ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 191 - ติดตั้งเขตกับระเบิดระยะไกล

บทที่ 191 – ติดตั้งเขตกับระเบิดระยะไกล

บทที่ 191 – ติดตั้งเขตกับระเบิดระยะไกล

บนกำแพง ทหารทุกคนยังคงอยู่ในความตกตะลึงอย่างมหาศาล

เมื่อสักครู่นี้ พวกเขารู้สึกว่ากำแพงทั้งช่วงกระโดดขึ้นมาทีหนึ่ง

ถ้าไม่ใช่เพราะกำแพงนี้ตอนที่เทคอนกรีต เหล็กเส้นผูกกันแน่นพอ และซีเมนต์ก็เป็นเกรดสูง ครั้งนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เกิดรอยร้าวได้

แต่ตอนนี้ ไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย!

นอกกำแพงมีหลุมขนาดยักษ์ที่ยังคงมีควันสีเขียวลอยอยู่เพิ่มขึ้นมาหนึ่งหลุม รอบๆ ร้อยเมตร ไม่เห็นซอมบี้ที่ยังยืนอยู่ได้แม้แต่ตัวเดียว

การบุกของฝูงซอมบี้ เกิดการหยุดชะงักชั่วครู่

ทะเลซอมบี้ไกลออกไปดูเหมือนจะเพราะการระเบิดที่น่ากลัวนี้จึงเกิดความวุ่นวาย โมเมนตัมการบุกก็ชะลอลงอย่างเห็นได้ชัด

“เจ้านาย…” เย่อิงกำลังจะถามถึงแผนการขั้นต่อไป

หลินโม่ก็ได้ปรากฏตัวกลับมาจากบนกำแพงแล้ว

“เปิดลังกับระเบิดสังหารบุคคลทั้งหมด”

คำสั่งของเขากระชับและชัดเจน

ทหารเคลื่อนไหวทันที ใช้ชะแลงและมีดสั้นงัดลังไม้ที่มีเครื่องหมายพิเศษทีละลัง

ฝาลังเปิดออก เผยให้เห็นอุปกรณ์สังหารสีเขียวเข้มที่มีผิวโค้งอยู่ข้างใน

“ของพวกนี้จะใช้ยังไง?” ทหารคนหนึ่งมองดูของสิ่งนี้ ค่อนข้างลำบากใจ

กับระเบิดสังหารเป็นอาวุธป้องกันที่ดี แต่ต้องติดตั้งไว้หน้าแนวรบก่อน

ตอนนี้นอกเมืองมีแต่ซอมบี้ ใครจะกล้าลงไปวางกับระเบิด?

หลินโม่ไม่ได้ตอบ เขาเพียงแค่เดินเข้าไป วางมือเหนือลังที่เต็มไปด้วยกับระเบิดสังหาร

วินาทีต่อมา กับระเบิดสังหารสิบกว่าลูกในลังก็ลอยขึ้นมาในอากาศ

ทหารรอบข้างหยุดงานในมืออีกครั้ง ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง แต่กลับไม่สามารถส่งเสียงใดๆ ออกมาได้

พวกเขาเห็นว่า กับระเบิดสังหารสิบกว่าลูกนั้นปรับทิศทางในอากาศโดยอัตโนมัติ จากนั้นก็เหมือนถูกเชือกที่มองไม่เห็นดึงไว้ ลอยข้ามกำแพงไปอย่างเงียบเชียบ

พวกมันไม่ได้ลอยไปไกล แต่กลับเสียบลงไปในขอบของพื้นที่ว่างเปล่าที่ถูกระเบิดออกไปนอกกำแพงอย่างแม่นยำ ผิวโค้งหันไปยังทิศทางของฝูงซอมบี้ทั้งหมด

จากนั้น ลังที่สอง, ที่สาม

กับระเบิดสังหารบุคคลนับร้อยลูก ในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที ถูกหลินโม่ใช้พลังจิตควบคุม ติดตั้งเป็นแนวป้องกันรูปพัดยาวหลายร้อยเมตรนอกกำแพง

กระบวนการทั้งหมดเงียบจนน่าประหลาด มีเพียงเสียงขาตั้งโลหะเสียบลงไปในดินเบาๆ

ทำทุกอย่างเสร็จ การเคลื่อนไหวของหลินโม่ไม่ได้หยุดลง

“กับระเบิดต่อสู้รถถัง ก็เอาออกมาด้วย”

เย่อิงได้ยินชื่อนี้ หัวใจถึงกับหยุดเต้นไปจังหวะหนึ่ง

“เจ้านาย ของสิ่งนั้น…”

เธออยากจะบอกว่า นั่นคือของที่ใช้จัดการกับหน่วยยานเกราะหนัก แต่ละลูกมีระเบิดแรงสูงหลายกิโลกรัม ใช้ระเบิดซอมบี้ จะไม่เหมือนปืนใหญ่ยิงยุงไปหน่อยเหรอ

“มีปัญหาอะไรเหรอ?” หลินโม่หันกลับมามองเธอ

เย่อิงกลืนคำพูดข้างหลังกลับลงไป

“ไม่มีปัญหาค่ะ!”

ทหารสองสามคนร่วมมือกันยกกล่องโลหะที่หนักกว่าเดิมออกมา งัดเปิดออก ข้างในคือแผ่นเหล็กกลมขนาดใหญ่หกลูก

กับระเบิดต่อสู้รถถังรุ่น TM-57

อานุภาพเพียงพอที่จะทำลายสายพานและระบบกันสะเทือนของรถถังหลักได้อย่างสมบูรณ์

พลังจิตของหลินโม่ทำงานอีกครั้ง

กับระเบิดต่อสู้รถถังที่หนักอึ้งหกลูกลอยขึ้นมาเบาๆ ข้ามกำแพง ตกลงไปข้างหลังแนวป้องกันกับระเบิดสังหาร กระจายตัวอย่างไม่เป็นระเบียบ

จากนั้น ลังที่สอง, ที่สาม…

กับระเบิดต่อสู้รถถังเกือบร้อยลูก ถูกเขาเหมือนกำลังโปรยถั่ว โยนทิ้งไว้ในพื้นที่กว้างตั้งแต่ห้าสิบเมตรถึงหนึ่งร้อยห้าสิบเมตรหน้ากำแพงอย่างสบายๆ

พื้นที่นี้ เพิ่งจะถูกเคลียร์ว่าง ตอนนี้กลับกลายเป็นกับดักมรณะที่แท้จริง

“โฮก!”

การหยุดชะงักของฝูงซอมบี้สิ้นสุดลง

ข้างหลังมีเสียงกรีดร้องแหลมๆ ของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ดังขึ้น ราวกับกำลังเร่ง

คลื่นสีดำเริ่มบุกเข้ามาอีกครั้ง

พวกมันเหยียบซากศพของเพื่อน พุ่งเข้ามาในพื้นที่ที่ถูกเคลียร์ว่าง

คนที่บุกเข้ามาแถวหน้าสุด ยังคงเป็นตัววิ่งและตัวคลานที่เร็วที่สุดเหล่านั้น

ความเร็วของพวกมันเร็วมาก ไม่กี่วินาทีก็ข้ามระยะทางห้าสิบเมตร เหยียบเข้าไปในพื้นที่ว่างที่ดูเหมือนจะปลอดภัยนั้น

หลินโม่หยิบเครื่องจุดระเบิดที่คล้ายกับเครื่องก่อนหน้านี้ออกมา แต่บนนั้นมีปุ่มมากกว่า

นิ้วของเขา กดลงบนปุ่มแรกเบาๆ

“ปุ ปุ ปุ ปุ!”

เสียงทึบที่หนาแน่นดังขึ้นต่อเนื่องกัน

นอกกำแพง กับระเบิดสังหารบุคคลนับร้อยลูกถูกจุดระเบิดพร้อมกัน

ไม่มีการระเบิดที่สะเทือนเลื่อนลั่น มีเพียงพายุลูกเหล็กที่หนาแน่น

กับระเบิดสังหารแต่ละลูก พ่นลูกเหล็กกว่าเจ็ดร้อยลูกไปยังพื้นที่รูปพัดหกสิบองศาข้างหน้า

นับร้อยลูกยิงพร้อมกัน ก็คือลูกเหล็กกว่าเจ็ดหมื่นลูก

พวกมันก่อตัวเป็นกำแพงมรณะโลหะที่ไม่อาจข้ามผ่านได้ กวาดล้างทุกสิ่งในระยะเกือบร้อยเมตรข้างหน้าในทันที

ซอมบี้นับพันตัวที่บุกเข้ามาแถวหน้าสุด เหมือนข้าวสาลีที่ถูกเคียวเกี่ยว ล้มลงพร้อมกัน

ร่างกายของพวกมันถูกยิงจนพรุนในพริบตา ไม่ทันได้ส่งเสียงคำรามแม้แต่ครั้งเดียว ก็กลายเป็นกองเนื้อเน่าที่กำลังเคลื่อนไหว

การโจมตีเพียงครั้งเดียว แนวหน้าของฝูงซอมบี้ก็ถูกกวาดล้างอีกครั้ง

แต่ครั้งนี้ คนในห้องบัญชาการและบนกำแพง ไม่ได้โห่ร้อง

เพราะพวกเขารู้ว่า นี่ก็เป็นแค่อาหารเรียกน้ำย่อย

อาหารจานหลักที่แท้จริง คือกับระเบิดต่อสู้รถถังเหล่านั้น

ฝูงซอมบี้ไม่มีสติปัญญา พวกมันรู้แค่สัญชาตญาณการบุกที่ดั้งเดิมที่สุด

แนวหน้าถูกกำจัด ซอมบี้กลายพันธุ์แขนยักษ์และสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ประเภทเนื้อโล่ที่ร่างใหญ่บางตัว เริ่มเดินไปข้างหน้า

ฝีเท้าที่หนักอึ้งของพวกมัน เหยียบลงบนดินที่อ่อนนุ่ม ส่งเสียงดังตุ้บๆ

ซอมบี้กลายพันธุ์แขนยักษ์สูงเกินสี่เมตรตัวหนึ่ง เป็นตัวแรกที่บุกเข้าไปในเขตกับระเบิดต่อสู้รถถัง

แขนขวาที่กำยำของมัน หนาวกว่าผู้ใหญ่คนหนึ่ง เหวี่ยงไปมาก็สามารถทุบคอนกรีตให้แหลกได้อย่างง่ายดาย

อย่างไรก็ตาม เมื่อฝ่าเท้าขนาดใหญ่ของมัน เหยียบลงบนที่หนึ่งบนพื้น

บึ้ม!

เสียงระเบิดทึบที่หนักหน่วงยิ่งกว่าเสียงปืนใหญ่ใดๆ ก่อนหน้านี้

กับระเบิดต่อสู้รถถังที่มันเหยียบนั้น ปลดปล่อยพลังงานทั้งหมดในทันที

คลื่นกระแทกที่บ้าคลั่งไม่ได้กระจายออกไปรอบทิศทาง แต่กลับรวมตัวกันเป็นสายหนึ่ง พุ่งขึ้นไปตรงๆ

ร่างใหญ่ของซอมบี้กลายพันธุ์แขนยักษ์ตัวนั้น ก็ถูกกระแทกจากล่างขึ้นบนอย่างแรง

มันเริ่มจากฝ่าเท้า, น่อง, ต้นขา, ลำตัว… ในศูนย์จุดหนึ่งวินาที ถูกพลังที่น่ากลัวนั้นฉีกและสลายจากล่างขึ้นบนอย่างสมบูรณ์

ส่วนผสมของเลือดสีดำและเนื้อที่แหลกเหลว ระเบิดเป็นหมอกเลือดที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

เมื่อหมอกเลือดจางหายไป ที่เดิมเหลือเพียงหลุมลึก และขาสองข้างที่ยังคงติดอยู่กับกระดูกเชิงกรานครึ่งหนึ่ง

ซอมบี้กลายพันธุ์แขนยักษ์ที่หยิ่งผยองตัวนั้น ก็หายไปแบบนี้

จากนั้น

บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!

เสียงระเบิดดังขึ้นต่อเนื่องกันในพื้นที่นั้น

ทุกเสียงระเบิด หมายถึงสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งตัวหนึ่งถูกลบไปจากพื้นดินอย่างสมบูรณ์

เนื้อโล่และแขนยักษ์ที่เมื่อสักครู่สร้างแรงกดดันมหาศาลให้กับกำแพง ตอนนี้กลับเปราะบางเหมือนกระดาษ

หน้ากำแพง กลายเป็นงานแสดงพลุที่ยิ่งใหญ่

เพียงแต่ทุกครั้งที่พลุบานสะพรั่ง ก็หมายถึงการตายของสัตว์ประหลาดยักษ์ตัวหนึ่ง

“เชี่ย…”

ทหารผ่านศึกคนหนึ่งมองดูภาพนอกเมือง ปืนไรเฟิลในมือเกือบจะถือไม่มั่น ในปากพ่นออกมาสองคำโดยไม่รู้ตัว

นี่ไม่ใช่การต่อสู้แล้ว

นี่คือการสังหารหมู่ฝ่ายเดียว

เย่อิงยืนอยู่หลังหลินโม่ มองดูสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งซึ่งเคยทำให้หน่วยผู้ปลุกพลังรอบนอกต้องเหนื่อยล้า ถูกกับระเบิดทีละลูกระเบิดขึ้นฟ้า อารมณ์ซับซ้อนถึงขีดสุด

แน่นอน คำพูดเก่าๆ พูดได้ดี ความกลัวทั้งหมดล้วนมาจากกำลังยิงไม่เพียงพอ

ในขณะที่ทุกคนกำลังดื่มด่ำกับงานเลี้ยงสังหารหมู่ที่นำโดยกับระเบิดนี้

ข้างหลังสุดของฝูงซอมบี้ ก็มีเสียงกรีดร้องที่แตกต่างจากเสียงคำรามของซอมบี้ทั้งหมดดังขึ้นกะทันหัน

เสียงนั้นแหลมสูงอย่างยิ่ง เหมือนเล็บขูดกระจก แล้วถูกขยายเสียงขึ้นหลายร้อยเท่า

เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องนี้ ฝูงซอมบี้ที่ยังคงบุกเข้ามาในเขตกับระเบิดไม่หยุด การเคลื่อนไหวหยุดลงทันที

พวกมันเหมือนได้รับคำสั่งบางอย่าง ไม่ได้บุกไปข้างหน้าอย่างมืดบอด แต่กลับเริ่มแยกออกไปสองข้าง พยายามจะอ้อมพื้นที่มรณะนั้น