ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 342 เมืองโบราณแห่งรกร้างทางใต้
ตอนที่ 342 เมืองโบราณแห่งรกร้างทางใต้
ยังเหลือเวลาอีกสองเดือนก่อนที่ทะเลอเวจีจะเปิดออก
ณ เวลานี้ เหล่าจอมยุทธ์จากทั้งเจ็ดนิกายศักดิ์สิทธิ์ต่างรวมตัวกันที่นิกายไร้เริ่มต้น เพื่อหารือเรื่องราวเกี่ยวกับทะเลอเวจี
แม้ว่าซูเฉินจะเตรียมตัวล่วงหน้าไว้บ้างแล้วสำหรับการเข้าสู่ทะเลอเวจี แต่หากนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าเข้าสู่ทะเลอเวจีเมื่อใด ก็คงต้องเผชิญกับปัญหาใหญ่แน่นอน
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หากในทะเลอเวจีมีจักรพรรดิเทพปีศาจที่กำลังดูดซับแก่นแท้วิญญาณเทพอยู่ อีกทั้งยังมีข่าวลือออกมาว่านิกายไร้เริ่มต้นมีจักรพรรดิเทพยุทธ์ซ่อนตัวอยู่!
สถานการณ์ของนิกายเทียนเต๋าในทะเลอเวจีจึงยังคงอันตรายอย่างยิ่ง
หากสามารถจับมือเป็นพันธมิตรกับนิกายกระบี่อู๋เหลียงและหอสมบัติวั่นเป่าได้ ก็จะช่วยให้สถานการณ์ปลอดภัยขึ้นมาก
หลังจากตอบรับคำขอของฉินมู่หยิงแล้ว ฉินมู่หยิงก็ลาจากไป
ซูเฉินพักอยู่ในนิกายเทียนเต๋าอีกสองวัน ก่อนจะมอบหมายให้ลั่วเสวียนและหยวนป้า รับผิดชอบกิจการภายในนิกายชั่วคราว พร้อมกำชับให้ศิษย์พี่ศิษย์น้องทุกคนเร่งฝึกฝนปิดด่านให้เต็มกำลัง
จากนั้นจึงออกเดินทางมุ่งหน้าสู่หอสมบัติวั่นเป่า
ฮึ่ม!
แสงเจิดจ้าโอบล้อมร่างของซูเฉิน เขาเดินทางออกจากนิกายเทียนเต๋าผ่านค่ายกลส่งตัว และปรากฏกายในเมืองโบราณแห่งหนึ่งหลังเวลาผ่านไปไม่นาน
เมืองโบราณแห่งรกร้างทางใต้!
หอสมบัติวั่นเป่าตั้งอยู่ในรกร้างใต้ ห่างจากนิกายเทียนเต๋าหลายแสนลี้ เมืองโบราณแห่งนี้นับว่าเป็นเมืองที่รุ่งเรืองที่สุดในดินแดนรกร้างใต้
และในเมืองโบราณแห่งนี้ หอสมบัติวั่นเป่าก็เป็นผู้ปกครองโดยสมบูรณ์
ที่นี่รุ่งเรืองยิ่งกว่าหอการค้าเทียนไห่ ประชากรนับสิบล้านคน พื้นที่กว้างใหญ่หลายร้อยลี้ ราวกับสัตว์อสูรโบราณยักษ์ที่จำศีลอยู่บนแผ่นดิน
ทันทีที่ซูเฉินเดินออกจากค่ายกลส่งตัว ก็พบร้านเรียงรายอยู่สองข้างทางของถนนสายใหญ่
หอสมบัติวั่นเป่าได้รับฉายาว่าเป็นสถานที่รวบรวมสมบัติล้ำค่าทั่วหล้า ไม่ว่าจะต้องการสิ่งใด ที่นี่ล้วนมีขาย
ด้วยเหตุนี้ ผู้คนจากทั้งเจ็ดนิกายศักดิ์สิทธิ์ ราชวงศ์ใหญ่ และตระกูลโบราณ หากต้องการโอสถ อาวุธ หรือสมบัติล้ำค่าทางธรรมชาติ มักจะเดินทางมายังเมืองโบราณแห่งนี้
ดังนั้นซูเฉินจึงเห็นว่า ภายในเมืองนี้ไม่เพียงแต่มีร้านค้าจำนวนมากเท่านั้น แต่ยังเต็มไปด้วยจอมยุทธ์ที่รวมตัวกัน กลิ่นอายพลังแข็งแกร่งเหลือล้น
ไม่ว่าจะเป็นจ้าวยุทธ์หรือราชายุทธ์ต่างพบเห็นได้ทั่วไป แม้แต่จักรพรรดิยุทธ์ก็มีอยู่ไม่น้อย และในบางครั้งยังปรากฏกลิ่นอายลึกล้ำที่สอดคล้องกับสวรรค์และโลก
นั่นคือนักบุญยุทธ์!
“หอสมบัติวั่นเป่านี้ต่างจากนิกายศักดิ์สิทธิ์อื่นจริง ๆ ถึงกับตั้งนิกายอยู่กลางเมืองโบราณเลยทีเดียว!”
ซูเฉินพึมพำกับตนเองเบา ๆ
เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังส่วนลึกของเมืองโบราณแห่งรกร้างทางใต้ เห็นแสงเรืองรองหลากสีพวยพุ่งขึ้นฟ้า มีม่านพลังลี้ลับห่อหุ้ม ราวกับมีแม่น้ำจากสวรรค์ไหลรินลงมา เบื้องหลังนั้นคล้ายจะมีโลกโบราณลึกลับปรากฏขึ้นลาง ๆ
นั่นคือนิกายของหอสมบัติวั่นเป่า
และยังเป็นโลกใบเล็กใบหนึ่งอีกด้วย
ว่ากันว่าผู้ก่อตั้งหอสมบัติวั่นเป่าเคยค้นพบโลกเล็ก ๆ ที่เทพเปิดขึ้นมาก่อน แล้วทำการหลอมรวมและวางค่ายกลจำกัดนานัปการ จนในที่สุดได้กลายเป็นที่ตั้งของหอการค้าแห่งนี้
สามารถเป็นเจ้าของโลกใบเล็กเพื่อใช้เป็นที่ตั้งนิกายได้ ย่อมแสดงให้เห็นถึงรากฐานอันมั่นคงของหอสมบัติวั่นเป่า!
“ได้ยินว่าในเมืองโบราณแห่งนี้มีสมบัติล้ำค่าทางธรรมชาติมากมาย แม้แต่สมบัติโบราณในซากปรักหักพังก็ยังหาได้ ข้าอุตส่าห์มีเวลามาที่นี่ทั้งที ต้องเที่ยวชมให้ทั่วแล้ว!”
แววตาของซูเฉินเปล่งประกายด้วยความสนใจ
เขาไม่ได้รีบร้อนตรงไปยังหอสมบัติวั่นเป่า แต่เลือกเดินเล่นชมเมืองโบราณแห่งนี้ก่อน
ถนนสายกลางของเมืองเต็มไปด้วยร้านค้าและตลาดหลากหลาย รูปแบบอาคารโอ่อ่าราวกับวัง มีทั้งศาลาระเบียง หอคอยยอดประดับ ซุ้มหน้าบันตกแต่งงดงาม ดูสง่างามอย่างยิ่ง
เมื่อเดินผ่านถนนไปหลายสาย ซูเฉินก็พบถนนสายหนึ่งที่มีจอมยุทธ์มากมายตั้งแผงขายของ มีของประหลาดวางเรียงรายอยู่มากมาย
“ท่านพี่ สนใจจะให้ข้านำทางหรือไม่?”
ในขณะนั้น เด็กหนุ่มคนหนึ่งวิ่งตรงเข้ามาหาซูเฉิน ดวงตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
เด็กหนุ่มอายุราวสิบสองหรือสิบสามปี สวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง แม้ดูจะประหม่าอยู่บ้าง แต่ก็ดูเหมือนรวบรวมความกล้าเอ่ยปาก ดวงตายังแฝงความหวาดหวั่นเล็กน้อย