สู่วิถีอมตะ - บทที่ 452 ศึกใหญ่เปิดฉาก
“รูปร่างนี่ไม่เลวจริง ๆ เกือบสูสีกับพี่หญิงเซี่ยชิงแล้ว”
เมิ่งจิงตบบั้นท้ายหนิงโหยว
“เทียบกับคุณหนู ยังห่างชั้นอยู่มากเจ้าค่ะ” หนิงโหยวกล่าวด้วย
ใบหน้าแดงก ่า
“เจ้าท่อนไม้…”
ขณะที่เมิ่งจิงกำลังจะกล่าวอะไรกับเจียงผิงอัน นางก็พบว่าเจียง
ผิงอันนั่งลงเริ่มฝึกฝนอยู่ไม่ไกลแล้ว
เมิ่งจิงพองแก้มเบ้ปาก บ่นอุบกับหนิงโหยว “ภายหน้าอย่าได้นึก
ชอบผู้ชายแบบนี้นะ นอกจากจะโตมาหล่อเหลา มากฝีมือและ
รับผิดชอบ วัน ๆ เจ้านี่ก็เอาแต่ฝึกฝนอย่างเดียว”
หนิงโหยว “…”
นางรู้สึกคลับคล้ายอีกฝ่ายกำลังอวดโอ่ แต่มิอาจหาหลักฐานมา
ได้ชอบกล
“ผู้น้อยตั้งมั่นแสวงสัจธรรม ตั้งใจเพียงดูแลคุณหนู ชั่วชีวิตนี้ข้า
ไม่แสวงชายใดเจ้าค่ะ”
หนิงโหยวพยายามสร้างภาพลักษณ์ตนเองสุดชีวิต
“มิแสวงชายใด? เจ้าจะพลาดความสุขบางอย่างไปได้นะ อันที่
จริงจากจารีต สาวใช้จะต้องช่วยปรนนิบัติสามีนายหญิง แต่เจ้าน่าจะ
ไม่อยาก ข้าไม่บังคับเจ้าหรอก”
เมิ่งจิงเอ่ยยิ้ม ๆ “ไปกันเถอะ ข้าจะไปขอวิชาลับกับทรัพยากรให้
เจ้า”
หนิงโหยวอ้าปากพะงาบเหมือนอยากพูดอะไร แต่สุดท้ายก็พูดไม่
ออก ชำเลืองเจียงผิงอันผู้ฝึกฝนอยู่ข้างตัวนางแล้วเดินตามเมิ่งจิงจาก
ไป
มิคาดว่าการได้เป็นสาวใช้ของเมิ่งจิงจะซ่อนผลประโยชน์ไว้
มากมายเพียงนี้…
เรื่องทางฝั่งหอตำราเทียนเต้าแพร่งพรายไปอย่างรวดเร็ว
“ข่าวใหญ่! ร่างโกลาหลซือถูหลิงเฟิงปราชัยแล้ว เหลียงเซียวหง
กลายเป็นม้ามืดตัวใหญ่ที่สุด!”
“เจียงผิงอันกับเหลียงเซียวหงจะประลองชี้วัดเป็นตายกันในอีก
สามเดือน ผู้ใดชนะจะได้เป็นผู้นำทางจิตวิญญาณของเผ่ามนุษย์ยุค
นี้!”
“เจียงผิงอันไปปรากฏในหอตำราเทียนเต้าได้อย่างไร? มิใช่เขา
อยู่ในแดนอุดรหรือ?”
“วิชาหมัดอันดับหนึ่งในโลกหล้า ‘หมัดจักรพรรดิ’ หวนปรากฏสู่
โลกา คาดว่าเหลียงเซียวหงน่าจะเป็นผู้สืบทอดของมหาจักรพรรดิ!”
การปรากฏของ ‘หมัดจักรพรรดิ’ สร้างเสียงฮือฮาลือลั่น เหลียง
เซียวหงกล่าวเป็นผู้ถูกสนใจที่สุด
ศึกตัดสินระหว่างเจียงผิงอันและเหลียงเซียวหงในอีกสามเดือน
ดึงดูดผู้ฝึกตนมากมายให้เตรียมตัวพร้อมมาพินิจ
ศึกนี้จะตัดสินว่าผู้ใดจะเป็นที่ยึดเหนียวจิตใจของเผ่ามนุษย์ในยุค
สมัยนี้ เป็นตัวแทนจำนงแห่งเผ่ามนุษย์
ในการต่อสู้แต่ละหน นอกจากความแข็งแกร่งของสองฝ่าย จำนง
ก็สำคัญสุดขั้วเช่นกัน
ในยามกลียุค การมีผู้นำทางจิตวิญญาณสำคัญอย่างยิ่ง มันจะ
เป็นตัวแทนจิตวิญญาณและความหวังของเผ่ามนุษย์ทั้งเผ่า
ยิ่งผู้นำทางจิตวิญญาณเติบโต จำนงของเผ่ามนุษย์ก็ยิ่งแกร่ง
กล้า
ตัวอย่างง่ายที่สุดคือ ยามใครสักคนหม่นหมอง เขาก็จะไร้กะใจ
ทำอะไรทั้งสิ้น แต่ยามมีจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ลุกโชน ก็รู้สึกมี
พละกำลังมหาศาลไม่เหือดแห้ง
หลายบุคคลมาที่นี่เพื่อประจักษ์แก่ศึกแห่งยุคสมัย
ขณะเดียวกัน จู่ ๆ ศึกใหญ่ก็ปะทุขึ้นในสมรภูมิจักรวาล พื้นที่
ปกครองของแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อลงมือจู่โจมเผ่าพันธุ์ภายนอก
เกิดศึกใหญ่ขึ้นระหว่างสองฝ่าย
หนึ่งเดือนต่อมา ทหารนับแสน ๆ นายตกตายในแดนศักดิ์สิทธิ์
เทียนเจ๋อ
สองเดือนให้หลัง แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อประกาศอีกครั้งว่าทัพ
หน้าร่อยหรอต้องการกำลังเสริม จึงถอนกำลังผู้ฝึกตนจากแดน
ศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อที่ประจำอยู่ในทัพขจัดปีศาจทะเลบูรพากลับ
ในทัพขจัดปีศาจทะเลบูรพา ราชวงศ์ต้าเฉียนและตระกูลเหลยพ
ยายามยื้อยุดสุดกำลัง
หากแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อถอนตัว ทะเลบูรพาก็จะเผชิญวิกฤติ
เหล่าทหารจะล้มตายมากขึ้นอีก
แต่แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อซึ่งอ้างว่าสมรภูมิจักรวาลสำคัญกว่า
ยืนกรานแยกทาง ดึงทัพทหารกลับไป
ได้ยินข่าวนี้ ปีศาจสมุทรทะเลบูรพาก็สุดแสนตื่นเต้น ประกาศศึก
ที่ทะเลบูรพากันทันที
การสงบศึกเฉียบพลันก่อนหน้านี้เป็นเพราะตัวประหลาดผิด
มนุษย์บางคนกวาดล้างสมรภูมิหนึ่งขอบเขตได้ด้วยตัวคนเดียว
ปีศาจสมุทรมิอาจทนความเสียหายนี้ได้ พวกมันจึงหยุดสู้ไป
แต่ยามนี้ ผู้ฝึกตนจากแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อถอนตัว จำนวน
ทหารของทัพขจัดปีศาจทะเลบูรพาหายไปสามในสิบ ความต่างชั้น
ระหว่างสองฝ่ายเผยออกมากะทันหัน
หากไม่โจมตียามนี้ จะให้รอถึงเมื่อไหร่?
ต่อให้เจียงผิงอันกลับมา ก็หยุดศึกนี้มิได้หรอก
โทสะที่สั่งสมมาหลายสิบปี ในที่สุดก็จะได้ระบาย
ทัพหน้าของทัพขจัดปีศาจทะเลบูรพาแตกพ่าย หลังจากลี้หลบ
มาถึงแนวหาด พวกเขาก็ยังต้องถอยร่นจากการโจมตีของปีศาจ
สมุทรอย่างต่อเนื่อง
สถานการณ์ของแดนบูรพาตึงเครียดทันที
“เหตุใดแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อเหลวแหลกนัก จู่ ๆ ก็มาชักทัพ
กลับเช่นนี้”
“แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อไม่มีทางเลือก สมรภูมิจักรวาลอลหม่าน
แล้วนี่”
“เหลวไหล! นั่นมันศึกที่แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อหาเรื่องเองชัด
ๆ!”
“ไปสนับสนุนทะเลบูรพาเร็วเข้า!”
ขณะที่แดนบูรพากำลังประคองทะเลบูรพา บางสิ่งผิดคาดก็
บังเกิด
“ข่าวด่วน! ข่าวด่วน! เผ่าจระเข้กลืนสวรรค์บุกซ ้าเติม ขอกำลัง
เสริมด้วย!”
จู่ ๆ เผ่าจระเข้กลืนสวรรค์ก็บุกออกมาจากเทือกเขาไร้สิ้นสุด เข้า
มาทำลายสามแคว้นแดนมนุษย์ติดต่อกัน กลืนกินมนุษย์ไปเกินคณา
นับ
“ข่าวด่วน! ทัพขจัดปีศาจทะเลบูรพาขาดแคลนคนอย่างหนัก
ปีศาจสมุทรบุกมาถึงฝั่งหาดแล้ว!”
“จบสิ้นแล้ว! แดนบูรพาจะจบสิ้นแน่ ๆ”
ชั่วขณะนั้น เกิดสงครามขึ้นในแดนบูรพา
ความแข็งแกร่งของเผ่าจระเข้กลืนสวรรค์เทียบได้กับแดน
ศักดิ์สิทธิ์ของเผ่ามนุษย์ แข็งแกร่งอย่างยิ่ง
ปีศาจสมุทรทะเลบูรพายิ่งน่ากลัวไปกว่า พวกมันผนึกกำลังเปิด
ศึก บุกทะลวงยึดพื้นที่แดนบูรพาไปมากมายอย่างรวดเร็ว
ผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลเหลย เหลยจั้งถีบประตูห้องเหลียงผิงเปิด
ออกอย่างเดือดดาล
“ดูสิ่งดี ๆ ที่พวกเจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อทำสิ! แค่เพราะพวก
เจ้าถอนกำลังอย่างไม่ดูตาม้าตาเรือ แดนบูรพาก็เผชิญวิกฤติเช่นนี้!”
เหลียงผิงมิคาดว่าเผ่าจระเข้กลืนสวรรค์จะโจมตี แต่ก็หามี
ความหมายไม่
“เราแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อก็ทำเพื่อประโยชน์ของเผ่ามนุษย์
สมรภูมิจักรวาลคือสมรภูมิของเผ่ามนุษย์ เราสูญเสียไปในสมรภูมิ
มากมายนัก”
“นี่คือศึกที่พวกเจ้าไปกวนขึ้นมาเอง! รอจบศึกก่อนเถอะ เหลาจื่อ
จะมาคิดบัญชีกับเจ้าอีกที!”
เหลยจั้งเดินออกไปอย่างเดือดดาล พร้อมไปสนับสนุนทัพหน้า
เหลยจั้งเดาได้ว่าแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อกลัวเหลียงเซียวหงจะ
ตายในการดวล จึงจงใจก่อสงครามที่สมรภูมิจักรวาล
แต่การคาดเดานี้ก็บ้าระห ่าเกินไป และเหลยจั้งก็ไม่เต็มใจแม้แต่
จะคาดเดาถึงอีกฝ่ายอย่างร้ายกาจเพียงนั้น
ทั่วทั้งแดนบูรพาจมลงสู่ศึกใหญ่หลวง ไม่มีทางนับจำนวนผู้ตก
ตายได้ถ้วนทั่ว
เหลียงผิงเอ่ยเนิบ ๆ “ให้เจียงผิงอันนั่นเตรียมตัวด้วยล่ะ เหลือ
เวลาก่อนนัดหมายเดือนเดียวเองนี่”
“เขาสละสิทธิ์”
เหลยจั้งจากจร
มุมปากเหลียงผิงยกยิ้ม เป็นไปตามคาด เจียงผิงอันจะไม่มาตาม
นัด
ไม่นานนัก แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อก็ปล่อยข่าวว่าเจียงผิงอันหนี
โดยไม่สู้
“มารดามัน เหลาจื่ออุตส่าห์ถ่อมาเป็นพยานศึกที่นี่ แต่ปรากฏว่า
เจียงผิงอันหนีเสียได้!”
“เจียงผิงอันคนตาขาว! สวะแท้! แบบนี้ยังคิดจะเป็นอัจฉริยะ
อันดับหนึ่งในโลกหล้า? ไสหัวไปให้พ้น!”
“ปากบอกจะสู้กันจนตายไปข้าง แต่ดันหนีเสียเอง โลกหน้ามีผู้
น่ารังเกียจเช่นนี้อยู่ด้วยหรือ?”
ข่าวการจากจรโดยไม่สู้ของเจียงผิงอันสร้างความไม่พอใจและ
เสียงด่าทอจากผู้ฝึกตนมากมาย
พวกเขาหลากหลั่งจากทั่วทิศเพื่อเป็นพยานศึก มิคิดว่าจะพบ
เหตุการณ์เช่นนี้
เหลียงเซียวหงย่อมได้เป็นผู้นำทางจิตวิญญาณของยุคสมัยนี้
นามของเขาขจรทั่วเผ่ามนุษย์ เกียรติยศของแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อ
เพิ่มระดับ
ผู้ฝึกตนมากมายหลั่งไหลเพื่อฝากตัวเป็นศิษย์แดนศักดิ์สิทธิ์
เทียนเจ๋อ หวังจะทะยานฟ้าไปกับเหลียงเซียวหง
เพื่อสร้างภาพลักษณ์ของผู้นำ เหลียงเซียวหงอยากจะอวดบารมี
จึงนำผู้ติดตามกลุ่มหนึ่งเข้าร่วมศึกสมรภูมิจักรวาล ใช้ผลงานของ
เขาแผลงฤทธา พิสูจน์ตนว่าควรค่ากับตำแหน่งนี้
ขณะเดียวกันในแดนบูรพา เผ่าจระเข้กลืนสวรรค์นำเผ่าปีศาจทั้ง
หลายหลากออกจากเทือกเขาไร้สิ้นสุด ทำลายบ้านเมืองไปมากมาย
ปุถุชนนับไม่ถ้วนตกตายในสงคราม
ผู้ฝึกตนมากมายตระหนักถึงความผิดปกติ และรีบร้อนหนีออก
จากแดนบูรพา
เพื่อรับมือวิกฤตนี้ หัวเมืองหลักและสำนักทั้งหลายต่างผนึกกำลัง
ร่วมมือกับตระกูลเหลยโบราณและราชวงศ์ต้าเฉียนต่อกรกับเผ่า
จระเข้กลืนสวรรค์
แต่ก็ยังมิอาจหยุดพวกมันได้เลย
“หยุดมิได้แล้ว! ศัตรูแข็งแกร่งเกินไป!”
“ไม่มีแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อ แค่สองขุมกำลังหลักกับเราหยุด
เผ่าปีศาจพวกนี้ไม่ได้เลย”
“แดนบูรพา… จะจบสิ้นจริง ๆ แล้ว”
ความสิ้นหวังเกาะกุมหัวใจเหล่าผู้ฝึกตนในแดนบูรพาซึ่งถดถอย
เป็นทุนเดิม ครั้งนี้เมื่อเสียจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ไป กระทั่งพากัน
ถอยร่นหนีหาย พื้นที่มากมายจึงแตกพ่ายพินาศลง