ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 280 เขตโอสถแก่นแท้ ต้นเลือดมังกรศักดิ์สิทธิ์
- Home
- ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์
- ตอนที่ 280 เขตโอสถแก่นแท้ ต้นเลือดมังกรศักดิ์สิทธิ์
เดิมทีซูเฉินคิดว่าในสวนโอสถมังกรเพลิงต้องมีนักบุญยุทธ์เฝ้าอยู่ การเดินทางครั้งนี้คงต้องเผชิญศึกใหญ่
แต่ตอนนี้ดูเหมือนนักบุญยุทธ์จะไม่อยู่
นี่คือโอกาสดีที่สุดในการบุกโจมตีสวนโอสถมังกรเพลิง!
โครม!
ซูเฉินซัดชายหนุ่มในชุดดำสลบ จากนั้นปลดชุดออกมาเปลี่ยนใส่เอง แล้วออกจากมิติความโกลาหล มุ่งหน้าไปยังประตูทางเข้าสวนโอสถมังกรเพลิง
เขาแปลงโฉมให้คล้ายกับชายหนุ่มผู้นั้น จากนั้นหยิบป้ายหยกแล้วเดินไปยังประตูสวน
ฮึ่ม!
แสงเจิดจ้าสาดประกาย อักขระค่ายกลแผ่คลื่นราวกับระลอกน้ำ ซูเฉินก้าวเข้าสู่สวนโอสถมังกรเพลิง
“ท่านหลิว เหตุใดจึงกลับมาอีก?”
ที่ประตู มีขุนนางยุทธ์สองคนในชุดเกราะดำคอยเฝ้าอยู่
คนหนึ่งถามขึ้นด้วยความสงสัยเมื่อเห็นซูเฉิน
“ข้านึกได้ว่าลืมสมุนไพรบางชนิด ต้องกลับมาเก็บ แล้วผู้บัญชาการทั้งสามอยู่ที่ใด?”
ซูเฉินตอบราบเรียบ
“ผู้บัญชาการทั้งสามอยู่ที่หอประชุมกลาง ท่านหลิวเชิญตามสะดวก”
ขุนนางยุทธ์ทั้งสองกล่าวอย่างเคารพ
แม้จะอยู่ในระดับขุนนางยุทธ์ แต่ก็เป็นเพียงศิษย์รอบนอก ย่อมไม่อาจเทียบเท่าศิษย์แท้จริงเช่นเขาได้
“ดีมาก!”
ซูเฉินพยักหน้า
ผู้บัญชาการทั้งสามคือจักรพรรดิยุทธ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในสวนแห่งนี้ เมื่อรู้ความเคลื่อนไหวของพวกเขาแล้ว ซูเฉินก็ตรงไปยังเขตแก่นแท้ของสวนทันที
“ข้าจำได้ว่าในเขตแก่นแท้ของสวนโอสถมังกรเพลิง มีทั้งสมุนไพรที่จำเป็นสำหรับกลั่นโอสถทะลวงสวรรค์ และยังมีต้นเลือดมังกรศักดิ์สิทธิ์ ผลเลือดมังกรบนต้นไม่เพียงใช้กลั่นโอสถศักดิ์สิทธิ์ แต่ยังสามารถพลิกเปลี่ยนร่างกาย เสริมความแข็งแกร่งทางกายภาพได้อีกด้วย!”
ในดวงตาของซูเฉินฉายแววคมกล้า พลางคิดอยู่ในใจ
เบื้องหน้าเป็นหุบเขากว้างใหญ่ แบ่งออกเป็นแปลงสมุนไพรหลายส่วน ปลูกสมุนไพรพิเศษหลากหลายชนิด
พลังวิญญาณที่นี่มากจนกลั่นตัวเป็นหมอกวิญญาณจางๆ ลอยละล่อง บังเกิดแสงเรืองรอง ดูศักดิ์สิทธิ์และเงียบสงบ
ซูเฉินมุ่งตรงไปยังเขตลึกที่สุดของสวน
เขตนั้นคือที่ปลูกสมุนไพรล้ำค่าที่สุด และมีขุนนางยุทธ์เฝ้าอยู่มากกว่าสิบคน
“ผู้ใดมา หยุดเดี๋ยวนี้!”
หัวหน้ายามระดับขุนนางยุทธ์ขั้นสูงตะโกนเมื่อเห็นซูเฉิน
“บังอาจนัก! เจ้ากล้าหยุดข้า?”
บนใบหน้าซูเฉินปรากฏรอยยิ้มเหยียดหยาม
“ท่านอาวุโส เขตแก่นแท้ห้ามผู้ใดเข้าโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้บัญชาการทั้งสาม ขอท่านอย่าทำให้ข้าลำบากใจเลย”
หัวหน้ายามกล่าวอย่างขมขื่น
“หึ! เจ้ายังไม่รู้จักข้า? ข้าทำหน้าที่แทนรองเจ้านิกาย! ท่านรองมีคำสั่งให้ข้าเก็บสมุนไพรด่วน ข้านึกขึ้นได้ว่ายังขาดผลเลือดมังกร ต้องรีบเก็บและนำกลับ หากธุระของรองเจ้านิกายล่าช้า เจ้าจะรับผิดชอบไหวหรือ?”
ซูเฉินกล่าวอย่างเย็นชา
“ข้า…”
หัวหน้ายามลังเลชั่วครู่
เขารู้ดีว่าศิษย์แท้จริงผู้นี้รับหน้าที่จัดหาโอสถให้รองเจ้านิกาย เคยเข้ามาเขตนี้มาก่อน เพียงไม่คาดว่าจะกลับมาอีก
เขาสบถในใจว่าเหล่าศิษย์แท้จริงช่างหยิ่งผยองเกินทน
แม้เขาจะเป็นหัวหน้ายาม แต่ก็ไม่อาจขัดขืนได้
“หลีกไป! ข้าจะรายงานผู้บัญชาการภายหลัง ตอนนี้ข้าต้องเก็บผลเลือดมังกร เจ้ายังจะขวางอีกหรือ?”
ซูเฉินหัวเราะเหยียดหยาม
“ขอรับ!”
หัวหน้ายามถอนหายใจ แล้วจำใจหลีกทางให้
ฮึ่ม!
ซูเฉินชูป้ายหยก เดินเข้าสู่เขตโอสถแก่นแท้
เขตโอสถนี้มีขนาดราวพันจั้ง ตรงกลางมีสระวิญญาณแห่งหนึ่ง แพร่หมอกวิญญาณหนาแน่น ด้านหนึ่งมีต้นไม้โบราณสูงตระหง่านอยู่
โดยรอบปลูกสมุนไพรล้ำค่ามากมาย เปล่งแสงระยิบระยับและกลิ่นหอมประหลาด
“ไม้ระฆังทอง สมุนไพรเสวียนหยวน เถาโบราณไท่คัง โสมม่วงเจ็ดใบ… ล้วนเป็นของดีทั้งนั้น!”
ดวงตาซูเฉินสว่างวาบ เขาแสดงท่าทางตื่นเต้น
นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้ามีรากฐานแน่นแฟ้นจริงๆ
สมุนไพรที่ปลูกในเขตนี้ล้วนเป็นสมุนไพรระดับสวรรค์ บางชนิดสูญหายไปแล้วจากโลกภายนอก นับว่าล้ำค่าอย่างยิ่ง
มีอยู่หลายชนิดที่เป็นวัตถุดิบหลักสำหรับกลั่นโอสถทะลวงสวรรค์
ซูเฉินไม่รอช้า เขาชักกระบี่จวินหลินออกมาแล้วเริ่มขุดทันที
ใช่แล้ว ขุด!
ดินในสวนแห่งนี้เป็นดินวิญญาณห้าสี เป็นของวิเศษที่อุดมไปด้วยพลังชีวิต เหมาะแก่การปลูกสมุนไพรล้ำค่า
ซูเฉินขุดทั้งดินและสมุนไพรขึ้นพร้อมกัน แล้วส่งเข้าสู่มิติความโกลาหล
“ต้นเลือดมังกรศักดิ์สิทธิ์นี้ ข้าจะมอบให้แก่นิกายเทียนเต๋า!”
หลังจากขุดสมุนไพรโดยรอบเสร็จ เขาเดินมายังสระวิญญาณอีกครั้ง ตรงหน้าเขาคือต้นไม้โบราณสูงตระหง่าน กิ่งก้านบิดงอ เปล่งแสงวิญญาณประหลาด บนต้นมีผลสีแดงเพลิงนับสิบลูก ดวงตาเขาเปล่งประกายสว่าง
ฟุ่บ!
กระบี่จวินหลินวนรอบต้นเลือดมังกรศักดิ์สิทธิ์และสระวิญญาณ แล้วเริ่มขุดทันที ราวกับตัดเต้าหู้
ฮึ่ม!
ในขณะนั้น ต้นเลือดมังกรศักดิ์สิทธิ์สั่นไหว พลันเปล่งแสงอักขระเจิดจ้า ปกป้องตนเองไว้แน่นหนา
“ถึงกับมีค่ายกลป้องกัน… ก็สมควรอยู่ ต้นเลือดมังกรศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้ นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าย่อมไม่ปล่อยปละแน่!”
ซูเฉินมีแววประหลาดใจในแววตา
แต่เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย กระบี่จวินหลินเปล่งแสงเจิดจ้า ก่อนฟันฉับลง ทำลายอักขระทั้งหมดเป็นชิ้นๆ
จากนั้นเขาก็ส่งทั้งสระวิญญาณและต้นเลือดมังกรศักดิ์สิทธิ์เข้าสู่มิติความโกลาหลทันที