ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 314 เคล็ดวิชาขโมยฟ้าสลับตะวัน พลังฝึกตนทะยานขึ้น

ตอนที่ 314 เคล็ดวิชาขโมยฟ้าสลับตะวัน พลังฝึกตนทะยานขึ้น

แม้ตอนนี้ซูเฉินจะสามารถเปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกได้ แม้กระทั่งกลิ่นอายพลังฝึกตน แต่การปลอมแปลงเช่นนี้กลับสามารถถูกมองออกได้โดยง่าย

หลังจากหลอมรวมจิตวิญญาณต่อสู้แล้ว ผู้บ่มเพาะสามารถสัมผัสความเคลื่อนไหวทางจิตของผู้อื่นได้ และเมื่อก้าวสู่ขอบเขตนักบุญยุทธ์ ยิ่งสามารถสัมผัสถึงตราประทับวิญญาณของผู้อื่นได้อย่างชัดเจน

ดังนั้น หากคิดจะปลอมตัวหรือแม้กระทั่งแปลงร่างเป็นผู้อื่น อาจลวงผู้คนทั่วไปได้ แต่ไม่มีทางลวงตาผู้แข็งแกร่งระดับสูงในวิถียุทธ์ได้แน่นอน!

แต่เคล็ดวิชาขโมยฟ้าสลับตะวันนี้แตกต่างออกไป หากฝึกสำเร็จจะสามารถแปลงร่างได้อย่างแท้จริง ไม่เพียงแค่เปลี่ยนรูปกายภายนอกเท่านั้น หากแต่ยังสามารถจำลองตราประทับวิญญาณได้ด้วย!

ไม่ว่าจะเป็นราชายุทธ์ จักรพรรดิยุทธ์ แม้แต่นักบุญยุทธ์หรือจักรพรรดิเทพยุทธ์ ก็ไม่อาจมองออก

หากซูเฉินแปลงร่างเป็นปีศาจนอกดินแดน แม้แต่เนื้อหนังจนถึงตราวิญญาณก็ไม่ต่างจากของจริง ต่อให้เป็นจ้าวปีศาจเองก็ไม่อาจแยกแยะได้

เช่นนี้ย่อมไร้ความเสี่ยงที่จะถูกเปิดโปง

“เกรงว่าจ้าวปีศาจตนนี้คงเคยทำให้ผู้แข็งแกร่งในแดนเสวียนเทียนต้องทุกข์ทรมานมามากในอดีต!”

ซูเฉินพึมพำในใจ

หากจ้าวปีศาจที่ฝึกเคล็ดวิชาขโมยฟ้าสลับตะวันสามารถปลอมตัวเป็นมนุษย์ได้โดยไร้ร่องรอย ย่อมไม่มีใครล่วงรู้ถึงตัวตนอันแท้จริงของมัน

ไม่แปลกใจเลยที่ผู้ก่อตั้งนิกายเทียนเต๋าจะควักหัวใจของมันมา ผนึกเข้ากับสระหลอมปีศาจ และใช้เป็นโอกาสสำหรับการทดสอบบุตรศักดิ์สิทธิ์ของนิกาย

เกรงว่าท่านบรรพชนคงจะเคียดแค้นปีศาจตนนี้อยู่ไม่น้อย

“พูดให้ถูกแล้ว เคล็ดวิชาขโมยฟ้าสลับตะวันนี้ไม่ใช่เคล็ดวิชามารเสียทีเดียว เพราะไม่จำเป็นต้องดูดซับพลังปีศาจในการฝึกฝน! อาจเป็นเคล็ดลับโบราณบางอย่างที่ตกทอดมาจากแดนเทพก็เป็นได้ ข้าสามารถฝึกมันได้ทันที!”

ซูเฉินคิดในใจ

ด้วยสายตาของเขา ย่อมมองเห็นความไม่ธรรมดาของเคล็ดวิชานี้ได้ แม้แต่เคล็ดวิชาระดับจักรพรรดิหลายสายที่เขาเคยพบในชาติก่อน ยังเทียบไม่ติดเลย

ซูเฉินจึงตัดสินใจฝึกเคล็ดวิชาขโมยฟ้าสลับตะวันทันที

ปัง!

ซูเฉินนั่งขัดสมาธิในสระหลอมปีศาจ ร่างกายเปล่งแสงเจิดจ้าไม่หยุด เขาดูดซับพลังต้นกำเนิดในสระหลอมปีศาจอย่างต่อเนื่อง พลังฝึกตนของเขาทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว

โลหิตในสระนี้คือโลหิตเข้มข้นที่สกัดจากปีศาจนอกดินแดนนับพันล้านตน อีกทั้งยังกลั่นรวมพลังต้นกำเนิดของพวกมันไว้ เป็นสระโลหิตล้ำค่าที่แท้จริง

แม้ร่างกายของซูเฉินจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ยังรู้สึกว่าโลหิตเดือดพล่าน กระดูกเริ่มร้อนผ่าว รูขุมขนเปล่งแสงร้อนแรงไม่หยุด ร่างกายอมตะปั่นป่วนแห่งความโกลาหลก็ยกระดับขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ณ สระหลอมปีศาจ ซูเฉินกำลังแปรเปลี่ยนใหม่โดยสมบูรณ์

บนทุ่งร้าง ปีศาจนอกดินแดนที่แผ่กลิ่นอายทรงพลังทยอยข้ามทะเลมา พวกมันยืนอยู่หน้าเหวลึกมโหฬาร เบิ่งมองหัวใจที่เต้นอยู่เบื้องล่าง แววตาเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้และความเคารพ

หากมองจากเบื้องบน จะพบว่าทุ่งร้างทั้งหมดถูกรายล้อมด้วยปีศาจนอกดินแดนจำนวนนับไม่ถ้วน จนแทบไม่มีที่ว่างแม้เพียงนิ้วเดียว

ปัง! ปัง! ปัง!

ทว่าทันใดนั้น หัวใจจ้าวปีศาจเต้นรุนแรงยิ่งขึ้น พลังการดูดกลืนที่ไร้เทียมทานพุ่งออกมากวาดผ่านทั่วทุ่งร้าง

ปีศาจนอกดินแดนที่อยู่บนทุ่งร้างตัวสั่นระริก พลังปีศาจและโลหิตในกายของพวกมันถูกดูดกลืนในชั่วพริบตา และไหลเข้าสู่หัวใจจ้าวปีศาจ

แสงที่แผ่ออกจากหัวใจจ้าวปีศาจทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เงาร่างหนึ่งเริ่มก่อตัวขึ้นภายในนั้น

ซูเฉินที่กำลังฝึกฝนในสระหลอมปีศาจกลับไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย

สองวันต่อมา

ซูเฉินลืมตาขึ้นช้า ๆ แสงศักดิ์สิทธิ์สองสายสาดออกจากดวงตา ทะลวงผ่านห้วงอากาศ ทำให้ทุ่งร้างสั่นสะเทือนเล็กน้อย

“ระดับเก้าแห่งขอบเขตราชายุทธ์?”

ในดวงตาของเขาฉายแววพึงพอใจและแปลกใจเล็กน้อย

พลังฝึกตนของเขาทะลวงจากระดับสี่แห่งขอบเขตราชายุทธ์ มาถึงระดับเก้าได้สำเร็จ

โดยปกติ หากฝึกตามขั้นตอน คงต้องใช้เวลาเป็นเดือน ๆ

แต่ด้วยสระหลอมปีศาจนี้ เขากลับทำได้ภายในสองวันเท่านั้น

“กายาโกลาหลก็บรรลุสู่ขั้นเก้าแล้วเช่นกัน!”

ซูเฉินพึมพำกับตนเอง

เขากำหมัดแน่น อากาศโดยรอบสั่นไหวรุนแรง

ร่างของเขาเต็มไปด้วยพลังที่พร้อมจะฉีกเวิ้งฟ้าด้วยหมัดเดียว!

“ด้วยพละกำลังของร่างกายในตอนนี้ แม้แต่นักบุญยุทธ์ ข้าก็สามารถฆ่าได้!”

ดวงตาซูเฉินลุกวาว พึมพำอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม

ยิ่งไปกว่านั้น เขาได้ฝึกสำเร็จเคล็ดวิชาขโมยฟ้าสลับตะวันที่ได้จากหัวใจจ้าวปีศาจแล้ว เคล็ดวิชานี้ล้ำลึกยิ่งนัก แม้ซูเฉินจะจำแลงกายเป็นปีศาจนอกดินแดน กลิ่นอายปีศาจและตราประทับจิตวิญญาณยังเหมือนจริงทุกประการ ไร้ซึ่งช่องโหว่

เคล็ดวิชานี้แม้ไม่เน้นการโจมตี แต่สามารถใช้ได้สารพัด เป็นเคล็ดวิชาลับล้ำค่าที่แท้จริง

“หืม?”

ทันใดนั้น แสงเฉียบคมพลันแวบผ่านในดวงตาของซูเฉิน

เขาแหงนมองไปยังหัวใจจ้าวปีศาจเหนือศีรษะ

หัวใจจ้าวปีศาจเต้นรัวอย่างรุนแรง พลังปีศาจไร้ที่สิ้นสุดหลั่งไหลเข้ามา แสงสีทองที่เคยแผ่ออกมากลับกลายเป็นสีดำสนิท แผ่คลื่นชั่วร้ายและมืดมิดอย่างถึงที่สุด

ยิ่งไปกว่านั้น ซูเฉินยังพบว่า ภายในหัวใจดวงนั้น เริ่มปรากฏร่างเลือนลางขึ้นมา และมีคลื่นพลังบางอย่างที่ทำให้เขารู้สึกหนาวสั่นไปทั้งร่าง!