ศิษย์ข้าอ่อนแอ? แต่ข้าได้รางวัลโกงโลก - บทที่ 170 พลังเซียนเหี่ยวเฉา, การควบคุมจวนวาสนาเซียน

“น้องชิงหยวน!”

ขณะที่กลุ่มของสตรีผมยาวกำลังเตรียมจะมุ่งหน้ากลับ

ไปยังเทือกเขาไม้แห้ง เสียงเรียกขานอันคุ้นหูแต่

ไม่พึงปรารถนาก็ดังแว่วมาจากด้านหลัง

เมื่อได้ยินคำเรียกขานนี้ คิ้วเรียวสวยของสตรีผมยาว

หรือ ‘ชิงหยวน’ ก็ขมวดมุ่นเข้าหากันทันที นางเดาได้ตั้งแต่ยัง

ไม่หันไปมองว่าเป็นเสียงของใคร

พอนางหมุนกายกลับไปมอง ก็เป็นไปตามคาด…

ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดขาวสะอาดตา หน้าตา

หล่อเหลาเอาการ พร้อมด้วยผู้บำเพ็ญเพียรระดับจินตาน

ผู้ติดตามอีกกว่าสิบคน กำลังเร่งเหาะเหินเข้ามาหาด้วย

ใบหน้ายิ้มแย้มจนตาหยี

“น้องชิงหยวน เรานี่มีวาสนาต่อกันจริงๆ ไม่นึกว่าจะได้

เจอกันเร็วขนาดนี้!”แววตาของชิงหยวนฉายแววรังเกียจพาดผ่านไปวูบหนึ่ง

อย่างปิดไม่มิด

‘หอฝูเซียน’ ของพวกนางคือขุมกำลังเจ้าถิ่นผู้ยิ่งใหญ่

แห่งแคว้นฝูเซียน และในแคว้นเดียวกันนั้น ยังมีอีกหนึ่งขุม

กำลังนามว่า ‘ป้อมจิตปฏิพัทธ์’ ซึ่งมีผู้บำเพ็ญเพียรระดับหยวน

อิงขั้นสูงสุดนั่งบัญชาการอยู่ถึงสามคน!

ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาผู้นี้ ก็คือ ‘ฉิงเฟิง’ นายน้อย

แห่งป้อมจิตปฏิพัทธ์

คนผู้นี้หลงใหลในรูปโฉมของนางมานาน และมักจะหา

ข้ออ้างต่างๆ นานามาตามตอแยเพื่อใกล้ชิด ซึ่งทำให้นางรู้สึก

รำคาญใจเป็นที่สุด

ในยามปกติ นางคงไม่อยากจะเสวนาพาทีด้วยแม้แต่

ครึ่งคำ

แต่ทว่า… เมื่อสมองพลันแล่นนึกถึงแผนการบางอย่าง

ขึ้นมาได้ สีหน้าบึ้งตึงของชิงหยวนก็เปลี่ยนไปราวกับพลิกฝ่า

มือใบหน้าสวยหวานของนางพลันบิดเบี้ยว เผยความ

น้อยเนื้อต่ำใจและโศกเศร้าออกมาทันที

“พี่ฉิงเฟิง… ท่านมาสักที!” น้ำเสียงของนางสั่นเครือ

ราวกับจะขาดใจ

ฉิงเฟิงเห็นท่าทางนางในดวงใจเช่นนั้นก็ชะงักกึก รีบถลัน

เข้ามาเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงสุดหัวใจ “น้องชิงหยวน! เกิด

อะไรขึ้น? ใครทำอะไรเจ้า?”

“พี่ฉิงเฟิง… มีคนรังแกพวกข้า!”

ชิงหยวนบีบน้ำตา ทำหน้าเศร้าสร้อย ปากนิดจมูกหน่อย

เชิดขึ้นอย่างน่าสงสาร

“เดิมทีพวกข้ามาถึงจวนวาสนาเซียนเป็นกลุ่มแรก และ

กำลังจะเข้าไปสำ รวจข้างใน แต่จู่ๆ ก็มีคนถ่อยสองคนมาลอบ

โจมตีทีเผลอ! พวกข้าโดนทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส จำ ใจต้อง

หนีตายออกมา… ตอนนี้จวนวาสนาเซียน…”

นางพูดพลางชี้ไม้ชี้มือไปที่นิมิตแสงสีเทาเหนือเทือกเขา

ไม้แห้ง แล้วปรายตาไปทางเหล่าศิษย์หอฝูเซียนรอบกายเป็น

เชิงส่งสัญญาณเหล่าศิษย์หอฝูเซียนผู้รู้รหัสรีบรับลูกทันที ต่างพากัน

แสดงบาดแผลและรอยฟกช้ำ ดำเขียวที่เกิดจากพลังอูของ

จางอวิ๋นเมื่อครู่ออกมาให้เห็น พร้อมทำท่าทาง

เจ็บปวดรวดร้าวเกินจริง

“สารเลว!!!”

ฉิงเฟิงโกรธจัดจนหน้าแดงก่ำ เส้นเลือดปูดโปน “มันผู้ใด

กล้ารังแกน้องชิงหยวนของข้า! ช่างไม่รักชีวิตเสียแล้ว!”

“วางใจเถอะ น้องชิงหยวน… พี่ฉิงเฟิงของเจ้าคนนี้

จะไปล้างแค้น ทวงความยุติธรรมให้เจ้าเดี๋ยวนี้แหละ!!”

สิ้นคำประกาศกร้าว เขาก็นำขบวนผู้บำเพ็ญเพียรระดับ

จินตานกว่าสิบคนของป้อมจิตปฏิพัทธ์ พุ่งทะยานมุ่งหน้าไปยัง

เทือกเขาไม้แห้งเบื้องหน้าด้วยความดุดันราวกับพายุบ้าคลั่ง

“ไป! พวกเราก็ตามไปดูด้วย!”

ชิงหยวนเอ่ยขึ้นเบาๆ ใบหน้าสวยเก๋ปรากฏรอยยิ้มเย็นชา

เหี้ยมเกรียมที่มุมปาก

ใครที่กล้าทำให้นางต้องอับอายขายขี้หน้า… มันผู้นั้น

ต้องไม่มีจุดจบที่ดี!แม้นางจะเห็นกับตาว่าจางอวิ๋นมีพลังที่เหนือชั้นเพียงใด

แต่ ‘พี่ฉิงเฟิง’ ของนางผู้นี้ คือยอดฝีมืออันดับหนึ่งในรุ่นเยาว์

แห่งแคว้นฝูเซียน ผู้มีสมบัติวิเศษป้องกันตัวมากมาย!

หากไม่ใช่เพราะความเก่งกาจและฐานะที่สูงส่งนี้ มีหรือ

คนอย่างนางจะยอมลดตัวลงมาเล่นละครตบตา!

……

ณ ทางเดินถ้ำ อันเงียบงันภายในจวนวาสนาเซียน

“จะ… เจ้าคือพลังเซียนเหี่ยวเฉา?”

จางอวิ๋นเบิกตากว้าง มองดูตุ๊กตาทารกขนาดเท่ากำปั้น

ที่มีแสงสีเทาอมทองล้อมรอบตัว ซึ่งกำลังลอยเท้งเต้งอยู่

ตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ

เจ้าทารกสีเทาทองนี้ดูมีสติปัญญาและความนึกคิด

อย่างเห็นได้ชัด พอได้ยินคำถามของจางอวิ๋น มันก็เชิดหน้าขึ้น

กอดอกด้วยท่าทางหยิ่งผยองราวกับราชาตัวน้อย

จางอวิ๋นไม่รอช้า รีบโคจรพลังเปิดใช้งาน ‘เนตรเซียน’

ตรวจสอบทันที

แต่ทว่า… สิ่งที่ปรากฏกลับมีความว่างเปล่า!มองไม่เห็นข้อมูล!

เจ้าทารกสีเทาทองดูเหมือนจะรับรู้ได้ถึงการสอดแนม

ทางจิตวิญญาณของเขา มันหันขวับมาจ้องหน้าเขาเขม็งด้วย

สายตาหวาดระแวงและไม่พอใจ

“……”

จางอวิ๋นอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

ตั้ง

แต่ได้รับระบบและใช้เนตรเซียนมา นี่เป็นครั้งแรกที่

มีตัวตนบางอย่างสามารถรับรู้ถึงการตรวจสอบของเขา และ

ยังสามารถปิดกั้นข้อมูลได้!

“ว้า! ว้า!!”

ทันใดนั้น ทารกสีเทาทองเหมือนจะสัมผัสได้ถึงอันตราย

บางอย่าง ดวงตาเล็กจิ๋วของมันทอประกายวาบ ก่อนจะพุ่งตัว

บินฉิวไปทางเส้นทางแยกหนึ่งในถ้ำ อย่างรวดเร็ว

“จะหนีไปไหน!”

จางอวิ๋นชะงักไปเพียงครู่เดียว ก่อนจะตั้งสติรีบใช้วิชา

ตัวเบาพุ่งตามไปติดๆหลังจากไล่กวดเจ้าทารกที่บินเลี้ยวซ้ายป่ายขวาไปตาม

ทางเดินถ้ำ อันซับซ้อนอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งมาถึงทางเดินตัน

ช่วงหนึ่ง

จู่ๆ เจ้าทารกสีเทาทองก็ไม่ชะลอความเร็ว กลับเร่งเครื่อง

พุ่งเข้าชนผนังถ้ำ ตรงหน้าอย่างจัง!

เพล้ง!

เสียงเหมือนกระจกแตกดังขึ้น ราวกับมีม่านพลังที่มอง

ไม่เห็นถูกกระแทกจนทลายลง ผนังถ้ำ บริเวณนั้นเกิดรอยแยก

มิติขึ้น และเจ้าทารกก็พุ่งหายเข้าไปข้างใน

จางอวิ๋นเลิกคิ้วสูง “ทางลับ?”

เขาไม่รอช้า รีบพุ่งตามเข้าไปติดๆ

วูบ!

วินาทีที่ร่างลอดผ่านรอยแยก เขารู้สึกเหมือนตอนที่เพิ่ง

ก้าวเข้ามาในปากถ้ำ จวนวาสนาเซียน สัมผัสเย็นวาบแล่นผ่าน

ผิวหนังราวกับเดินทะลุผ่านม่านน้ำ

เมื่อภาพตรงหน้าหายวูบวาบ เขาต้องแปลกใจที่พบว่า

ตัวเองไม่ได้อยู่ในถ้ำ แคบๆ อีกต่อไป แต่กลับมายืนอยู่กลางลานกว้างขนาดใหญ่โตโอฬาร!

สิ่งที่ดึงดูดสายตาเขาที่สุดไม่ใช่ความกว้างใหญ่ แต่เป็น

…

บนพื้นลานกว้างแห่งนี้ มีกล่องคริสตัลใสวางระเกะระกะ

อยู่เต็มไปหมด และในกล่องคริสตัลทุกใบ ล้วนบรรจุสมบัติ

เปล่งประกายวาววับเอาไว้!

เนตรสวรรค์ทำงานทันที—

【หยกมายาหงเหมิง】

คำอธิบาย: สมบัติฟ้าดินหายาก บรรจุพลังงาน

ภาพลวงตาตามธรรมชาติ สามารถใช้เป็นวัตถุดิบหลักใน

การหลอมศาสตราวิญญาณสายมายา, สร้างค่ายกลลวงตา,

หรือสร้างหุ่นเชิดสังหาร…

【บัวราชันย์เมตตา】

คำอธิบาย: โอสถวิญญาณระดับสุดยอด มีพลังในการ

ชำ ระล้างที่แข็งแกร่งที่สุดในปถพี สามารถใช้ชำ ระล้างไอมาร

หรือพิษร้ายแรงได้ทุกชนิด…

【กระบี่รัตติกาลคลั่ง】ระดับ: ศาสตราวิญญาณระดับสูง

จิตศาสตรา: จิตวิญญาณอินทรีราตรี

ทักษะศาสตรา:

รัตติกาลมาเยือน — ปลดปล่อยปราณวิญญาณแห่ง

ความมืด เปลี่ยนพื้นที่โดยรอบให้กลายเป็นกลางคืนใน

ชั่วพริบตา พรางตาและลดทอนประสาทสัมผัสศัตรู

คลั่งราตรี — เมื่ออยู่ในสภาวะกลางคืน พลังโจมตีของ

กระบี่และผู้ถือครองจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

คำอธิบาย: สร้างขึ้นจากผลึกราตรีพันปี, ไม้สัมผัสวิญ

ญาณ และวัตถุดิบชั้นเลิศ ผู้ใช้ยิ่งมีลมปราณหนาแน่น

อานุภาพของกระบี่ก็ยิ่งรุนแรง

……

“เชี่ย…!!”

ต่อให้จางอวิ๋นจะเคยเห็นของดีมาเยอะ แต่ภาพตรงหน้า

ก็ทำให้เขาอดอุทานออกมาด้วยความตื่นเต้นไม่ได้

นี่เขาตกลงมาในถังข้าวสาร… ไม่สิ ตกมาในคลังสมบัติ

ของจักรพรรดิหรือไงกัน?!สมบัติฟ้าดิน, โอสถวิญญาณระดับสุดยอด, ศาสตรา

วิญญาณระดับสูง… วางกองกันเกลื่อนกราดราวกับผักปลาใน

ตลาดสด!

กวาดสายตาดูคร่าวๆ ในลานกว้างนี้มีกล่องคริสตัลอยู่

นับร้อยกล่อง สมบัติข้างในแต่ละชิ้นมีมูลค่าประเมินค่ามิได้

หรืออย่างต่ำก็ต้องมีแสนหินวิญญาณ!

นอกจากนี้ จางอวิ๋นยังสังเกตเห็นว่า มีกล่องคริสตัล

จำ นวนไม่น้อยที่ติดฝังอยู่กับผนังรอบๆ ลานกว้าง ผนังพวกนี้

ดูเหมือนจะมีคุณสมบัติพิเศษ กล่องพวกนั้นจมเข้าไปในผนัง

ครึ่งหนึ่ง ดูท่าทางเหมือนพร้อมจะถูกส่งผ่านผนังออกไปได้

ทุกเมื่อ

“ว้า! ว้า!!”

ยังไม่ทันได้คิดวิเคราะห์ต่อ เสียงร้องของทารกสีเทาทอง

ก็ดังขึ้นข้างหู

เห็นเพียงเจ้าทารกบินวนไปที่แท่นหินใจกลางลานกว้าง

บนแท่นหินนั้นมี ‘กุญแจโบราณ’ ดอกหนึ่งลอยตัวหมุนคว้าง

อยู่ทารกสีเทาทองพุ่งเข้าชนกุญแจดอกนั้นทันที!

วิ้งงง!!

วินาทีที่สัมผัสกัน ร่างของทารกก็กลายสภาพเป็น

พลังงานสีเทาทองอันบริสุทธิ์ ไหลซึมเข้าไปหลอมรวมกับตัว

กุญแจจนเป็นเนื้อเดียวกัน

ท่ามกลางสายตาแปลกใจของจางอวิ๋น กุญแจดอกนั้น

เปล่งแสงเจิดจ้า แล้วพุ่งตรงเข้ามาหาเขาราวกับเจอเจ้าของ

ลอยหยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าในระดับสายตา

ด้วยความสงสัยระคนตื่นเต้น จางอวิ๋นจึงยื่นมือออก

ไปคว้ากุญแจไว้

ตูม!!

ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส สมองของเขาก็เกิดการ

สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ข้อมูลมหาศาลหลั่งไหลเข้ามา

“กุญแจสามดอก… เปิดประตูวังเซียนได้!”

ตัวอักษรสีทองแปดคำปรากฏขึ้นเด่นชัดในห้วงความคิด

จากนั้น บนกุญแจในมือก็ฉายภาพโฮโลแกรมสามมิติขึ้น

มากลางอากาศภาพเหล่านั้นแสดงให้เห็นถึงโครงสร้างทั้งหมดของจวน

วาสนาเซียน! ทางเดินถ้ำ เส้นต่างๆ ที่สลับซับซ้อน รวมถึงภาพ

ของลานกว้างที่เขายืนอยู่ตอนนี้ด้วย

จางอวิ๋นกวาดตามองภาพฉาย แล้วสายตาก็ไปสะดุดกับ

ภาพหนึ่ง… ปรากฏร่างของเถากู่หลานที่กำลังเดินสำ รวจ

ทางเดินถ้ำ อันมืดมิดด้วยความระมัดระวัง

ในขณะที่กำกุญแจแน่น เขารู้สึกได้ถึงอำนาจ… อำนาจ

ในการควบคุมทุกสรรพสิ่งในที่แห่งนี้!

ความรู้สึกนี้คล้ายคลึงกับตอนที่เขาถือ ‘คทาเซียนอู’ ใน

เมืองเซียนอูไม่มีผิด

“กุญแจดอกนี้… ควบคุมจวนวาสนาเซียนได้ทั้งหลังงั้นรึ

?”

จางอวิ๋นพึมพำ ดวงตาเป็นประกายวาวโรจน์

เขามองไปที่กล่องคริสตัลมากมายในลานกว้าง

โดยเฉพาะพวกที่จมอยู่ในผนังครึ่งหนึ่ง

ผ่านภาพฉายจากกุญแจ เขาเห็นเส้นทางพลังงานที่

เชื่อมต่อผนังเหล่านั้นเข้ากับทางเดินถ้ำ ต่างๆ ในจวนวาสนาเซียน… มันคือระบบสุ่มแจกจ่ายสมบัตินั่นเอง!

เขาลองส่งกระแสจิตผ่านกุญแจ สั่งการลงไปที่กล่องใบ

หนึ่ง

วูบ!

ทันใดนั้น กล่องคริสตัลใบที่เขาเพ่งเล็ง ก็จมหายวูบ

เข้าไปในผนังด้านข้างลานกว้างทันที

เมื่อรีบหันไปมองที่ภาพฉายโฮโลแกรม… กล่องคริสตัล

ใบนั้นก็ไปโผล่ที่ทางเดินถ้ำ เส้นที่เถากู่หลานกำลังเดินอยู่พอดี!

“ควบคุมได้จริงด้วย!”

จางอวิ๋นเลิกคิ้วสูง มุมปากยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

“ว้า! ว้า!!”

ทันใดนั้น เสียงร้องอย่างภาคภูมิใจก็ดังออกมาจาก

ภายในตัวกุญแจ

ชัดเจนว่าเป็นเสียงของเจ้าทารกสีเทาทองตัวแสบ

เขาเข้าใจความหมายของมันทันที มันกำลังโอ้อวดว่า:

เป็นเพราะพลังเซียนของข้าต่างหาก เจ้าถึงมีวาสนาได้สิทธิ์

ควบคุมกุญแจดอกนี้!จางอวิ๋นหลุดขำออกมาเบาๆ “เอาล่ะๆ ขอบใจเจ้ามาก

เจ้าหนู”

เมื่อดูจากภาพฉายพวกนี้ เขาเข้าใจโครงสร้างและกลไก

ของจวนวาสนาเซียนได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

ที่นี่คือเขาวงกตขนาดยักษ์ ส่วนลานกว้างที่เขายืนอยู่นี้

คือศูนย์บัญชาการลับ

กุญแจในมือเขา เปรียบเสมือนแผงควบคุมหลัก

ส่วนสมบัติในลานกว้าง โดยเฉพาะพวกที่จมอยู่ในผนัง

คือของรางวัลที่ระบบเตรียมจะ ‘สุ่มดรอป’ ให้กับผู้โชคดีที่

เข้ามาสำ รวจ

เมื่อไหร่ที่มันจมหายไป มันก็จะไปโผล่ที่ทางเดินถ้ำ สัก

แห่งในจวนวาสนาเซียน เพื่อให้เหล่ายอดฝีมือแย่งชิงกัน

นี่สินะที่เขาเรียกว่า ‘สมบัติปรากฏ’!

“แต่เสียใจด้วยนะทุกคน…”

จางอวิ๋นแสยะยิ้มกว้าง มองดูกองภูเขาสมบัติตรงหน้า

“ต่อจากนี้ไป… ที่นี่ปิดให้บริการถาวร!”

ฟุ่บ!จางอวิ๋นสะบัดมือวูบเดียว กวาดเอากล่องคริสตัล

ทั้ง

หมดในลานกว้าง ทั้งที่วางอยู่บนพื้นและที่ฝังอยู่ในผนัง

เก็บกวาดเข้าแหวนมิติเกลี้ยงเกลา ไม่เหลือแม้แต่ฝุ่น!