สู่วิถีอมตะ - บทที่ 97 อันดับหนึ่ง
เมื่อมองไปยังเด็กหนุ่มที่กำลังต่อสู้ในลำนประลอง ใบหน้ำน้อย ของเมิ่งจิงสุดแสนภำคภูมิยินดี
นำงรู ้ว่ำเจียงผิงอันจะตำมนำงทัน ไม่เหมือนเช่นที่องค์หญิงและ มำรดำนำงว่ำไว้
เจียงผิงอันนั้นเลิศล้ำ เหมือนเป็ นน้ำร ้อนกำหนึ่ง หำกไม่ไปสัมผัส ก็หำรู ้ฤทธำไม่
ยำมมำรดำของนำงได้ข่ำวเรื่องเจียงผิงอัน ต้องตกใจอ้ำปำกค้ำง เป็ นแน่
บนอัฒจันทร ์ โจวเฟิงผู้สวมหมวกพรำงตัวตนมีสีหน้ำตกตะลึง เหลือเชื่อยำมเห็นเหตุกำรณ์ตรงหน้ำ
“ไม่มีทำง ขยะนี่แข็งแกร่งเพียงนี้ได้อย่ำงไร? เป็ นไปไม่ได้ เด็ดขำด!”
โจวเฟิงถูกเจียงผิงอันเอำชนะในกำรประลองรอบแรก ท ำให้หัวใจ ของเขำสุดคับแค้นไม่ยินยอม
เขำมำที่นี่วันนี้ ก็เพื่อประจักษ์ควำมปรำชัยของเจียงผิงอัน
หำคำดคิดไม่ว่ำเจียงผิงอันจะแผลงฤทธำเกินควำมเข้ำใจของ เขำ
พลังต่อสู้น่ำสะพรึงกลัวเช่นนี้ เทียบชั้นอัจฉริยะสูงสุดในสำนักได้ เลย!
วิชำเทียมเทพสงครำมน ำเจียงผิงอันสู่สถิติใหม่ แม้จะมิอำจโบย บิน ก็สำมำรถใช ้ปรำณโลหิตเหำะเหินได้เอง
ควำมเร็ว ควำมแข็งแกร่ง ปฏิกิริยำตอบสนอง กำรป้ องกัน… ทุก อ ำนำจทวีสำมเท่ำตัว!
ใบหน้ำใต้หมวกพรำงของโจวเฟิงบิดเบี้ยวด้วยริษยำ
เจียงผิงอันที่เขำเอำชนะขำดลอยได้ในสองกระบี่เมื่อไม่กี่เดือน ก่อน เหตุใดจึงแข็งแกร่งได้เพียงนี้แล้ว?
เจียงผิงอันเหวี่ยงหมัดชกหน้ำเยี่ยอู๋ฉิง
ขณะเดียวกัน กระบี่ในมือเยี่ยอู๋ฉิงก็แทงตำแหน่งหัวใจของเจียง ผิงอัน
เปรี้ยง!
“ตุบ~”
เยี่ยอู๋ฉิงถูกชกกระเด็น
ไหล่ของเจียงผิงอันถูกแทงทะลุ โลหิตย้อมอำภรณ์แดงฉำน
เนื่องด้วยอิทธิพลของวิชำเทียมเทพสงครำม ควำมเจ็บปวดจึง ลดทอนลงหลำยส่วน
ระหว่ำงกำรต่อสู้ ควำมเจ็บปวดอำจมีผลกระทบ หลำยคนพลัง ต่อสู้ลดทอนหลำยส่วนเพรำะบำดเจ็บ
ทว่ำวิชำเทียมเทพสงครำมสำมำรถบรรเทำควำมเจ็บปวด คง พลังต่อสู้ไว้ได้
แน่นอน มิใช่ควำมเจ็บจะสิ้นไปเสียทีเดียว
เจียงผิงอันอดกลั้นควำมเจ็บปวด ดึงกระบี่ออกจำกไหล่แล้วโยน ให้เยี่ยอู๋ฉิง
เยี่ยอู๋ฉิงรับกระบี่ เช็ดเลือดกำเดำจำกจมูก ส่งหนึ่งเสียงเย็นชำ ทว่ำน่ำฟัง
“สู้กันต่อไปก็ไร ้ควำมหมำย กระบี่สุดท้ำยนี้ หำกเจ้ำรับไว้ได้ ข้ำ จะยอมแพ้”
“แต่เจ้ำฝืนต้ำนได้จะดีกว่ำ เพรำะหำกกระบี่นี้ฆ่ำเจ้ำไป ตำแหน่ง ของข้ำก็จบกัน”
ร่ำงของเยี่ยอู๋ฉิงแผ่ปรำณเย็นเยียบเกินบรรยำย สำยตำไร ้เค้ำ อำรมณ์
ในสำยตำของเขำ สรรพสิ่งเป็ นเช่นต้นหญ้ำ
เห็นได้ชัดว่ำเยี่ยอู๋ฉิงมิได้แผ่ปรำณใด ๆ แต่สำยลมรุนแรงกลับ โถมพัดรอบลำนประลองล้อมกำย
หมิงเฉิน เซี่ยชิง ฮัวชิงอวี่ และยอดฝี มือคนอื่น ๆ พลันเบิกตำ กว้ำง เผยสีหน้ำตกตะลึง
ปรำกฏว่ำเยี่ยอู๋ฉิงกระตุ้นกฎเกณฑ์ขึ้นได้!
แม้มันจะยังไม่ถึงขั้นใช ้งำนกฎเกณฑ์ แต่ก็ดึงร่องรอยของ กฎเกณฑ์ออกมำ!
กฎเกณฑ์นี้คือกฎพิเศษอันมีเพียงผู้ฝึ กตนซึ่งมำถึงขอบเขต วิญญำณแรกกำเนิดเท่ำนั้นที่เข้ำใจได้
กำรโจมตีอันเจือกฎเกณฑ์จะรุนแรงกว่ำ คำถำฟื้นฟูเจือกฎมี ประสิทธิภำพสูงกว่ำ และพิษเจือกฎจะรุนแรงกว่ำ……
เหตุที่ยอดฝีมือแข็งแกร่ง นั้นก็เพรำะพวกเขำประจักษ์กฎฟ้ ำดิน และทรำบวิถีใช ้พวกมัน
ผู้ฝึ กตนบำงคนมำกพรสวรรค์ อำจบรรลุกำรใช ้กฎเกณฑ์ได้ ตั้งแต่ขั้นปลำยขอบเขตจินตำน
ทว่ำผู้ฝึกตนซึ่งบรรลุกำรใช ้กฎเกณฑ์ในขอบเขตสร ้ำงรำกฐำน นี้ มีเพียงอัจฉริยะสูงสุดในต้ำเซี่ย!
ขณะนี้ เยี่ยอู๋ฉิงดึงพลังกฎเกณฑ์มำได้!
พรสวรรค์ของคนผู้นี้……
โจวเฟิงบนอัฒจันทร ์พลันผุดลุก อุทำนขึ้นว่ำ “กระบี่ไร ้ใจ! หรือ เขำจะได้มรดกของบรรพชนเจวี๋ยฉิงมำ!”
ในฐำนะผู้ฝึกกระบี่ เขำรู ้เรื่องมำกมำยเกี่ยวกับวิชำกระบี่
มีขอบเขตเพียงเท่ำนี้ แต่กลับบรรลุกฎเกณฑ์ได้แล้ว วิชำกระบี่ ของเยี่ยอู๋ฉิงใกล้เคียงเพียงกระบี่ไร ้ใจ!
เมื่อได้ยินนำมบรรพชนเจวี๋ยฉิง คนรอบข้ำงเขำก็ร่ำงสะท้ำน
“บรรพชนเจวี๋ยฉิง? คนคลั่งที่สังหำรเครือญำติเป็ นหมื่น ๆ ชีวิต เพื่อกำรฝึกฝนนั่นน่ะหรือ?”
“มิใช่คนผู้นี้ตำยไปนำนแล้วหรือ?”
“เยี่ยอู๋ฉิงสืบทอดมรดกของบรรพชนเจวี๋ยฉิง?”
เมื่อสำมร ้อยกว่ำปีก่อน ผู้ฝึกตนสมญำนักกระบี่ไร ้ใจถือกำเนิด
คนผู้นี้หัวรุนแรง ไร ้เมตตำและควำมรู ้สึก ปล้นฆ่ำแย่งทรัพยำกร ทำทุกสิ่งเพื่อแข็งแกร่งขึ้น เข่นฆ่ำสร ้ำงคดีโจษจัน
ด้วยทรัพยำกรเหล่ำนี้ เขำก็มำถึงขอบเขตแปรเทวะได้ในเวลำ เพียงร ้อยปี เป็ นผู้ฝึกตนอันบรรลุแปรเทวะได้รวดเร็วที่สุดในรอบห้ำ พันปี
แต่นั้นมำ เขำก็เรียกตัวเองว่ำบรรพชนเจวี๋ยฉิง
เดิมที เขำจะเติบโตต่อไปก็ได้ แต่เพรำะดันไปฆ่ำอัจฉริยะจำก ตระกูลใหญ่เข้ำ สุดท้ำยจึงถูกกลุ่มยอดฝีมือรุมสังหำรลง
หำกมิใช่ถูกรุมโจมตี บุคคลผู้เรียกตนเองว่ำบรรพชนเจวี๋ยฉิงผู้นี้ ก็คงไม่ตำยแน่แท้
กระบี่ไร ้ใจที่เขำคิดค้นก็ยิ่งเป็ นเอกลักษณ์ แม้เผชิญวงล้อมจู่โจม ของยอดฝีมือขอบเขตแปรเทวะ ยังสังหำรได้หนึ่ง บำดเจ็บสำหัสไป สำม
ปรำกฏว่ำเยี่ยอู๋ฉิงได้มรดกของคนผู้นี้มำ
เจตจ ำนงกระบี่สีเลือดอันน่ำสะพรึงกลัวโถมทะยำนสู่ม่ำนเมฆำ ผู้ ฝึกตนระดับต่ำมำกมำยหนำวเยือกถึงกระดูก
เจียงผิงอันรับกำรโจมตีนี้ไม่ได้แน่ เขำพ่ำยอย่ำงแน่นอน!
หลังจำกโจวเฟิ งหำยตกใจ เขำก็เผยรอยยิ้มบิดเบี้ยว ตะโกน เหมือนเป็ นบ้ำ “ฆ่ำเขำ! ฆ่ำเขำเสีย!”
เขำอยำกเห็นเจียงผิงอันล้มตำยใจจะขำด จะได้ระบำยโทสะออก จำกอก
หมิงเฉินเตรียมลงมือช่วยชีวิตเจียงผิงอัน
กระบี่นี้ของเยี่ยอู๋ฉิงเจือด้วยกฎเกณฑ์ กำรป้ องกันทั่วไปหำมีผล ไม่
ทันใดนั้น เจียงผิงอันก็กลำยเป็ นอัสนี เคลื่อนพุ่งมำอยู่ เบื้องหลังเยี่ยอู๋ฉิงซึ่งอยู่ห่ำงออกไปยี่สิบจั้ง แล้วออกหมัดตรงใส่หน้ำ อีกฝ่ำย
ใบหน้ำงดงำมนั้นบิดเบี้ยวตำมแรงหมัด ร่ำงกระเด็นหัวทิ่มหัวตำ
เจตจำนงกระบี่สีเลือดอันร ้ำยกำจพลันสลำยตัว ร่ำงของเยี่ยอู๋ฉิ งกระแทกใส่ก ำแพง
ทุกคนล้วนกลั้นหำยใจ เตรียมประจักษ์กระบี่ของเยี่ยอู๋ฉิง
หำคำดคิดไม่ว่ำเจียงผิงอันจะลอบโจมตี!
“ข้ำมิได้โง่ มีหรือจะยืนให้เจ้ำโจมตีเฉย ๆ”
ยำมเจียงผิงอันสัมผัสปรำณร้ำยแรง ก็ทรำบว่ำคงยำกรับกำร โจมตีนี้ได้ จึงใช ้อัสนีพริบตำเข้ำจู่โจมประชิดทันที
พรวด!
อำนำจที่เยี่ยอู๋ฉิงสั่งสมไว้มิอำจถูกปล่อย จึงปั่นป่วนอยู่ในร่ำงจน บำดเจ็บ โลหิตคำโตพ่นกระฉูด ย้อมพื้นจนแดงฉำน
เยี่ยอู๋ฉิงพยำยำมเร่งกำลัง แต่เส้นเลือดเสียหำยจนจู่โจมต่อมิได้ แล้ว
เขำพินิจเจียงผิงอันอย่ำงลึกล้ำ แล้วนำโอสถฟื้นบำดแผลจำก อุปกรณ์เก็บของออกมำกิน
เขำตะเกียกตะกำยลุกขึ้น เก็บกระบี่เดินออกไปโดยไม่พูดจำ
นับแต่เขำน ำโอสถออกมำกิน ก็เท่ำกับยอมแพ้แล้ว
หมิงเฉินมองเหตุกำรณ์ตรงหน้ำอย่ำงตะลึงค้ำง หำคำดคิดไม่ว่ำ เจียงผิงอันผู้ดูหน้ำซื่อตำใสจะลงมือลอบจู่โจม
แน่นอน นี่ก็นับเป็ นฝีมือของเขำ คนทั่วไปไม่มีควำมเร็วเช่นนี้แน่
ผลลัพธ ์ผิดคำดอยู่เอำกำร
“ข้ำขอประกำศว่ำกำรประลองอัจฉริยะครั้งนี้จบลงแล้ว อันดับ หนึ่งคือเจียงผิงอัน!”
เหล่ำผู้ชมต่ำงฟื้นจำกควำมตกใจ เสียงโห่ร ้องแทบไม่มีให้ได้ยิน กลับกัน พวกเขำขว้ำงปำของลงบนลำนประลอง
“เจียงผิงอันน่ำรังเกียจ! ลอบโจมตีกันได้!”
“สำรเลว! ทำเหลำจื่อหมดตัวอีกแล้ว!”
“รอบนี้หำนับไม่! เขำเป็ นผู้ลอบโจมตี!”
เหล่ำผู้ชมเสียพนันแผดเสียงอย่ำงเดือดดำล
ผู้คนส่วนมำกคำดไม่ถึงว่ำผู้ชนะสุดท้ำยจะเป็ นเจียงผิงอัน
หำกกระบี่ของเยี่ยอู๋ฉิงได้แผลงฤทธำ ผู้แพ้จะเป็ นเจียงผิงอัน อย่ำงแน่นอน!
แต่สุดท้ำย เจียงผิงอันก็จู่โจมกะทันหัน ทำให้เยี่ยอู๋ฉิงถูกปรำณ ตัวเองตีกลับ บำดเจ็บสำหัสจนต้องออกจำกลำนประลองไป
เจียงผิงอันเองก็มิได้คำดถึงผลลัพธ ์นี้ ที่สุดท้ำยตนก็ได้อันดับ หนึ่งมำอย่ำงอธิบำยไม่ถูก
เมื่อหวนมองเมื่อสองสำมเดือนก่อน เขำยังกังวลเรื่องชิงตำแหน่ง ผู้ถูกคัดเลือกในเมืองเฮยเฟิงอยู่เลย
ขณะนั้น หม่ำเหว่ยและโจวเฟิงจำกสำนักเพียวเหมี่ยวเคยทำให้ เขำร ้อนใจ
แต่ไม่กี่เดือนถัดมำ เขำกลับชนะเลิศในกำรแข่งขันที่แคว้นหมิง หวัง
สิ่งนี้ทำให้เจียงผิงอันใจลอยเล็กน้อย
แต่เมื่อคิดดูอีกที ทุกอย่ำงก็สมเหตุสมผล
เขำใช ้โอสถเทียนเสวียนพัฒนำควำมสำมำรถ เสริมแกร่ง ร่ำงกำยด้วยโลหิตผู้ครองกำยำศักดิ์สิทธิ์ เพิ่มควำมเร็วกำรทำควำม เข้ำใจด้วยเม็ดบงกชแจ้งวิถี จึงเรียนรู ้วิชำเทียมเทพสงครำมได้ใน เวลำเพียงหนึ่งเดือน……
ท้ำยที่สุดแล้ว ก็เป็ นเพรำะอ่ำงสัมฤทธิผลที่จัดหำทรัพยำกร มำกมำยให้เขำ
ผู้ใดที่มีทรัพยำกรมำกมำยเช่นนี้ล้วนแข็งแกร่งขึ้นได้ บำงทีอำจ แข็งแกร่งกว่ำเขำด้วยซ้ำ