ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 344 ไม้สายฟ้าหมื่นปี
ตอนที่ 344 ไม้สายฟ้าหมื่นปี
“มีดสั้นเล่มนี้ราคาเท่าไหร่?”
ซูเฉินมองเจ้าของแผงซึ่งเป็นชายวัยกลางคนที่มีแววตาเจ้าเล่ห์ เขายิ้มอย่างมีความหมาย เดินเข้าไปอย่างไม่รีบร้อนก่อนจะหยิบมีดสั้นสีดำเล่มหนึ่งขึ้นมาดู
“คุณชายตาถึงจริง ๆ! มีดสั้นเล่มนี้ได้มาจากซากโบราณของเทพเจ้า เป็นสมบัติโบราณอย่างแท้จริง หากคุณชายต้องการ ข้าขายให้เลยในราคาแสนศิลาวิญญาณระดับต่ำ!”
เมื่อเจ้าของแผงเห็นซูเฉิน ดวงตาก็เปล่งประกายขึ้นทันทีและพูดจารัวเร็วไม่หยุด
“แสนศิลาวิญญาณระดับต่ำ? แพงเกินไป! หนึ่งพันศิลาวิญญาณระดับต่ำ ข้าจะซื้อไหม?”
ซูเฉินกล่าวอย่างเยือกเย็น
แม้เขาจะมีศิลาวิญญาณอยู่มากมาย แต่ก็ไม่อาจปล่อยให้ใครมองว่าเขาเป็นเหยื่อที่จับมาปล้นได้ง่าย ๆ
“หนึ่งพันศิลาวิญญาณระดับต่ำ? น้อยเกินไป! คุณชาย สมบัตินี้ได้มาจากซากโบราณของเทพเจ้า อาจจะเป็นของตกทอดของเทพก็ได้ หากคุณชายอยากได้จริง ๆ ข้าลดให้เหลือห้าหมื่นศิลาวิญญาณระดับต่ำ!”
แววตาเจ้าเล่ห์ฉายชัดในดวงตาของเจ้าของแผง เขาพูดอย่างรวดเร็ว
“คุณชาย มีดสั้นเล่มนั้นไม่มีแม้แต่พลังวิญญาณ ดูยังไงก็แค่เศษเหล็กเศษทองแดงเท่านั้น มูลค่าสูงสุดแค่ร้อยศิลาวิญญาณ อย่าให้เขาหลอกเอาได้!”
อาหมิงรีบกล่าวเตือน
“ไม่เป็นไร ข้าจัดการเอง!”
ซูเฉินยิ้มเล็กน้อย
จากนั้นเขาเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของแผงแล้วกล่าวว่า “หนึ่งหมื่นศิลาวิญญาณระดับต่ำ และให้ข้าเลือกสิ่งใดก็ได้อีกหนึ่งชิ้นจากแผงของเจ้า หากไม่ตกลง ข้าจะไปที่อื่น!”
“หนึ่งหมื่นศิลาวิญญาณน่ะน้อยเกินไป ข้าขาดทุนแย่! แต่…ในเมื่อคุณชายอยากได้จริง ๆ ข้าจะถือว่าเป็นมิตรภาพ ให้ก็แล้วกัน!”
เจ้าของแผงทำหน้าเจ็บปวดแต่ในใจกลับยินดีจนแทบบินได้
ของทั้งหมดนี้เขารับมาจากชาวบ้านนอกเมืองในราคาแค่ไม่กี่สิบศิลาวิญญาณ มีดสั้นเล่มเดียวขายได้หมื่นศิลาวิญญาณ นี่มันโชคดีสุด ๆ!
“ตกลงตามนั้น!”
ซูเฉินพยักหน้า ก่อนจะหยิบท่อนไม้แห้งครึ่งท่อนที่ดำสนิทขึ้นมาโดยไม่แสดงพิรุธใด ๆ และวางรวมกับมีดสั้น
จากนั้นเขาหยิบศิลาวิญญาณระดับต่ำหนึ่งหมื่นก้อนออกมายื่นให้เจ้าของแผง
สายตาของเจ้าของแผงมัวแต่จ้องศิลาวิญญาณในมือของซูเฉินจนลืมสนใจว่าซูเฉินเลือกอะไรไปบ้าง
เขารีบรับศิลาวิญญาณไว้ราวกับกลัวว่าซูเฉินจะเปลี่ยนใจ ก่อนจะส่งมีดสั้นและไม้แห้งให้อย่างรวดเร็ว
“คุณชาย ท่านโดนหลอกแล้ว! ศิลาวิญญาณหมื่นก้อนซื้อของบนแผงนี้ได้ทั้งแผงเลยนะ!”
อาหมิงยิ้มแหย ๆ
“อาหมิง เจ้ารู้ไหมว่าสิ่งนี้คืออะไร?”
ซูเฉินยิ้มอย่างสงบนิ่ง
เมื่อครู่เขาใช้เนตรเทพมองทะลุความลวง ก็พบว่าร่างกายของอาหมิงนั้นไม่ธรรมดา เกือบจะพลาดพรสวรรค์ชั้นยอดไปแล้ว
เขาจึงนำท่อนไม้แห้งสีดำนี้ออกมาเพื่อให้เป็นบทเรียนแก่อาหมิง
“คุณชาย นี่มันก็แค่ไม้แห้งต้นหนึ่ง มองยังไงก็ไม่มีพลังวิญญาณ ดูธรรมดาเสียจนไม่มีอะไรพิเศษเลย!”
อาหมิงมองดูท่อนไม้แห้งด้วยสายตาสงสัย ก่อนจะเอื้อมมือแตะลวดลายบนผิวไม้
แชะ!
สายฟ้าสีม่วงอ่อนเส้นหนึ่งกระเด็นออกมาทำให้อาหมิงตกใจสะดุ้งสุดตัว
“นี่มัน…นี่มัน…”
จู่ ๆ อาหมิงก็ดูเหมือนจะนึกอะไรออก ใบหน้าถึงกับเปลี่ยนสีและเบิกตากว้าง
“คุณชาย…หรือว่านี่จะเป็น…ไม้เทพสายฟ้าพันปีในตำนานนั่น?!”
เขาชำเลืองไปรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง ก่อนจะกระซิบกับซูเฉินเบา ๆ
“เจ้ารู้จักไม้เทพสายฟ้าหมื่นปีด้วยหรือ? ไม่เลวเลย!”
ซูเฉินกล่าวอย่างชื่นชม
ไม้ที่ถูกสายฟ้าฟาดเป็นเวลาร้อยปีจะกลายเป็นสีเหลืองปนเขียว
ไม้เทพสายฟ้าพันปีจะมีสีม่วงเข้ม
ไม้ห้าพันปีจะกลายเป็นสีทอง และมีเสียงฟ้าคำรามออกมา ทำให้เกิดปรากฏการณ์แปลกประหลาดบนฟ้าและดิน
แต่ไม้ที่ถูกฟ้าผ่าติดต่อกันหมื่นปี จะกลายเป็นสีดำสนิทดุจหมึก ดูเผิน ๆ เหมือนถ่านธรรมดา แต่ภายในกลับเก็บซ่อนพลังสายฟ้าไว้แน่นหนา
ท่อนไม้แห้งครึ่งท่อนนี้คือไม้เทพสายฟ้าหมื่นปีโดยแท้!