หยุดหมอนี่ที! ก่อนที่วิถีเซียนจะเพี้ยนไปกว่านี้ - บทที่ 898 ค ำเชิญจำกหอกระบี่

บทที่ 898 ค ำเชิญจำกหอกระบี่

พูดตำมตรง เมื่อเซียนห่ำนไห่พบว่ำตะเกียงวิญญำณของอวี้จือ

ดับลง เขำตกใจจนตัวสั่น

แม้แต่อวี้จือยังสิ้น นี่ต้องเป็นศัตรูระดับใดกัน

ดีที่เมื่อเขำมำถึงจึงพบว่ำอวี้จือก ำลังแกล้งตำย

“โชคดีที่เป็นกำรแกล้งตำย”

ลู่หยำงก็รู้สึกว่ำสิ่งที่อำจำรย์ห่ำนไห่พูดมีเหตุผล หำกมีใคร

สำมำรถก ำจัดศิษย์พี่ใหญ่ได้อย่ำงเงียบงัน ศัตรูผู้นั้นจะต้องเป็นบุคคล

ระดับใด เกินจินตนำกำรไปไกล

เดี๋ยวก่อน ก ำจัดศิษย์พี่ใหญ่อย่ำงเงียบงัน… เรื่องนี้ท ำไมฟังดูคุ้น

หูจัง?

เขำรีบถำมเซียนอมตะที่ซ่อนตัวอยู่ในพื้นที่จิตวิญญำณ “เซียน

น้อย เมื่อก่อนท่ำนไม่ได้ใช้วิชำแกล้งตำย แล้วถูกคนลอบท ำร้ำยใช่

หรือไม่?”

“ไม่มีทำง”

“วิชำแกล้งตำยของข้ำบรรลุขั้นสูงสุดแล้วนะ จะมำใช้วิชำแกล้ง

ตำยเฉยๆ ท ำไม”

“อีกอย่ำง ตอนนั้นข้ำลืมว่ำเกิดอะไรขึ้นในช่วงเวลำนั้น สมองมึน

งง แน่นอนว่ำต้องเกิดเรื่องอื่น ไม่เกี่ยวกับวิชำแกล้งตำย”

ลู่หยำงคิดดูก็ถูก วิชำแกล้งตำยไม่มีผลข้ำงเคียงท ำให้ควำมจ ำ

เสื่อม

“รู้ไหมว่ำจะท ำให้นำงออกจำกสภำวะแกล้งตำยได้อย่ำงไร?” แม้

จะรู้ว่ำอวี้จือก ำลังแกล้งตำย แต่เซียนห่ำนไห่มองร่ำงไร้วิญญำณขอ

งอวี้จือแล้วก็ยังรู้สึกหวำดหวั่น

“จำกประสบกำรณ์กำรแกล้งตำยของข้ำ เพียงแค่โจมตีศิษย์พี่

ใหญ่ ให้นำงรู้สึกถึงภัยคุกคำม ก็จะตื่นขึ้นมำได้”

เซียนห่ำนไห่เงียบไปครู่หนึ่ง รู้สึกว่ำเป็นเรื่องยำก

เขำมองรอบๆ มีแต่ลู่หยำงเพียงคนเดียว

เมื่อเทียบกันแล้ว ตนเองลงมือน่ำจะเป็นไปได้มำกกว่ำ

เซียนห่ำนไห่กัดฟัน “ข้ำจะลองดู!”

ที่หน้ำอกของเขำปรำกฏผลไม้ลำงๆ คล้ำยผลแอปเปิ้ล แยกแยะสี

ไม่ออก เขำหมุนเวียนรูปแบบของผลกำรบ ำเพ็ญมิติเป็นเค้ำอย่ำงบ้ำ

คลั่ง

พลังมิติอันไร้ขอบเขตรวมตัวในฝ่ำมือ รำวกับจะฉีกมิติแห่งฟ้ำ

ดิน ทั้งพื้นที่โดยรอบไม่มั่นคง ลู่หยำงยืนอยู่ข้ำงๆ เพียงแค่มองก็รู้สึก

ว่ำตัวเองก ำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ!

อวี้จือที่นั่งนิ่งอยู่บนบัลลังก์ค่อยๆ ลืมตำ หันไปมองเซียนห่ำนไห่

“ตื่นจริงๆ หรือ?” เซียนห่ำนไห่ตื่นเต้นสลำยพลังมิติในมือ

กำรโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของเขำสำมำรถคุกคำมอวี้จือได้จริงๆ

ที่แท้โดยไม่รู้ตัว ข้ำแข็งแกร่งขึ้นถึงเพียงนี้แล้วหรือ!

“ศิษย์พี่ใหญ่ รู้สึกอย่ำงไรบ้ำง?” ลู่หยำงรีบเข้ำไปถำม

อวี้จือลังเลเล็กน้อย แล้วพูดว่ำ “ข้ำรู้สึกว่ำชุดของข้ำก ำลังจะ

เสียหำย ข้ำจึงตื่นขึ้นมำ ศิษย์น้องเล็ก เจ้ำรู้หรือไม่ว่ำเกิดอะไรขึ้น?”

เซียนห่ำนไห่ “……”

เขำกระแอมสองครั้ง ใช้สำยตำเตือนลู่หยำงไม่ให้พูดถึงเรื่องที่

เพิ่งเกิดขึ้น แล้วเปิดประตูมิติหนีไป

เวลำผ่ำนไปอีกครึ่งเดือน ลู่หยำงยังคงนั่งสมำธิบ ำเพ็ญอย่ำง

ซื่อตรง ขยันขันแข็ง อุทิศตน ไม่มีควำมย่อหย่อนแม้แต่น้อย

“ศิษย์น้องเล็ก มีจดหมำยถึงเจ้ำ”

ลู่หยำงเงยหน้ำ พบว่ำเป็นศิษย์พี่สำมที่มำหำตน

“จดหมำย?”

“อืม ตอนข้ำลงเขำ บังเอิญพบศิษย์น้องคนหนึ่ง เดิมเขำก ำลังจะ

ขึ้นยอดเขำเทียนเพื่อหำเจ้ำ บอกว่ำมีจดหมำยจำกหอกระบี่ส่งมำให้

เจ้ำ ข้ำพอดีผ่ำนมำจึงรับไว้”

“จดหมำยจำกหอกระบี่?”

ลู่หยำงรู้สึกอยำกรู้อยำกเห็น เขำไม่น่ำจะมีควำมเกี่ยวข้องอะไร

กับหอกระบี่ แต่รุ่นอำจำรย์นั้นมีควำมเกี่ยวข้องกับหอกระบี่มำก

ด้ำนหน้ำซองจดหมำยมีภำพกระบี่พุ่งตรงสู่ท้องฟ้ำ นี่คือ

สัญลักษณ์ของหอกระบี่ ศิษย์ทุกคนของหอกระบี่จะมีลวดลำยนี้สักไว้

บนอก ว่ำกันว่ำเป็นกำรออกแบบโดยผู้ยิ่งใหญ่แห่งหอกระบี่เอง

“ข้ำดูหน่อย จดหมำยบอกว่ำหอกระบี่จะจัดพิธีถำมกระบี่ที่จัดขึ้น

ทุกร้อยปี เชิญผู้บ ำเพ็ญวิถีกระบี่ทั่วใต้หล้ำมำร่วมงำน”

“ที่แท้ก็เป็นพิธีถำมกระบี่ นับเวลำแล้วก็ควรจัดได้แล้ว”

พิธีถำมกระบี่ เป็นพิธีที่แสดงถึงสถำนะของหอกระบี่ในวิถีกระบี่

ในงำนนี้ไม่ว่ำจะเป็นผู้บ ำเพ็ญจำกแคว้นต้ำเซี่ย หรือทะเลตงไห่ เขต

ปีศำจ ดินแดนพระพุทธ ผู้บ ำเพ็ญวิถีกระบี่ต่ำงก็จะมำร่วมงำน อึกทึก

ครึกโครม ในใจของผู้บ ำเพ็ญวิถีกระบี่ ชีวิตนี้จะต้องเข้ำร่วมพิธีถำม

กระบี่สักครั้ง นี่คือเกียรติยศของผู้บ ำเพ็ญวิถีกระบี่

“พอดีกระบี่เมิ่งเยว่ก ำลังจะตำมวิทยำยุทธ์ของข้ำไม่ทัน ไปหอ

กระบี่สักหน่อยก็ดี ที่นั่นน่ำจะขำยกระบี่ด้วย”

กระบี่เมิ่งเยว่ถูกสร้ำงขึ้นจำกแบบกระบี่ที่เซียนฉี่หลินใช้ พูดได้ว่ำ

เป็นกระบี่ระดับวิถีเซียน แต่เซียนฉี่หลินสมองถูกเซียนอิงเทียนตีจน

เสียหำย จึงใช้ทองเซียนในกำรตี วัสดุของกระบี่ค่อนข้ำงธรรมดำ

บัดนี้วิทยำยุทธ์ของลู่หยำงเหนือชั้น หำกเขำใช้ก ำลังทั้งหมดในกำร

เหวี่ยงกระบี่เมิ่งเยว่ เกรงว่ำกระบี่เมิ่งเยว่จะหักได้

แม้จะให้ศิษย์พี่ใหญ่หำกระบี่สักเล่มให้ก็ได้ แต่ลู่หยำงเป็นชำย

ชำตรี ไม่อำจพึ่งพำศิษย์พี่ใหญ่ในทุกเรื่อง

กำรหำวัสดุให้หลี่หำวเหรินตีกระบี่คมสักเล่มก็ใช้ได้ แต่เมื่อ

พิจำรณำว่ำลู่หยำงมักจะไปโอ้อวดวิทยำยุทธ์ต่อหน้ำหลี่หำวเหรินอยู่

เสมอ ตอนนี้กำรขอควำมช่วยเหลือจำกหลี่หำวเหรินก็รู้สึกเก้อเขิน

อยู่บ้ำง

“งั้นไปสักหน่อย ชมฝีมือผู้บ ำเพ็ญวิถีกระบี่ทั่วหล้ำ”

ลู่หยำงพูดอย่ำงร่ำเริง

อยู่ในส ำผู้บ ำเพ็ญมำตลอด ช่ำงน่ำเบื่อเหลือเกิน ในที่สุดก็มี

เหตุผลให้ออกไป

ขณะนี้ยังเหลือเวลำอีกหนึ่งเดือนก่อนถึงพิธีถำมกระบี่ ยังเร็วอยู่

หอกระบี่ตั้งอยู่ในแคว้นซู่ ห่ำงจำกส ำนักเวิ่นเต๋ำเกือบครึ่งหนึ่งของ

แคว้นต้ำเซี่ย กำรบินไปต้องใช้เวลำครึ่งเดือน ไปตอนนี้ดูจะเร็วไป

หน่อย

ลู่หยำงกังวลว่ำอำจเกิดเหตุไม่คำดฝันระหว่ำงทำง กำรไปก่อนก็

เป็นเรื่องดี

ก่อนออกเดินทำง ลู่หยำงตรวจเช็คสัมภำระอย่ำงคล่องแคล่ว ยำ

ฟื้นฟูกำรไหลเวียน ยำลูกกลอนต้ำฮ่วนตัน กระบี่ชิงเฟิง ชุดกระบี่เจ็ด

ดำว ลิ่นซือ เซียนอมตะ…

“ครบแล้ว ออกเดินทำง!”

หอกระบี่อยู่ห่ำงจำกส ำนักเวิ่นเต๋ำมำก แม้แต่ผู้บ ำเพ็ญขั้นแปลง

ร่ำงเซียนก็ไม่สำมำรถบินไปได้ในครำวเดียว ลู่หยำงเลือกเรือเหำะที่

ช้ำกว่ำ ไม่ต้องใช้ควำมคิด แต่สบำยกว่ำ

บนเรือเหำะ ไม่รู้ว่ำคุณหนูใหญ่ของบ้ำนไหนตะโกนโวยวำยว่ำ

ถูกใจที่นั่งของลู่หยำง จะโยนลิ่นซือให้ลู่หยำง ซื้อที่นั่งของลู่หยำง

ตอนนี้มีชำยหนุ่มใจกล้ำที่เพิ่งออกจำกบ้ำนคนหนึ่งยืนขึ้นมำ บอกว่ำ

คุณหนูใหญ่นิสัยเสีย ใช้อ ำนำจข่มเหง คุณหนูใหญ่เห็นว่ำเถียงไม่

ชนะชำยหนุ่ม จึงสั่งให้องครักษ์ลงมือสั่งสอนชำยหนุ่ม ใครจะคิดว่ำ

ชำยหนุ่มดูวิทยำยุทธ์ไม่สูง แต่พลังกำรต่อสู้กลับแข็งแกร่งนัก ชนะ

องครักษ์สองคนที่มีวิทยำยุทธ์สูงกว่ำอย่ำงง่ำยดำย ชำยหนุ่มยังจะตี

ก้นของคุณหนูใหญ่ ตีจนแก้มก้นของคุณหนูใหญ่แดงระเรื่อ เสียง

ร้องน่ำอำย สำยตำที่มองชำยหนุ่มก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว ตั้งแต่เล็กจน

โต ยังไม่เคยมีใครกล้ำตีนำงเช่นนี้

ไม่นำน เรือเหำะจอดที่เมืองใหญ่แห่งหนึ่ง ทำงกำรจับกุมคุณหนู

ใหญ่และองครักษ์สองคนในข้อหำยั่วยุก่อเหตุ จับกุมชำยหนุ่มใน

ข้อหำลวนลำม

ลู่หยำงยังสังเกตเห็นว่ำคุณหนูใหญ่มีคู่หมั้น กำรเดินทำงครั้งนี้

เพื่อไปพบคู่หมั้นที่ไม่เคยพบหน้ำกันมำก่อนแต่ตกอับ ชำยหนุ่มก็มี

คู่หมั้น กำรเดินทำงครั้งนี้เพื่อไปพบคู่หมั้นที่ไม่เคยพบหน้ำกันมำก่อน

แต่กลับร ่ำรวยขึ้นมำ

บนเรือเหำะยังมีนักพรตคู่แก่เด็กสองคน ใส่เสื้อผ้ำขำดรุ่งริ่ง

นักพรตแก่แขวนน ้ำเต้ำเหล้ำที่เอว เดินโซเซ กลิ่นเหล้ำคละคลุ้ง ไม่รู้

ว่ำไม่ได้อำบน ้ำมำนำนเท่ำไร กลิ่นเหล้ำยังแฝงกลิ่นเหม็น นักพรต

น้อยยังเด็กอยู่ เรียกอำจำรย์ทุกค ำพูด วิ่งเหยำะๆ จึงจะตำมก้ำวของ

นักพรตแก่ทัน ผู้โดยสำรบนเรือล้วนเอำมือปิดจมูก มองนักพรตแก่

ด้วยควำมรังเกียจ แต่นักพรตแก่ไม่สนใจสำยตำของผู้อื่น รู้สึกสบำย

ใจ

ในที่สุดก็มีผู้โดยสำรทนกลิ่นของนักพรตแก่ไม่ไหว จะสั่งสอนสัก

หน่อย ใครจะคิดว่ำนักพรตแก่ที่ไม่น่ำสนใจคนนี้เป็นผู้บ ำเพ็ญขั้นรวม

ร่ำง ก ำลังเล่นสนุกในโลกมนุษย์ ที่คำดไม่ถึงยิ่งกว่ำคือ ผู้โดยสำรคน

นั้นก็เป็นผู้บ ำเพ็ญขั้นรวมร่ำงด้วย และก ำลังเล่นสนุกในโลกมนุษย์

เช่นกัน ไม่นำนผู้บ ำเพ็ญขั้นรวมร่ำงทั้งสองก็ต่อสู้กัน

ลู่หยำงเข้ำไปหำนักพรตน้อย บอกว่ำหำกคิดจะเปลี่ยนอำจำรย์

ก็มำที่ส ำนักเวิ่นเต๋ำของพวกเขำได้ คนที่ส ำนักเวิ่นเต๋ำล้วนรักควำม

สะอำด

หลังจำกกำรต่อสู้สิ้นสุด เนื่องจำกอำจเป็นเพรำะห้องโดยสำรนี้ฮ

วงจุ้ยไม่ดี ลู่หยำงคิดจะจ่ำยเงินเพิ่มเพื่อไปอยู่ห้องโดยสำรหรู

ไม่นำนก็มีข่ำวร้ำยจำกห้องโดยสำรหรู ว่ำมีผู้โดยสำรคนหนึ่งถูก

ฆ่ำในยำมดึก ผู้โดยสำรอีกสิบสองคนในห้องเดียวกันสำมำรถเป็น

พยำนให้กันและกันได้ ล้วนมีพยำนยืนยันกำรไม่อยู่ในที่เกิดเหตุ ไม่รู้

ว่ำใครเป็นคนลงมือ

ลู่หยำงคิดว่ำยังไม่เปลี่ยนห้องโดยสำรดีกว่ำ