เอาชีวิตรอดบนรถไฟ ผมยกระดับทุกอย่างสู่ขั้นสุดยอด - บทที่ 111 การล่ามังกร - โหมดเหนือกว่า - การล่าหัวรบขั้นสุดยอด

บทที่ 111 การล่ามังกร – โหมดเหนือกว่า – การล่าหัวรบขั้นสุดยอด

บทที่ 111 การล่ามังกร – โหมดเหนือกว่า – การล่าหัวรบขั้นสุดยอด

ท้องฟ้าถล่มลงมาแล้ว

ความหมายตามตัวอักษร

นอกสถานี เหนือเมืองโซโลมอน ท้องฟ้าซึ่งเคยเป็นโดมที่สร้างขึ้นมานั้น ถูกฉีกขาดออกเป็นชิ้นๆ

เศษซากอาคารจำนวนมากตกลงไปในช่องว่างนั้นจากรอยแตกที่ฉีกขาด

“คุณบ้าหรือเปล่า?”

เสียงคุ้นเคยบางเสียงดังขึ้นด้วยความโกรธเคืองในอากาศ

จ้าวซีผู้สวมเกราะสายฟ้าเผชิญหน้ากับชายคนหนึ่งที่เปล่งแสงสีทองอยู่กลางอากาศ

ชายผู้นั้นมองสำรวจทุกสิ่งเบื้องล่างอย่างเย็นชา และแขนสีทองหกแขนที่ยื่นออกมาจากด้านหลังชี้ตรงไปยังจ้าวซี

“ถ้าอยากหยุดฉันล่ะก็ ตายไปซะ”

“ไอ้บ้า! แกจะทำลายเมืองทั้งเมืองนี้เพื่อการ์ดไร้ค่าใบเดียวงั้นเหรอ! นี่เป็นอาณาเขตของฉัน ออกไปซะ!”

สีผมของจ้าวซีเปลี่ยนจากดำเป็นสีเงินขาว สายฟ้าและแสงสีทองปะทะกันในห้วงอวกาศ และเมืองโซโลทั้งเมืองสั่นสะเทือนจากแรงสั่นสะเทือนของการต่อสู้

“พนักงานควบคุมรถไฟระดับสูงเป็นแบบนี้เหรอ?”

เมื่อมองดูท้องฟ้าโดยรอบ เย่ฉีหยานรู้สึกถึงความปีติอย่างประหลาด

“เขาหล่อมากจริงๆ”

ถึงกระนั้น การต่อสู้ระหว่างทั้งสองฝ่ายก็ทวีความรุนแรงขึ้น และเมืองโซโลมอนดูเหมือนจะใกล้ล่มสลายแล้ว

เย่ฉีหยานหันสายตาไปทางอื่นแล้วเดินไปยังสถานีเล็กๆ นั้น

เราอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน

ถ้าพวกเขายังอยู่ที่นั่นนานกว่านี้อีก ด้วยความโชคร้ายของจ้าวหลิน ผลกระทบจากการทะเลาะวิวาทของทั้งสองคนน่าจะส่งผลถึงพวกเขาในไม่ช้า

ติ๊ง ติ๊ง—

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหู ฉันจึงเหลือบมองดู

การส่งข้อความในห้องแชทขององค์กรจักรวรรดิถือเป็นเรื่องผิดปกติ

จู ซิงตู: 【“เฮ้ พวกเธอสองคนยังไม่ตายกันอีกเหรอ? ถ้ายังไม่ตายก็ตอบมาหน่อยสิ! @ฟาน ฮั่ว @หลิน โยว ถ้ายังไม่ตายก็ตอบมา!”】

ฟานฮั่ว: 【”เขาไม่ตายหรอก เกือบตายแล้ว ไอ้หมอนั่นมันบ้าจริง ๆ ยอมทำลายเมืองนี้เพื่อความสงบเรียบร้อยแค่เพียงเล็กน้อย”】

หลินโย่ว: 【“เฮ้ คุณป้าจอมโกง ฉันโดนโกงไปจริงๆ คราวนี้อย่าลืมให้การ์ดมังกรมาเพิ่มอีกสองใบนะ! ถ้าเมียฉันไม่เอามีดมาช่วย ฉันคงตายไปนานแล้ว ไอ้ของนั่นมันอะไรกันแน่?”】

จูซิงตูและฟานฮั่วรู้จักกัน ส่วนหลินโย่ว…เขาต้องการไพ่มังกร ซึ่งเป็นไพ่ที่คนรู้จักกันในนามคนรักมังกรใช้ใช่ไหม?

จูซิงตู: 【”ท่านเจ้าแห่งไพ่คำสั่ง ข้าไม่เคยคิดเลยว่าท่านจะสะสมไพ่คำสั่งครบชุดแล้ว”】

หลินโย่ว: 【”อะไรนะ? การสะสมไพ่ครบชุดทำให้ตัวเองเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ? แม้แต่ตัวเธอเอง ไม่ใช่หัวหน้าจอมปลอม ก็ยังสะสมครบไม่ใช่เหรอ? ทำไมเธอถึงดูอ่อนแอจัง?”】

จูซิงตู: 【”ฉันขอโทษจริงๆ ที่อ่อนแอขนาดนี้”】

ติ๊ง ติ๊ง—

คำเชิญเข้าร่วมแชทส่วนตัวปรากฏขึ้นข้างๆ ห้องแชท

“เส้นทางแห่งดวงดาว?”

“ผู้มาใหม่ คุณยังอยู่ที่เมืองโซโลมอนอยู่หรือเปล่า?”

“เรากำลังจะออกเดินทางอยู่แล้ว”

เย่ฉีหยานขึ้นรถไฟและโบกมือให้จ้าวหลิน บอกให้เธอออกจากสถานีไปทันที

“ดีแล้ว อย่าอยู่ที่นี่เลย เมืองโซโลมอนกำลังตกอยู่ในอันตรายอย่างมาก ถ้าไม่ใช่เพราะผู้พิพากษาตัวเล็กบนท้องฟ้าที่คอยยับยั้งไว้ ชายคนนั้นคงทำลายเมืองทั้งเมืองไปแล้ว”

“คนนั้นคือใคร?”

“ชายชราคนหนึ่ง ดูเหมือนจะเป็นพนักงานควบคุมรถไฟรุ่นแรกๆ จีน่าควรจะบอกแผนของเราให้คุณฟัง เราได้กระดานคำสั่งมาแล้ว และเขาก็ปรากฏตัวขึ้นในขณะที่เรากำลังจะออกเดินทางพอดี เห็นรูบนท้องฟ้านั่นไหม?”

“ฉันเห็นแล้ว”

“นั่นแหละคือวิธีที่เขาใช้โจมตีฉัน ไอ้หมอนั่นไม่สนใจใครในเมืองนี้เลยสักนิด เขาเลือดเย็นมาก เอาล่ะ พอแค่นี้ก่อน รีบออกไปจากที่นี่กันเถอะ ที่นี่ไม่ปลอดภัย ฉันจะจ่ายเงินให้ทีหลัง”

เมื่อออกจากสถานี แน่นอนว่าเราต้องจากไป

ขณะที่เย่ฉีหยานกำลังจะปิดหน้าต่างแชทและกดตัวเลือก “ออกจากสถานี” หน้าต่างแชทส่วนตัวก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง บังสายตาเขาไว้

“นี่ใคร?”

แรงสั่นสะเทือนเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

เย่ฉีหยานตั้งใจจะออกจากสถานีไปก่อนแล้วค่อยตรวจสอบข้อความแชท แต่เสียงแจ้งเตือนแชทดังขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เขาต้องรีบเปิดหน้าจอขึ้นมา

ม่านตาของเขาหดลงเล็กน้อยทันทีที่เขาเห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน

จ้าวซี: 【ลุยเลย! ยิงถล่มเจ้านั่นบนฟ้าเลย! นัดเดียวก็พอ! ส่งเงินไปแล้ว!】

นอกจากข้อความส่วนตัวแล้ว ยังมีการส่งชุดของขวัญเหรียญรถไฟ 150 เหรียญมาที่อีเมลของฉันด้วย

หนึ่งร้อยห้าสิบเหรียญ? นี่เป็นครั้งแรกที่เย่ฉีหยานเคยเห็นเหรียญรถไฟมากมายขนาดนี้

แรงสั่นสะเทือนรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ และสถานีอวกาศขนาดเล็กก็เริ่มแสดงสัญญาณของการพังทลาย แต่สิ่งนี้ก็ไม่ได้ทำให้ความมุ่งมั่นของเย่ฉีหยานที่จะหาเงินลดลงแต่อย่างใด

ถึงแม้ว่าเขาจะสามารถรับเงินแล้วจากไปโดยไม่สนใจข้อความของจ้าวซีได้เลย และยิ่งไม่ต้องพูดถึงชายผมบลอนด์บนท้องฟ้าด้วยซ้ำ

แต่ อย่างน้อยฉันก็ได้เงินจากพวกเขามาแล้ว

ฉันวิ่งออกจากชานชาลาอีกครั้ง ข้ามรอยแตกบนพื้นดิน และมาถึงจุดที่สูงที่สุดของหมู่บ้านที่ทรุดโทรมลงเรื่อยๆ แห่งนี้ มองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่เงาสองเงา

ขณะที่คุณยกมือขึ้น เสียงการทำงานอันไพเราะของกลไกจะดังก้องอยู่รอบตัวคุณ

เหรียญรถไฟแปดสิบเหรียญแปรสภาพเป็นจุดสีทองเข้มจำนวนมากในมือของมัน ผสานรวมเข้ากับมังกรลาดตระเวนที่บินออกมาจากพื้นที่ติดอาวุธ

มังกรสีแดงและขาวดั้งเดิมถูกย้อมเป็นสีทองเข้ม

รูปทรงของมันก็ได้รับการเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิงจากรูปลักษณ์พื้นฐานที่สุดเช่นกัน

ร่างกายของมันซึ่งเดิมสูงกว่าสามเมตรได้ขยายใหญ่ขึ้นกว่าสิบเท่าของขนาดเดิม และใต้เกล็ดสีทองเข้มของมัน มีแสงเรืองรองจางๆ ที่สะสมพลังงานอยู่อย่างต่อเนื่อง

“ฮันเตอร์ ดราก้อน โหมดเหนือกว่า!”

ม่านแสงปรากฏขึ้น

มังกรนักล่าทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ส่งเสียงคำรามอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของร่างจักรกล

มันอ้าปากขนาดมหึมาออก เผยให้เห็นหัวรบที่สลักลวดลายมังกรแห่งความเหนือกว่าซ่อนอยู่ภายใน

เย่ฉีหยานเลื่อนนิ้วไปบนหน้าจอแสง ล็อกเป้าหมายกระสุนไปที่ชายคนนั้นที่อยู่สูงบนท้องฟ้า

ล็อกเป้า—เล็ง—

แล้ว.

ล่าหัวรบขั้นสุดยอด ยิงเลย!

บนท้องฟ้าสูง ชายที่กำลังต่อสู้กับจ้าวซีก็ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที

สายตาของเขาเหลือบไปเห็นแสงสีทองเข้ม และกระสุนปืนลายมังกรก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

อันตราย!

ชายคนนั้นถอยหลัง แต่ก็สายเกินไปแล้ว

ทันทีที่จ้าวซีดึงความสนใจของเขา เขาก็ปล่อยสายฟ้าออกมาเป็นชุด ซึ่งสามารถตรึงชายคนนั้นไว้ได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น

แค่นี้ก็พอแล้ว

กระสุนปืนเข้าเป้า

เสียงทั้งหมดในเมืองโซโลมอนเงียบสงัดลงทันที

เวลาราวกับหยุดนิ่ง

ทุกอย่างชัดเจนและได้ยินง่ายมาก

แต่เมื่อเวลาผ่านไปแล้ว…

หลุมดำที่เจิดจรัสดูดกลืนทุกสิ่งรอบตัวเข้าไปสู่ใจกลางของมัน

ภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที

ช่องว่างรูปทรงเกลียวที่อยู่ตรงกลางบริเวณชายที่ถูกกระสุนปืนดูดกลืนพื้นที่ให้บิดเบี้ยวเป็นรูปทรงเกลียว

บ้าน ที่ดิน ก้อนหิน… ทุกอย่างบิดเบี้ยวและปะปนกันไปหมด

ไฟฟ้าดับลง แต่ชายคนนั้นยังคงยืนอยู่ที่เดิม

แต่แทนที่จะโจมตีจ้าวซีต่อไป เขากลับมองไปยังทิศทางหนึ่งด้วยสีหน้างุนงง

ตรงนั้นว่างเปล่า เหมือนกับหน้าอกของเขาในขณะนั้น

“…”

จ้าวซี ยืนอยู่ตรงข้ามเขา หายใจหอบหนัก มือสั่นเล็กน้อย

เธอรู้ดีถึงพลังของกระสุนของมังกรนักล่า ซึ่งเหนือกว่าพลังของหัวรบเสียอีก

“คุณจะทำต่ออีกเหรอ? ฉันยังมีท่าโจมตีแบบนั้นอีกเยอะเลย!”