สู่วิถีอมตะ - บทที่ 866 ประชันเยี่ยหมิง

บทที่ 866 ประชันเยี่ยหมิง

“เป็นไปได้หรือไม่ว่าเจียงผิงอันก็มิอาจต้านเยี่ยหมิงได้?”

เมื่อเห็นเจียงผิงอันถูกโจมตีจนกระเด็น ความหวังที่เพิ่งก่อตัวขึ้นในใจของปวงชนแห่งแดนจันทร์มายาก็ดับวูบลงอีกครา

“อย่าเพิ่งร้อนใจไป นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น เจียงผิงอันไม่มีทางอ่อนแอถึงเพียงนี้”

บางคนยังเชื่อมั่นในตัวเจียงผิงอันอยู่

เจียงผิงอันทรงตัวให้มั่นคง นวดหมัดของตน เยี่ยหมิงผู้อยู่เบื้องหน้านี้ มีร่างกายที่แข็งแกร่งยิ่งนัก

ผนวกกับการเสริมพลังของอำนาจศักดิ์สิทธิ์ทางเซียนที่เรียกว่า ‘ภพภูมิ’ ยิ่งทำให้แข็งแกร่งมากขึ้นไปอีก

หากเยี่ยหมิงไม่มีอำนาจศักดิ์สิทธิ์ ‘ภพภูมิ’ หนุนหลัง เจียงผิงอันเชื่อว่าความแข็งแกร่งทางร่างกายของเขาจะต้องเหนือกว่าอีกฝ่ายอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ในโลกนี้ไม่มีคำว่า ‘หาก’ แข็งแกร่งก็คือแข็งแกร่ง ไม่ว่าจะใช้กลใด หากสามารถทำให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้นได้ นั่นก็คือความสามารถ

เยี่ยหมิงพุ่งเข้าโจมตีเจียงผิงอัน ด้วยความเร็วที่ยังคงสูงยิ่ง

เจียงผิงอันมิได้หลบหนี ความศรัทธาอันไร้เทียมทานหลอมรวมเข้ากับวิญญาณศึก เกราะที่แตกสลายได้รับการซ่อมแซมจนสมบูรณ์อีกครั้ง เขาใช้วิชาคัมภีร์ตัดชีวิต ปลดปล่อยจิตสังหารน่าตะลึงออกมา ย้อม ‘ภพภูมิ’ ที่ก่อตัวจากดาวเก้าดวงให้กลายเป็นสีแดงในพริบตา

จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวทำให้ปวงชนที่อยู่ในที่นี้รู้สึกขนพองสยองเกล้า

เจียงผิงอันผู้นี้สังหารสิ่งมีชีวิตมามากเพียงใดกัน จึงบ่มเพาะจิตสังหารที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้ จิตสังหารนี้ถึงกับกลายเป็นรูปธรรม ราวกับดาบคมกริบนับพันเล่มที่ล้อมรอบร่างของเขา

“ปัง ปัง ปัง”

เจียงผิงอันกางปีกเทวะปะทะกับเยี่ยหมิง ด้วยความเร็วที่แทบมองไม่เห็น ทุกครั้งที่ปะทะกันทำให้ฟ้าดินสั่นสะเทือน แสงสีรุ้งนับหมื่นพุ่งกระจายออกมา

ใบหน้าของเยี่ยหมิงเต็มไปด้วยความตกตะลึงและความเหลือเชื่อ

“ความเร็วและพลังของเจียงผิงอันผู้นี้ มิด้อยกว่าข้าเลย! อำนาจศักดิ์สิทธิ์ ‘ภพภูมิ’ ของข้าควรจะสะกดคู่ต่อสู้ได้ เหตุใดเขาจึงยังแข็งแกร่งถึงเพียงนี้? คนผู้นี้เป็นปีศาจอะไรกัน!”

เยี่ยหมิงมิอาจจินตนาการได้ว่า หากไม่ได้สะกดเจียงผิงอันไว้ อีกฝ่ายจะแข็งแกร่งถึงเพียงใด

สิ่งที่น่าสะพรึงยิ่งกว่านั้นคือ ทุกครั้งที่ปะทะกัน อีกฝ่ายจะดูดพลังของเขาไปเป็นจำนวนมาก พลังที่เขาดูดซับเข้าไปใน ‘ภพภูมิ’ กลับกลายเป็นอาหารอันโอชะของเจียงผิงอัน

ข้าประเมินพลังการกลืนกินของเจียงผิงอันต่ำเกินไปเสียแล้ว

เยี่ยหมิงสัมผัสถึงความศรัทธาอันแข็งกล้าและจิตสังหารอันน่าสะพรึงที่เจียงผิงอันแผ่ออกมา มันส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นของเขา ทำให้จิตใจของเขาเริ่มสั่นคลอน เริ่มคลางแคลงว่าตนจะสามารถเอาชนะได้หรือไม่ กระทั่งเกิดความหวาดกลัวต่อความตาย

ในการสู้รบ ความกลัว ความเห็นอกเห็นใจ ความลังเล… อารมณ์เหล่านี้ล้วนส่งผลต่อผลลัพธ์ของการต่อสู้

“ข้าเกิดมาเพื่อเป็นเซียน แบกรับกฎแห่งเต๋าเซียน ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะสามารถเอาชนะข้าได้!”

ความหยิ่งผยองในใจของเยี่ยหมิงมิอาจยอมรับความพ่ายแพ้ของตนเองได้ สองมือของเขาวาดลวดลายอย่างรวดเร็ว เร่งวิชาลับ ทุกการเคลื่อนไหวล้วนแม่นยำทรงพลัง สั่นสะเทือนไปกับกฎเต๋าเซียน พลังต่อสู้พุ่งทะยานขึ้นอีกครั้ง

ขณะเดียวกัน เขาก็ใช้วิชาโจมตีระดับสูงสุดถล่มใส่เจียงผิงอัน ลำแสงเจิดจ้าพุ่งออกมาจากปลายนิ้ว ก่อตัวเป็นเส้นแสงนับพันดุจศรพุ่งกระจายไปทั่วฟ้า การโจมตีเหล่านี้ยิ่งทวีความแข็งแกร่งขึ้นภายใต้การเสริมพลังของ [ภพภูมิเก้าดารา]

เมื่อรู้สึกถึงความแข็งแกร่งของเยี่ยหมิง จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของเจียงผิงอันก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ยิ่งคู่ต่อสู้แข็งแกร่งเพียงใด เขาก็ยิ่งรู้สึกยินดีมากขึ้นเท่านั้น มีเพียงในการต่อสู้เช่นนี้เท่านั้นที่เขาจะมีความมุ่งมั่น และสามารถยกระดับจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้และกฎเต๋าเซียน

สองฝ่ายปะทะกันอย่างดุเดือด ปราณคละคลุ้งหนาแน่ไปทั่วนภา หมัดปะทะกันสนั่นหวั่นไหว กระดูกสั่นสะเทือนจนส่งเสียงดังกรอบแกรบ ละอองเลือดแตกกระจายเป็นสาย

การต่อสู้อันดุเดือดของพวกเขาทำให้หัวใจของขุมกำลังทั้งสองฝ่ายสะท้าน

ราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ยไม่คิดมาก่อนว่าในแดนจันทร์มายาจะมีบุคคลที่สามารถสู้กับเยี่ยหมิงได้อย่างสูสี

แต่เดิมพวกเขาคิดว่าเพียงแค่เยี่ยหมิงลงมือก็ไร้ผู้ต้าน ทว่าเจียงผิงอันเบื้องหน้านี้กลับเป็นตัวแปรหนึ่ง

เมื่อเทียบกัน ผู้คนทางฝั่งแดนจันทร์มายานั้นมองเห็นความหวัง ใจชื้นขึ้นเล็กน้อย

ทว่า พวกเขากลัวว่าเจียงผิงอันจะเพลี่ยงพล้ำ จึงกลั้นหายใจ ไม่กล้าแม้แต่จะกะพริบตา

หยางจิ่นอวี๋แห่งสำนักเซียนเป่ยฮวงจ้องมองร่างที่กำลังพุ่งทะยานของเจียงผิงอันด้วยสีหน้าที่ซับซ้อนยิ่ง เดิมทีนางคิดว่าเหมียวเสียเลือกบุรุษผิดคน ทว่าเป็นนางเองต่างหากที่มองผิด บุรุษผู้นี้ช่างโดดเด่นยิ่งนัก

พึงรู้ไว้ว่า ในช่วงเวลานี้เจียงผิงอันมิได้บำเพ็ญเซียนอยู่ที่สำนักศึกษาชางจือ กฎเต๋าเซียนบนร่างเขาจึงยังมิได้ควบคุมอย่างสมบูรณ์

หากเจียงผิงอันเข้าใจกฎเกณฑ์แห่งเต๋าเซียนบนร่างตนอย่างครบถ้วน ไม่รู้ว่าจะน่าหวาดหวั่นเพียงใด

ฝ่ายตรงข้าม เยี่ยหมิงก็น่าสะพรึงไม่ด้อยไปกว่ากัน อายุเพียงยี่สิบห้าปีก็น่าตื่นตะลึงถึงเพียงนี้ หากผ่านไปอีกสักระยะ เขาจะเติบโตถึงขั้นที่น่าหวาดกลัวยิ่งกว่านี้อย่างแน่นอน

ผู้ใดในสองคนนี้จะแข็งแกร่งกว่ากัน?

หานอวิ๋นจ่านยืนอยู่ด้านหลังราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ย สายตาเพ่งพิศสองบุรุษที่กำลังต่อสู้ดุเดือดอย่างเคร่งเครียดจริงจัง ดวงตาทอประกายซับซ้อน

“พรสวรรค์ของสองคนนี้ไม่ด้อยไปกว่าอัจฉริยะในตระกูลของพวกเราเท่าใด หากมิล้มหายตายจาก มีโอกาสสูงที่จะกลายเป็นเซียนสวรรค์ หรืออาจแข็งแกร่งยิ่งกว่านั้น”

“บุรุษนามเจียงผิงอันผู้นี้ มีพรสวรรค์น่าตื่นตะลึง มีโอกาสมากที่สุดที่จะได้รับการสืบทอดจากสตรีนางนั้น เพียงแค่เจียงผิงอันใช้วิชาเซียนของสกุลอวิ๋น สตรีผู้นั้นจะต้องอยู่ในขุมอำนาจนี้อย่างแน่นอน…”

หานอวิ๋นจ่านจดจ่อความสนใจไปที่เจียงผิงอัน รอคอยให้อีกฝ่ายใช้วิชาเซียนของสกุลอวิ๋น

ในภพภูมิเก้าดาราที่เยี่ยหมิงสร้างขึ้น ร่างสองร่างปะทะกันอย่างรวดเร็ว ทำให้ทั้งมิติสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง การต่อสู้ครั้งใหญ่นี้ดำเนินมาเป็นเวลานาน อาภรณ์ของทั้งสองย้อมด้วยสีเลือด บาดแผลลึกถึงกระดูกปรากฏทั่วร่างอย่างไม่ปรานี

การโจมตีของทั้งสองไม่มีการยั้งมือ ล้วนมุ่งสังหารอีกฝ่าย

ทว่าในการต่อสู้ระหว่างเซียนระดับเดียวกัน โอกาสที่จะล้มตายนั้นไม่สูงนัก

เยี่ยหมิงเห็นว่าพลังในร่างของตนถูกเจียงผิงอันกลืนกินไปทีละน้อย จิตใจยิ่งกังวลและหนักอึ้ง

“เจียงผิงอันผู้นี้มีพลังกลืนกิน ไม่มีวันขาดพลังงาน ยังสามารถกลืนกินกฎเซียนบริเวณบาดแผล เร่งความเร็วในการรักษา หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ข้าคงถูกอีกฝ่ายกัดกินจนตายในที่สุด”

“ข้าต้องคิดหาวิธีสังหารในคราเดียว…”

ทันใดนั้น เยี่ยหมิงพลันเหลือบไปเห็นหยางจิ่นอวี๋ ดวงตาวาบขึ้นด้วยประกายความคิด นึกถึงหนทางรับมือกับเจียงผิงอันได้

เยี่ยหมิงแยกร่างเงาออกมาต้านเจียงผิงอัน ส่วนร่างจริงรีบออกมือวาดลวดลายอยู่ด้านหลัง อักขระเซียนล้อมรอบร่าง พลังถูกใช้อย่างรวดเร็ว พลังน่าสะพรึงกลัววาบขึ้นรอบกาย

“เจ้าบื้อ! ระวัง! นั่นคือวิชาต้องห้ามของราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ย!” เหมียวเสียตะโกนอย่างร้อนรน

วิชาต้องห้ามกับวิชาปกติมีคลื่นพลังที่แตกต่างกัน วิชาต้องห้ามนั้นทรงพลังและสิ้นเปลืองพลังมากกว่า วิชาเซียนที่เยี่ยหมิงกำลังใช้อยู่นั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นวิชาต้องห้าม

เจียงผิงอันกระพือปีกเทวะสุดขีด พุ่งเข้าโจมตีร่างแท้ของเยี่ยหมิง หวังขัดขวางไม่ให้อีกฝ่ายใช้วิชาต้องห้าม

พลังในร่างของเยี่ยหมิงถูกดึงออกไปเกือบครึ่ง การประสานมือสำเร็จในเวลาเดียวกัน ที่ฝ่ามือของเขาปรากฏอักษร ‘ตาย’ ที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด รอบ ๆ มีคลื่นพลังอันน่าพิศวงโอบล้อม

เมื่อเห็นเจียงผิงอันพุ่งเข้ามา เยี่ยหมิงยกมือขึ้นชี้ไปที่เจียงผิงอัน “ตายเสีย!”

โครม!

เจียงผิงอันรู้สึกเพียงว่ามีพลังกดดันอันทรงพลังของเต๋าเซียนโถมเข้าใส่ร่างของเขา มิอาจหลบหลีกได้ ร่างกายของเขาระเบิดออกทันที

นี่คือหนึ่งในวิชาต้องห้ามที่มีชื่อเสียงที่สุดของราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ย ‘คำสั่งแห่งความตาย’ เป็นวิชาต้องห้ามพิเศษที่ไม่สนใจพื้นที่และการป้องกัน ส่งผลโดยตรงต่อร่างกายของคู่ต่อสู้ เพียงแค่เป้าหมายปรากฏตัวต่อหน้า ก็สามารถทำให้ร่างของเป้าหมายระเบิดออกได้ทันที

หากเจียงผิงอันยังเป็นมนุษย์สามัญ ถูกกระบวนท่านี้เข้าก็คงต้องใช้กฎเกณฑ์แห่งเวลาแล้ว ทว่าตอนนี้เขาได้เป็นเซียนแล้ว การที่ร่างกายระเบิดออกจึงไม่ได้ทำให้เขาตกตายในทันที

ร่างกายของเจียงผิงอันก่อรวมกันอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าการที่ร่างกายระเบิดครั้งนี้จะสิ้นเปลืองพลังมหาศาล แต่ก็ไม่สามารถสังหารเขาได้

สิ่งที่เจียงผิงอันมิขาดแคลนที่สุดก็คือพลัง

หลุมดำกลืนกินปรากฏขึ้นด้านหลังเขา พลังในภพภูมิเก้าดารารวมตัวกันเป็นวังวน พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

ดวงดาวในภพภูมิเก้าดาราสั่นไหว ราวกับจะถูกหลุมดำดูดกลืน

เยี่ยหมิงรู้ดีว่าวิชาต้องห้ามนี้มิอาจสังหารเจียงผิงอันได้ ไม้ตายที่แท้จริงของเขาก็ไม่ใช่วิชาต้องห้ามนี้

“ระวัง! วรยุทธ์เซียนพลังวิญญาณ!”

หยางจิ่นอวี๋ รู้สึกถึงพลังวิญญาณอันทรงพลังที่พุ่งออกมาจากร่างของเยี่ยหมิง เยี่ยหมิงกำลังใช้วิชาเซียนผู้ฝึกจิต!

แม้ร่างกายของเจียงผิงอันจะแข็งแกร่ง แต่หากถูกโจมตีทางวิญญาณ ก็ย่อมเกิดอันตรายได้เช่นกัน หากดวงวิญญาณแตกสลาย แม้แต่เซียนก็ต้องตกตาย!

“ตายเสีย!”

เยี่ยหมิงใช้พลังวิญญาณทั้งหมดรวมตัวเป็น ‘ดาบวิญญาณ’ เสมือนจริง ฟันใส่เจียงผิงอัน

‘ดาบพลังวิญญาณ’ เป็นวิชาเซียนที่ผู้ฝึกจิตมักใช้ จุดเด่นที่สุดของวิชานี้คือสามารถเพิกเฉยต่อสิ่งกีดขวางทางกายภาพและกฎเกณฑ์ทั่วไปของเต๋าเซียน สามารถฟันลงบนวิญญาณของคู่ต่อสู้ได้โดยตรง ก่อให้เกิดความเสียหาย

เจียงผิงอันผู้นี้แข็งแกร่งนักในด้านร่างกาย ไม่ด้อยกว่าเขา ทว่าพลังวิญญาณของเจียงผิงอัน หากไม่แข็งแกร่งเทียบเท่าหยางจิ่นอวี๋ เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของ ‘ดาบพลังวิญญาณ’ ย่อมบาดเจ็บสาหัส หรืออาจถึงแก่ชีวิต!

นี่คือไพ่ตายที่แท้จริงของเยี่ยหมิง โจมตีวิญญาณของเจียงผิงอันโดยตรง

แม้จะสังหารเจียงผิงอันก็ไม่เป็นไร สำนักเซียนอวี่หวงก็มิกล้าล้างแค้นราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ย พวกเขาไม่มีพลังพอ ฆ่าไปแล้วก็แล้วไป