข์ทรมานจากคำสาปแห่งความเป็นอมตะ】

【นี่คือส่วนหนึ่งของโทเค็นการดูหมิ่นศาสนา】

【มันเป็นวัตถุที่ดูหมิ่นศาสนา】

【การ์ดหมิ่นศาสนา 1/3】

นี่เป็นการ์ดที่ดูหมิ่นศาสนาอย่างแท้จริง!

ว้าว ฉันได้ชิ้นส่วนใหม่มาด้วยเหรอเนี่ย?

เย่ฉีหยานไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่า สิ่งที่ชายผู้ยิ้มแย้มคนนั้นจะมาแทนที่เขาจะเป็นสิ่งนี้

เขาคิดว่าสิ่งของล้ำค่าที่สุดบนเวทีในละครเรื่อง “ชายผู้ยิ้มแย้ม” อาจจะเป็นลำดับไพ่

ใช่แล้ว นี่คือลำดับไพ่ หรือที่จริงแล้วเป็นส่วนหนึ่งของลำดับไพ่

แต่ลำดับไพ่ชุดนี้เป็นการดูหมิ่นศาสนาอย่างร้ายแรง

“พระเจ้าเหรอ? รู้สึกเหมือนว่าพระองค์ไม่ได้อยู่ในระดับคลื่นความถี่เดียวกับระบบเลย?”

จากข้อความประเมินของระบบนั้น เห็นได้ชัดว่าระบบไม่เคารพเทพเจ้าเลย ราวกับว่ามันเพียงแค่บรรยายถึงสัตว์ประหลาดที่ทรงพลังยิ่งกว่าเท่านั้น ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น

แล้วแบบนี้หมายความว่าระบบรถไฟไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยเทพเจ้าใช่ไหม?

เย่ฉีหยานนึกถึงสิ่งมีชีวิตที่ต้องการขังเขาไว้บนแท่นสังหารตลอดไปหลังจากที่เขาได้ยกระดับพรสวรรค์ของตนอีกครั้ง

ถ้าคิดดูดีๆ แล้ว การที่เขาสามารถเข้าไปแทรกแซงระบบและโลกได้ การเรียกเขาว่าพระเจ้าอาจจะไม่ใช่เรื่องเกินจริงก็ได้?

อย่างไรก็ตาม การดำรงอยู่เหล่านั้นก็ถูกระบบลบเลือนไปอยู่ดี

ดังนั้น จึงเห็นได้ชัดว่าระบบรถไฟที่ช่วยให้ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนสามารถเดินทางต่อไปในถิ่นทุรกันดารได้นั้น ย่อมเป็นสิ่งที่เหนือกว่าแม้กระทั่งเทพเจ้า

นอกจากนี้ จากการประเมินของระบบ เย่ฉีหยานยังยืนยันได้อีกสิ่งหนึ่ง

ความสามารถที่สามของแองเคอร์ คือ การเนรเทศ ซึ่งเด็ดขาด! มันสามารถทำให้ชายผู้ยิ้มแย้มออกจากแท่นนี้ได้! ปลดปล่อยเขาจากคำสาปอันไม่มีที่สิ้นสุดนี้!

เพราะว่ามีบัตรหมิ่นศาสนาไว้สำหรับเรื่องแบบนี้!

“พวกเขาเตรียมของขวัญที่ยอดเยี่ยมมากสำหรับฉัน”

เหรียญรถไฟ 60 เหรียญคือขีดจำกัดสำหรับสถานีซื้อขายแห่งนี้ หากเป็นแพลตฟอร์มการซื้อขายระดับสูงกว่านี้ เย่ฉีหยานรู้สึกว่าราคาดังกล่าวก็คงจะเป็นขีดจำกัดราคาสำหรับแพลตฟอร์มเหล่านั้นเช่นกัน

ทางแพลตฟอร์มเองไม่ต้องการให้ใครมาซื้อเศษแผ่นป้ายที่ดูหมิ่นศาสนานี้ไป หากไม่มีชายผู้ยิ้มแย้มมาวางแทนที่ มันก็คงไม่มีวันปรากฏอยู่ที่นี่

โชคร้ายที่มันไปเจอกับเย่ฉีหยานเข้าเสียก่อน

เย่ฉีหยานบังเอิญมีเหรียญรถไฟพอดี

เย่ฉีหยานหยิบตั๋วรถไฟหกสิบใบที่เขาต้องการออกมาโดยไม่ลังเล และใส่ลงในช่องขายตั๋วตรงหน้าเขาทันที

เหรียญรถไฟแปรสภาพเป็นแสงสีทองเข้มระยิบระยับ และตู้กระจกที่บรรจุเหรียญบาปมหันต์ก็ยังคงส่งเสียงคร่ำครวญ มันไม่ยอมเปิดออก แต่รอยแตกก็ปรากฏขึ้นเรื่อยๆ ในแสงระยิบระยับจากเหรียญรถไฟ จนกระทั่งมันแตกละเอียดในที่สุด

เศษชิ้นส่วนโปร่งใสและละอองแสงสีทองเข้มผสมผสานกัน ก่อให้เกิดพายุสีทองเข้มอันงดงามในห้อง

เศษชิ้นส่วนของไพ่ที่ดูหมิ่นศาสนานั้นวางอยู่นิ่งๆ ราวกับว่าไม่มีสิ่งใดจะมาแตะต้องมันได้

เศษชิ้นส่วนที่ร่วงหล่นลงมานั้นดูคล้ายกับแท่นบูชา คำสาป ที่กำลังต่อสู้ครั้งสุดท้าย

พวกมันแปลงร่างเป็นใบมีดคมกริบและพุ่งเข้าหาเย่ฉีหยาน

แต่ก็ไม่ได้ผล

พวกเขาทั้งหมดถูกกั้นไว้ห่างจากเย่ฉีหยานสามเมตร

เกราะลอยตัวนั้นก่อตัวเป็นเกราะป้องกันที่โปร่งใสอย่างสมบูรณ์อยู่ตรงหน้าเขา

เศษแก้วเหล่านั้นมีพลังไม่น้อยไปกว่ากระสุนระดับ 3 แต่เกราะลอยตัวสามารถหยุดพวกมันได้อย่างง่ายดาย

ดูเหมือนว่าจูซิงตู ไอ้คนหลอกลวงนั่น ไม่ได้โกหกเขา ของชิ้นนี้ถึงแม้จะไม่ดีเท่าการ์ดปีศาจ แต่มันก็ยังเป็นของที่ดีทีเดียว

ยิ่งไปกว่านั้น กระบวนการนี้เกิดขึ้นโดยไม่ต้องผ่านกระบวนการระเหิดใดๆ

มันไม่มีลำดับชั้น หากมันเกิดการเปลี่ยนแปลงสถานะ ใครจะรู้ว่ามันจะกลายเป็นอะไร?

รองเท้าบู๊ตหนังหมาป่าไฟฟ้าเหยียบย่ำเศษแก้วจนแตกกระจาย

ฉันเดินเข้าไปใกล้ตู้โชว์สินค้า

เย่ฉีหยานเอื้อมมือไปคว้าเศษชิ้นส่วนที่ดูหมิ่นศาสนาซึ่งยังคงสภาพสมบูรณ์อย่างน่าอัศจรรย์ท่ามกลางเศษแก้วที่กระจัดกระจายอยู่

“อีกหนึ่งในสาม”

ความรู้สึกเร่าร้อนพลุ่งพล่านอยู่ภายในตัวเขา

ไพ่แห่งการดูหมิ่นศาสนา นี่อาจเป็นลำดับไพ่ที่ทรงพลังที่สุด

นอกจากนี้ยังเป็นชุดการ์ดที่ยังไม่มีใครสะสมครบสมบูรณ์เลย

เย่ฉีหยานรู้สึกว่าบางทีเธออาจจะลองทำดูก็ได้

ขณะที่เขาเดินออกจากห้องโถงการค้า เขาก็เห็นชายผู้ยิ้มแย้มคนนั้นนอนขดตัวอยู่บนพื้น รอยยิ้มนั้นร่วงหล่นลงพื้น น้ำตาไหลอาบแก้มจากดวงตาข้างเดียวที่ตั้งตรง เมื่อเห็นเช่นนั้น เขาก็ลุกขึ้นยืนไม่ได้และขยับตัวเข้าไปหาเย่ฉีหยานสองสามก้าว

เขาชูเล็บกระดูกขนาดมหึมาขึ้นและกรีดเป็นแผลดำบนใบหน้า เสียงของมนุษย์ที่เจือด้วยสะอื้นดังออกมาจากแผลนั้น

“ฉัน…ฉันอยากหนี…ช่วยฉันด้วย…หรือฆ่าฉันซะ! ได้โปรด!”

“ดี.”

เมื่อยกมือขึ้น แผ่นจารึกคำสาปแช่งสีทองเข้มก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเย่ฉีหยานและหมุนไปเล็กน้อย

ณ สถานีส่วนหน้า ในขณะที่สมอเรือปรากฏขึ้น ของเหลวสีดำก็พุ่งออกมาจากทุกทิศทาง

เหรียญรถไฟทั้งสามเหรียญแปรสภาพเป็นละอองแสงและรวมเข้ากับร่างของมังกรนักล่า

โหมดป้องกันถูกเปิดใช้งานแล้ว

ม่านเมฆสีแดงและขาวที่อยู่ตรงกลางศีรษะของเย่ฉีหยานได้ปิดกั้นไม่ให้ของเหลวสีดำเข้าไปได้

มังกรนักล่าคำรามเสียงดังกึกก้อง เมื่อมีมันอยู่ตรงนั้น ไม่มีสิ่งใดสามารถทำร้ายเจ้านายของมันได้

มีเพียงจิตวิญญาณเท่านั้นที่เสื่อมถอยลง

แต่นั่นไม่สำคัญหรอก

“สมอเรือ”

เย่ฉีหยานพูดเบา ๆ

บุคคลในป้ายที่ถือสมอเรือได้ยกสมอเรือขึ้นแล้ว

จุดแสงสามจุดบนการ์ดนั้นริบหรี่ พวกมันคือจุดยึดสามจุดที่เย่ฉีหยานได้วางไว้ที่อื่น

เมื่อจุดยึดเหนี่ยวหมดลง รัศมีขนาดมหึมาก็ลอยลงมาจากท้องฟ้า โอบล้อมชายผู้ยิ้มแย้มอยู่ภายในนั้น

ร่างกายของมันถูกพันธนาการ แต่สติสัมปชัญญะของมันกำลังกลับคืนมา

ด้วยพลังของไพ่ที่ดูหมิ่นพระเจ้า คำสาปแช่งของพระเจ้าจึงถูกปัดเป่าไป

“เนรเทศ!”

สมอเรือถูกทิ้งลง! ในดวงตาของชายผู้ยิ้มแย้ม น้ำตาสีดำค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นของเหลวใสบริสุทธิ์

เขาหันไปมองเย่ฉีหยานที่กำลังได้รับการคุ้มครองจากมังกรล่าสัตว์บนพื้นดิน แล้วตะโกนสุดเสียงด้วยความจริงใจว่า:

“คุณจะเป็นพนักงานขับรถไฟที่เก่งที่สุด! ขอให้โชคดีในความสำเร็จ!”

แสงสว่างวาบขึ้น และร่างของชายผู้ยิ้มแย้มก็หายไปอย่างสิ้นเชิงจากคุกที่กักขังเขามานานนับไม่ถ้วนปี

ไพ่แห่งการหมิ่นประมาทจางลงเล็กน้อย

เย่ฉีหยานมองไปยังผืนน้ำสีดำที่โดดเดี่ยวรอบตัว จากนั้นก็พลิกตัวและนั่งลงบนหัวของมังกรล่าเหยื่อ

“เราก็ควรไปเหมือนกัน”