เลี้ยงสัตว์อยู่ดีๆ ก็เป็นมหาเทพ - ตอนที่ 227 หนอนกู่วชิระ!
กู้หย่วนขานรับ ไม่ว่าเฝิงเส้าเจี๋ยจะจริงใจหรือไม่ก็ตาม แต่อย่างน้อยเขาก็รู้สึกซาบซึ้งใจในความหวังดีของอีกฝ่ายไม่น้อย
ส่วนเรื่องข้อมูลที่เฝิงเส้าเจี๋ยบอกกล่าว เขากลับไม่ได้รู้สึกกังวลใจอะไรมากนัก
นิกายกู่เสินใช้เคล็ดวิชาหนอนกู่เป็นรากฐาน หนอนกู่รูปร่างประหลาดล้ำน้อยใหญ่มีมากมายนับไม่ถ้วน และในจำนวนนั้นก็ไม่ขาดหนอนกู่ที่มีพิษสงร้ายกาจ โหดเหี้ยมอำมหิตจนยากที่จะป้องกันได้
ผู้บำเพ็ญเพียรวิถีกู่ที่เก่งกาจบางคน ถึงขั้นสามารถอาศัยหนอนกู่ที่ร้ายกาจเพียงไม่กี่ตัว ลอบสังหารยอดผู้บำเพ็ญเพียรระดับจินตานได้ทั้งที่ตัวเองยังอยู่ในระดับเทียนเหริน นี่คือความน่าสะพรึงกลัวของเคล็ดวิชาหนอนกู่
ทว่ากู้หย่วนเองก็มีความมั่นใจของตัวเองอยู่
ไม่ว่าจะเป็นผีเสื้อกระบี่เงาเขียว หรือตะขาบยักษ์หลังเงิน ล้วนเป็นแมลงวิเศษระดับสีทอง ซึ่งหากมองในแง่หนึ่งแล้ว พวกมันก็ถือว่าอยู่ในขอบข่ายของหนอนกู่เช่นเดียวกัน
ยิ่งไปกว่านั้น ยังจัดอยู่ในระดับราชันย์กู่อีกด้วย แม้ว่าจะยังไม่โตเต็มวัยก็ตามที
แต่ถึงกระนั้น เพียงแค่พวกมันปลดปล่อยกลิ่นอายออกมาบางเบา หนอนกู่ธรรมดาทั่วไปก็ไม่กล้าล่วงล้ำเข้ามาแล้ว
ต่อให้เป็นของอย่างแมงมุมอสนีบาต หากเทียบระดับขั้นกันแล้ว ก็ยังถือว่าด้อยกว่าอยู่หนึ่งขุม
ดังนั้น การที่มีสัตว์วิญญาณทั้งสองตัวนี้คอยปกป้องอยู่ ขอเพียงของที่ลู่คุนงัดออกมาไม่ใช่ราชันย์กู่ระดับเดียวกัน กู้หย่วนก็ไม่มีอะไรต้องหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย
ต่อให้ลู่คุนจะมีราชันย์กู่จริงๆ กู้หย่วนก็ยังมั่นใจว่าจะสามารถรับมือและตอบโต้ได้อย่างแน่นอน
เมื่อเห็นว่ากู้หย่วนมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม เฝิงเส้าเจี๋ยก็พยักหน้า ถอยหลังหลบไปอยู่ด้านข้าง และไม่พูดอะไรอีก
ในตอนนั้นเอง กู้หย่วนก็หันไปมองลู่คุนที่อยู่ไม่ไกลนัก พลางกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“สหายเต๋าลู่ ตอนนี้… เจ้าเริ่มปิดผนึกพลังบำเพ็ญเพียรของตัวเองได้หรือยัง?”
“ฮึ่ม เรื่องนี้ไม่ต้องให้เจ้ามาเตือนหรอก”
ลู่คุนกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา จากนั้นเขาก็ประสานอินด้วยมือทั้งสองข้าง โคจรพลังบำเพ็ญเพียรภายในร่างด้วยวิถีทางพิเศษ เริ่มใช้วิชาลับเฉพาะเพื่อปิดผนึกพลังบำเพ็ญเพียรบางส่วนในร่างกายของเขา
กลิ่นอายบนร่างเริ่มอ่อนลงและลดต่ำลงเรื่อยๆ
จนกระทั่งกลิ่นอายอยู่ในระดับที่ใกล้เคียงกับกู้หย่วน เขาจึงหยุดมือลง
สัมผัสเทวะของกู้หย่วนกวาดมองไปทั่วร่างของอีกฝ่ายอยู่หลายรอบ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีอะไรผิดพลาด เขาจึงวางใจ
จากนั้นก็กวักมือเรียก ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งจึงเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย พลางกล่าวว่า
“ในเมื่อท่านทั้งสองจะขึ้นลานประลองเป็นตาย เช่นนั้นก็ต้องลงนามในสัญญญาเป็นตายเสียก่อน”
ในระหว่างที่พูด เด็กรับใช้ที่อยู่ด้านหลังก็ประคองถาดใบหนึ่งเดินเข้ามา ด้านบนมีม้วนคัมภีร์วางอยู่หนึ่งม้วน
ม้วนคัมภีร์นี้ดูไม่ดำไม่ขาว สีออกเทาหม่นๆ บนนั้นเต็มไปด้วยลวดลายลึกลับ แผ่ซ่านกลิ่นอายประหลาดล้ำออกมาบางเบา
ลานประลองเป็นตายถูกตั้งขึ้นเพื่อยุติความขัดแย้งระหว่างผู้บำเพ็ญเพียร ผู้ใดที่จะขึ้นลานประลองเป็นตาย ย่อมต้องลงนามในสัญญาเป็นตาย เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ไม่ว่าจะเป็นหรือตายก็ต้องรับผิดชอบกันเอาเอง และห้ามละเมิดข้อตกลงของทั้งสองฝ่าย ซึ่งถือเป็นพันธสัญญารูปแบบหนึ่ง
บนสัญญาเป็นตายได้มีการวางค่ายกลข้อห้ามอันลึกล้ำพิสดารเอาไว้
หากฝ่ายใดเกิดเปลี่ยนใจในภายหลัง ก็เท่ากับเป็นการละเมิดกฎเกณฑ์ของตลาดนัดฉงหมิง หลังจากนั้นก็จะถูกตลาดการค้าตามคิดบัญชี ยิ่งไปกว่านั้น ยังต้องรับผลกระทบจากค่ายกลข้อห้ามของสัญญาเป็นตาย จนจิตวิญญาณแตกซ่านดับสูญไปในที่สุด
และนี่ก็เป็นเหตุผลที่ทำให้กู้หย่วนกล้าที่จะประลองเวทวิชากับลู่คุนบนลานประลองเป็นตาย
เพราะอย่างน้อยบนลานประลองเป็นตาย ทุกอย่างก็ขึ้นอยู่กับฝีมือล้วนๆ ไม่มีการซุ่มโจมตีใดๆ ทั้งสิ้น
“แน่นอนอยู่แล้ว”
กู้หย่วนยิ้มรับ จากนั้นก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างกระตือรือร้น เปิดสัญญาเป็นตายออกเพื่อตรวจสอบเนื้อหาที่เขียนไว้ด้านบน เมื่อแน่ใจว่าทุกข้อไม่มีอะไรผิดพลาด เขาจึงบีบหยดเลือดออกมาหนึ่งหยด หยดลงบนสัญญาเป็นตาย
แสงสีแดงสว่างวาบขึ้น กู้หย่วนลงนามในสัญญาเป็นตายเสร็จสิ้น
กู้หย่วนถอยหลังไปหนึ่งก้าว แล้วมองไปที่ลู่คุน ความหมายนั้นชัดเจนโดยไม่ต้องเอ่ยคำใด
ลู่คุนทำหน้าเย็นชาไม่พูดไม่จา เขาก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว ทำตามขั้นตอนเดียวกัน หลังจากหยดเลือดลงไป แสงสีแดงก็สว่างวาบ สัญญาเป็นตายมีผลบังคับใช้ในทันที ลำแสงสีเทาหม่นสองสายพุ่งออกมาจากสัญญา พุ่งตรงไปยังกู้หย่วนและลู่คุนคนละสาย
เมื่อเห็นเช่นนั้นกู้หย่วนก็ไม่ได้หลบหลีก ยอมให้ลำแสงสีเทาพุ่งเข้ามามุดหายเข้าไปในร่างกาย หลอมรวมเข้ากับจุดตันเถียนของเขา กลายเป็นกลุ่มแสงสีเทากลุ่มหนึ่งที่ลอยนิ่งไม่ไหวติง
กู้หย่วนไม่ได้ใส่ใจ เขาทะยานร่างขึ้นไปร่อนลงบนลานประลองเป็นตายอย่างรวดเร็ว
จากนั้น สิ่งแรกที่เขาทำก็คือการกระตุ้นยอดวิชาวิถีกระบี่ สร้างม่านพลังคุ้มกันสีเขียวมรกตขึ้นมาปกคลุมทั่วทั้งร่าง
มองดูเผินๆ เหมือนจะเป็นเพียงชั้นบางๆ แต่แท้จริงแล้วมันถูกควบแน่นขึ้นมาจากปราณกระบี่ ไม่เพียงแต่จะมีพลังป้องกันที่น่าทึ่งเท่านั้น แต่มันยังสามารถปลดปล่อยปราณกระบี่ออกไปโจมตีศัตรูได้อีกด้วย
สำหรับวิชาหนอนกู่นั้น ที่ผ่านมากู้หย่วนไม่ค่อยได้สัมผัสและไม่ค่อยมีความรู้เรื่องนี้มากนัก ดังนั้นเพื่อป้องกันไม่ให้ถูกลอบกัด เขาจึงตัดสินใจเตรียมการป้องกันเอาไว้ล่วงหน้า
ลู่คุนบินขึ้นมาบนลานประลองเป็นตาย เมื่อเห็นการกระทำของกู้หย่วน เขาอดไม่ได้ที่จะแค่นเสียงหัวเราะเยาะ
“เคล็ดวิชาหนอนกู่ของนิกายกู่เสินข้านั้นลึกล้ำสุดหยั่งคาด เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าแค่ม่านพลังโง่ๆ นี่จะสามารถป้องกันได้?”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจะให้เจ้าได้เปิดหูเปิดตากับความร้ายกาจของวิชาหนอนกู่ของนิกายข้า!”
ยังไม่ทันสิ้นเสียง กู้หย่วนก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งอันตรายอย่างใหญ่หลวงแผ่ซ่านมาจากทางด้านหลัง ยังไม่ทันที่เขาจะตอบสนอง เสียงกระบี่ร้องคำรามก็ดังขึ้นจากภายในร่างกายของเขาเสียก่อน
เช้ง!!!
เสียงดังกังวานกึกก้องไปทั่วสารทิศ แฝงไปด้วยรังสีอำมหิตอันเย็นเยียบที่ไม่อาจล่วงละเมิดได้!
เคร้ง!
ประกายกระบี่สีเงินสว่างเจิดจ้าพุ่งทะยานออกมาจากร่างของกู้หย่วน เพียงแค่ตวัดฟันเฉียงๆ ก็เกิดเสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว เสียงนั้นสั่นสะเทือนจนทำให้ลานประลองเป็นตายทั้งลานถึงกับสั่นสะเทือนไปหลายครั้ง
เมื่อมองดูให้ดี ประกายกระบี่นั้นฟันเข้าที่ลูกปัดสีทองเม็ดหนึ่งอย่างจัง
มันกลมเกลี้ยงราวกับผลหลงเหยียนเปล่งประกายสีทองอร่ามตา ระยิบระยับราวกับถูกหล่อขึ้นมาจากทองคำแท้
ทว่าเมื่อสังเกตดูให้ดีก็จะพบว่า ลูกปัดสีทองเม็ดนี้มีหัวมีขา ชัดเจนว่ามันคือแมลงปีกแข็งรูปร่างประหลาดที่ตัวกลมป๊อกจนเกินพอดี!
แม้หัวจะเล็กไปสักหน่อย ขาจะสั้นและเล็กไปสักนิด แต่มันก็คือแมลงประหลาดตัวหนึ่งอย่างแท้จริง หาใช่ลูกปัดสีทองแต่อย่างใด
และหลังจากนั้น กู้หย่วนก็ต้องตกตะลึง
กระบี่มังกรเงินของเขานั้น เป็นถึงอาวุธวิเศษที่มีข้อห้ามถึงหกสิบสามชั้น คมกริบไร้เทียมทาน ต่อให้ไม่ต้องอัดฉีดพลังปราณแท้เข้าไป ก็สามารถตัดเหล็กนิลหรือทองแดงบริสุทธิ์ให้ขาดสะบั้นได้อย่างง่ายดาย
เมื่อครู่นี้ ภายใต้การกระตุ้นจากพลังปราณแท้และเจตจำนงกระบี่ของเขา ต่อให้เป็นกำแพงหนาเตอะที่สร้างขึ้นจากมารดาเหล็ก ก็ยังถูกฟันให้ขาดกระจุยได้อย่างง่ายดาย
ทว่าแมลงปีกแข็งตัวเล็กจ้อยนี้ กลับสามารถต้านทานการโจมตีจากกระบี่ของเขาได้ สิ่งนี้ทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก
เคร้งๆ ช้งเช้ง! เคร้งๆ ช้งเช้ง!
แมลงปีกแข็งสีทองปะทะเข้ากับประกายกระบี่ ก่อให้เกิดเสียงดังกังวานใสเสนาะหูอย่างต่อเนื่อง แม้บนลานประลองเป็นตายจะมีค่ายกลข้อห้ามกั้นเอาไว้ แต่ผู้คนที่อยู่ด้านนอกก็ยังรู้สึกเจ็บแก้วหู
แสงสีทองและสีเงินสาดแสงเจิดจ้าตัดกันไปมา บาดตาจนต้องหรี่มอง สิ่งหนึ่งคมกริบพลิ้วไหว พลิกแพลงได้หมื่นพันประการ ส่วนอีกสิ่งหนึ่งพุ่งตรงไปตรงมา ทว่าแข็งแกร่งทนทานถึงขีดสุด ทั้งสองสิ่งไล่ล่าปะทะกันไปมาบนลานประลองเป็นตายอย่างดุเดือด
ภาพฉากนี้ทำให้หลายคนถึงกับเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง และรู้สึกใจสั่นสะท้าน
เพียงแค่มองดูการหยั่งเชิงกันของทั้งสองคน ก็รู้ได้ทันทีว่าวิถีกระบี่และวิชากู่ของพวกเขาทั้งคู่ ล้วนก้าวขึ้นสู่ระดับที่ล้ำลึกสุดหยั่งคาดแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นประกายกระบี่นั่นก็ดี หรือแสงสีทองนั่นก็ช่าง คนส่วนใหญ่ในที่นี้ต่างก็ไม่มีความคิดที่จะหาญกล้าเข้าไปรับการโจมตีเลยแม้แต่น้อย
“แข็งแกร่งทนทานถึงขีดสุด กายาวัชระไม่เสื่อมสลาย หรือว่านี่จะเป็นหนอนกู่วชิระที่หาได้ยากยิ่งในตำนานกันแน่?!”
ในขณะที่ควบคุมกระบี่มังกรเงิน กู้หย่วนก็พินิจมองแมลงตัวนี้อย่างละเอียด ประกายแสงแห่งความเข้าใจก็วาบขึ้นในหัว ในที่สุดเขาก็นึกออกว่าหนอนกู่ตัวนี้มีที่มาอย่างไร
หนอนกู่วชิระ นำความหมายมาจากคำว่ากายาวัชระไม่เสื่อมสลายของพุทธศาสนา
ยอดคนในพุทธศาสนาบางท่านมักจะบำเพ็ญเพียรกายเนื้อที่เน่าเปื่อยของตนเองให้กลายเป็นกายทองคำ ไม่เพียงแต่จะมีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ต่างๆ นานา ทว่ายังเป็นกายาวัชระที่ไม่เสื่อมสลาย ไม่อาจผุพังได้
ว่ากันว่า ร่างต้นแบบของหนอนกู่วชิระชนิดนี้ แต่เดิมก็เป็นเพียงแมลงปีกแข็งธรรมดาทั่วไป
ต่อมา มียอดปรมาจารย์วิถีกู่ผู้หนึ่งบรรลุถึงแก่นแท้ของวิถีกู่ จึงนำกายทองคำของผู้ยิ่งใหญ่ในพุทธศาสนามาป้อนให้แมลงปีกแข็งกิน จนในที่สุดก็สามารถเพาะเลี้ยงหนอนกู่วชิระที่แข็งแกร่งทนทานถึงขีดสุด และทรงพลังอำนาจถึงขีดสุดขึ้นมาได้สำเร็จ!
หนอนกู่วชิระตัวนี้ไม่มีจุดเด่นอื่นใดนอกจากความเร็วและความแข็งแกร่งทนทานอย่างถึงที่สุดเท่านั้น!