ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 292 นักบุญยุทธ์เฟิงหลิน
ซูเฉินยืนยันได้แทบจะในทันที
แท่นศิลานั้นคือศูนย์กลางของแท่นสังหารเทพอย่างไม่ต้องสงสัย
แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดคือ กลับมีนักบุญยุทธ์ของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้านั่งขัดสมาธิอยู่บนนั้น!
“เจ้าเป็นใคร?!”
ชายชราบนแท่นศิลาเบิกตาขึ้นทันที ดวงตาสาดแสงราวสายฟ้า ทำให้ความว่างเปล่าสั่นสะเทือน
เขาจ้องมองซูเฉินด้วยแววตาเย็นเยียบ
“ข้าซูเฉิน แห่งนิกายเทียนเต๋า!”
ซูเฉินตอบด้วยแววตาแน่วแน่ เสียงราบเรียบแต่ทรงอำนาจ
“เจ้าหนอนสวะจากนิกายเทียนเต๋านั่นรึ?! ฮ่า ฮ่า ฮ่า… ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะกล้าลอบเข้ามาในแท่นสังหารเทพเช่นนี้! สมควรแล้วหรือว่าควรเรียกเจ้าว่ากล้าหาญหรือโง่เง่ากันแน่! ไหน ๆ เจ้าก็มาถึงที่นี่แล้ว ก็ทิ้งชีวิตไว้เถอะ!”
ชายชราหัวเราะลั่น แววตาแฝงไว้ด้วยเจตนาฆ่าอันเย็นยะเยือก
ปัง!
เขาฟาดฝ่ามือออกกลางอากาศ ฝ่ามือขนาดมหึมาครอบคลุมฟ้าดิน สายฟ้านับพันนับหมื่นแล่นผ่านฝ่ามือเข้มข้น พุ่งเข้ากดทับซูเฉินอย่างรุนแรง
“ฆ่า!”
ดวงตาของซูเฉินเปี่ยมด้วยจิตต่อสู้อันแรงกล้า เขาตะโกนเสียงดังแล้วชกหมัดออกไป!
ปัง!
หมัดไร้เทียมทาน พลังปั่นป่วนเรืองรองล้อมรอบ ราวกับสายฟ้าฟาดปะทะฝ่ามือของนักบุญยุทธ์
ความว่างเปล่าสั่นสะเทือน สายฟ้าระเบิดกึกก้อง
ฝ่ามือยักษ์แตกสลายทันที ซูเฉินพุ่งทะยานเข้าใกล้อีกฝ่าย ดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ดั่งสัตว์ร้ายที่พร้อมจะตะครุบเหยื่อ
ฮึ่ม!
พร้อมกับเสียงคำรามของมังกรโบราณ เมฆาทองคำปรากฏรอบตัวซูเฉิน มังกรทองเก้าตัวทะยานขึ้นฟ้า กลายเป็นฝ่ามืออันไร้ผู้ต้าน!
หมัดมังกรสะท้านปฐพี!
ซูเฉินไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาใช้ไพ่ตายทันที เคล็ดวิชาสงครามฟ้าดินเก้ามังกรและกายาโกลาหลถึงขีดสุด
ฝ่ามือนี้รวดเร็วปานสายฟ้า แรงรุนแรงประหนึ่งสายลมพายุ พร้อมทำลายทุกสรรพสิ่ง!
“บังอาจนัก!”
ชายชราตะคอกเสียงดัง เส้นผมและหนวดของเขาลุกชันด้วยโทสะ
เขาคือเฟิงหลิน นักบุญยุทธ์ผู้เฝ้าแท่นสังหารเทพแห่งนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า!
ก่อนหน้านี้เขาได้รับคำสั่งจากจงหลิน ผู้นำนิกาย ให้ระวังซูเฉินและเซียวฝาน แต่เขากลับเห็นพ้องกับหลี่อวิ๋นเฟยว่า ซูเฉินและเซียวฝานไม่น่ากล้ามาที่นี่
ใครจะคิดว่าซูเฉินจะโผล่มาอย่างเปิดเผย และยังกล้าบุกเข้าใส่โดยไม่แสดงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย!
ปัง!
พลังแห่งฟ้าดินพลันหลั่งไหลรวมตัวรอบกายเฟิงหลิน เขาฟาดกระบี่ลงจากกลางอากาศ สายฟ้านับพันหลอมรวมกลายเป็นกระบี่สายฟ้าสีม่วงอันยิ่งใหญ่ ผ่าออกไปเป็นทางยาวนับพันลี้ พุ่งใส่ซูเฉินอย่างดุดัน
กระบี่สายฟ้า!
นี่คือวิชายุทธ์ระดับศักดิ์สิทธิ์ที่เขาฝึกฝน ด้วยพลังแห่งฟ้าดินสนับสนุน มันจึงทรงอานุภาพถึงที่สุด
หนึ่งฟาดกระบี่ลง ราวกับจักรภพถูกผ่าเป็นสอง!
แสงกระบี่เจิดจ้าราวดวงอาทิตย์ ตัดผ่านกลางอากาศและปะทะเข้ากับหมัดมังกรสะท้านปฐพีของซูเฉิน
ครืน!
ความว่างเปล่าบิดเบี้ยว สายฟ้าระเบิดคำรามกึกก้อง
กระบี่สายฟ้าคมกริบ ทำลายฝ่ามือของซูเฉินในทันที
แต่ในหมู่เมฆาทองคำอันเจิดจ้านั้น มังกรทองเก้าตัวพลันทะยานออกมาและบดขยี้กระบี่สายฟ้าจนกลายเป็นผงธุลี
ซูเฉินและเฟิงหลินต่างก็ถอยหลังพร้อมกัน!
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า…สะใจนัก!”
ดวงตาของซูเฉินเฉียบคม ปลดปล่อยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ออกมาเต็มเปี่ยม เขาหัวเราะลั่น
ในที่สุด เขาก็มีกำลังต่อกรกับนักบุญยุทธ์ได้แล้ว!
ก่อนหน้านี้ ในแดนลึกลับโบราณ แม้เขาจะคุ้มกันหลัวซวนและต่อสู้กับซุนฉีหยางกับเล่ยตงเพียงลำพัง เขาก็ยังตกอยู่ในภาวะเสียเปรียบอย่างชัดเจน
แม้ร่างกายของเขาจะแข็งแกร่ง ก็ยังได้รับบาดเจ็บจากพลังแห่งฟ้าดินของซุนฉีหยางอยู่ดี
นักบุญยุทธ์คือผู้แซงข้ามสามัญชน แฝงพลังลึกล้ำ สัมผัสถึงกฎแห่งฟ้าดิน ก้าวไกลกว่าจักรพรรดิยุทธ์หลายเท่า
แต่บัดนี้ ร่างของซูเฉินผ่านการเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง กายาโกลาหลของเขาก็บรรลุถึงระดับหก ด้วยพลังร่างกายเพียงอย่างเดียว ก็สามารถต่อกรกับนักบุญยุทธ์ได้แล้ว!
“เจ้ามีเพียงขอบเขตราชายุทธ์ แต่กลับมีพลังร่างกายที่น่าสะพรึงถึงเพียงนี้?!”
เฟิงหลินถึงกับตัวสั่น ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
หลังจากที่เขาปะทะกับซูเฉิน แม้จะมีร่างกายอันแข็งแกร่งในฐานะนักบุญยุทธ์ เขากลับรู้สึกถึงแรงสะเทือนทั่วร่าง เลือดพลุ่งพล่าน
ซูเฉินเบื้องหน้าเขา เปรียบดั่งลูกของสัตว์เทพโบราณ แต่ละการเคลื่อนไหวแฝงไว้ด้วยพลังทำลายล้างมหาศาล
เฟิงหลินไม่อยากเชื่อ ว่าราชายุทธ์จะร้ายกาจถึงเพียงนี้
แม้แต่หลี่อวิ๋นเฟย อัจฉริยะสูงสุดของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ยังมิอาจเทียบได้
“ฆ่า!”
ดวงตาของซูเฉินเย็นยะเยือก เขาไม่แม้แต่จะตอบคำถามของเฟิงหลิน แต่เปล่งเสียงราวสายฟ้าคำราม พุ่งเข้าจู่โจมอีกครั้ง!
ปัง!
พลังทั้งหมดของเขาระเบิดออก แสงโกลาหลล้อมรอบ ร่างของเขาเปล่งประกายดั่งทองคำศักดิ์สิทธิ์ แต่ละเซลล์เรืองแสง ก่อนจะรวมกลายเป็นหมัดอันน่าสะพรึง พุ่งเข้าใส่เฟิงหลินด้วยเจตนาฆ่าอันแน่วแน่!