ศิษย์ข้าอ่อนแอ? แต่ข้าได้รางวัลโกงโลก - บทที่ 242 ศาสตราศักดิ์สิทธิ์
“บ้าไปแล้ว!”
หอรวมปราณชั้นสองนี่มันบ้าไปแล้วชัดๆ!!
ลำพังแค่ค่ายกลรวมวิญญาณร้อยเท่าก็หายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร แต่นี่… ค่ายกลรวมวิญญาณพันเท่า… เกิดมาไม่เคยได้ยินได้ฟังมาก่อน!
“พลังงานสามส่วนของหอรวมปราณสินะ…”
นอกจากนี้ พลังงานสะสมของหอรวมปราณที่เขาสามารถดึงมาใช้ได้ ก็เพิ่มขึ้นจากเดิมหนึ่งส่วน เป็นสามสิบส่วน
ก่อนหน้านี้พลังงานแค่หนึ่งส่วน ก็เพียงพอให้เปิดค่ายกลร้อยเท่าได้นานโข แต่ตอนนี้มีถึงสามสิบส่วน ต่อให้เปิดค่ายกลร้อยเท่าเล่นทั้งวันก็คงใช้ไม่หมด
แต่ไอ้ค่ายกลพันเท่านี่สิ…
“ท่าทางจะเป็นตัวล้างผลาญพลังงานตัวพ่อเลยแฮะ!”
จางอวิ๋นคิดในใจอย่างหนักใจเล็กน้อย
“ลองดูหน่อยละกัน…”
ว่าแล้วเขาก็ตัดสินใจพาอู๋เสี่ยวพั่งและอวี่เว่ยที่กำลังฝึกฝนอยู่ชั้นหนึ่งขึ้นมาทันที
“ท่านอาจารย์?”
ทั้งสองที่กำลังเข้าฌานอยู่ จู่ๆ ก็ถูกพามายังสภาพแวดล้อมใหม่ ต่างก็ลืมตาขึ้นมองเขาด้วยความงุนงงสงสัย
“เปิด!”
จางอวิ๋นไม่พูดพร่ำทำเพลง ออกคำสั่งเปิดใช้งานค่ายกลรวมวิญญาณพันเท่าทันที
ครืนนน!!
ชั่วพริบตา ปราณวิญญาณทั่วทั้งชั้นสองของหอรวมปราณก็เดือดพล่าน ความหนาแน่นของพลังงานพุ่งสูงขึ้นแบบระเบิดระเบ้อ ราวกับเขื่อนยักษ์แตกทะลัก!
“นี่มัน…”
อู๋เสี่ยวพั่งและอวี่เว่ยสะดุ้งโหยง ขนลุกซู่ไปทั้งตัว
“ฝึกต่อซะ!”
เมื่อได้ยินเสียงสั่งอันเฉียบขาดของจางอวิ๋น ทั้งคู่ก็ไม่กล้าชักช้า รีบเข้าฌานฝึกฝนต่อทันที
และทันทีที่เริ่มดูดซับปราณวิญญาณ ปราณที่บ้าคลั่งจากทั่วสารทิศก็ถาโถมเข้าใส่ร่างของพวกเขาราวกับน้ำป่าไหลหลาก ก่อตัวเป็นวังวนพลังงานขนาดมหึมาหมุนวนรอบตัวพวกเขาในชั่วพริบตา
“ท่านอาจารย์ นี่มันกี่เท่าขอรับเนี่ย?”
ความเร็วในการรวมปราณที่น่าสยดสยองขนาดนี้ ทำเอาอู๋เสี่ยวพั่งและอวี่เว่ยถึงกับตาถลนด้วยความตกตะลึง
จางอวิ๋นยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น
“พันเท่า”
“พะ… พันเท่า!?”
อู๋เสี่ยวพั่งและอวี่เว่ยเบิกตากว้างแทบถลนออกจากเบ้า ปากอ้าค้างจนแมลงวันบินเข้าไปได้
โดยเฉพาะอวี่เว่ย
ค่ายกลรวมวิญญาณพันเท่า… ของระดับนี้ ต่อให้เป็นขุมกำลังระดับสูงสุดของ ‘แดนกลาง’ ก็ยังไม่แน่ว่าจะมีครอบครองเลยไม่ใช่หรือ?
“อย่ามัวแต่อึ้ง รีบฝึกเข้า!”
สิ้นเสียงตวาดเตือนสติของจางอวิ๋น
อู๋เสี่ยวพั่งและอวี่เว่ยก็ไม่กล้าโอ้เอ้ รีบนั่งขัดสมาธิ ทุ่มสมาธิทั้งหมดไปที่การฝึกฝนอย่างบ้าคลั่ง
กลิ่นอายบนร่างของทั้งสอง เริ่มพุ่งทะยานขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!
“อ๊ากกก——”
ผ่านไปไม่ถึงครึ่งก้านธูป อู๋เสี่ยวพั่งก็แหงนหน้าคำรามลั่น แสงสีทองเจิดจ้าพร้อมกลิ่นอายอันหนักหน่วงระเบิดออกจากร่างราวกับภูเขาไฟปะทุ
【ลูกศิษย์ของท่าน อู๋เสี่ยวพั่ง ประสบความสำเร็จในการทะลวงจากระดับจินตานขั้นกลางสู่ระดับจินตานขั้นสูง】
【ได้รับการคืนกำไรพลังบำเพ็ญเพียรร้อยเท่า!】
จางอวิ๋นเลิกคิ้วสูง
“ท่านอาจารย์…”
อู๋เสี่ยวพั่งลืมตาขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
จางอวิ๋นเอ่ยเรียบๆ “อาจารย์จะพาเจ้าออกไป ปรับพื้นฐานพลังให้มั่นคงข้างนอกซะ!”
อู๋เสี่ยวพั่งพยักหน้าหงึกหงัก
ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ชั้นหนึ่ง เขาเพิ่งทะลวงระดับจินตานมาหมาดๆ นี่ผ่านไปเพียงชั่วอึดใจก็พุ่งมาขั้นสูงแล้ว เขารู้สึกได้เลยว่า ปราณแท้จริงราชันย์ ในร่างตอนนี้ปั่นป่วนวุ่นวายสุดขีด
วูบ!
ทันทีที่ส่งอู๋เสี่ยวพั่งออกไป ตรงหน้าจางอวิ๋นก็เกิดการระเบิดของกลิ่นอายที่น่าตื่นตะลึงขึ้นอีกระลอก
【ลูกศิษย์ของท่าน อวี่เว่ย ประสบความสำเร็จในการทะลวงจากระดับหยวนอิงขั้นกลางสู่ขั้นสูง】
【ได้รับการคืนกำไรพลังบำเพ็ญเพียรร้อยเท่า!】
มองดูอวี่เว่ยที่ลืมตาขึ้นด้วยความยินดีปรีดา จางอวิ๋นก็เอ่ยขึ้น “อวี่เว่ย เจ้าก็ออกไปปรับพื้นฐานพลังซะ!”
“เจ้าค่ะ!!”
อวี่เว่ยพยักหน้ารับอย่างแข็งขัน
จางอวิ๋นส่งนางกลับไปยังหอสมบัติเซียน จากนั้นก็เริ่มโคจร เคล็ดวิชากายาสูงสุด เพื่อดูดซับพลังงานคืนกำไรทั้งสองสาย
พลังงานคืนกำไรจากการทะลวงระดับหยวนอิงของอวี่เว่ยนั้นค่อนข้างน่าทึ่งทีเดียว ทารกวิญญาณของเขาต้องอ้าปากสูดอยู่หลายเฮือก กว่าจะกลืนกินพลังงานทั้งหมดเข้าไปได้
สัมผัสได้ถึงความอิ่มเอิบที่ทารกวิญญาณส่งผ่านมา จางอวิ๋นก็ถอนหายใจยาวอย่างผ่อนคลาย
ถ้าได้พลังงานคืนกำไรแบบนี้อีกสักรอบสองรอบ เขาคาดว่าน่าจะเริ่มกระแทกด่านสู่ระดับหยวนอิงขั้นสูงได้แล้ว!
มองดูหอรวมปราณอีกครั้ง การเปิดใช้งานชั้นสองนี้ทำให้เขาพอใจมากทีเดียว
จากนั้นเขาก็หยิบ พู่กันบัญชาการ ออกมา
“อัปเกรดสินะ…”
มองดูสิทธิ์ใน ตราคำสั่งปรมาจารย์ จางอวิ๋นก็เริ่มทำการอัปเกรดทันที
วิ้งงง!!
พู่กันทั้งด้ามถูกห่อหุ้มด้วยแสงแห่งศาสตราในทันที
โฮก!
ทันใดนั้น เสียงคำรามของสัตว์อสูรบรรพกาลก็ดังสนั่นขึ้นข้างหู
จางอวิ๋นสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นทันตา
ตอนนั้นวิญญาณมังกรน้อยเคยเข้าไปในพู่กันบัญชาการ และบอกว่าข้างในมีจิตวิญญาณศาสตราที่รูปร่างคล้ายแพะหลับใหลอยู่ หรือว่าตอนนี้มันตื่นแล้ว?
แต่เสียงคำรามนั้นดังขึ้นแค่ครั้งเดียวแล้วก็เงียบหายไป กลับกลายเป็นแสงแห่งศาสตราที่ห่อหุ้มพู่กันบัญชาการเอาไว้จนดูเหมือนรังไหมแสงขนาดใหญ่
ความคืบหน้าการอัปเกรดค่อยๆ ขยับขึ้นช้าๆ
“เริ่มอัปเกรดแล้วสินะ…”
จางอวิ๋นลูบคาง ไม่ได้ยืนรออยู่ตรงนั้น แต่เดินเข้าไปใน หอคัมภีร์หมื่นภพ ที่อยู่ข้างๆ แทน
ทันทีที่ก้าวเข้าไป หลังมือก็ร้อนวูบ ข้อมูลไหลเข้าสู่จิต
【ได้รับสิทธิ์ระดับ 4】
【ได้รับสิทธิ์ในการจับคู่เคล็ดวิชาให้ลูกศิษย์ 2 ครั้ง】
“แค่สองครั้ง?”
จางอวิ๋นขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจ
จำนวนสิทธิ์จับคู่ที่ให้มานี่ มันชักจะตามความเร็วในการรับศิษย์ของเขาไม่ทันแล้วนะ!
อู๋ไห่ไห่, อวี่เว่ย และโจวข่าน สามคนนี้ยังไม่มีวิชาเฉพาะตัว แต่ตอนนี้เลือกได้แค่สองคน
ตามหลักมาก่อนได้ก่อน จางอวิ๋นเลือกจับคู่ให้ อู๋ไห่ไห่ และ อวี่เว่ย ส่วนโจวข่าน... ให้เจ้านั่นรอรอบหน้าไปก่อนแล้วกัน!
【จับคู่สำเร็จ】
【จับคู่สำเร็จ】
ไม่นาน ข้อมูลสองชุดก็ปรากฏขึ้น พร้อมกับม้วนคัมภีร์สองม้วนที่ลอยละลิ่วมาอยู่ตรงหน้า
【《เคล็ดวิชาเทพวิถีอู》—— วิชาไร้ระดับ】
【ผู้ฝึกวิชานี้ จำเป็นต้องมีกายาเซียนอูและจิตวิญญาณระดับเซียน เป็นเคล็ดวิชาสู่ความเป็นเทพ โดยมีรากฐานจากเซียน…】
【《เคล็ดวิชาศักดิ์สิทธิ์ราชันย์วายุ》—— วิชาไร้ระดับ】
【ผู้ฝึกวิชานี้ จำเป็นต้องมีรากวิญญาณราชันย์วายุ วิชานี้สามารถสร้างปราณคุ้มกันราชันย์วายุ และกระตุ้นรากวิญญาณราชันย์วายุได้ เมื่อฝึกสำเร็จจะก่อให้เกิดการแปรเปลี่ยนแห่งสายลม ขั้นแรกวายุเพลิง, ขั้นสองกายาวายุ, ขั้นสามร่างอวตารปราณวายุ…】
……
ล้วนเป็นวิชาไร้ระดับ!
จางอวิ๋นไม่แปลกใจเลยสักนิด
เมื่อวิสัยทัศน์กว้างไกลขึ้น เขาก็เริ่มมองออกว่าไอ้วิชา ‘ไร้ระดับ’ พวกนี้ เผลอๆ จะเจ๋งกว่าวิชาระดับสวรรค์ หรือแม้กระทั่งวิชาระดับศักดิ์สิทธิ์เสียอีก
ที่สำคัญที่สุดคือ มันถูกสร้างมาเพื่อเจ้าตัวโดยเฉพาะ!
เก็บม้วนคัมภีร์ทั้งสองลงไป สายตาของเขาก็กวาดมองไปยังชั้นหนังสือมากมายเบื้องหน้า
ก่อนหน้านี้เขาเข้าถึงได้แค่สี่แถวแรก แต่ด้วยสิทธิ์ระดับสี่ ตอนนี้เขาสามารถเดินดูได้ทั่วทั้งชั้นหนึ่งของหอคัมภีร์แล้ว
แต่สิ่งที่ทำให้เขาผิดหวังนิดหน่อยคือ ชั้นหนังสือด้านหลังพวกนี้ล้วนเต็มไปด้วยวิชาระดับวิญญาณทั้งนั้น
ถ้าอยากเห็นวิชาที่เหนือกว่าระดับวิญญาณ สงสัยคงต้องรอขึ้นชั้นสองในอนาคต
แม้มันจะเป็นแค่ระดับวิญญาณ แต่ปริมาณและประเภทก็นับว่าละลานตา ครบครันทั้ง มีด หอก กระบี่ ทวน ธาตุทอง ไม้ น้ำ ไฟ ดิน ไม่ว่าจะเป็นอาวุธหรือธาตุไหน ตอนนี้แทบจะหาได้หมด
ในบรรดาวิชาเหล่านั้น มีวิชาหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขา ชื่อว่า เคล็ดสะกดวิญญาณ
ดูเหมือนมันจะเป็นวิชาชุดเดียวกับ เคล็ดสะกดใจ ที่เขาเคยได้มาก่อนหน้านี้ แต่ต่างกันตรงที่ อันหนึ่งใช้ลงทัณฑ์ที่หัวใจ อีกอันใช้ลงทัณฑ์ที่จิตวิญญาณของผู้ฝึกตน
ถ้าบอกว่า เคล็ดสะกดใจ เอาไว้จัดการผู้ฝึกตนระดับหยวนอิงลงไป… เจ้า เคล็ดสะกดวิญญาณ นี้ก็เอาไว้จัดการระดับ แปลงเทพ ขึ้นไปนั่นเอง!
เพราะเมื่อถึงระดับแปลงเทพ จิตวิญญาณจะกลายเป็นหนึ่งในอาวุธหลักของผู้ฝึกตน หากสามารถกดดันจิตวิญญาณได้ ก็เท่ากับจำกัดพลังต่อสู้ของระดับแปลงเทพไปได้ส่วนใหญ่เลยทีเดียว
จางอวิ๋นไม่รอช้า ฝึกวิชานี้ทันที
วิชานี้จัดอยู่ในหมวดวิชาสายจิตวิญญาณ ด้วยความที่จิตวิญญาณของเขาแข็งแกร่งเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว การฝึกจึงไร้ซึ่งแรงกดดัน
ใช้เวลาเพียงวันเดียว เขาก็สามารถบรรลุขั้นพื้นฐานได้
เมื่อเดินออกจากหอคัมภีร์หมื่นภพ พู่กันบัญชาการที่วางทิ้งไว้ข้างนอกก็อัปเกรดเสร็จสิ้นพอดี
【พู่กันบัญชาการ】
ระดับ: ศาสตราศักดิ์สิทธิ์
ทักษะศาสตรา——บัญชาการ: ใช้พู่กันนี้เขียนตัวอักษรที่แตกต่างกันลงในความว่างเปล่า จะสามารถกระตุ้นผลลัพธ์ที่แตกต่างกันได้
บัญชาการขั้นสอง: สามารถเขียนตัวอักษรสองคำพร้อมกัน เพื่อกระตุ้นผลลัพธ์แบบผสมผสาน
……
“ศาสตราศักดิ์สิทธิ์?”
จางอวิ๋นเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ
การอัปเกรดครั้งนี้ ถึงกับทำให้พู่กันบัญชาการเลื่อนขั้นจากศาสตราวิญญาณ ข้ามหัวศาสตราสวรรค์ ไปเป็นศาสตราศักดิ์สิทธิ์เลยเชียวหรือ?