ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 330 ตะวันออกกันดารมีจักรพรรดิเทพยุทธ์!

ตอนที่ 330 ตะวันออกกันดารมีจักรพรรดิเทพยุทธ์!

คำพูดของซูเฉินดั่งสายฟ้าฟาดกลางใจ ทำให้ทุกคนที่อยู่ในห้องโถงถึงกับใจสั่นระรัว

ไม่มีใครคาดคิดว่า การที่ซูเฉินเข้าไปเข้าร่วมการทดสอบบุตรศักดิ์สิทธิ์ กลับต้องพบกับเหตุการณ์น่าหวาดหวั่นถึงเพียงนี้ และเกือบเอาชีวิตไม่รอดกลับมา

สถานที่ทดสอบบุตรศักดิ์สิทธิ์นั้น แท้จริงแล้วคือพื้นที่ซากศพของปีศาจนอกดินแดนนับไม่ถ้วน ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งนิกายเทียนเต้าเคยใช้หัวใจของจักรพรรดิเทพปีศาจกลั่นเป็นสระหลอมรวมโลหิตปีศาจนับร้อยล้านให้รวมกลายเป็นสระหลอมปีศาจ ทำให้ซูเฉินได้รับการฟื้นฟูเสมือนเกิดใหม่

เมื่อได้ยินว่านิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้านั้นสมคบคิดกับปีศาจนอกดินแดน และซุนฉีหยางได้ใช้ค่าย้อนมิติแจ้งข่าวต่อปีศาจนอกดินแดน ทุกคนก็โกรธเกรี้ยวขึ้นมาโดยพลัน

หากซูเฉินไม่ได้ค้นพบแผนการของซุนฉีหยาง เกรงว่านิกายเทียนเต้าคงถูกล้อมกรอบโดยปีศาจนอกดินแดนนับไม่ถ้วน และต้องสูญเสียอย่างหนักแน่นอน!

นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า สมควรตาย!

แต่เมื่อได้ยินว่าซูเฉินแปลงกายเป็นเผ่าปีศาจกระต่าย หลอกลวงซุนฉีหยางอย่างแนบเนียน แล้วยังแปลงร่างเป็นซุนฉีหยาง บุกไปยังเขาเผ่าเสือปีศาจ ฟันฆ่ามหาเทพปีศาจ แล้วยังโยนความผิดให้นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าอีกด้วย…

ทุกคนก็หันมามองกันอย่างประหลาดใจ

โดยเฉพาะหยวนป้า ฮั่วเลี่ย และคนอื่น ๆ ต่างก็หัวเราะออกมาด้วยความสะใจ ราวกับดื่มน้ำเย็นในวันที่แดดร้อน

แม้แต่เซียวฟานยังอ้าปากค้าง

เล่นกันแบบนี้ก็ได้หรือ?

วิกฤตที่อาจทำให้นิกายเทียนเต้าล่มสลาย กลับถูกซูเฉินจัดการแค่ไม่กี่กระบวนท่า จนผลักภาระทั้งหมดไปยังนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า!

ถ้านิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้ารู้เรื่องนี้ คงต้องกระอักเลือดแน่!

เซียวฟานในตอนนี้ถึงกับยอมรับอย่างหมดใจต่อศิษย์น้องผู้นี้

ซูเฉินมิใช่แค่มีพรสวรรค์เลิศล้ำ โชควาสนาใหญ่หลวง แต่ยังมีสติปัญญาเฉียบคม กล้าหาญ เด็ดขาด สุขุมเยือกเย็น เปลี่ยนความตายเป็นโอกาสได้เพียงพริบตา

ความสามารถในการควบคุมสถานการณ์เช่นนี้ น่าเลื่อมใสยิ่งนัก!

“ซูเฉิน บอกมาเร็ว ว่าเรื่องของจักรพรรดิเทพปีศาจเป็นอย่างไร?”

ลั่วเสวียนทั้งตื่นเต้นและภูมิใจ ใจจดใจจ่อเร่งเร้า

“จักรพรรดิเทพปีศาจ ข้าบังเอิญได้ยินว่ามีจักรพรรดิเทพปีศาจนอนหลับอยู่ในวิหารสัมฤทธิ์บนยอดเขาปีศาจ…”

ซูเฉินกล่าวช้า ๆ

เขาไม่ได้เอ่ยถึงเย่วั่นหว่าน แต่เพียงเล่าว่าใช้กลอุบายหลอกล่อเทพปีศาจที่คุ้มกันวิหารให้ถอยออก แล้วตนจึงแอบเข้าไป

เมื่อทุกคนได้ยินว่าจักรพรรดิเทพปีศาจได้ครอบครองแก่นแท้ระดับเทพ และตั้งใจจะดูดซับเพื่อเข้าสู่หนทางแห่งเทพจากวิถีปีศาจ ก็ถึงกับเหงื่อตก

หากจักรพรรดิเทพปีศาจกลั่นสำเร็จ เกรงว่าไม่เพียงแต่ดินแดนตะวันออกกันดาร แต่ทั้งแดนเซวียนเทียนคงถึงคราวอวสาน

เทพที่ยังมีชีวิตอยู่ น่ากลัวเพียงใดกัน?

การกวาดล้างทุกสรรพชีวิตในแดนเสวียนเทียน คงเป็นเรื่องง่ายดายยิ่ง

แต่สิ่งที่ซูเฉินทำต่อจากนั้น ทำให้ทุกคนยิ่งอึ้งไปอีกขั้น

ในตอนที่จักรพรรดิเทพปีศาจกำลังกลั่นแก่นแท้ระดับเทพนั้น เกิดสภาวะกักกั้นเทพปีศาจขึ้น ไม่สามารถขยับตัวได้เลย

ซูเฉินไม่เพียงแต่ถอดเสื้อผ้า ตัดผม ฟันชิ้นเนื้อ รีดโลหิตของเขาออกมาเต็มที่

เมื่อจินตนาการถึงสภาพอนาถของจักรพรรดิเทพปีศาจแล้ว ทุกคนก็อดกลั้นใบหน้าไม่ไหว

โหดร้ายจริง ๆ!

อาจไม่ถึงตาย แต่ก็อัปยศที่สุด!

เป็นที่แน่นอนว่าเมื่อจักรพรรดิเทพปีศาจฟื้นขึ้นมา จะต้องเกรี้ยวกราดเป็นฟืนเป็นไฟแน่นอน

แต่ไม่รู้ทำไม เมื่อฟังซูเฉินเล่า ทุกคนกลับรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก

บางคนถึงกับแอบคิดว่า อยากอยู่ข้างซูเฉินในตอนนั้นด้วย จะได้ฟันเพิ่มอีก!

“ข้ายอมแล้ว! ข้ายอมจริง ๆ! ข้าหยวนป้าผู้นี้ไม่เคยยอมใครง่าย ๆ แต่วันนี้ข้ายอมศิโรราบต่อบุตรศักดิ์สิทธิ์อย่างแท้จริง! แค่พลิกมือก็เปลี่ยนสถานการณ์ ราวกับเนรมิตฟ้าฝน!”

“ใช่! เป็นเรื่องเหลือเชื่อที่เจ้าสามารถใช้ประโยชน์จากนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ปีศาจนอกดินแดน และจักรพรรดิเทพปีศาจ พร้อมทั้งสลายวิกฤตของนิกายเทียนเต้าโดยไม่มีใครรู้! บุตรศักดิ์สิทธิ์ เจ้าคือยอดบุรุษแห่งปัญญาแท้จริง!”

“ข้าสามารถจินตนาการได้เลยว่า เมื่อซุนฉีหยางกับนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าเข้าสู่ทะเลเหวลึก แล้วถูกปีศาจนอกดินแดนรุมกระหน่ำอย่างโหดเหี้ยม มันจะอนาถเพียงใด! พวกเขาทำผิดกับบุตรศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีทางอยู่อย่างสงบสุขอีกต่อไป!”

ทุกคนต่างรู้สึกฮึกเหิมอย่างยิ่ง

โดยเฉพาะเหล่าผู้อาวุโส ใบหน้าแดงเรื่อ ดวงตาเต็มไปด้วยความยินดี

“ทุกท่าน แม้ข้าจะจุดระเบิดแก่นแท้ระดับเทพของจักรพรรดิเทพปีศาจ แต่เขากลับกลืนมันไปได้เกือบหมด และก่อตัวเป็นร่างครึ่งเทพ พลังของเขายังน่ากลัวมาก ด้วยพลังของเจ็ดนิกายศักดิ์สิทธิ์ คงยากจะต่อกรได้!”

ทุกคนฟังจบก็สงบลง สีหน้ากลายเป็นจริงจัง

ถูกต้อง จักรพรรดิเทพปีศาจ แม้จะบาดเจ็บหนัก แต่ก็ไม่อาจประมาทได้เด็ดขาด!

“ต่อให้จะยากเย็นแค่ไหน ก็ใช่ว่าจะไร้ทางรับมือ…”

ผู้นำนิกาย ชางหยวน พูดอย่างครุ่นคิด

“ท่านผู้นำหมายความว่าอย่างไร?”

ดวงตาของซูเฉินสว่างวาบ

“เพราะว่า… ตะวันออกกันดารของเรานั้น… มีจักรพรรดิเทพยุทธ์!”

จ้านหยวนกล่าวด้วยเสียงแผ่วเบา

“อะไรนะ?!”

คำพูดของเขาทำให้ทุกคนในโถงสะท้านใจอย่างรุนแรง

ดินแดนตะวันออกกันดาร เป็นภูมิภาคที่แห้งแล้งที่สุดในห้าแดนใหญ่ของเซวียนเทียน ไม่ปรากฏจักรพรรดิเทพยุทธ์มานานกว่าสิบพันปี

แต่ชางหยวนกลับพูดว่า… ตะวันออกกันดารมีจักรพรรดิเทพยุทธ์?!