ศักราชจอมเวท - ตอนที่ 67 สงครามสัตว์ประหลาด

ตอนที่ 67 สงครามสัตว์ประหลาด

วินาทีนั้น พื้นลานประลองราวกับจะพังทลายลงสู่ก้นเหว

ณ ใจกลางสมรภูมิระหว่างมาร์คและกริม พื้นดินขนาดมหึมาเริ่มส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าด ก่อนจะปริแตกและยุบตัวลงกลายเป็นหลุมลึกขนาดนรกเรียกพี่ ท่ามกลางกลุ่มฝุ่นควันและกลิ่นอายแห่งผืนดินที่ตลบอบอวล ร่างเงาขนาดมหึมาที่น่าสะพรึงกลัวร่างหนึ่งกำลังค่อยๆ ลอยตัวขึ้นมาจากความมืดมิดใต้พิภพอย่างช้าๆ

มาร์คที่กำลังตั้งท่าจะพุ่งเข้าใส่ถึงกับต้องเบรกตัวโก่ง สีหน้าเคร่งขรึมลงถนัดตา สายตาจับจ้องไปยังร่างยักษ์ที่ค่อยๆ เผยโฉมออกมาจากม่านฝุ่น

สิ่งแรกที่ปะทะสายตาคือดวงตาคู่แดงฉานดุจเปลวเพลิงที่ดูลึกลับและน่าขนลุก ตามมาด้วยส่วนหัวรูปสามเหลี่ยมที่ดูคล้ายงูยักษ์ ซึ่งถูกสร้างขึ้นจาก หินแกร่งใต้พิภพ ที่ขึ้นชื่อเรื่องความแข็งแกร่งจนแทบจะทำลายไม่ได้ ที่ปลายจมูกมีรอยแตกเล็กๆ แยกออก หากใครตาไวจะสังเกตเห็นได้ทันทีว่า เจ้างูยักษ์ศิลาตัวนี้เก็บรายละเอียดได้สมจริงจนน่าขนลุก แม้แต่ลิ้นสองแฉกและเขี้ยวแหลมคมในปากก็ยังมีครบถ้วนไม่ขาดตกบกพร่อง

ถัดจากส่วนหัว คือลำตัวงูสุดประหลาดที่ประกอบขึ้นจากก้อนหินใหญ่น้อยนับไม่ถ้วน วางซ้อนสลับฟันปลา ก่อตัวขึ้นเป็นลำตัววงแหวนอันน่าเกรงขามของ อสรพิษศิลา ทีละชั้นๆ เนื่องจากส่วนที่โผล่พ้นฝุ่นควันออกมาเป็นเพียงส่วนหัวและลำตัวช่วงต้น ส่วนที่เหลืออันมโหฬารยังคงซ่อนตัวอยู่ใต้ชั้นดินหนาทึบ จึงยากที่จะประเมินรูปลักษณ์ทั้งหมดของมันได้ในคราวเดียว

แต่ลำพังแค่ส่วนที่มาร์คมองเห็น จากพื้นดินขึ้นไปจนถึงยอดหัวงูที่ชูคอแผ่แม่เบี้ย ก็มีความสูงปาเข้าไปถึงสิบสองเมตร! หากลำตัวของมันประกอบขึ้นจากหินแกร่งใต้พิภพที่มีมวลหนาแน่นสูงทั้งหมดจริงๆ ลำพังแค่น้ำหนักตัวมหาศาลบวกกับร่างกายที่แข็งแกร่งดั่งป้อมปราการ ก็เพียงพอจะเป็นฝันร้ายของศัตรูทุกคนในสนามแล้ว

‘นี่… เจ้าอสรพิษศิลาที่น่ากลัวขนาดนี้ ก็เป็นหุ่นเชิดของไอ้หมอนั่นด้วยงั้นเหรอ?’

ความคิดนี้ยังไม่ทันจะจางหาย อสรพิษศิลาก็เริ่มเปิดฉากโจมตี มันอ้าปากกว้าง พ่นกระสุนทรายและหินระยะไกลเข้าใส่มาร์คแบบไม่ให้ตั้งตัว! ดินและหินจำนวนมหาศาลถูกสูบขึ้นมาจากส่วนหาง ผ่านลำตัวที่เป็นเหมือนท่อลำเลียง แล้วพุ่งกระฉูดออกมาจากปากงูราวกับปืนใหญ่แรงดันสูง สาดซัดเข้าใส่หน้ามาร์คประหนึ่งกำแพงดินถล่ม

เห็นได้ชัดว่าอสรพิษศิลาไม่ได้มีตัวกรองละเอียดอะไรนัก เพราะในเสาดินที่พ่นออกมานั้น เต็มไปด้วยกิ่งไม้แห้ง เศษหญ้า ซากพืช รวมถึงแมลงใต้ดิน หนูนา และไส้เดือนอีกนับไม่ถ้วนปะปนมาด้วย

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีแบบปูพรมที่ทั้งรุนแรงและชวนสะอิดสะเอียน มาร์คถึงกับหน้าเบ้ด้วยความรำคาญ

เขาคำรามลั่นด้วยความเกรี้ยวกราด พลังสายฟ้าทั่วร่างถูกเร่งเร้าให้มารวมกันที่ด้านหน้า ควบแน่นจนกลายเป็นตาข่ายสายฟ้าขนาดใหญ่เพื่อใช้เป็นโล่กำบัง ตาข่ายไฟฟ้าที่ถักทออย่างละเอียดเข้าปะทะกับเสาดินที่พุ่งเข้ามาอย่างจัง ก่อให้เกิดเสียงระเบิดดัง เปรี้ยะ! เปรี้ยะ! สนั่นหวั่นไหว กลิ่นเหม็นไหม้ฉุนจมูกของซากแมลงและดินเผาฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ

ในจังหวะที่มาร์คกำลังสาละวนอยู่กับการต้านทานพายุทรายและหินของอสรพิษศิลา เสียงกรีดร้องเตือนภัยก็ดังระงมมาจากอัฒจันทร์

“ระวัง!!” “รีบป้องกันเร็ว!”

สายตาของมาร์คถูกบดบังด้วยโคลนตมมหาศาลจนมองไม่เห็นทัศนวิสัยเบื้องหน้า แต่สัญชาตญาณสัตว์ป่าและประสบการณ์ต่อสู้อันโชกโชนสั่งการให้เขายก ขวานศึกสายฟ้า ขึ้นมาขวางหน้าอกในเสี้ยววินาทีเป็นตาย

พลั่ก—!

เสียงปะทะหนักทึบดังสนั่น ตาข่ายสายฟ้าแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ!

หัวงูรูปสามเหลี่ยมที่แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าพุ่งทะลุม่านดินเข้ามา กระแทกตาข่ายไฟฟ้าจนพังพินาศ แล้วอ้าปากที่เต็มไปด้วยเขี้ยวหินแหลมคม งับลงไปบนขวานศึกสายฟ้าที่มาร์คยกขึ้นมากันไว้อย่างจัง

กึง!!!

แรงปะทะรุนแรงจนแผ่นดินสะเทือน ปากขนาดมหึมาของอสรพิษศิลาหุบลงแน่น เขี้ยวที่สร้างจากยอดหินแหลมคมขบกัดขวานศึกสายฟ้าไว้ไม่ปล่อย อาศัยแรงส่งมหาศาลพุ่งชนร่างมาร์คให้กระเด็นออกไปอย่างบ้าคลั่ง

หากเป็นผู้ฝึกหัดเวทระดับสูงคนอื่นโดนเข้าไปแบบนี้ กระดูกคงแหลกละเอียด ร่างกายฉีกขาดเป็นชิ้นๆ ไปแล้ว แต่มาร์คคือข้อยกเว้น เขาคือผู้ฝึกหัดเวทสายกายภาพที่หาตัวจับยากในค่ายฝึกแห่งนี้ ความแข็งแกร่งทางร่างกายเป็นรองเพียงแค่ อัลเฟรดหัวโล้น ที่เป็นถึงว่าที่จอมเวทเท่านั้น!

มาร์คตะโกนก้อง โครงกระดูกทั่วร่างลั่น กร๊อบแกร๊บ ภายใต้การเร่งพลังรบขีดสุด กล้ามเนื้อทั่วตัวขยายใหญ่ขึ้นจนเสื้อผ้าแทบปริขาด เส้นเลือดปูดโปนราวงูเลื้อยบิดไปมาอยู่ใต้ผิวหนังที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า…

มาร์คคลั่งแล้ว!

เขาหยั่งขาข้างหนึ่งลงพื้น อีกข้างยันไปด้านหลัง ตั้งท่ามั่นคงดั่งขุนเขา แขนที่ขยายใหญ่ขึ้นเป็นเท่าตัวเกร็งกำด้ามขวานแน่น ต้านทานแรงพุ่งชนระดับรถบรรทุกของอสรพิษศิลาเอาไว้อย่างน่าทึ่ง

ทว่า… ตัวเขารับไหว แต่พื้นดินใต้เท้ากลับไม่เป็นใจ

ภายใต้แรงดันอันมหาศาล ร่างของมาร์คที่พยายามยันไว้อย่างสุดชีวิตค่อยๆ ไถลถอยหลังไปเรื่อยๆ ขาทั้งสองข้างกรีดพื้นดินจนเป็นร่องลึกยาวเหยียด ดันดินด้านหลังจนพูนสูงขึ้นเป็นภูเขาย่อมๆ

เมื่อแรงส่งของอสรพิษศิลาหมดลง ร่างกายของมาร์คถูกดันถอยมาไกลกว่ายี่สิบเมตร! กองดินด้านหลังสูงท่วมหัว ร่างท่อนล่างของเขาจมหายลงไปในดินจนมิด

“หมดแรงแล้วใช่ไหม? งั้นต่อไปตาข้าบ้าง!”

มาร์คที่ก้มตัวต่ำเงยหน้าขึ้นขวับ นัยน์ตาฉายแววอำมหิต จ้องมองหัวงูยักษ์ที่กำลังกัดขวานศึกจนเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดในระยะประชิด แล้วคำรามลั่นระบายความแค้น

เขาออกแรงกระแทกงูยักษ์ออกไปจนมันผงะ อาศัยช่องว่างเพียงเสี้ยววินาทีนั้น มาร์คดีดตัวกระโดดลอยขึ้นจากหลุม สองมือเหวี่ยงขวานสับลงไปที่กลางกบาลของอสรพิษศิลาอย่างโหดเหี้ยม

ตึง! ตึง! ตึง!

เสียงปะทะดังสนั่นราวกับช่างตีเหล็กยักษ์กำลังทุบทั่ง อสรพิษศิลาที่มีลำตัวหนาถึงสองเมตรและประกอบจากหินแกร่งใต้พิภพ กลับถูกมาร์คในร่างบ้าคลั่งฟันจนต้องถอยร่น เศษหินและฝุ่นผงร่วงกราวลงมาราวกับสายน้ำ

ผู้ชมข้างสนามและกริมที่อยู่กลางวงล้อมต่างมองภาพนั้นด้วยอาการกล้ามเนื้อกระตุก มนุษย์กล้ามที่มีความสูงไม่ถึงสามเมตร กำลังไล่ทุบตีสัตว์ประหลาดหินขนาดยักษ์อย่างเมามัน หากอสรพิษศิลาเป็นสิ่งมีชีวิตจริงๆ ป่านนี้คงกะโหลกแบะตายคาที่ไปแล้ว แต่มันคือหุ่นเชิดศิลา ความเสียหายแค่นี้ยังไม่ถึงตาย!

ภายใต้การควบคุมระยะไกลของกริม อสรพิษศิลาบิดลำตัวอย่างบ้าคลั่ง ม้วนตัวจนเกิดเสาดินพุ่งเสียดฟ้าขึ้นรอบทิศ ส่วนร่างต้นรีบหดหัวกลับเข้าไปซ่อนในม่านฝุ่น เพื่อชาร์จพลังเตรียมพุ่งชนรอบใหม่

แต่มาร์คที่เครื่องติดแล้วไหนเลยจะยอมปล่อยไปง่ายๆ เขาคำรามลั่น เรียกพายุสายฟ้าที่ดัง เปรี้ี้ยงปร้าง ขึ้นรอบตัวเป็นเกราะคุ้มกัน แล้วกระโจนตามเข้าไปในกลุ่มฝุ่นควัน เข้าไปตะลุมบอนกับอสรพิษศิลาอย่างบ้าเลือดอีกครั้ง

ฝุ่นควันมหาศาลฟุ้งกระจายขึ้นฟ้า บดบังทัศนวิสัยจนมิด

ธาตุดินที่ปั่นป่วนและสายฟ้าที่แลบแปลบปลาบ ตัดขาดการรับรู้ทางจิตวิญญาณของผู้ชม ทำให้ไม่มีใครมองเห็นสถานการณ์ที่แท้จริงข้างใน มีเพียงเศษหินขนาดเท่าถังน้ำที่กระเด็นออกมาเป็นระยะ และเสียงระเบิดของสายฟ้าเท่านั้น ที่ยืนยันถึงความดุเดือดเลือดพล่าน ณ ใจกลางพายุ

ในขณะที่กริมซึ่งขี่อยู่บนหลัง นายพรานจระเข้ปีศาจ วงนอก กลับมองเห็นทุกอย่างชัดเจน ภายใต้การบัญชาการของเขา นายพรานจระเข้ปีศาจระดมยิงหอกโคลนใส่เป้าหมายราวกับปืนกล ผสมโรงกับหอกเปลวเพลิงที่กริมยิงสนับสนุนเป็นระยะ สร้างความเสียหายอย่างหนักให้กับมาร์คที่อยู่ในวงล้อม

เสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดและโกรธแค้นที่ดังทะลุฝุ่นออกมา คือหลักฐานชั้นดี

สงครามสัตว์ประหลาดที่สะเทือนเลื่อนลั่นเช่นนี้ สร้างความตกตะลึงให้แก่ผู้ชมจนอ้าปากค้าง สายตานับร้อยคู่เปลี่ยนจากความดูแคลน เป็นความเคร่งขรึมและหวาดหวั่น

‘นี่มัน… แม่เจ้าโว้ย! หมอนี่เป็นแค่ผู้ฝึกหัดเวทระดับต้นจริงๆ เหรอเนี่ย!?’

ถึงขนาดฟัดกับขวานศึกสายฟ้ามาร์คได้สูสีขนาดนี้เชียวหรือ! แม้เขาจะไม่ได้ลงมือแลกหมัดด้วยตัวเอง แต่สัตว์อัญเชิญก็นับเป็นส่วนหนึ่งของความแข็งแกร่งของผู้ฝึกหัดเวท!

เหล่าหัวกะทิในค่ายฝึกต่างคิดในใจด้วยความสยอง… ถ้าคนที่อยู่ในสนามไม่ใช่พี่กล้ามมาร์ค แต่เป็นพวกเขาเอง ป่านนี้คงโดนทุบจนจมดินไปนานแล้ว

เจ้าอสรพิษศิลาตัวนี้มันโกงเกินไปแล้ว!

ลำพังแค่ตัวมันเพียวๆ ก็แกร่งพอๆ กับผู้ฝึกหัดเวทสายกายภาพระดับสูงคนหนึ่งแล้ว ยิ่งบวกกับเกราะหินนรกแตกและสไตล์การต่อสู้แบบไม่กลัวเจ็บ แม้แต่พวกว่าที่จอมเวทมาเจอเองยังต้องกุมขมับ!

ท่ามกลางเสียงระเบิดดังสนั่น ร่างของมาร์คในสภาพยักษ์กล้ามเนื้อถูกซัดกระเด็นออกมาจากกลุ่มควันราวกับลูกปืนใหญ่ ตกลงมากระแทกพื้นเสียงดังสนั่น

ทุกคนรีบเพ่งมองอย่างตื่นตระหนก และต้องสูดปากด้วยความเจ็บแทน

แขนซ้ายของมาร์คบิดเบี้ยวผิดรูปอย่างน่ากลัว เหลือเพียงแขนขวาที่ยังพอกำขวานศึกสายฟ้าไว้อย่างทุลักทุเล ตัวขวานเองที่หลอมจากโลหะผสมพิเศษก็บิดเบี้ยวจนเสียทรง หน้าขวานเต็มไปด้วยรอยบิ่นและรอยฟันของเขี้ยวหิน

สภาพร่างกายของมาร์คก็ยับเยินไม่แพ้กัน เมื่อเขายันตัวลุกขึ้นยืนพร้อมเสียงหัวเราะที่บ้าคลั่ง บาดแผลทั่วร่างก็พ่นเลือดออกมาพร้อมกัน ย้อมตัวจนแดงฉาน บนแก้มมีรอยแผลลึกน่าสยดสยองลากยาวจากหางตาซ้ายไปถึงแก้มขวา เนื้อที่เปิดอ้ากลายเป็นสีเหลืองดิน เพราะถูกธาตุดินแทรกซึมเข้าไปอุดตัน

หากไม่รีบขับไล่ธาตุดินเหล่านี้ออก ต่อให้เขามีพลังฟื้นฟูสูงแค่ไหน แผลก็ไม่มีวันสมาน

“แค่ก แค่ก… ไอ้หนู… ร้ายไม่เบานี่หว่า…” มาร์คยืนโงนเงน อาเจียนเป็นเลือดก้อนใหญ่ “แรงดีจริงๆ! ถ้าไม่ใช่เพราะข้าประมาท เปลี่ยนเอาเครื่องรางสายสนับสนุนออกไปใส่ของขยะพวกนี้แทน วันนี้คงไม่ปล่อยให้แกได้ใจขนาดนี้หรอก… แค่ก แค่ก…”

ม่านฝุ่นจางลง หัวงูขนาดยักษ์โผล่ออกมาให้เห็น ทุกคนจ้องเขม็ง… สภาพของอสรพิษศิลาก็ไม่ได้ดีไปกว่ามาร์คเลย

หัวงูหินขนาดเท่าบ้าน ตอนนี้แหว่งหายไปกว่าหนึ่งในสาม! กะโหลกหินถูกทุบจนละเอียดร่วงกราวลงมา ผิวหน้าไหม้เกรียมจากการถูกสายฟ้าฟาด หินหลายจุดหลอมละลายหยดลงมาราวกับเทียนไข ณ ใจกลางกะโหลกที่แตกหัก ภายใต้ชั้นหินแกร่ง ผลึกอัญเชิญขนาดเท่าไข่ไก่กำลังส่องแสงวูบวาบให้เห็นลางๆ

แต่ทว่า… แม้จะยับเยินปางตาย อสรพิษศิลาก็ยังคงเคลื่อนไหวได้ และยังพร้อมรบ!

คนตาไวมองเห็นผ่านรอยแตกของลำตัวงูว่า มีกระแสธาตุดินไหลเวียนอยู่ภายใน หอบเอาก้อนหินและดินทรายมาประสานเข้ากับบาดแผลอย่างต่อเนื่อง แม้แต่รอยแหว่งขนาดใหญ่ที่หัว ก็กำลังซ่อมแซมตัวเองด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ในอัตรานี้… ไม่เกินสิบห้านาที หุ่นเชิดนรกตัวนี้จะกลับมาสมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น!