ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 250 ซูเฉินลงมือ
ในระยะไกล ชายชราไว้หนวดเคราสีขาว สวมชุดผ้าหยาบ ใบหน้าแฝงความร้อนรนเร่งรีบ ทะยานเหินฟ้าตรงสู่ยอดเขาเทียนเต๋าในพริบตา
“ศิษย์น้องจาง เกิดอะไรขึ้น?”
จ้านเหยียนขมวดคิ้ว สีหน้าเปลี่ยนไปทันที
ชายชราผู้นั้นชื่อจางฝาน เป็นผู้อาวุโสของนิกายเทียนเต๋า รับผิดชอบดูแลหอวิญญาณ
แผ่นชะตาของเหล่าผู้อาวุโสและศิษย์ทุกคนในนิกายเทียนเต๋าจะถูกเก็บไว้ในหอวิญญาณ หากตกตายในภายนอก แผ่นชะตาจะสลายทันที
จางฝานจะไม่ออกจากหอวิญญาณโดยง่าย หากเขามาปรากฏตัวยังยอดเขาเทียนเต๋าด้วยตนเอง ย่อมต้องมีเหตุการณ์ใหญ่เกิดขึ้น!
“ศิษย์พี่! เมื่อครู่ในศาลาโอสถวิญญาณ แผ่นชะตาของศิษย์แท้จริงทั้งสอง เฉินเชียนซุนและคิงคง…แตกร้าว!”
จางฝานกล่าวด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ
“อะไรนะ?!”
หลิงหลงที่บาดเจ็บอยู่ด้านข้าง ใบหน้าซีดเซียวลงทันใด
เฉินเชียนซุนเป็นศิษย์ของนาง ส่วนคิงคงเป็นศิษย์ของหยวนป้า ทั้งคู่ต่างเป็นหนึ่งในแปดศิษย์สวรรค์ พลังบ่มเพาะถึงขีดสุดของขอบเขตราชายุทธ์
การที่แผ่นชะตาของทั้งสองแตกร้าว หมายความว่าอะไร?
จ้านเหยียนถึงกับสะท้านไปทั้งร่าง
“แตกร้าว? หรือแตกสลาย?”
จ้านเหยียนเอ่ยเสียงต่ำ น้ำเสียงสั่นไหวอย่างห้ามไม่อยู่
“ศิษย์พี่ ศิษย์พี่หญิงหลิงหลง โปรดวางใจ แผ่นชะตาของเฉินเชียนซุนและคิงคงเพียงแตกร้าว ยังไม่แตกสลาย! แต่ก็หมายความว่าพวกเขาบาดเจ็บสาหัส และอยู่ในภาวะอันตรายถึงชีวิต!”
จางฝานรีบอธิบาย
“ศิษย์พี่! ข้าจะไปช่วยเชียนซุน! เรื่องนี้ต้องเป็นแผนร้ายของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า พวกมันกับข้าต่างอยู่ร่วมฟ้าไม่ได้!!!”
หลิงหลงกัดฟันกล่าว เสียงแฝงด้วยโทสะ นางฝืนร่างลุกขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความร้อนรนและโกรธเกรี้ยว
“ท่านอาจารย์! ให้ข้าไปช่วยพวกเขาเถิด! อาจารย์หลิงหลงบาดเจ็บหนัก จำต้องพักฟื้น ด้วยพลังต่อสู้ในตอนนี้ของข้า หากไม่ใช่นักบุญยุทธ์ลงมือ ข้าไม่หวั่นเกรงสิ่งใด!”
ซูเฉินรีบเอ่ยขึ้น
หัวใจของเขาเต้นสะท้าน เรื่องเกิดขึ้นกับเฉินเชียนซุนและคิงคง
คิงคงคือศิษย์พี่รอง มีนิสัยซื่อตรง จริงใจ แม้จะเป็นนักสู้ผู้คลั่งไคล้การประลอง แต่จิตใจกลับใสซื่อ และให้ความเมตตาต่อซูเฉินอย่างมาก
ส่วนเฉินเชียนซุน คือนางในดวงใจของซูเฉินในอดีตชาติ
ความรู้สึกเลือนรางและอบอุ่นใจที่มีต่อนาง แม้เกิดใหม่อีกครั้ง ซูเฉินยังคงรู้สึกได้ทันทีที่ได้ยินชื่อนี้
น่าเสียดายที่ในชาติก่อน เฉินเชียนซุนต้องสังเวยชีวิตพร้อมกับการล่มสลายของนิกายเทียนเต๋า กลายเป็นความเสียใจชั่วนิรันดร์ในหัวใจของซูเฉิน
“ไม่ได้! พวกเจ้าทั้งหมดห้ามไป ข้าจะไปเอง!”
จ้านเหยียนสูดหายใจลึก กล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด
หลิงหลงบาดเจ็บสาหัส ย่อมไม่อาจออกจากนิกายได้
ส่วนซูเฉินคือความหวังของนิกายเทียนเต๋า ในห้วงเวลาเช่นนี้ จ้านเหยียนจะปล่อยให้เขาเสี่ยงอันตรายได้อย่างไร?
ทุกคนในนิกายเทียนเต๋าสามารถสละชีพได้
แต่ซูเฉิน…ต้องไม่ตาย!
“ท่านอาจารย์ โปรดเชื่อมั่นในตัวข้า ข้าจะช่วยพี่หญิงเชียนซุนและศิษย์พี่คิงคงกลับมาให้ได้! นิกายเทียนเต๋ายังต้องการท่านเพื่อควบคุมสถานการณ์ อย่าได้ลงมือโดยประมาทเลย!”
ซูเฉินกล่าวอย่างจริงจัง
เขาเข้าใจดีว่าจ้านเหยียนต้องการปกป้องเขา แต่ในห้วงยามเช่นนี้ เขาจะทำใจอยู่เฉยได้อย่างไร?
จ้านเหยียนเปิดปากราวกับจะกล่าวสิ่งใด ทันใดนั้นแววตากลับเปล่งประกายเย็นเยียบ
เขาจ้องมองซูเฉินลึกซึ้ง แล้วกล่าวช้า ๆ ว่า “เฉินเชียนซุนและคิงคง น่าจะอยู่ที่ภูเขาหมอเฉิงในตอนนี้ จงระวังให้ดี และกลับมาให้ได้!”
“ขอรับ!”
ซูเฉินตื่นตะลึงไปเล็กน้อย แล้วรีบค้อมกายรับคำ
ปัง!
จ้านเหยียนสะบัดแขนเสื้อ ฉีกเปิดช่องว่างมิติด้านหน้า จากนั้นคว้าตัวซูเฉินแล้วเหวี่ยงเข้าไปในมิตินั้นทันที ร่างของเขาหายวับไปในพริบตา
“ศิษย์พี่…ท่านทำอะไรลงไป…”
หลิงหลงตะลึงงัน
จ้านเหยียนถึงกับส่งซูเฉินไปช่วยเฉินเชียนซุนและคิงคง?
ซูเฉินเพิ่งทะลวงถึงขอบเขตราชายุทธ์ จะไม่เป็นอันตรายหรือ?
“ข้าไม่มีทางเลือก…มีบางคนไม่ต้องการให้ข้าออกจากนิกายเทียนเต๋า! แต่หลิงหลง เจ้าจงวางใจเถิด ซูเฉินจะต้องช่วยเฉินเชียนซุนและคิงคงกลับมาได้แน่นอน!”
จ้านเหยียนหรี่ตาลง แววตาส่องประกายมุ่งสู่ห้วงเมฆาเบื้องหน้า
ในนั้น มีเงาร่างหนึ่งยืนอยู่ลึกลับสุดหยั่งคาด
แม้แต่จ้านเหยียนยังสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามอันรุนแรง
นักบุญยุทธ์จากนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ได้ปรากฏตัวด้วยตนเองแล้ว!
จ้านเหยียนเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและเจตนาฆ่าฟัน เขารู้ดีว่านักบุญยุทธ์ผู้นั้นมาเพื่อสกัดเขาไม่ให้ออกจากนิกาย
แต่ยิ่งเป็นเช่นนี้ จ้านเหยียนก็ยิ่งสับสน
จุดประสงค์แท้จริงของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า คืออะไรกันแน่?
…
ฟิ้ว!
ห่างออกไปจากนิกายเทียนเต๋าหลายหมื่นลี้
ร่างของซูเฉินปรากฏตัวขึ้นจากมิติ
พลังของจ้านเหยียนลึกล้ำหาสุดเปรียบ ช่องว่างมิติที่เขาสร้างขึ้นเพียงแค่สะบัดมือ กลับส่งซูเฉินไปไกลถึงเพียงนี้ แสดงให้เห็นถึงความน่าเกรงขามของนักบุญยุทธ์อย่างแท้จริง
“ภูเขาหมอเฉิงอยู่ห่างจากที่นี่เพียงไม่กี่พันลี้! เชียนซุน คิงคง ขอพวกเจ้าจงอดทนไว้!”
แววตาของซูเฉินสาดประกายคมกล้า เขาควบคุมกระบี่จวินหลิงราวสายฟ้าทองคำ พุ่งตรงไปยังภูเขาหมอเฉิงด้วยความเร็วสุดขีด
หลังจากทะลวงถึงขอบเขตราชายุทธ์ เขาสามารถควบคุมพลังฟ้าดินได้ อีกทั้งฝีมือกระบี่ของเขายังถึงขั้นสมบูรณ์แบบ ความเร็วในขณะนี้ไม่ด้อยไปกว่าจักรพรรดิยุทธ์ขั้นสูงสุดแม้แต่น้อย
ไม่นานก็จะถึงภูเขาหมอเฉิงแล้ว!