หยุดหมอนี่ที! ก่อนที่วิถีเซียนจะเพี้ยนไปกว่านี้ - บทที่ 797 เซียนทั้งสี่ยุคโบราณฟื้นคืนชีพอะไรออกมากัน แน่

“หา? ทาไมคนผู้นี้หน้าตาเหมือนข้าไม่มีผิด?” เซียนอมตะตะลึง งัน สับสนอย่างยิ่ง

เมื่อมองใบหน้าอันคุ้นเคยและงดงามเหลือเกินนั้น ลู่หยางอ้า ปากกว้าง ได้แต่ยิ้มขมขื่น

เซียนทั้งสี่ยุคโบราณฟื้นคืนชีพอะไรออกมากันแน่?

ตั้งแต่ตอนที่ท่านเอ้าหลิงกล่าวว่าจุดประสงค์ในการก่อตั้ง ราชวงศ์ซินฮั่วคือการฟื้นคืนชีพเซียนอมตะ ลู่หยางก็มีการคาดเดา คร่าวๆ แล้ว

เซียนทั้งสี่ก่อตั้งราชวงศ์ซินฮั่ว อลหม่านยิ่งนัก ใช ้เวลานานถึง หนึ่งแสนปี ย่อมไม่ใช่ไม่เกิดผลอะไรเลย

ยกตัวอย่างซานซาน ในเวลาหนึ่งแสนปีสามารถสร ้างกึ่งเซียนได้ แล้ว

หากมีผลลัพธ ์ออกมา ผลลัพธ ์นั้นจะเป็ นเช่นไร

ตามคากล่าวของท่านเอ้าหลิง การก่อตั้งยมโลกมีจุดประสงค์เพื่อ สร ้างผลของการบาเพ็ญของเซียนอมตะขึ้นมาใหม่ แต่นี่ก็คงไม่

สาเร็จแน่นอน ไม่เช่นนั้นก็คงไม่ต้องมาถึงตาเขาที่จะฟื้นคืนชีพเซียน อมตะ

เมื่อคิดต่อไปถึงผลของการบาเพ็ญของเซียนที่ต่อสู้กับเซียนฉี่ หลิน ซึ่งเป็ นผลของการบาเพ็ญดับสูญ ที่ครั้งหนึ่งเซียนอมตะเตรียม จะรวบรวม

และเซียนอมตะยังบอกอีกว่าผลของการบาเพ็ญดับสูญนั้น รวบรวมได้ยากยิ่ง ในยุคโบราณไม่มีใครประสบความสาเร็จ

การที่ราชวงศ์ซินฮั่วจะโผล่เซียนคนหนึ่งขึ้นมาอย่างกะทันหัน และได้รับผลของการบาเพ็ญดับสูญนั้น เป็ นไปได้น้อยมาก

มีความเป็ นไปได้สูงว่าภายใต้ความผิดพลาดบางอย่าง ยมโลก ได้รวบรวมผลของการบาเพ็ญดับสูญขึ้นมา

และจุดประสงค์ของการก่อตั้งสวรรค์คือการใช ้พลังศรัทธาสร ้าง ร่างเซียน ร่างเซียนนี้ย่อมมีรูปร่างหน้าตาเหมือนเซียนอมตะอย่าง แน่นอน กล่าวอีกนัยหนึ่ง หากการก่อตั้งราชวงศ์ซินฮั่วมีผลลัพธ ์ ผลลัพธ ์นั้นก็คงเป็ นการกาเนิดเซียนที่มีรูปร่างหน้าตาเหมือนเซียน อมตะ และผลของการบาเพ็ญของเซียนผู้นี้คือผลของการบาเพ็ญดับ สูญ

เซียนม่านหมอกสีเทา หรือจะเรียกว่า หวงโต้วโต้วสีเทา

พฤติกรรมก่อนหน้านี้ของหวงโต้วโต้วสีเทายืนยันการคาดเดา ของลู่หยาง

ลู่หยางเดาได้แม่นย า หวงโต้วโต้วสีเทาจึงต้องการสังหารลู่หยาง

และการกระทานี้ทาให้ลู่หยางมองเห็นอีกเรื่องหนึ่งอย่างชัดเจน

หวงโต้วโต้วสีเทาลบเลือนตัวตนของราชวงศ์ซินฮั่ว จุดประสงค์ ไม่ใช่ต้องการให้ราชวงศ์ซินฮั่วหายไป แต่เป็ นการไม่ให้ผู้คนรู ้จัก ตัวตนของนาง

เพราะหวงโต้วโต้วสีเทาเป็ นเจ้าแห่งสวรรค์ในยุคราชวงศ์ซินฮั่ว ทุกคนในราชวงศ์ซินฮั่วต่างรู ้จักนาง

เพียงแต่ลู่หยางยังคิดไม่ออกว่าเหตุใดหวงโต้วโต้วสีเทาจึงต้อง ทาเช่นนี้ และสิ่งที่นางแสวงหาคืออะไร?

“หรือจะเหมือนกับท่านเต๋าซานซาน ถูกพลังศรัทธาควบคุม จึง ต้องสกัดกั้นต้นกาเนิดของพลังศรัทธา?” ลู่หยางมีการคาดเดาที่ สมเหตุสมผล

เซียนอมตะส่ายหน้า “ไม่รู ้สิ แต่ก็มีความเป็ นไปได้ หากเซียนอิง เทียนและคนอื่นๆ ยังมีชีวิตอยู่ ต้นกาเนิดของพลังศรัทธาก็เหลือเพียง พวกเขาและหลิงน้อยเท่านั้น”

“พวกเขามีขั้นสูงส่ง มีอิทธิพลมาก มีความเป็ นไปได้ที่จะฆ่าคน เพื่อหลุดพ้นจากพันธนาการ แต่นางจะฆ่าเจ้าทาไม?”

ลู่หยางคิดว่าก็ถูก เขาไม่ได้เลื่อมใสหวงโต้วโต้วสีเทา เขาคงไม่ ถึงขั้นเลื่อมใสนางแค่รู ้จักนาง หากเป็ นเช่นนั้น หวงโต้วโต้วสีเทาก็ หลงตัวเองเกินไป

ในร่างของเขามีเจ้าแห่งสวรรค์ตัวจริง หวงโต้วโต้วสีเหลือง

เดี๋ยวก่อน จากพฤติกรรมของหวงโต้วโต้วสีเทาก่อนหน้านี้ นิสัย ใจคอคล้ายกับเซียนอมตะมาก ดูเหมือนจะหลงตัวเองก็เป็ นไปได้

และจากมุมมองของหวงโต้วโต้วสีเทา วิทยายุทธ ์ของเขาเป็ น เพียงขั้นทารกแรกกาเนิดเท่านั้น ผู้บาเพ็ญขั้นทารกแรกกาเนิดที่ เลื่อมใสเซียนเป็ นเรื่องที่เป็ นไปได้

แต่ลู่หยางยังรู ้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เช่น ประโยคที่หวงโต้ว โต้วสีเทากล่าวกับเขาว่า “เจ้ารู ้จักตัวตนของข้า เจ้าก็ต้องตาย”

หวงโต้วโต้วสีเทารู ้ได้อย่างไรว่าเขาเดาตัวตนของนางได้ถูก นาง สามารถสัมผัสรู ้ได้หรือ?

ลู่หยางถามปัญหานี้กับเซียนอมตะ หวังจะได้คาตอบ แต่ที่ได้ กลับมาเป็ นสีหน้างุนงงสองคน “ใช่ด้วย เจ้าก็ไม่ได้เลื่อมใสนาง นางรู ้ ได้อย่างไร?”

ลู่หยางพยักหน้า เห็นได้ชัดว่าพึ่งเซียนอมตะไม่ได้ ต้องคิดเองให้ มากหน่อย

เอ้าหลิงเห็นใบหน้าจริงของเซียนม่านหมอกสีเทา เช่นเดียวกับลู่ หยาง นางก็รู ้สึกว่าช่างเหลือเชื่อ

น่าแปลกใจที่สามีของนางพ่ายแพ้ต่อเซียนม่านหมอกสีเทา

หวงโต้วโต้วสีเทาไม่อยากให้ผู้คนรู ้จักตัวตนของนาง ม่านหมอก สีเทาจึงปกคลุมใบหน้าของนางอีกครั้งอย่างรวดเร็ว กลับสู่ลักษณะ

ลึกลับเดิม

“มีใครเห็นใบหน้าของเซียนผู้นั้นบ้าง?” ผู้อาวุโสปีกด ารู ้สึกอยาก รู ้เรื่องนี้มากที่สุด แต่น่าเสียดายที่ถามคนรอบข้างไปทั่ว ทุกคนล้วน บอกว่าไม่เห็น

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินกว่าที่ผู้บาเพ็ญขั้นข้ามพิบัติจะตอบสนอง ได้ทัน ใบหน้าของหวงโต้วโต้วสีเทามีเพียงอวี้จือ ลู่หยางที่อาศัยจิต เซียนชมการต่อสู้ และเอ้าหลิงที่มีสายตาเซียนชั่วคราวเท่านั้นที่เห็น

แม้แต่เซียนห่านไห่ก็ยังไม่เห็นใบหน้าของหวงโต้วโต้วสีเทา “ฝ่ามือเมฆร่วง”

อวี้จือเปลี่ยนหมัดเป็ นฝ่ ามือ ราวกับเมฆขาว แปรเปลี่ยนไม่ แน่นอน แฝงด้วยพลังประหลาด ฝ่ ามือเดียวท าให้หวงโต้วโต้วสีเทา พ่นเลือด พ่นทั้งหมดเข้าไปในม่านหมอกสีเทา

หวงโต้วโต้วสีเทาหน้าตาไม่อยากเชื่อ นางเป็ นถึงผู้ยิ่งใหญ่อันดับ หนึ่งแห่งวิถีเซียน ตั้งแต่ยุคโบราณไม่เคยพบคู่ต่อสู้ แม้แต่เซียนจิ้วชง และคนอื่นๆ ก็ไม่ใช่คู่มือของนาง ทาไมจะถูกตีจนน่าอนาถเช่นนี้?

“หมัดสังหารวิถีเซียน!” หวงโต้วโต้วสีเทามีชุดหมัดของตนเอง หมัดออกไร ้เทียบ ฟ้ าดินเปลี่ยนสี พลังของผลการบาเพ็ญดับสูญที่ แฝงอยู่ราวกับแม่น้าพุ่งทะยาน กว้างใหญ่ไพศาล ลมกดดันที่มองไม่ เห็นกดทับลงมาดุจขุนเขา ท าให้อากาศแข็งตัว

นางเคยใช ้ชุดหมัดนี้ทาให้เซียนจิ้วชงพ่นเลือด!

อวี้จือไม่สะทกสะท้าน ตวัดฝ่ามืออีกครั้ง

หมัดและฝ่ ามือปะทะกัน ในชั่วพริบตา พลังบาเพ็ญในอากาศ เหนือวังมังกรเดือดพล่าน เกิดการระเบิดของพลังบาเพ็ญครั้งใหญ่ พร ้อมกันนั้นยังส่งผลต่อพลังวิเศษของผู้บาเพ็ญที่กาลังชมการต่อสู้ พวกเขาต้องนั่งสมาธิในที่เดิม จัดการพลังวิเศษและเส้นลมปราณที่ สับสนวุ่นวาย

โครม! ร่างหนึ่งลอยออกจากการระเบิดของพลังวิเศษ นั่นคือหวง โต้วโต้วสีเทาที่ไอเลือดไม่หยุด

หวงโต้วโต้วสีเทาเห็นว่าระยะห่างกับอวี้จือมากขึ้นแล้ว จึงฉวย โอกาสหนี การโจมตีถูกศิษย์พี่ใหญ่สกัดครั้งแล้วครั้งเล่า การต่อสู้ ระยะประชิดก็สู้อีกฝ่ ายไม่ได้ แม้แต่ใบหน้าที่แท้จริงก็ถูกอีกฝ่ ายเห็น แล้ว เห็นว่าไม่สามารถฆ่าคนได้ ไปจากที่นี่ดีกว่า

แต่เดิมนางก็ไม่ได้คิดจะเอาชนะอวี้จือ การใช ้หมัดสังหารวิถี เซียนเป็ นเพียงการหาโอกาสหลบหนี

หากไม่หนีไป นางอาจต้องทิ้งชีวิตไว้ในทะเลตงไห่!

ลัทธิสวรรค์นี่มาจากไหนกัน แล้วประมุขลัทธิสวรรค์หยุนเหมิง เหมิงนี่เป็ นใครกัน!

แต่อวี้จือจะยอมปล่อยให้หวงโต้วโต้วสีเทาหนีไปง่ายๆ ได้อย่างไร นางใช ้ “วิชาร่างอาพราง” นี่เป็ นเทพวิชาที่เหนือกว่าย่นพื้นที่เป็ นนิ้ว มากนัก สามารถซ่อนตัวในฟ้ าดินและเคลื่อนที่ข้ามอวกาศ

หวงโต้วโต้วสีเทาใช ้จิตเซียนรู ้สึกได้ว่าอวี้จือไล่ตามมาอย่างไม่ ลดละ ใบหน้าบิดเบี้ยว ตัดสินใจแน่วแน่

“ประมุขลัทธิสวรรค์ นี่เป็ นเพราะเจ้าบังคับข้า!”

“วิชาสลายร่างเทพมาร!”

“วิชาล่องหนห้าธาตุ!”

หวงโต้วโต้วสีเทายอมแลกกับการบาดเจ็บสาหัส ใช ้วิชาสลาย ร่างเทพมาร ด้วยความระมัดระวัง ยังใช ้วิชาล่องหนห้าธาตุ แปรเป็ น วัตถุห้าธาตุ กลมกลืนกับโลก อาศัยเทคนิคนี้หนีไปไกล

“ไฟคืนสู่ฟ้ า”

อวี้จือทาให้เวลาย้อนกลับอีกครั้ง กลับไปยังช่วงเวลาที่หวงโต้ว โต้วสีเทายังไม่ได้ใช ้วิชาสลายร่างเทพมาร

หวงโต้วโต้วสีเทาไม่ยอมแพ้ ใช ้วิชาสลายร่างเทพมารอีกครั้ง แต่

ก็ไร ้ประโยชน์ เวลาย้อนกลับอีกครั้ง หวงโต้วโต้วสีเทากัดฟัน ใช ้ผลของการบ าเพ็ญดับสูญ “ท าลาย

ความคิด ‘เวลา’!” นางสามารถทาลายความคิดบางอย่างชั่วคราว ทาลายความคิด

เรื่องเวลา วิชาย้อนเวลาก็ใช ้ไม่ได้ผล

“วิชาสลายร่างเทพมาร! วิชาล่องหนห้าธาตุ!” ในที่สุดก็หนีจากอุ้งมือของอวี้จือได้สาเร็จ หวงโต้วโต้วสีเทาไม่รู ้สึกโล่งใจ มีแต่ความอัดอั้นตันใจ นางเป็ น

ถึงเจ้าแห่งสวรรค์ แต่กลับถูกประมุขลัทธิสวรรค์ไล่ตามจนต้องหลบๆ ซ่อนๆ

หากดูจากตาแหน่ง ประมุขลัทธิสวรรค์ควรต่ากว่าเจ้าแห่งสวรรค์ ถึงจะถูก!