สู่วิถีอมตะ - บทที่ 808

บทที่ 808 ตรวนประกาศิต

ยอดฝีมือจากสำนักเซียนอวี่หวงเห็นเจียงผิงอันถูกแช่แข็ง หัวใจ

ก็ร่วงวูบ

ไฉนเด็กนี่จึงวู่วามนัก ยังไม่บรรลุเซียนแท้ ๆ แต่ก็ยังหัวรั้นจะ

ประชันเซียน

แม้ห้ากฎเกณฑ์ประสานจะแข็งแกร่งมาก แต่สุดท้ายกายเขาก็ยัง

เป็นมนุษย์ ถูกกฎเต๋าเซียนแช่แข็งเช่นนี้ ร่างกายมิอาจรับไหวได้เลย

“ผิงอัน!”

ยามเหมียวจิ่งเห็นเช่นนี้ เขาก็อยากเข้าไปช่วยเจียงผิงอัน

แต่เขาก็ถูกขวางโดยเซียนคนอื่น ๆ จากสำนักเซียนเทียนหลาน

“วิชาแช่แข็งของถานเฉิงแช่แข็งได้กระทั่งมิติ ฝีมือไม่ถึงขั้นก็ยังจะสู้

กับเซียนอย่างเรา สมน ้าหน้าแล้ว”

เหมียวจิ่งหงุดหงิดใจนัก เขาเสียบุตรีไปแล้ว ยามนี้ยังจะเสียศิษย์

คนเดียวของเขาไปอีก

ถานเฉิงกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ มิเพียงเขาจัดการเหมียวเสียนั่นได้

ยังจัดการเจียงผิงอันได้ด้วย สำนักจะต้องตกรางวัลเขาอย่างงาม

แน่นอน หลังจากได้ทรัพยากรนี้มา เขาก็จะมีโอกาสทะลวงสู่ขอบเขต

เซียนปฐพี…

ขณะที่ถานเฉิงยังฝันหวาน เขาพลันสัมผัสบางอย่างได้ หัวใจสั่น

สะท้าน ปลดผนึกแช่แข็งเจียงผิงอันแล้วรีบถอยไป

ถานเฉิงเบิกตากว้าง มองเจียงผิงอันตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ

“บัดซบเอ๊ย! ไฉนเจ้าจึงมีพลังกลืนกินร้ายกาจเพียงนี้!”

เมื่อครู่ หลังจากสัมผัสเจียงผิงอันเพียงครู่สั้น ๆ ปราณเซียนส่วน

หนึ่งของเขาก็ถูกเจียงผิงอันดูดกลืนไป!

มิเพียงเท่านั้น แต่กฎเต๋าเซียนและรากฐานชีวิตของเขายังถูกอีก

ฝ่ายดูดซับไปด้วย!

เมื่อเห็นเจียงผิงอันปลอดภัย เหมียวจิ่งก็ตะโกนบอก “ผิงอัน! รีบ

ไปเสีย เจ้าทำอะไรเขาไม่ได้หรอก!”

เจียงผิงอันยืนกลางสุญตา ทะเลโลหิตโถมกระหน ่า ปราณและ

กฎเต๋าเซียนจากศึกเซียนใกล้เคียงหลากเข้าหาเขาอย่างบ้าคลั่ง!

เซียนมากมายเผยสายตาตะลึงอึ้ง แม้จะอยู่แสนไกล พวกเขาก็ยัง

สัมผัสได้ว่าพลังในกายจะถูกสูบจากตัว

ไฉนพลังกลืนกินของเจียงผิงอันจึงร้ายกาจขนาดนี้? หรือเขาไป

เรียนวรยุทธ์เซียนกลืนกินระดับสูงที่ไหนมา?

ถูกต้อง เจียงผิงอันเรียนวรยุทธ์เซียนกลืนกินระดับสูงมาจริง ๆ

คัมภีร์มารกลืนสวรรค์ หลอมนภา ผลาญแดนดิน กลั่นมวลเทห

กายาเหลวแหลก กลืนบรรพต กลืนทะเล เขมือบหมื่นวิญญาในฟ้า

ดิน ชิงวาสนาทั่วโลกา ปล้นชิงรากฐานเส้นทางเซียน ไม่มีสิ่งใดที่

กลืนมิได้ ไร้วัตถุใดเกินหลอมกลั่น…

นี่คือวรยุทธ์เซียนที่อวิ๋นเหยาให้เขามา จากวาทะอวิ๋นเหยา มูลค่า

ของวรยุทธ์นี้อาจนำสู่ความบรรลัยของแดนจันทร์มายา

ด้วยพลังกลืนกินอันน่าสะพรึงกลัวของเขา เจียงผิงอันจึงทำให้

ถานเฉิงต้องเป็นฝ่ายปลดผนึกน ้าแข็ง ดูดซับปราณเซียนของอีกฝ่าย

ได้มหาศาล

เจียงผิงอันมิได้ฟังวาทะของเหมียวจิ่งผู้เป็นอาจารย์ เร่งทะเล

โลหิตปกคลุมกายถานเฉิง คนผู้นี้ทำร้ายศิษย์พี่หญิงของเขา ต้อง

ตาย

“น ้าหน้าอย่างเจ้าคิดจะขังเซียนผู้นี้?”

ถานเฉิงมองอาณาเขตทะเลโลหิตเคลื่อนปกคลุมอย่างหาสนใจ

ไม่ ก่อนจะเหินออกนอกทะเลโลหิต

แม้ทะเลโลหิตนี้จะแข็งแกร่งมาก ผสานห้ากฎเกณฑ์เขตแดน แต่

สุดท้ายมันก็มิใช่กฎเต๋าเซียน ไม่อาจส่งผลกระทบต่อเซียนอย่างเขา

ได้มากมาย เว้นแต่เจียงผิงอันจะใช้วรยุทธ์เซียนทรงพลังได้เทียบเท่า

ผนึกน ้าแข็ง

ขณะที่ถานเฉิงพุ่งออกจากทะเลโลหิตอยู่นั้น ตรวนสีดำสายหนึ่ง

ก็แทงทะลวงร่างของเขา มิได้เจ็บปวดอะไร แต่กลับทำให้เซียนอย่าง

ถานเฉิงเผยสีหน้าหวาดผวาร้องอุทาน

“ตรวนประกาศิต! เป็นไปไม่ได้! เหตุใดมนุษย์สามัญจึงใช้อำนาจ

ประกาศิตได้!”

ตรวนประกาศิตเป็นพลังกฎเกณฑ์แขนงหนึ่งที่มีเพียงเซียนจะ

บรรลุได้ มีเพียงวรยุทธ์เซียนเหนือระดับเซียนสวรรค์เท่านั้นจะ

สามารถก่อตรวนประกาศิตได้

ทั่วทั้งสำนักเซียนเทียนหลาน วรยุทธ์ระดับนี้มีเพียงหนึ่ง

มนุษย์สามัญไม่มีทางบรรลุพลังนี้ได้เลย

แต่ตรงหน้าเขา เจียงผิงอันใช้พลังประกาศิตได้!

เจียงผิงอันศึกษา ‘คัมภีร์มารกลืนสวรรค์’ มาหลายร้อยปีกว่าจะ

บรรลุขั้นแรกอย่างถ่องแท้ นอกจาก ‘ลวดลายศักดิ์สิทธิ์สายความเร็ว’

ก็มีวรยุทธ์เซียนนี้แหละที่เขาใช้เวลาศึกษานานที่สุด

สัญญาณของการบรรลุขั้นแรกของคัมภีร์มารกลืนสวรรค์ก็คือ

สร้าง ‘ตรวนประกาศิตกลืนกิน’ ที่สมบูรณ์ขึ้นมา

กฎเกณฑ์นั้นเป็นนามธรรม หากผู้ฝึกตนคิดเคลื่อนกฎเกณฑ์

โดยภาพรวมแล้วก็คือใช้ลวดลายอักขระเป็นสื่อ เปลี่ยนมันเป็นการ

กำเนิดลักษณ์ของกฎเกณฑ์

และ ‘ตรวนประกาศิตกลืนกิน’ ก็คือการปรากฏลักษณ์ของกฎ

กลืนกินอันเป็นเอกลักษณ์ มีเพียงยามก้าวข้ามกฎเต๋าเซียนสวรรค์

แล้วเท่านั้น ตรวนประกาศิตจึงก่อตัวขึ้นได้

ถานเฉิงก่อคมดาบน ้าแข็งโจมตีตรวนประกาศิตบนตัวอย่างบ้า

คลั่ง คิดสะบั้นให้ขาด แต่พลังประกาศิตนี้ใช่จะตัดกันง่าย ๆ

ตรวนเส้นนี้เป็นดุจหนอนกระหายเลือดอันตะกละตะกลาม ดูดซับ

ปราณเซียนของถานเฉิงอย่างสุดชีวิต

ถานเฉิงขวัญผวา รีบสลายร่างสู่อณูวารี คิดจะใช้ร่างไร้ลักษณ์

ของตนขจัดตรวนประกาศิต

ทว่าตรวนประกาศิตเป็นพลังกฎเกณฑ์ จะไม่หายไปแค่เพราะอีก

ฝ่ายเปลี่ยนลักษณ์

แม้ถานเฉิงสลายร่าง ‘ตรวนประกาศิตกลืนกิน’ ก็ยังคงอยู่ ดูดซับ

พลังของเขาอย่างต่อเนื่อง

มิเพียงเท่านั้น เพราะร่างของเขาสลายเล็กจิ๋ว ปราณเซียนกระจัด

กระจาย จึงยิ่งง่ายต่อการถูกทะเลโลหิตรอบข้างกลืนกิน

เมื่อสัมผัสได้ว่าพลังของตนถดถอยอย่างเร็วจี๋ ถานเฉิงก็ขวัญ

ผวาจนรีบคืนสภาพร่างกาย

เจียงผิงอันกระพือปีกสีเลือด ฉวยโอกาสนี้พุ่งจู่โจม

ถานเฉิงโคจรปราณเซียน ใช้วิชาโจมตีอันแข็งแกร่งสูงสุดเท่าที่

เรียนมา ก่อกระบี่น ้าแข็งจากเต๋าเซียนแช่แข็งสุญตาในฉับพลัน

ขณะที่เขากำลังจะโจมตีเจียงผิงอันอยู่นั้น ตรวนประกาศิตใน

กายถานเฉิงพลันสูบปราณเซียนจากเขาไปมหาศาล กระทบต่อวร

ยุทธ์เซียนที่ถานเฉิงใช้ อำนาจของเขาถดถอยหลายส่วน

เจียงผิงอันฉวยโอกาสนี้ออกหมัดใส่อกถานเฉิง ความเจ็บปวด

สาหัสทำให้ดวงตาถานเฉิงเจียนถลน

ถานเฉิงรีบนำโล่เซียนออกมา ใช้วรยุทธ์เซียนรับการโจมตีนี้

ศึกอันดุเดือดเปิดฉากระหว่างสองฝ่าย แรงกระแทกรุนแรงทำให้

ถานเฉิงตะลึง เจียงผิงอันผู้นี้ประมือเซียนเช่นเขาตรง ๆ ได้!

เจ้านี่มาจากภพล่างจริง ๆ หรือ? ไฉนจึงแข็งแกร่งได้เพียงนี้!

แม้ก่อนหน้านี้เขาจะเคยได้ยินว่าเจียงผิงอันแข็งแกร่งมาก แต่

ถานเฉิงก็มิได้คิดว่าเจียงผิงอันจะสามารถคุกคามอะไรเขาได้

มีแต่ต้องมาเผชิญกับตัวเอง จึงตระหนักว่าแท้จริงเจียงผิงอันน่า

สะพรึงกลัวเพียงไร

เหล่าเซียนในโลกภายนอกมิอาจเห็นเหตุการณ์ในทะเลโลหิตได้

แต่พวกเขาก็สัมผัสปราณจากทะเลโลหิตได้มากขึ้นทุกที

“เจ้านี่น่ากลัวแท้หนอ ประชันเซียนมิเพียงไม่เปลืองปราณ ยังมี

ปราณเซียนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ด้วย”

โอวหยางหงอวิ้น เจ้าสำนักเซียนเทียนหลานถ่ายทอดกระแส

ปราณหาถานเฉิง “ไม่ว่าต้องจ่ายด้วยอะไร ต้องกำจัดเจียงผิงอันให้

ได้ เจ้าสำนักผู้นี้จะชดเชยความเสียหายให้เจ้าเอง!”

พลังต่อสู้ของเจียงผิงอันผู้นี้น่าสะพรึงกลัวเกินไป แม้จะมิอาจ

บรรลุเซียน แต่ภายใต้ขอบเขตเซียน ไร้ผู้ใดเทียบชั้นเขาได้เลย

หากเจียงผิงอันอยู่รอดหนึ่งวัน ศิษย์สำนักเซียนเทียนหลานก็มิ

กล้าเคลื่อนขอบเขตหนึ่งวัน หากเป็นเช่นนี้ต่อไป อำนาจของสำนัก

เซียนเทียนหลานก็จะถูกกระทบอย่างร้ายแรง

ดังนั้น ไม่ว่าอย่างไร เจียงผิงอันก็ต้องถูกกำจัด

“เจ้าสำนัก ข้าก็อยากจัดการเขานะ แต่เขาเรียนวรยุทธ์เซียน

กลืนกินเหนือระดับเซียนสวรรค์ ยากรับมือยิ่งนัก!”

ถานเฉิงอยากกำจัดเจียงผิงอันแลกค่าหัวมาก่อน แต่ขณะนี้ เขา

ต้องการเพียงหาโอกาสกำจัดอีกฝ่ายเสีย

“เจ้าสำนักผู้นี้ไม่สนว่าเจ้าจะใช้วิธีการใด แต่เจียงผิงอันต้องถูก

กำจัด หากเจ้าจัดการเขามิได้ เดี๋ยวเจ้าสำนักผู้นี้จะจัดการเจ้าเอง”

โอวหยางหงอวิ้นออกคำสั่งตายกับถานเฉิง

“กำจัดโคตรเหง้าเจ้าเถอะ! หากเจ้าไม่ชดใช้ความเสียหายให้ข้า

ข้าจะฆ่าลูกอีกคนของเจ้าเสีย!” ถานเฉิงสบถอย่างเดือดแค้นในใจ

วรยุทธ์ทั่วไปจัดการเจียงผิงอันไม่ได้ มีแต่ต้องใช้ไพ่ตายแล้ว

ไพ่ตายนี้เดิมที เขาเตรียมไว้ใช้กับยอดฝีมือระดับเซียนปฐพี มิ

คาดว่าจะถูกใช้กับผู้ฝึกตนที่ยังไม่บรรลุเซียน

เจียงผิงอันได้ตายด้วยอาวุธวิเศษชิ้นนี้ นับเป็นเกียรติแล้วเช่นกัน