ลอร์ด: พลังระดับพระเจ้า กับกองทัพทูตสวรรค์ - บทที่ 67 จงเป็นมาสคอตที่ดี อย่าทำอะไรบ้าๆ บอๆ!

บทที่ 67 จงเป็นมาสคอตที่ดี อย่าทำอะไรบ้าๆ บอๆ!

สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ซีเยว่เหลือบมองซูเย่ที่พาโอลิเวียมาที่สถาบันวิจัยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย เธอเพิ่งกลับมา พวกเขาก็มาถึงที่นี่แล้ว แบบแปลนมีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า? ไม่น่าจะเป็นเช่นนั้น

ซูเย่จ้องมองโถงทางเข้าที่สะอาดเรียบร้อยของสถาบันวิจัยเทคโนโลยีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย

“ฝ่าบาท มีปัญหาอะไรกับแบบแปลนหรือเปล่าคะ” ซีเยว่ถามซูเย่

“แบบแปลนนั้นดี แต่ดีเกินไปหน่อย” ซูเย่กล่าวกับซีเยว่

“หืม?” เครื่องหมายคำถามผุดขึ้นในหัวของซีเยว่ เธอหมายความว่ายังไงที่บอกว่า “มันดีเกินไปหน่อย”?

“เอาอย่างนี้แล้วกันนะ หุ่นยนต์เหลวนั้นดีก็จริง แต่ขุนนางธรรมดาทั่วไปไม่มีเงินซื้อหรอก นับประสาอะไรกับการเอาเงินไปซื้อ เข้าใจไหม?” ซูเย่กล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม

ซีเยว่:……….

เธอคิดว่าแบบร่างการออกแบบของเธอมีปัญหา แต่ที่จริงแล้วปัญหาอยู่ที่นี่ต่างหาก: ขุนนางเหล่านั้นยากจนเกินกว่าจะจ่ายเงินได้

ซีเยว่คิดทบทวนแล้วก็เข้าใจว่ามันสมเหตุสมผล เมื่อพิจารณาจากระดับของหุ่นยนต์เหลว ซึ่งเทียบได้กับทหารระดับ 10 แล้ว ทรัพยากรที่ต้องใช้ในการผลิตหุ่นยนต์หนึ่งตัวย่อมมีจำนวนมาก

การขายในราคาถูกหมายถึงการขาดทุน แต่ถ้าเราไม่ขายในราคาถูก ขุนนางส่วนใหญ่ก็คงไม่มีกำลังซื้อ นี่เป็นปัญหาอย่างแท้จริง

“ฝ่าบาท หมายความว่าอย่างไร?” ซีเยว่ถามซูเย่

ซู่เย่กล่าวกับซีเยว่ว่า “ประเด็นของผมง่ายๆ คือ ทำให้มันถูกลง อาวุธและอุปกรณ์นั้นดีอยู่แล้ว แต่วัตถุดิบต้องราคาถูกและคุ้มค่า”

“มีข้อกำหนดอื่นอีกไหม?” ซีเยว่ถามซูเย่หลังจากที่เขาเขียนข้อกำหนดเหล่านั้นลงไปแล้ว

“ความทนทานเป็นเรื่องรอง สิ่งสำคัญคือราคาถูกและมีอัตราส่วนราคาต่อประสิทธิภาพสูง นั่นคือสองประเด็นหลัก”

“ข้าเข้าใจแล้ว ฝ่าบาท ไม่มีปัญหาอะไรหรอก จะดำเนินการพัฒนาในเร็ววัน” ซีเยว่พยักหน้าและจดบันทึกด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ว่าแต่ ซีเยว่สามารถพัฒนาโลหะผสมขั้นพื้นฐานได้ไหม?” ซูเย่ถามซีเยว่

“โลหะผสมพื้นฐาน? ไม่มีปัญหาค่ะ ฝ่าบาททรงประสงค์จะใช้หรือไม่คะ?” ซีเยว่ดันแว่นขึ้น

“ใช่ เราต้องพัฒนามันให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้” ซูเย่กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

ซีเยว่พยักหน้าอย่างจริงจัง

“ถ้าอย่างนั้น ฉันจะไม่รบกวนคุณอีกแล้ว อย่าลืมจัดงานเลี้ยงคืนนี้นะ” ซูเย่กล่าวกับซีเยว่

“เข้าใจแล้ว ฝ่าบาท” ซีเยว่พยักหน้า

จากนั้นซูเย่ก็พาโอลิเวียออกจากสถาบันวิจัยเทคโนโลยีไป

สำหรับซูเย่แล้ว การปล่อยให้เรื่องงานเป็นหน้าที่ของมืออาชีพก็เพียงพอแล้ว เขาไม่จำเป็นต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยว เขาแค่ต้องทำหน้าที่ของตนในฐานะลูกค้าให้ดีที่สุด

บอกซีเยว่ไปตรงๆ ว่าคุณต้องการอะไร ถ้าซีเยว่ทำได้ เธอก็ทำได้แน่นอน ถ้าทำไม่ได้ ก็ไม่ต้องสนใจ แค่นั้นเอง

กล่าวโดยสรุป ซูเย่ได้วางตัวเป็นเหมือนมาสคอตมาโดยตลอด หากมีข้อเรียกร้องใดๆ เขาก็จะพูดออกมา หากไม่มีข้อเรียกร้องใดๆ เขาก็จะทำหน้าที่มาสคอตของตนให้ดีที่สุด กิน ดื่ม และสนุกสนาน โดยไม่ทำอะไรที่เกินเลยไปจากปกติ

“โอเลเดส ไปดูดินแดนที่สองกันเถอะ” ซูเย่กล่าวกับโอเลเดส

โอลิเวียพยักหน้า

ประตูแห่งแสงเปิดขึ้นตรงหน้าซูเย่ และซูเย่ก็พาโอลิเวียเข้าไปข้างในทันที

ในดินแดนที่สอง

ซูเย่ได้จัดทำแบบแปลนสำหรับโรงงานจัดเก็บสินค้าอัตโนมัติ

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น

【เสียงแจ้งเตือน: ยืนยันการใช้แบบพิมพ์เขียวสีเขียวต่อไปนี้: แบบพิมพ์เขียวโรงงานจัดเก็บสินค้าอัตโนมัติ, ไม้ 10,000 ชิ้น, หิน 10,000 ชิ้น, แร่เหล็ก 10,000 ชิ้น, แร่ทองแดง 10,000 ชิ้น, คริสตัลต้นกำเนิด 1,000 ชิ้น, เหรียญทอง 10,000 เหรียญ เพื่อสร้างโรงงานจัดเก็บสินค้าอัตโนมัติ?】

“ยืนยันแล้ว” ซูเย่เฝ้ามองแบบแปลนสีเขียวในมือของเขากลายเป็นลำแสงและหายไป

สิ่งนี้ใช้ได้เพียงครั้งเดียว หากคุณต้องการขยายเพิ่มเติมในอนาคต ก็แค่ขอให้ซีเยว่ทำให้ ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย

โมเดลจำลองโรงงานปรากฏขึ้นในมือของซูเย่

นอกโรงงานมีถุงน่องหลากหลายสไตล์ให้เลือกชม

“อืมมม ไม่เลวเลย” ซูเย่มองดูแบบจำลองโรงงานในมือ แล้ววางมันลงในเขตอำนาจของลูกน้องทันที

โรงงานแห่งหนึ่งผุดขึ้นมาจากพื้นดิน ซูเย่มองไปยังโรงงานตรงหน้า ซึ่งเป็นโรงงานผลิตอัตโนมัติเต็มรูปแบบ

ชื่อ: โรงงานผลิตอัตโนมัติสำหรับจัดเก็บสินค้า

ระดับ: เงิน (แบบแปลนสีเขียว: เหล็กเป็นเงิน)

คุณสมบัติ: การสร้างอัตโนมัติ ปรับแต่งได้ การเพิ่มคำศัพท์ระดับต่ำแบบสุ่ม

วัสดุ: ผ้าไหม 100 ชิ้น + ผลึกดึกดำบรรพ์ 1 ชิ้น = ถุงน่อง 100 คู่

ปล. โรงงานจัดเก็บสินค้าอัตโนมัติมีความสามารถในการสุ่มเพิ่มคำหลักระดับต่ำเข้าไปได้

“ผ้าไหม?” ในโลกของพระเจ้า วัสดุชนิดนี้ไม่ต่างจากไม้หรือหิน และไม่สามารถถือว่าเป็นวัสดุคุณภาพสูงได้

ถ้าเขาต้องการ ซูเย่ก็หามาให้ได้ทุกเมื่อ ไม่มีปัญหา

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นสิ่งที่ซูเย่ไม่ได้คาดคิดมาก่อน แต่เนื่องจากสามารถแนบรายการระดับต่ำได้ จึงไม่น่าแปลกใจที่ต้องใช้คริสตัลต้นกำเนิด

“ลองผลิตสักร้อยชิ้นก่อนดีไหม?” ซูเย่คิดในใจพลางเหลือบมองผลึกต้นกำเนิดและเหรียญทองของเขาก่อนจะปิดเครื่อง

ชะลอไว้ก่อนดีกว่าค่ะ ตอนนี้เรามีเงินไม่พอ และเราไม่สามารถเสียเงินไปกับเรื่องนี้มากกว่านี้ได้แล้ว

การก่อสร้างได้ถึงขีดจำกัดแล้ว หากยังคงผลิตต่อไป ซูเยไม่สามารถทำได้ในตอนนี้ ทรัพยากรที่ซูเยสามารถสิ้นเปลืองได้นั้นไม่มีเหลือแล้ว ซูเยจำเป็นต้องประหยัดมากขึ้นในตอนนี้

นี่เป็นสิ่งที่ซูเย่ไม่คาดคิดมาก่อน เมื่อสองวันก่อน เขามีคริสตัลต้นกำเนิดมากกว่า 100,000 ชิ้น และเหรียญทองมากกว่า 1 ล้านเหรียญ แต่ในวันนี้เขากลับเกือบจะล้มละลาย

เราจะจัดการเรื่องนี้เมื่อมีเงินแล้ว ตอนนี้เราจะประหยัดเงินเท่าที่จะทำได้ก่อน

คำเดียวสั้นๆ: ยากจน!

ซูเย่เปิดใช้งานแสงโดยตรงและพาโอลิเวียกลับไปยังดินแดนหลัก

ซูเย่เหยียดตัวแล้วเดินตรงไปยังต้นไม้แห่งต้นกำเนิด และเดินเตร็ดเตร่ไปทั่วบริเวณราวกับคนเกียจคร้าน

ในที่สุด เราก็มาถึงทะเลสาบหลิงหยวนแล้ว

“ในดินแดนแห่งนี้ยังมีสถานบันเทิงน้อยเกินไป” ซูเย่คิดในใจขณะมองไปยังเหล่าผู้พิทักษ์ยีน จักรพรรดิจันทร์ เทวดาตกสวรรค์แห่งบาปดั้งเดิม เทวดาตกสวรรค์แห่งโลหิตบริสุทธิ์ เทวดาศักดิ์สิทธิ์ และเหล่าวาลคิรีในทะเลสาบหลิงหยวน

“จักรพรรดิ (ราชาเทพ, จักรพรรดิเทพ, ท่านลอร์ด) เสด็จลงมาบรรเลงเพลง!” เสียงต่างๆ ดังขึ้นและเบาลงสลับกันไป

ดูเหมือนซูเย่จะได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ

เหล่าผู้พิทักษ์พันธุกรรม/ความมุ่งมั่นแห่งดวงจันทร์/เทวดาตกสวรรค์แห่งบาปดั้งเดิม/เทวดาตกสวรรค์แห่งโลหิตบริสุทธิ์/เทวดาศักดิ์สิทธิ์/เหล่าวาลคีรี ได้ท้าทายคุณให้ดวล!

“ฉันกำลังมา!!” ซู่เย่กระโดดลงไปในทะเลสาบหลิงหยวนทันที

ท่ามกลางเสียงหัวเราะที่ดังสนั่น ซูเย่รู้สึกอบอุ่นไปทั่วทั้งตัว ร่างกายของเขารู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูก

คำเดียวสั้นๆ: สุดยอด!!

เมื่อเวลาผ่านไป ความมืดก็มาเยือน

กองไฟในพื้นที่ถูกจุดขึ้นอีกครั้ง

ซีเยว่ก็ถูกซูเย่ดึงตัวออกมาจากสถาบันวิจัยเช่นกัน เธอเหลือบมองเหล้าดำเกรดเหล็กในมือและเนื้อย่างตรงหน้าอย่างหมดหวัง

เขาเหลือบมองซูเย่ที่กำลังหัวเราะอย่างสนุกสนานและเพลิดเพลินกับอาหารและไวน์ จากนั้นก็ยิ้ม

บรรยากาศในดินแดนนั้นค่อนข้างดี ไม่มีข้อแตกต่างระหว่างทหารชั้นสูงและทหารชั้นต่ำ อย่างน้อยก็ในสายตาของท่านลอร์ดซูเย่

“เอาล่ะ สนุกกับงานเลี้ยงนะ วันนี้เธอคือดาวเด่น” ลิลิธโอบแขนรอบตัวซีเยว่แล้วพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

ซีเยว่เหลือบมองลิลิธ พยายามต่อต้านอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ยอมแพ้ ในเมื่อเธอไม่อาจต้านทานได้ เธอก็ทำได้เพียงยอมรับมันไป