ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 255 เผาอสูรอัปรีย์
เงาอสูรที่ทรงพลังอย่างถึงขีดสุดนั้นคือพลังที่ถูกกลั่นขึ้นจากอสูรนอกดินแดน มันสามารถกัดกร่อนจิตใจมนุษย์ และมีพลังต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง
ทว่า ภายใต้ฝ่ามือของซูเฉิน มันกลับระเบิดดังสนั่น ราวกับเป็นเพียงกระดาษ!
ครืน!
ทั่วร่างของซูเฉินห่อหุ้มด้วยแสงเค่ออวี่วูบไหว ราวกับมีสายฟ้าสายลมไหลเวียน เมฆทองเจิดจ้าล้อมรอบ ทำให้เขาดูประหนึ่งราชาเทพผู้ไร้เทียมทาน
แววตาของเขาสว่างไสวและเปล่งประกาย เผชิญหน้าเงาอสูรในท้องฟ้าโดยไร้ซึ่งความหวาดหวั่น พลังฝ่ามือไร้เทียมทานของเขาสะกดทุกสิ่ง กวาดกลบท้องฟ้าไว้เบื้องล่าง
ปัง! ปัง! ปัง!
เงาอสูรกว่าสิบตนเหล่านั้น ดูไร้ซึ่งพลังคุกคามต่อซูเฉินแม้แต่น้อย ถูกเขาสะบัดมือฟาดสลายไปทีละตน ฟ้าทั้งผืนเต็มไปด้วยแสงปีศาจพลุ่งพล่าน และพลังอสูรอัปรีย์ที่พยายามบุกรุกเข้าร่างของซูเฉิน
แต่เมื่อสัมผัสกับพลังเค่ออวี่รอบกายของเขา มันก็สลายหายไปราวกับหิมะเจอเปลวไฟ
ตอนนี้ซูเฉินได้บรรลุเข้าสู่ขอบเขตราชายุทธ์ขั้นสาม กายาโกลาหลไม่อาจทำลาย และเหยียบย่างเข้าสู่ชั้นแรกของทัณฑ์แล้ว ร่างกายของเขาแข็งแกร่งจนเกือบไร้สิ่งใดทำลายได้
แม้แต่ลูกธนูเวทของจักรพรรดิยุทธ์ชุดดำก็ไม่อาจเจาะทะลุร่างกายของเขา นับประสาอะไรกับพลังอสูรอิสระเหล่านี้
ว่ากันว่า หากกายาโกลาหลนี้ฝึกจนถึงระดับสูงสุด จะสามารถกลั่นเป็นกายาโกลาหลแห่งบรรพกาลที่แท้จริงได้ ไม่เพียงแต่ไร้เทียมทาน หากแต่ยังสามารถทำลายสรรพสิ่งได้เพียงฝ่ามือเดียว เปลี่ยนฟ้าแปรพิภพ มีพลังลี้ลับเหนือคำบรรยาย
โฮก! โฮก! โฮก!
แต่สิ่งที่น่าตกใจคือ เงาอสูรเหล่านั้นที่ถูกซูเฉินทำลาย เมื่อธงหมื่นอสูรถูกสะบัดอีกครั้ง มันก็กลับกลั่นรวมตัวใหม่อย่างฉับพลัน และยิ่งเข้มข้นดุร้ายยิ่งกว่าเดิม พวกมันโถมเข้าใส่ซูเฉินอีกครั้งอย่างบ้าคลั่ง
ภายใน เขตแดนสังหารหมื่นอสูร มีธงหมื่นอสูรเป็นศูนย์กลางที่ดึงดูดพลังต้นกำเนิดจากอสูรนอกขอบเขต แปรสภาพที่นี่เป็นเหมือนแดนอสูร ที่เงาอสูรเหล่านั้นสามารถฟื้นคืนได้ไม่รู้จบ
นี่คล้ายคลึงกับเขตแดนของนักบุญยุทธ์
ฮวาตู จักรพรรดิยุทธ์ชุดดำ และหุ่นเชิดอสูรสิบกว่าตน ร่วมมือกันเปิดใช้งานเขตแดนสังหารหมื่นอสูรนี้ขึ้นมาได้ ถึงแม้จะเป็นเพียงเขตแดนเทียม แต่ก็มีพลังเทียบเท่านักบุญยุทธ์
นี่จึงเป็นเหตุที่ฮวาตูมั่นใจนักว่าเขาสามารถสังหารซูเฉินได้!
“ซูเฉิน เจ้าอาจจะแข็งแกร่งก็จริง แต่ในเขตแดนสังหารหมื่นอสูรนี้ เจ้าถูกตัดขาดจากพลังฟ้าดิน ข้าอยากรู้จริงว่าเจ้าจะทนได้นานเพียงใด!”
ดวงตาของฮวาตูเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าเย็นเยียบ
ทว่าในใจเขาเองก็เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
พลังต่อสู้ที่ซูเฉินแสดงออกมานั้นน่าสะพรึงเกินไป แม้จะถูกขังอยู่ในเขตแดนสังหารหมื่นอสูร แต่หมัดไร้เทียมทานของเขาก็ยังฉีกเงาอสูรเป็นชิ้นๆ อย่างต่อเนื่อง
แม้แต่จักรพรรดิยุทธ์ก็ไม่อาจเทียบเคียงได้!
ต้องรู้ว่า แม้แต่จักรพรรดิยุทธ์ หากตกอยู่ในเขตแดนสังหารหมื่นอสูรนี้ ก็ยังทนพลังปีศาจกัดกินไม่ได้นาน วิญญาณจะถูกกลืนหายจนมอดสิ้น
แต่ซูเฉิน แม้จะยังไม่สามารถทำลายเขตแดนได้ แต่ก็ไม่ได้ตกเป็นรองเลยแม้แต่น้อย!
“เขตแดนสังหารหมื่นอสูรงั้นหรือ? บัดซบ! ไม่นึกว่าฮวาตูจะมีแผนสำรองถึงเพียงนี้ ขอเพียงศิษย์น้องอดทนไว้ให้ได้!”
แววตาของจินกังเต็มไปด้วยความวิตกกังวลอย่างยิ่ง
ม่านพลังแห่งดาบจวินหลิงที่ปกป้องเขาและเสิ่นเชียนซุน ถูกห่อหุ้มด้วยเพลิงกลืนสรรพสิ่ง สามารถกลืนพลังปีศาจอย่างต่อเนื่อง ทำให้พวกเขาปลอดภัยแม้จะอยู่ในกระบวน
แต่เมื่อมองสถานการณ์ของซูเฉิน จินกังก็อดเป็นห่วงไม่ได้
“รีบรักษาบาดแผลให้หายโดยเร็ว พวกเราไม่อาจปล่อยให้ซูเฉินต้องสู้เพียงลำพัง รอให้เราฟื้นพลังได้บางส่วน แล้วค่อยหาทางทะลวงเขตแดนออกไป สังหารฮวาตูให้ได้!”
เสิ่นเชียนซุนเอ่ยด้วยน้ำเสียงแน่วแน่
“ตกลง!”
จินกังพยักหน้ารับ
โอสถสร้างสรรค์ที่ซูเฉินมอบให้เป็นโอสถระดับเจ็ดที่หายากอย่างยิ่ง มีฤทธิ์ลี้ลับ ฟื้นฟูบาดแผลได้รวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
อีกไม่นานพวกเขาก็จะฟื้นพลังต่อสู้ได้บางส่วน
“ซูเฉิน เจ้าอย่าได้พยายามเปล่าประโยชน์เลย! หากไม่มีพลังนักบุญยุทธ์ อย่าหวังว่าจะรอดออกจากเขตแดนสังหารหมื่นอสูรได้! ข้าเห็นว่าเจ้ามีพรสวรรค์ล้ำเลิศ ไยไม่ยอมรับข้าเป็นอาจารย์? ข้าจะละเว้นชีวิตเจ้า!”
ฮวาตูหัวเราะเย้ยหยัน
“น่ารำคาญ!”
แววตาของซูเฉินวาบขึ้น เอ่ยเสียงเย็นชา
ปัง!
ในฝ่ามือของเขาปรากฏเปลวไฟลุกโชน ประหนึ่งดอกบัวเพลิง สีดำทองสลับกัน เปล่งกลิ่นอายที่กลืนกินทุกสรรพสิ่ง
“เขตแดนสังหารหมื่นอสูรนี้แม้จะแข็งแกร่ง… แต่น่าเสียดาย เจ้าพวกนั้นมันอ่อนแอเกินไป! พวกเจ้าคิดจริงๆ หรือว่าข้าจะติดอยู่ที่นี่?”
ซูเฉินเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา
ครืน!
เมื่อคำพูดสิ้นสุด ดอกบัวเพลิงลึกลับก็พุ่งขึ้นฟ้า ทะยานเข้าใส่หุ่นเชิดอสูรที่ถือธงหมื่นอสูร!
เพลิงกลืนสรรพสิ่ง ปะทุขึ้นแล้ว!
“แย่แล้ว!”
สีหน้าของจักรพรรดิยุทธ์ชุดดำเปลี่ยนไปทันที กลิ่นอายของเพลิงกลืนสรรพสิ่งนั้นน่าสะพรึงกลัวถึงที่สุด ทำให้เขารู้สึกถึงภัยถึงชีวิต แม้ในมือถือธงหมื่นอสูรอยู่ก็ยังไม่อาจขจัดความหวาดกลัวได้
เขาโบกธงหมื่นอสูรโดยไม่รอช้า เงาอสูรกว่าหลายสิบตนก็กรูเข้าใส่ดอกบัวเพลิงพร้อมกัน หวังขัดขวาง
ปัง!
แต่เขาประเมินเพลิงกลืนสรรพสิ่งต่ำเกินไป
เพลิงกลืนสรรพสิ่งสามารถกลืนกินทุกสิ่ง และยังหลอมรวมกับเปลวไฟนิพพานสีทอง จนมีคุณสมบัติไม่รู้ดับ เมื่อปะทะกับเงาอสูรหลายสิบตนก็เริ่มเผาผลาญอย่างรุนแรง
เงาอสูรกว่าหลายสิบตนถูกกลืนในเปลวไฟ และดอกบัวเพลิงก็พุ่งทะลุพวกมันไป ปรากฏเบื้องหน้าหุ่นเชิดอสูรสองตนในทันใด
ปัง!
หุ่นเชิดอสูรสองตนยังไม่ทันขยับ ก็ถูกเพลิงกลืนสรรพสิ่งกลืนร่างไป ในชั่วพริบตาก็ถูกไฟลุกไหม้จนมอดไหม้ทั้งตัว
ธงหมื่นอสูรร่วงจากมือพวกมัน
และช่องโหว่ก็ปรากฏขึ้นในเขตแดนสังหารหมื่นอสูรทันที!