ศิษย์ข้าอ่อนแอ? แต่ข้าได้รางวัลโกงโลก - บทที่ 144 บุกฆ่าล้างตระกูลหลิน
ทันทีที่บินพ้นเขตทะเลสีคราม เจ้าสำนักหลิงเซียนก็หยิบ
แหวนมิติที่จางอวิ๋นมอบให้ขึ้นมาตรวจสอบ
ภายในนั้นหาใช่ทรัพยากรล้ำค่าอย่างที่คาดเดา สิ่งที่
ปรากฏมีเพียงกระดาษบันทึกข้อความแผ่นหนึ่ง——
“เรียนท่านเจ้าสำนัก… ก่อนหน้านี้ที่ท่านเตือนว่าสำนัก
หนานเฟิงม่อจะส่งคนมาติดต่อข้า จู่ๆ ข้าก็นึกขึ้นได้ว่าช่วงนี้
มีคนผู้หนึ่งเพียรพยายามตามตื๊อข้าอยู่หลายครั้ง เขาผู้นั้นก็
คือผู้อาวุโสสาม… เฟิงหยวน!”
เจ้าสำนักหลิงเซียนรูม่านตาหดเกร็งทันที สายตา
เหลือบมองไปทางเฟิงหยวนที่ยืนสงบเสงี่ยมอยู่ด้านหลังแวบ
หนึ่ง
“ท่านเจ้าสำนัก?”
เฟิงหยวนสัมผัสได้ถึงสายตาที่จ้องมองมา ใบหน้าอัน
หล่อเหลาภูมิฐานฉายแววสงสัยใคร่รู้
เจ้าสำนักหลิงเซียนปรับสีหน้าให้เป็นปกติ เอ่ยถามเสียง
เรียบ “อาการบาดเจ็บของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?”
“หายดีเกือบหมดแล้วขอรับ!”
เฟิงหยวนยิ้มตอบด้วยท่าทีนอบน้อม
“ดี… การไปแดนลับเซียนครั้งนี้ ข้าจะมอบโควตาให้
เจ้าหนึ่งที่”
“ขอบพระคุณท่านเจ้าสำนักที่เมตตา!”
เฟิงหยวนประสานมือคารวะ สีหน้าเรียบเฉยไม่ได้ดู
แปลกใจอันใด
เจ้าสำนักหลิงเซียนไม่ได้เอ่ยสิ่งใดต่อ เพียงแต่ลึกเข้าไป
ในดวงตาคู่คมกริบนั้น พลันฉายประกายเย็นเยียบพาดผ่านวูบ
หนึ่ง
……
เมืองหนานอวิ๋น ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางแคว้นหนานอ
วิ๋น ห่างจากชายฝั่งทะเลสีครามไม่ไกลนัก สำหรับ
ผู้บำเพ็ญเพียรที่สามารถเหาะเหินเดินอากาศ ใช้เวลาเพียง
ครึ่งค่อนวันก็เดินทางมาถึง
ในวันที่สองหลังจากคณะของเจ้าสำนักหลิงเซียนจากไป
จางอวิ๋นก็นำขบวนออกเดินทาง
เวลานี้ พวกเขายืนตระหง่านอยู่บนยอดเขาสูงนอก
กำแพงเมืองหนานอวิ๋น
จากจุดนี้ สามารถกวาดสายตามองเห็นทัศนียภาพของ
เมืองหนานอวิ๋นได้กว่าครึ่งค่อนเมือง และจุดที่โดดเด่น
สะดุดตาที่สุด คือกลุ่มคฤหาสน์ขนาดมหึมาที่กินพื้นที่
กว้างขวางใจกลางเมือง
นั่นคือ… รังของตระกูลหลิน
“หมิงเอ๋อร์ เตรียมตัวพร้อมหรือยัง?”
จางอวิ๋นหันไปถามสวีหมิงที่ยืนนิ่งอยู่ข้างกาย
สวีหมิงจ้องเขม็งไปยังกลุ่มคฤหาสน์เบื้องล่าง นัยน์ตา
ลุกโชนไปด้วยไฟแค้นที่ฝังลึกถึงกระดูกดำ เขาพยักหน้าให้
จางอวิ๋นอย่างหนักแน่น
ฝ่ามือหนากระชับด้าม ‘ดาบแห่งการแก้แค้น’ ที่จางอวิ๋น
มอบให้ไว้แน่นจนเส้นเลือดปูดโปน
“ไปเถอะ! ไปทวงทุกอย่างคืนมา!”
จางอวิ๋นเอ่ยอนุญาต
กี๊ซซซ!
สิ้นเสียง อินทรีขนเหล็กสีขาวตัวมหึมาที่มีความยาว
ลำตัวกว่าสองเมตรก็โฉบลงมาเทียบท่าหน้ายอดเขา ลมจาก
ปีกพัดฝุ่นตลบอบอวล
นี่คือสัตว์พาหนะระดับสูงที่เขาให้กลุ่มโจรสลัดหยกศิลา
จัดเตรียมไว้ให้
สวีหมิงไม่ลังเลแม้แต่น้อย ก้าวเท้าขึ้นไปยืนตระหง่านบน
หลังอินทรีอย่างองอาจ
หนึ่งคนหนึ่งอินทรี พุ่งทะยานแหวกอากาศ ตรงดิ่งไปยัง
กลุ่มคฤหาสน์ตระกูลหลินราวกับศรที่หลุดจากแหล่ง
“ผู้อาวุโสเก้า… จะให้เขาไปคนเดียวจริงๆ หรือ?”
เถากูหลานถามด้วยน้ำเสียงตกตะลึง
จางอวิ๋นยิ้มบางๆ ที่มุมปาก “ถ้าสู้ไม่ไหว เดี๋ยวข้าค่อย
ลงมือ!”
ไกลขนาดนี้ ท่านจะลงมือทันได้อย่างไร?
เถากูหลานอยากจะตบมุกสวนกลับไปใจจะขาด แต่เมื่อ
เห็นท่าทางมั่นใจเปี่ยมล้นของจางอวิ๋น นางจำต้องกลืนคำพูด
ลงคอ
ก่อนหน้านี้ที่จางอวิ๋นเตือนว่าการมาเมืองหนานอวิ๋นอาจ
มีอันตรายถึงชีวิต นางเดาอยู่นานก็คิดไม่ออกว่าเป็น
เพราะเหตุใด จนกระทั่งก่อนออกเดินทางวันนี้ถึงได้รู้ความจริง
จางอวิ๋นกะจะมา ‘ฆ่าล้างตระกูลหลิน!’
นี่คือตระกูลหลินเชียวนะ! หนึ่งในตระกูลผู้บำเพ็ญเพียร
ระดับสูงสุดของแคว้นหนานอวิ๋น หากวัดกันที่ขุมกำลังความ
แข็งแกร่ง แทบจะไม่ด้อยไปกว่าสำนักหลิงเซียนเลยแม้แต่น้อย
ขุมกำลังระดับนี้ จู่ๆ ก็จะบุกไปฆ่าล้างโคตรแบบไม่มีปี่
มีขลุ่ย
บ้าคลั่ง!
นี่คือความรู้สึกเดียวที่นางมีในตอนนี้!
แต่เมื่อมองแผ่นหลังกว้างของจางอวิ๋น นางสูด
หายใจเข้าลึกเรียกความกล้า
ยังไงซะชีวิตนี้ จางอวิ๋นก็เป็นคนฉุดดึงกลับมาจาก
ความตายใต้ทะเลสีคราม อย่างมากก็แค่ตายตกไปพร้อมกัน!
จางอวิ๋นเห็นนางไม่มีทีท่าว่าจะถอยหนี ก็ลอบส่ายหน้า
เบาๆ
ก่อนมาเขาจงใจบอกจุดประสงค์กับเถากูหลาน เพื่อหวัง
ให้นางถอดใจไม่ตามมา แต่นางกลับยืนกรานหัวชนฝาที่จะ
ร่วมทาง
พอนึกย้อนไปถึงตอนที่นางยอมเสี่ยงชีวิตเข้าแลกเพื่อ
ช่วยสวีหมิงทั้งสาม เขาก็ชักสงสัย… หรือว่าร่างเดิมของเขา
เคยไปช่วยชีวิตผู้อาวุโสหกแสนสวยคนนี้ไว้ นางเลยอยาก
ตอบแทนบุญคุณด้วยชีวิต?
แต่พอลองค้นความทรงจำดู ก็ไม่เห็นมีฉากนั้น แม้แต่
การพูดคุยกัน ร่างเดิมกับนางแทบจะเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน
ด้วยซ้ำ
นี่มันชักจะแปลกๆ
หรือว่า… นางจะแอบปิ๊งเขา?
จางอวิ๋นลูบจมูกตัวเอง อืม… สงสัยเสน่ห์ของข้าจะแรง
เกินต้านจริงๆ แฮะ!
ส่ายหน้าสลัดความคิดหลงตัวเองทิ้งไป สายตากวาด
มองไปรอบๆ อาณาเขตคฤหาสน์ตระกูลหลินอย่างพิจารณา
ปุโรหิตสาม, เซียวชิงอวี่, นักพรตเฒ่าหวง, กู่หงเหวิน,
และรองหัวหน้ากลุ่มโจรสลัดหยกศิลา…
ทาสรับใช้ระดับสูงที่เขาเก็บมาเหล่านี้ เวลานี้ต่าง
ปลอมตัวปะปนอยู่รอบบริเวณอย่างแนบเนียน นอกจากนี้ยังมี
สมาชิกกลุ่มโจรสลัดหยกศิลาอีกจำนวนมหาศาลที่กระจายตัว
อยู่ทั่วเมืองในจุดยุทธศาสตร์ พร้อมลงมือทันทีที่ได้
รับสัญญาณ
ในเมื่อคิดจะล้างบางตระกูลหลิน เขาไม่มีทางบุกเดี่ยว
พาแค่ลูกศิษย์มาตายเอาดาบหน้าอย่างคนสิ้นคิดหรอก
ปุโรหิตสามและเซียวชิงอวี่ถูกส่งมาเพื่อปูทาง ส่วน
กองกำลังของกลุ่มโจรสลัดหยกศิลาก็ทยอยแฝงตัวเข้ามาใน
เมืองหนานอวิ๋น เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับ ‘วันพิพากษา’ นี้
เขาต้องการให้ตระกูลหลิน… ล่มสลายหายไปจากหน้า
ประวัติศาสตร์อย่างสมบูรณ์!
อีกอย่าง เขายังมีความกังวลเกี่ยวกับตระกูลหลินอยู่
เล็กน้อย
อย่างที่เจ้าสำนักหลิงเซียนเตือน ในเมื่อตระกูลหลินมีผู้
บำเพ็ญมารปรากฏตัว ไม่แน่ว่าอาจจะมี ‘ตัวเป้ง’ ที่ซ่อนลึก
กว่านั้นแฝงตัวอยู่
แต่เขาเลือกที่จะไม่บอกเจ้าสำนักหลิงเซียน
เพราะไพ่ตายบางใบ เขายังไม่อยากหงายให้อีกฝ่ายเห็น
หมดหน้าตัก
“โฮก——!!”
ทันใดนั้น เสียงคำรามมังกรที่แฝงไว้ด้วยอำนาจ
ศักดิ์สิทธิ์ก็ดังกึกก้องกัมปนาทเหนือคฤหาสน์ตระกูลหลิน
คลื่นเสียงนั้นสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเมืองหนานอวิ๋นจน
แก้วหูแทบดับ
“เสียงอะไรน่ะ?”
“รีบดูเหนือคฤหาสน์ตระกูลหลินเร็ว!”
“นั่นตัวอะไร? สัตว์วิญญาณอินทรีขาว? ไม่สิ… มีคนยืน
อยู่บนนั้นด้วย!”
“เดี๋ยว… หน้าตาคนคนนั้น…”
“สวีหมิง! นั่นมันสวีหมิงที่ตระกูลหลินกำลังออกประกาศ
จับ!!”
“คุณพระช่วย! เขามาทำบ้าอะไรที่นี่?”
“เดี๋ยวนะ ท่าทางแบบนั้น หรือว่ากะจะมาแลกชีวิตกับ
ตระกูลหลิน?”
“เชรดดด! เขาเสียสติไปแล้วเหรอ?”
……
เมื่อเห็นว่าเป็นสวีหมิง เมืองหนานอวิ๋นก็เกิด
ความโกลาหลขึ้นทันที ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างตกตะลึง
อ้าปากค้าง ไม่อยากเชื่อสายตา
“ไอ้สวะที่ไหน บังอาจมาปล่อยแรงกดดันเหนือตระกูล
หลินของข้า!?”
คนในตระกูลหลินเองก็แตกตื่นโกลาหล ชายวัยกลางคน
ในชุดหรูหราผู้หนึ่งตะโกนลั่นพลางเหาะเหินกระบี่ขึ้น
มาเผชิญหน้า
“นั่นผู้ดูแลหลินทา!”
“เขาเป็นถึงระดับสร้างรากฐานขั้นสูงสุด สวีหมิงซวยแน่!”
……
เห็นชายวัยกลางคนชุดหรู ชาวเมืองหนานอวิ๋นต่างส่ง
เสียงฮือฮาด้วยความหวาดหวั่น
หลินทาเพ่งมองสวีหมิงแล้วหรี่ตาลง “สวีหมิง… เป็นแก
เองรึ!”
“หลินทา!”
เห็นคนผู้นี้ แววตาของสวีหมิงฉายประกายอำมหิตจน
แทบจะเผาผลาญอากาศ
คนผู้นี้แหละ ที่ในตอนที่เขาประลองกับหลินซื่อในอดีต
แอบซุ่มโจมตีฆ่าองครักษ์ผู้ภักดีของเขา!
“ดีเลย! ตระกูลหลินของข้ากำลังประกาศจับแกอยู่พอดี!”
หลินทาแสยะยิ้มเย็นเยือก “ไม่นึกว่าแกจะรนหาที่ตายมา
ส่งถึงที่ ดี! วันนี้ข้าจะส่งแกไปอยู่กับองครักษ์หน้าโง่ แล้วก็
พ่อแม่สวะของแกในปรโลก!”
“แก… สมควรตาย!”
สวีหมิงคำรามลั่น ตวัดดาบในมือปล่อยคลื่นปราณกระบี่
ออกไปทันที
ฟุ่บ!
หลินทายิ้มเยาะมุมปาก
สวีหมิงในตอนนี้มีฝีมือแค่ไหนเขาไม่รู้ แต่
เด็กเมื่อวานซืนที่เพิ่งฟื้นตัวได้ไม่กี่เดือน อย่างเก่งก็คงแค่
ระดับกลั่นลมปราณขั้นสูงสุด
คลื่นกระบี่ที่ปล่อยออกมาดูอลังการก็จริง แต่คงจะ ‘ดีแต่
ท่า’ ไร้น้ำยา
คิดได้ดังนั้น เขาก็สะบัดมือปล่อยสายธารปราณออก
ไปต้านรับอย่างใจเย็น
ในความคิดของเขา สายธารปราณนี้จะบดขยี้คลื่นกระบี่
นั้นได้อย่างง่ายดาย
ทว่า…
ฉัวะ!
ทันทีที่ปะทะกัน สายธารปราณของเขากลับถูกคลื่น
กระบี่นั้นฉีกกระชากขาดสะบั้นราวกับกระดาษเปียก!
เขาชะงักด้วยความตกใจ รีบซัดพลังออกไปอีกระลอก
ผลลัพธ์ยังคงเหมือนเดิม!
หลังจากซัดพลังไปหลายระลอก แต่คลื่นกระบี่ยังคงพุ่ง
แหวกอากาศเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ด้วยความเร็วที่ไม่ลดลง สีหน้า
ของหลินทาเริ่มซีดเผือด
“ไสหัวไป! ไสหัวไปสิวะ!!”
เขาเริ่มระดมโจมตีอย่างบ้าคลั่งไร้ทิศทาง แต่ต่อหน้า
คลื่นกระบี่สายนั้น… มันไร้ความหมายโดยสิ้นเชิง
“ไม่——!!”
ท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวสุดขีดของ
หลินทา คลื่นกระบี่เฉือนผ่านลำคอของเขาไปอย่างง่ายดาย
ราวกับตัดเต้าหู้
ฉัวะ!
ศีรษะขนาดใหญ่ลอยละลิ่วหมุนควงขึ้นสู่ท้องฟ้า เลือด
สดๆ พุ่งกระฉูดเป็นน้ำพุ
ตุบ!
มองดูศีรษะและร่างไร้วิญญาณของหลินทาที่ร่วงหล่น
ลงมา เมืองหนานอวิ๋นตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ
ผู้คนนับไม่ถ้วนขยี้ตาตัวเองแรงๆ
พวกเขาไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม?
หลินทา… ยอดฝีมือระดับสร้างรากฐานขั้นสูงสุด ถูกฟัน
คอขาดกระเด็นในดาบเดียว!?
“ผู้ดูแลหลินทา!”
“สวีหมิง! เจ้ากล้าฆ่าผู้ดูแลตระกูลหลิน!”
“สวีหมิง… เจ้าต้องตาย!!”
……
คนของตระกูลหลินได้สติกลับมา ต่างพากันโกรธแค้น
จนหน้าดำหน้าแดง
ทันใดนั้น ผู้บำเพ็ญเพียรตระกูลหลินห้าคนก็เหาะพุ่งขึ้น
มา ทุกคนล้วนแผ่กลิ่นอายระดับสร้างรากฐานขั้นสูงสุดที่
น่าสะพรึงกลัว
“ฆ่ามัน!!”
หนึ่งในนั้นถือดาบใหญ่ยักษ์ตะโกนลั่นฟ้า
ทั้งห้าคนพุ่งเข้ารุมล้อมสวีหมิงพร้อมกันจากทุกทิศทาง
แต่ทว่า ทันทีที่เข้าใกล้…
“โฮก——!!”
เสียงคำรามมังกรดังกึกก้องอีกครั้ง กระแทกทั้งห้าคนจน
กระเด็นถอยหลังไปคนละทิศละทาง
“นะ… นี่มันอะไรกัน?”
“เงามายามังกรแท้จริง! รากวิญญาณมังกรของแกฟื้นฟู
แล้วจริงๆ งั้นรึ!?”
ผู้บำเพ็ญเพียรตระกูลหลินทั้งห้ามองดูเงามายามังกร
ทองคำที่เลื้อยวนอยู่เหนือศีรษะสวีหมิงด้วยความตก
ตะลึงพรึงเพริด
สวีหมิงยกดาบแห่งการแก้แค้นขึ้นชี้หน้า นัยน์ตา
ฉายแววสังหารเลือดเย็น
“ฆ่า!”
สิ้นคำคำเดียว
ร่างของสวีหมิงก็เคลื่อนไหวหายวับไป ราวกับสายฟ้า
สีทองผ่าเปรี้ยงลงมากลางวันแสกๆ
เร็วเสียจนผู้บำเพ็ญเพียรตระกูลหลินทั้งห้ามองตาม
ไม่ทัน!
“แย่แล้ว!”
ทั้งห้าคนหน้าถอดสี พยายามจะกางม่านพลังตั้งรับ
แต่กลับมองไม่เห็นวิถีดาบของสวีหมิงเลยแม้แต่เงา
ฉึก! ฉึก! ฉึก!
คนเบื้องล่างเห็นเพียงดอกโลหิตเบ่งบานกลางอากาศ
ติดต่อกัน
ทุกครั้งที่ดอกโลหิตปรากฏ ก็จะมีร่างของคนตระกูลหลิน
ร่วงหล่นลงมาหนึ่งคนราวกับใบไม้ร่วง
หนึ่งพริบตา… หนึ่งศพ
ผ่านไปห้าพริบตา…
ผู้บำเพ็ญเพียรตระกูลหลินระดับสร้างรากฐานขั้นสูงสุด
ทั้งห้าคน กลายเป็นห้าศพร่วงลงกระแทกพื้นดินเสียงดังสนั่น
ทั่วทั้งเมืองหนานอวิ๋นเงียบกริบจนได้ยินเสียงเข็มตก
ผู้คนนับไม่ถ้วนอ้าปากค้างจนขากรรไกรแทบหลุด
หกคน! ระดับสร้างรากฐานขั้นสูงสุดถึงหกคน!
เพียงชั่วพริบตา สวีหมิงฆ่าระดับสร้างรากฐานขั้นสูงสุด
ไปถึงหกคนราวกับบี้มดปลวก!!
ในฐานะคนท้องถิ่นเมืองหนานอวิ๋น หลายคนรู้จักสวีหมิง
และหอการค้าตระกูลสวีเป็นอย่างดี
ดูจากอายุ สวีหมิงตอนนี้อายุไม่เกินยี่สิบปีแน่นอน
อายุยี่สิบปี… มีความแข็งแกร่งระดับปีศาจขนาดนี้เชียว
หรือ?
“ไอ้สารเลว——!!”
ทันใดนั้น เสียงตวาดเกรี้ยวกราดดุจอัสนีบาตก็ดึงสติ
ทุกคนกลับมาจากความตกตะลึง
เห็นเพียงชายชราสวมชุดคลุมดำ แผ่กลิ่นอายระดับ ‘จิน
ตาน’ อันน่าเกรงขาม บินทะยานออกมาจากคฤหาสน์ตระกูล
หลิน
“นั่นผู้อาวุโสแปดตระกูลหลิน… หลินหยงโซ่ว!”
“คุณพระช่วย! สวีหมิงบีบให้ระดับจินตานของตระกูล
หลินต้องออกมาลงมือเองแล้ว!”
……
เมืองหนานอวิ๋นเกิดความโกลาหลอีกครั้ง
“หลินหยงโซ่ว!!”
เมื่อเห็นชายชราชุดดำผู้นี้ แววตาของสวีหมิงพลัน
ลุกโชนไปด้วยไฟแค้นยิ่งกว่าเดิม
คนผู้นี้ คือหนึ่งในยอดฝีมือตระกูลหลินที่ร่วมมือกับหลิน
ซื่อสังหารพ่อแม่ของเขาในวันวิปโยคนั้น!
“รู้งี้วันนั้นข้าน่าจะฆ่าแกทิ้งซะ!!”
หลินหยงโซ่วจ้องมองสวีหมิงด้วยสายตาเย็นชา จิต
สังหารพุ่งพล่านกดดันอากาศโดยรอบ
ก่อนหน้านี้ในงานแลกเปลี่ยนสองสำนัก เพื่อจะฆ่าสวี
หมิง ตระกูลหลินต้องสังเวยผู้อาวุโสระดับจินตานไปถึง
สามคน แม้แต่นายน้อยหลินซื่อที่เป็นความหวังก็ยังตกตาย
เรื่องนี้สร้างแรงสั่นสะเทือนในตระกูลหลินไม่น้อย
หากไม่ใช่เพราะ ‘หอสมบัติหนานจาง’ มีคำสั่งห้ามไม่ให้
ก่อเรื่องใหญ่โต พวกเขาคงยกทัพบุกถล่มไปนานแล้ว
ไม่กล้าขัดใจหอสมบัติหนานจาง จึงทำได้เพียงออก
ประกาศจับ ผู้อาวุโสใหญ่ ผู้อาวุโสสี่ และผู้อาวุโสคนอื่นๆ ต่าง
แยกย้ายกันออกไปซุ่มรอโอกาสแถวสำนักหลิงเซียน แต่
จนกระทั่งงานประลองสำนักเริ่มก็ยังหาช่องว่างไม่ได้
ด้วยเหตุนี้ ผู้อาวุโสรองและคนอื่นๆ รวมถึงอาวุธลับ
อย่าง ‘หลินฉิน’ จึงถูกส่งไปยังทะเลสีคราม เพื่อหาโอกาส
สังหารสวีหมิงในงานประลอง
แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีข่าวคราวส่งกลับมา การที่สวี
หมิงมายืนหัวโด่อยู่ตรงนี้ แสดงว่าพวกหลินฉินต้องล้มเหลว
และตายตกไปแล้ว
สีหน้าของหลินหยงโซ่วเคร่งเครียด จิตสังหารในดวงตา
แทบจะระเบิดออกมาเป็นเปลวเพลิง
ในเมื่อบังอาจมาปรากฏตัวที่นี่ งั้นเขาจะเป็นคนบั่นคอ
เด็กเวรนี่เซ่นไหว้ตระกูลเอง!
ตู้ม!
คิดได้ดังนั้น พลังระดับจินตานขั้นต้นก็ระเบิดออกมา
บดขยี้บรรยากาศโดยรอบ
โฮก!
บนร่างของสวีหมิง แรงกดดันแห่งมังกรก็ระเบิดสวนกลับ
ไปเช่นกัน
สองกลิ่นอายปะทะกันกลางอากาศ จนห้วงมิติเกิด
ระลอกคลื่นบิดเบี้ยว
เผชิญหน้ากับแรงกดดันระดับจินตานที่เหนือกว่า สวี
หมิงกลับยืนหยัดมั่นคงไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว
หลินหยงโซ่วตกตะลึง จิตสังหารในใจพุ่งสูงปรี๊ด
ไอ้เด็กนี่… ปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาด!
บนยอดเขานอกเมืองหนานอวิ๋น
จางอวิ๋นมองเหตุการณ์จากระยะไกล คิ้วเข้มกระตุก
เล็กน้อย
“ท่านอาจารย์ ข้าฆ่ามันได้!”
กำลังจะหยิบหินส่งเสียงรุ่นพิเศษขึ้นมาสั่งการ ก็พบว่า
สวีหมิงส่งข้อความมาหาเขาเสียก่อน
จางอวิ๋นมองสวีหมิงที่อยู่ไกลลิบ เห็นแววตามุ่งมั่น
เด็ดเดี่ยวคู่นั้นก็ครุ่นคิดครู่หนึ่ง
“อย่าเพิ่งวู่วามลงมือ!”
เขาส่งกระแสจิตบอกกู่หงเหวินและคนอื่นๆ ที่ซุ่มรออยู่
รอบคฤหาสน์ตระกูลหลินให้ชะลอการโจมตี
เพราะเขาจงใจปิดกั้นเสียง เถากูหลานที่อยู่ข้างๆ จึงไม่
ได้ยินว่าเขาคุยอะไร เห็นหลินหยงโซ่วปรากฏตัวขึ้นมา นางก็
เริ่มร้อนรนกระวนกระวาย “ผู้อาวุโสเก้า เรายังไม่ลงมืออีกหรือ
? นั่นระดับจินตานเชียวนะ!”
“ไม่รีบ!”
จางอวิ๋นโบกมืออย่างใจเย็น
นี่ยังไม่รีบอีกเรอะ?
เถากูหลานมุมปากกระตุก
แต่เห็นท่าทางใจเย็นดุจน้ำนิ่งของจางอวิ๋น นางก็ได้แต่
จำยอมสงบปากสงบคำ
เอาเถอะ… เชื่อใจเขาแล้วกัน
จางอวิ๋นไม่ได้พูดอะไรต่อ
ทันใดนั้นสัญชาตญาณของเขาก็สัมผัสได้ถึงบางอย่าง
สายตาตวัดมองไปทางทิศหนึ่งในเมืองหนานอวิ๋นอย่างรวดเร็ว
ตรงนั้นมีอาคารทรงสูงเสียดฟ้าที่สูงที่สุดในเมืองหนานอ
วิ๋นตั้งตระหง่านอยู่ และ ณ จุดสูงสุดของยอดอาคารนั้น
มีชายหนุ่มสวมชุดหรูหราผู้หนึ่งกำลังยืนเอามือไพล่หลังท้าลม
ดูเหมือนอีกฝ่ายจะสังเกตเห็นเขา จึงโบกมือทักทาย
มาจากระยะไกลด้วยรอยยิ้ม
จางอวิ๋นหรี่ตาลง
แม้จะอยู่ไกลมาก แต่ด้วยสายตาของเขาในตอนนี้
สามารถมองเห็นหน้าตาของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง
‘มู่เหวินเซวียน!’
นายน้อยหอสมบัติหนานจาง ผู้ที่เคยเจอกันในงาน
แลกเปลี่ยนสองสำนัก
จริงสิ… ยังไม่เคยใช้เนตรสวรรค์ส่องดูไส้พุงหมอนี่เลย
คิดได้ดังนั้นก็รีบใช้วิชาตรวจสอบทันที——
【มู่เหวินเซวียน】
พรสวรรค์: รากวิญญาณไร้ธาตุระดับสุดยอด
ระดับพลัง: หยวนอิง ขั้นกลาง
กายา: กายาไร้ลักษณ์
พรสวรรค์กายา: สามารถดูดซับพลังงานธาตุใดก็ได้
แล้วเปลี่ยนเป็นพลังงานธาตุของตนเอง
เคล็ดวิชาที่ฝึกฝน: เคล็ดวิญญาณสวรรค์, หัตถ์ดูดวิญ
ญาณ, เคล็ดศักดิ์สิทธิ์ผนึกมาร...
พลังงานพิเศษที่ฝึกฝน: ปราณมาร
จุดอ่อน: ในขณะที่ใช้อานุภาพกายาไร้ลักษณ์ หาก
ใช้วัตถุที่มีพิษร้ายแรงปะปนไปกับพลังงานธาตุให้ดูดซับ
จะเกิดผลกระทบรุนแรง
……
เห็นข้อมูลของอีกฝ่าย จางอวิ๋นชะงักกึก ลมหายใจสะดุด
ปราณมาร!
นายน้อยหอสมบัติหนานจางผู้นี้ ก็ฝึกฝนปราณมารด้วย
งั้นรึ? แถมยังมี ‘เคล็ดศักดิ์สิทธิ์ผนึกมาร’ อีก...
ชัดเจน! หมอนี่เป็นคนระดับสูงของสำนักหนานเฟิงม่อ
แน่ๆ!
พอนึกถึงหลินฉินก่อนหน้านี้ สีหน้าของจางอวิ๋น
เปลี่ยนไปเล็กน้อย ความหนาวเหน็บแล่นจับขั้วหัวใจ
เมืองหนานอวิ๋นนี่… อย่าบอกนะว่าเป็นรังใหญ่ของสำนัก
หนานเฟิงม่อ?