ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 289 แท่นสังหารเทพ
เมื่อหลี่อวิ๋นเฟยกล่าวถึงแท่นสังหารเทพและหุบเขาราชันสวรรค์ ทุกคนก็พยักหน้ารับด้วยความเห็นพ้อง
เป็นเช่นที่หลี่อวิ๋นเฟยกล่าว แท่นสังหารเทพและหุบเขาราชันสวรรค์ คือเส้นเลือดใหญ่ของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า
หากซูเฉินและเซียวฝานต้องการล้างแค้น ย่อมไม่พลาดสถานที่ล้ำค่าสองแห่งนี้แน่นอน
“ท่านอาจารย์ ในบรรดาสถานที่ล้ำค่าสองแห่ง ข้าคิดว่าพวกเขาจะไปยังหุบเขาราชันสวรรค์มากกว่า! แท่นสังหารเทพมีท่านอาจารย์เฟิงหลินดูแลอยู่ พลังบ่มเพาะของเขาอยู่ในระดับนักบุญยุทธ์ และยังมีผู้อาวุโสระดับจักรพรรดิยุทธ์อีกมากมาย จึงไม่น่าที่พวกเขาจะกล้าไปที่แท่นสังหารเทพ
แต่หุบเขาราชันสวรรค์แตกต่างออกไป สถานที่แห่งนี้ปัจจุบันลึกลับอย่างยิ่ง มีผู้รู้ถึงมันไม่มากนัก อีกทั้งไม่มีนักบุญยุทธ์ดูแลอยู่ในขณะนี้! ด้วยเหตุนี้ ศิษย์จึงขออาสาไปยังหุบเขาราชันสวรรค์เพื่อเผชิญหน้ากับซูเฉิน!”
หลี่อวิ๋นเฟยกล่าวอย่างมั่นคง แววตาเต็มไปด้วยจิตต่อสู้อันรุนแรง
พรสวรรค์ของเขาเจิดจ้าราวกับตะวันกลางเวหา ส่องสว่างทั่วแดนกันดารตะวันออก
แต่เดิม เขาไม่เคยให้ความสำคัญกับนิกายเทียนเต๋า เหล่าบุตรทั้งแปดของนิกายเทียนเต๋าในสายตาของเขาเป็นเพียงเรื่องตลก
ทว่าซูเฉินกลับไม่ธรรมดา
ด้วยพลังบ่มเพาะเพียงขอบเขตราชายุทธ์ กลับสามารถสังหารจักรพรรดิยุทธ์ขั้นสูง และต่อกรกับนักบุญยุทธ์ได้!
พลังต่อสู้อันเหลือเชื่อนี้ แม้แต่เขาเมื่ออยู่ในระดับราชายุทธ์ยังไม่อาจทำได้ จึงต้องการประลองกับซูเฉินด้วยตนเอง!
“เจ้าคิดถูก! ที่ที่พวกมันน่าจะไปมากที่สุดคือหุบเขาราชันสวรรค์ ทว่า ให้เจ้าไปเพียงลำพังย่อมเสี่ยงเกินไป ให้ฉีหยางไปกับเจ้าด้วย!”
แววตาของจงหลินเป็นประกาย เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น
“ท่านอาจารย์วางใจได้ ข้าจะตัดหัวซูเฉินมาให้ท่านเอง!”
ซุนฉีหยางดีใจยิ่งนัก รีบกล่าวทันที
เขาอยากแก้แค้นมานานแล้ว!
แม้จะฆ่าลั่วเสวียนไม่ได้ อย่างน้อยฆ่าศิษย์ของลั่วเสวียนอย่างซูเฉินก็ยังดี
หลี่อวิ๋นเฟยขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่เข้าใจดีว่านี่เป็นความห่วงใยจากจงหลินที่ให้ซุนฉีหยางร่วมไปด้วย เขาจึงไม่ขัดข้อง
“อย่าชักช้า ข้าจะไปยังหุบเขาราชันสวรรค์เดี๋ยวนี้!”
หลี่อวิ๋นเฟยกล่าว
เขาคำนับจงหลิน จากนั้นหันหลังเดินออกจากท้องพระโรง เหินทะยานขึ้นฟ้า มุ่งหน้าไปยังหุบเขาราชันสวรรค์
ซุนฉีหยางก็รีบติดตามไปทันที
หลังจากเห็นทั้งสองจากไป จงหลินจึงออกคำสั่งอีกหลายข้อ สั่งให้เหล่านักบุญยุทธ์และจักรพรรดิยุทธ์ของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ไปยังเหมืองศิลาวิญญาณและสวนโอสถแห่งต่างๆ เพื่อดูแล
“นิกายเทียนเต๋า ข้าจะปล่อยให้เจ้าคึกคะนองอีกไม่กี่วัน จนกว่า… นิกายเทียนเต๋าจะไม่มีที่ยืนอีกต่อไป!”
แววตาของจงหลินเปี่ยมด้วยเจตนาฆ่า คล้ายมีแสงอสูรดำแปลกประหลาดวาบผ่าน!
……
โครม!
เบื้องหลัง ภูเขาลูกหนึ่งถล่มลง ร่างมากมายแตกตื่นหลบหนีด้วยความหวาดกลัว
ซูเฉินและจ้าวซวีเหินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!
“ฮ่าๆๆ… นายท่าน ช่างสะใจนัก! ด้วยศิลาวิญญาณเหล่านี้ อีกไม่นานข้าก็จะทะลวงถึงขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์แล้ว!”
จ้าวซวียิ้มแป้นจนแก้มแทบปริ แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
นี่คือเหมืองศิลาวิญญาณแห่งที่สามที่เขากับซูเฉินปล้นหลังจากออกจากภูเขาชิงเหลียน
แม้จะเป็นเหมืองขนาดเล็ก ไม่มีผู้แข็งแกร่งเฝ้าระวัง แต่ปริมาณศิลาวิญญาณที่สะสมไว้ก็มากไม่น้อย สามเหมืองรวมกัน เขาปล้นศิลาวิญญาณไปแล้วนับล้านเม็ด
จะไม่ให้ดีใจได้อย่างไร?
แม้เขาจะเป็นปรมาจารย์ฮวงจุ้ย แต่กลับยากจนสุดๆ การฝึกฝนวิชาฮวงจุ้ยสิ้นเปลืองศิลาวิญญาณยิ่งกว่านักต่อสู้ทั่วไป
แม้ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยสามารถสำรวจภูเขาแม่น้ำค้นหาเส้นชีพจรวิญญาณได้ แต่ถิ่นกันดารตะวันออกนั้นแร้นแค้นยิ่ง แหล่งศิลาวิญญาณถูกเจ็ดดินแดนศักดิ์สิทธิ์ครอบครองหมดสิ้นแล้ว
จ้าวซวีแทบไม่มีทรัพย์ติดตัว
ในไม่กี่วันมานี้ เขากับซูเฉินปล้นเหมืองศิลาวิญญาณของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ได้ศิลาวิญญาณมากกว่าที่เขาหามาได้ในสิบปีก่อนแทบหมดน้ำตา
“นายท่าน พวกเราจะไปไหนต่อ? ไปปล้นเหมืองอีกสักแห่งดีไหม?”
จ้าวซวีเอ่ยด้วยความตื่นเต้น
เขาร่วมมือกับซูเฉิน โดยซูเฉินจัดการผู้แข็งแกร่งในเหมือง ส่วนเขาใช้ค่ายกลฮวงจุ้ยดูดศิลาวิญญาณทั้งหมด ประสิทธิภาพสูงมาก
เขาเริ่มจะติดใจเสียแล้ว
“ปล้นเหมืองศิลาวิญญาณมันน่าเบื่อ! และเจ้ายังไม่สังเกตหรือ? ช่วงนี้มีผู้บ่มเพาะลาดตระเวนของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าเพิ่มมากขึ้น แต่กลับไม่มีผู้แข็งแกร่งเพิ่มในเหมือง เจ้าไม่รู้สึกแปลกบ้างหรือ?”
แววตาของซูเฉินเป็นประกาย
“นายท่าน ท่านหมายความว่า…นี่คือกับดัก?”
หัวใจของจ้าวซวีเต้นสะท้าน
“ข้าคิดว่าน่าจะเป็นเช่นนั้น!”
ซูเฉินพยักหน้า กล่าวต่อว่า “พวกเราสร้างความเสียหายให้นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าขนาดนี้ ไม่มีเหตุผลที่พวกเขาจะไม่โกรธแค้นและส่งผู้แข็งแกร่งมาตามล่าเรา! เพราะฉะนั้น ข้ามั่นใจว่าพวกเขากำลังวางแผนลับบางอย่าง รอให้เราติดกับ!”
ในแววตาของซูเฉินปรากฏประกายแห่งสติปัญญา
“แล้วเราควรทำอย่างไร? จะถอยเลยหรือ?”
จ้าวซวีกล่าวอย่างลังเล
“ถอยทันที? เป็นไปไม่ได้! แค่ทำลายพวกนั้น ยังไม่พอจะสร้างความเสียหายที่แท้จริงให้นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ข้าอยากทำเรื่องใหญ่กว่านี้!”
ในดวงตาของซูเฉินฉายแววบ้าบิ่น
“นายท่าน ท่านคิดจะทำอะไรหรือ?”
หัวใจของจ้าวซวีเต้นถี่
“ไปยังแท่นสังหารเทพโดยตรง! แท่นสังหารเทพเป็นหนึ่งในสถานที่ลับล้ำค่าของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า มีผู้คุ้มกันแน่นหนา เต็มไปด้วยศิษย์ผู้มีพรสวรรค์ หากเราทำลายแท่นสังหารเทพได้ จะสร้างความเสียหายร้ายแรงให้นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าแน่นอน!”
ซูเฉินกล่าวอย่างเยือกเย็น