หยุดหมอนี่ที! ก่อนที่วิถีเซียนจะเพี้ยนไปกว่านี้ - บทที่ 918 ขับเสือให้กินหมาป่า
บทที่ 918 ขับเสือให้กินหมาป่า
“ราชวงศ์ซินฮั่ว?” เซียนอิงเทียนขมวดคิ้ว ไม่เคยได้ยินชื่อราชวงศ์นี้มาก่อน
ลู่หยางเล่าอย่างใจเย็น “ในยุคโบราณ เซียนทั้งสี่ยุคโบราณหลอมดวงดาวให้เป็นทวีป จากนั้นใช้อำนาจเซียนอันสูงส่ง รวบรวมพลังศรัทธา สถาปนาราชวงศ์ซินฮั่ว นับเป็นราชวงศ์เซียนโดยแท้ พลังเหนือกว่าแคว้นต้าเฉียน แคว้นต้าอวี๋ และแคว้นต้าเซี่ยในยุคหลัง”
“ราชวงศ์ซินฮั่วมีองค์กรใหญ่สององค์กร คือสวรรค์และยมโลก สวรรค์ดูแลเรื่องในโลกของคนเป็น ยมโลกดูแลเรื่องในโลกของคนตาย”
“สวรรค์สูงส่งที่สุด ปกครองทั่วหล้า ไร้สิ่งใดเทียบ เรื่องในโลกของคนเป็น ไม่ว่าเซียนหรือมนุษย์ ไม่ว่าวรยุทธ์ระดับไหน ล้วนต้องปฏิบัติตามกฎสวรรค์”
“ผู้ปกครองสวรรค์ไม่ใช่ผู้ใดในเซียนทั้งสี่ยุคโบราณ แต่เป็นเซียนสตรีผู้ยิ่งใหญ่ในยุคโบราณที่ล่วงลับไปแล้ว นางฝ่าด่านวัฏสงสาร ขัดกฎแห่งความเป็นความตาย ใช้พลังศรัทธารวบรวมร่างเซียนอันสูงส่ง ตายแล้วเกิดใหม่ กลับมาอย่างแข็งแกร่งในฐานะผู้ปกครองสวรรค์”
“ผู้ปกครองสวรรค์ที่ตายแล้วเกิดใหม่? น่าสนใจนี่”
เซียนอิงเทียนยิ้ม พร้อมกับครุ่นคิดถึงร่องรอยที่ซ่อนอยู่ในเรื่องเล่าของลู่หยาง ตำแหน่งการถ่ายทอดของเซียนอิงเทียนอยู่ที่ใดกัน อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้อาจบอกเป็นนัยว่าตำแหน่งการถ่ายทอดอยู่ที่จุดเชื่อมต่อระหว่างโลกของคนเป็นและคนตาย?
ปัจจุบันมีที่ไหนบ้างที่เกี่ยวข้องกับคนเป็นคนตาย?
ลู่หยางเล่าต่อ “ผู้ปกครองสวรรค์ครอบครองพลังทำลายฟ้าทำลายดิน สามารถลบล้างโลก สามารถทำให้ทุกสิ่งเป็นหนึ่งเดียว แม้แต่เซียนอิงเทียนและคนอื่น ๆ ก็ต้องก้มหัวยอมแพ้”
“……จู่ ๆ วันหนึ่ง ผู้ปกครองสวรรค์ไม่รู้ว่าคลั่งอะไร ต้องการทำลายสวรรค์ ทำลายยมโลก ทำลายราชวงศ์ซินฮั่วอันยิ่งใหญ่นี้”
“เซียนทั้งสี่ยุคโบราณ รวมถึงเซียนฝ่ายซ้ายที่บรรลุเซียนในสมัยราชวงศ์ซินฮั่ว รวมทั้งหมดห้าเซียนออกมือขัดขวาง แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าเซียนแห่งกาลเวลาจะจู่ ๆ ก็ตาย ไม่รู้ว่าใครลงมือ”
“เซียนอีกสี่คนไม่ร่วมมือกันอีกต่อไป ต่างคนต่างสู้ แต่ก็ไม่อาจเอาชนะผู้ปกครองสวรรค์ได้”
“แม้แต่เซียนฉี่หลิน เพื่อปกป้องบรรพบุรุษตระกูลมังกร ต่อสู้กับผู้ปกครองสวรรค์ ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส”
“เซียนอิงเทียนต่อสู้กับผู้ปกครองสวรรค์……” เล่าถึงตรงนี้ ลู่หยางก็หยุดชะงัก
“ผลการต่อสู้เป็นอย่างไร!” เซียนอิงเทียนรีบถาม เขารู้สึกว่านี่คือข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับตำแหน่งการถ่ายทอด
“ใช่ ผลการต่อสู้เป็นอย่างไรนะ?” ลู่หยางยิ้มน้อย ๆ ตั้งใจถามกลับ
มีเพียงเขาคนเดียวที่ได้ยินเซียนอมตะตะโกนข้างหูเขา
“ลู่หยางน้อย คนมาแล้ว!”
เซียนอิงเทียนเห็นลู่หยางตั้งใจถ่วงเวลา รู้สึกว่าถูกดูถูก กำลังจะลงมือ แต่จู่ ๆ ก็มีความรู้สึกอันตรายแผ่ซ่านในใจ
เขาเงยหน้าขึ้นทันที เห็นลำแสงสีดำสายหนึ่งพุ่งลงมาจากฟากฟ้า พร้อมพลังทำลายล้างราวกับสิ้นโลก ทะลุหุบเขาโดยตรง
หลังจากทะลุหุบเขา ลำแสงสีดำนั้นไม่มีทีท่าว่าจะหยุดชะงัก พุ่งตรงลงมา
และจุดที่อยู่ใต้ลำแสงพอดี คือเซียนอิงเทียนและลู่หยาง!
ใบหน้าของลู่หยางค่อย ๆ ปรากฏรอยยิ้มอันยินดี มองเซียนอิงเทียนด้วยความดูแคลน พูดเบา ๆ
“ลาก่อน ไอ้โง่”
เซียนอิงเทียนเดิมทีอยากจะโกรธและกำจัดลู่หยาง แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลาว่าง การโจมตีที่ทำลายโลกจากบนหัวมาอย่างไม่ทันตั้งตัว เขาต้องทุ่มสุดกำลังเพื่อต้านทาน!
“ลู่หยางน้อย เข้ามา!” เซียนอมตะดึงลู่หยางเข้าไปในโลกเล็กของกระบี่ชิงเฟิงทันที
โครม!
ลำแสงสีดำตกลงมา ทำลายฟ้าทำลายดิน ทุกที่ที่ผ่านไปสิ่งมีชีวิตทั้งหมดสิ้นสลาย กลายเป็นความว่างเปล่า โโจมตีเซียนอิงเทียนโดยตรง กระแทกเขาลงใต้ดิน ไม่รู้ทะลุไปกี่พันลี้ เกิดเป็นหลุมใหญ่ที่มองไม่เห็นก้น!
เหนือศีรษะของเซียนอิงเทียนปรากฏหมวกทองคำ หมวกทองคำถูกทะลุ ขอบที่ถูกทะลุเป็นสีดำไหม้ พลังแห่งความสิ้นสลายอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ขยายอย่างต่อเนื่อง กัดกร่อนหมวกทองคำ
เพียงชั่วพริบตา หมวกทองคำก็กลายเป็นความว่างเปล่า หายไปอย่างไร้ร่องรอย
นี่เป็นเหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน ไม่ทราบว่าการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวนี้มาจากไหน และทำไมจึงโจมตีเซียนอิงเทียน
“ลู่หยางจะยังมีชีวิตอยู่ภายใต้การโจมตีแบบนี้หรือ……” ผู้บำเพ็ญวิถีกระบี่คนหนึ่งพึมพำในปาก
ทุกคนเงียบ การโจมตีแบบนี้ แม้แต่ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติมาก็ต้องตาย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงลู่หยางที่อยู่ในขั้นแปลงร่างเซียน
เซียนอิงเทียนหอบหายใจหนัก ๆ บินออกมาจากหลุมลึก เบิกตากว้าง มองไปทางด้านบนและตะโกนถาม “เจ้าคือใคร!”
เหนือหุบเขา ปรากฏร่างที่ถูกหมอกสีเทาปกคลุม มองไม่เห็นหน้าตา เสียงเย็นชาและไร้ความรู้สึก ราวกับสวรรค์เบื้องบนที่ตัดสินชะตาชีวิตของสิ่งมีชีวิตโดยไม่สนใจอะไร
“ผู้ที่รู้จักข้า ตาย”
เซียนอิงเทียนที่เดิมทีโกรธจัดจนราวกับไฟลุกอึ้งไป ท่านเป็นใคร ข้าเคยรู้จักท่านตั้งแต่เมื่อไหร่ ถ้าข้ารู้จักท่าน ข้าจะถามว่าท่านเป็นใครทำไม?
คำถามมากมายผุดขึ้นในสมอง แต่ไม่มีคำตอบ
“ดี ดี ดี คิดว่าโจมตีข้าจากด้านหลังแล้วยิ่งใหญ่นักหรือ ข้าว่าเจ้านี่อยากตายชัด ๆ!”
เขาทั้งตกใจและโกรธ ตกใจที่หากไม่ได้สวมหมวกทองคำอย่างกะทันหัน ครั้งนี้คงต้องตายอย่างไม่เป็นท่า โกรธที่อีกฝ่ายไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิง โจมตีตนเองโดยไม่มีเหตุผล
“หอกเซียนฮกเลง!”
“เสื้อเกราะวิเศษทะลุฟ้า!”
“หอกเซียนตัดวิญญาณ!”
เซียนอิงเทียนหยิบวัตถุวิเศษระดับเซียนมากมาย เขาไม่มีผลของการบำเพ็ญ จึงใช้จำนวนวัตถุวิเศษระดับเซียนมาชดเชยจุดอ่อนของตน สิ่งเหล่านี้ล้วนเตรียมไว้รับมือกับเซียนอิงเทียนตัวจริง แต่ตอนนี้ใช้กับเซียนม่านหมอกสีเทาที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำก็พอดี!
มองเซียนอิงเทียนที่ห่อหุ้มตัวเองอย่างแน่นหนา หวงโต้วโต้วสีเทาเผยรอยยิ้มเยาะหยัน
“โง่เขลา น่าขัน”
ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเซียนอิงเทียนคนนี้มีความสัมพันธ์อะไรกับเซียนอิงเทียนตัวจริง แต่ก็ไม่สำคัญ ทุกคนที่รู้ถึงการมีตัวตนของนาง ล้วนต้องตาย
ส่วนเด็กหนุ่มที่บอกเรื่องการมีตัวตนของนาง ไม่รู้ว่าหลบไปไหน ไม่สามารถรับรู้ได้เลย ช่างแปลกประหลาด
“ลู่หยาง!”
เหล่าผู้บำเพ็ญวิถีกระบี่และอวี้เมิ่งเมิ่งรีบตามหาลู่หยาง
ลู่หยางที่ซ่อนอยู่ในโลกเล็กของกระบี่ชิงเฟิง ถอนหายใจอย่างโล่งอก ทรุดตัวลงนั่งกับพื้น เหนื่อยหอบ เขามองหวงโต้วโต้วสีเทาที่บดขยี้เซียนอิงเทียนอยู่ด้านนอก เผยรอยยิ้มโล่งอก
“ในที่สุดก็มาแล้ว”
“จริงด้วย นางหาที่นี่ไม่เจอ”
นึกถึงกระบวนการที่เขาและเอ้าหลิงถูกหวงโต้วโต้วสีเทาจับตามอง ลู่หยางพอจะคาดเดากฎของการไล่ล่าของหวงโต้วโต้วสีเทาได้
ตอนนั้นเขากับเอ้าหลิงอยู่ในลูกแก้วมังกรหลายวัน หวงโต้วโต้วสีเทาไม่ได้ลงมือ พอเขากับเอ้าหลิงออกจากลูกแก้วมังกร ไม่นานหวงโต้วโต้วสีเทาก็ปรากฏตัว
นี่แสดงว่าการอยู่ในโลกเล็กสามารถป้องกันการรับรู้ของหวงโต้วโต้วสีเทาได้
กระบี่ชิงเฟิงของเขามีโลกเล็ก
“โชคดีที่มีกระบี่ชิงเฟิง”
หากไม่มีกระบี่ชิงเฟิง เขาก็ไม่มีทางรอดชีวิตจากลำแสงสีเทาอันน่าสะพรึงกลัวนั้น
หากตอนนี้เขายังอยู่ข้างนอก หวงโต้วโต้วสีเทาอาจจะใช้นิ้วเพียงนิ้วเดียวสังหารเขาในยามว่าง
ที่จริงเขาไหนเลยจะรู้ว่าตำแหน่งการถ่ายทอดอยู่ที่ไหน หากรู้ก็คงไปนานแล้ว
ลู่หยางเพียงแต่หาข้ออ้างให้เซียนอิงเทียนใจเย็นและค่อย ๆ ฟังเรื่องเกี่ยวกับหวงโต้วโต้วสีเทาของเขา
เพราะหวงโต้วโต้วสีเทาต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะมาถึง เขาไม่เพียงต้องบอกเซียนอิงเทียนเรื่องของหวงโต้วโต้วสีเทา ยังต้องพยายามถ่วงเวลาเขาให้ได้
ที่ใช้ตำแหน่งการถ่ายทอดเป็นเหตุผล เพราะลู่หยางคาดการณ์ว่าเซียนอิงเทียนตรงหน้าจะเร่งรีบตามหาเซียนอิงเทียนตัวจริง
มีเพียงการพบและสังหารเซียนอิงเทียนตัวจริง เซียนอิงเทียนตรงหน้าจึงจะได้ครอบครองผลของการบำเพ็ญตอบสนองภัยพิบัติ
คำนึงถึงว่าหวงโต้วโต้วสีเทาจะฆ่าผู้รู้ความลับทั้งหมด ดังนั้นเนื้อหาการสนทนาระหว่างลู่หยางกับเซียนอิงเทียนจึงต้องไม่ให้คนอื่นได้ยินเด็ดขาด
“เซียนอิงเทียน สู้ๆ นะ ท่านต้องทนให้นานหน่อย”
ลู่หยางแอบภาวนาให้เซียนอิงเทียน