ระบบเช็กอินรับศิษย์ ปลดล็อกสกิลเทพ - บทที่ 206 พินาศไปซะ!

บทที่ 206 พินาศไปซะ!

ตูม!

เสียงระเบิดกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหว ค้อนยักษ์ของหลิงหลงถูกแรงระเบิดจากหลุมลึกดีดกระเด็นลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ ร่างของผู้เฒ่าฉวนพุ่งทะยานขึ้นมาจากหลุมลึกอย่างรวดเร็ว

ค้อนยักษ์นี่เป็นสมบัติชั้นยอดจริงๆ น่าเสียดายที่เจ้ามันอ่อนแอเกินไป ผู้เฒ่าฉวนยกหลังมือขึ้นปาดเลือดกำเดาที่ไหลย้อยออกมา แววตาฉายแววประหลาดใจระคนดูแคลนขณะจ้องมองหลิงหลง

ปฏิเสธไม่ได้ว่าค้อนยักษ์เมื่อครู่สร้างความเจ็บปวดให้เขาได้บ้าง อย่างน้อยก็ทำให้เลือดกำเดาไหลได้

ฟุ่บ!

ร่างของผู้เฒ่าฉวนเคลื่อนไหววูบวาบดุจภูตพราย พุ่งเข้าประชิดตัวหลิงหลงในพริบตา ความรวดเร็วนั้นเหนือกว่าปฏิกิริยาตอบสนองของทุกคนในที่นั้น มีเพียงหญิงชราเท่านั้นที่ไหวตัวทัน รีบพุ่งเข้ามาขวางทาง

ยายแก่น่ารำคาญ! กล้าขวางข้าเรอะ ผู้เฒ่าฉวนตวาดลั่น พร้อมซัดฝ่ามือออกไปเต็มแรง

แม้หญิงชราจะเตรียมพร้อมรับมือ แต่ด้วยระดับพลังที่ต่างกัน นางจึงถูกแรงปะทะซัดกระเด็นถอยหลังไปอย่างไม่อาจต้านทาน

เมื่อขจัดเสี้ยนหนามชิ้นใหญ่พ้นทาง ผู้เฒ่าฉวนก็พุ่งเข้าหาหลิงหลงอีกครั้ง หมายจะแย่งชิงค้อนยักษ์สีดำทองมาครอบครอง

ความเร็วนั้นน่าเหลือเชื่อ แม้แต่อวี้เซียนที่อยู่ใกล้ที่สุดยังไม่อาจยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือได้ทัน

หลิงหลง ระวัง! อวี้เซียนทำได้เพียงตะโกนเตือนด้วยความร้อนรน

ในจังหวะที่ผู้เฒ่าฉวนย่ามใจว่าชัยชนะอยู่ในกำมือ

ผัวะ!

หลิงหลงเหวี่ยงค้อนยักษ์สวนกลับไปฟาดเข้ากลางลำตัวของผู้เฒ่าฉวนอย่างจัง

ร่างของผู้เฒ่าฉวนปลิวละลิ่วราวกับว่าวสายป่านขาด พุ่งชนอัดเข้าไปในภูเขาลูกย่อมที่อยู่ห่างออกไปจนจมหายเข้าไปในเนื้อหิน

เป็นไปได้อย่างไร ผู้เฒ่าฉวนที่ฝังตัวอยู่ในภูเขาเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

เด็กน้อยคนนี้มีความแปลกประหลาดบางอย่าง แม้เขาจะสัมผัสได้ว่าพละกำลังของนางเทียบกับเขาไม่ได้เลยแม้แต่น้อย เรียกได้ว่าห่างชั้นกันราวฟ้ากับเหว

และความเร็วของเขานั้น นอกจากหญิงชราแล้ว ไม่น่าจะมีใครมองตามทัน

ฮึ่ม! บังเอิญฟลุ๊คโดนล่ะสิ คงเพราะพึ่งพาสมบัติวิเศษในมือสินะ ผู้เฒ่าฉวนยังคงปักใจเชื่อว่าหลิงหลงเพียงแค่โชคดี

เขาพุ่งทะยานออกมาจากภูเขาอีกครั้งด้วยความเร็วที่น่ากลัวกว่าเดิม หมายจะเผด็จศึกในคราวเดียว

ทว่าหลิงหลงกลับยืนฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นศัตรูพุ่งเข้ามา

ค้อนยักษ์ถูกเหวี่ยงออกไปอีกครั้งด้วยจังหวะที่แม่นยำราวกับจับวาง

และผู้เฒ่าฉวนก็ปลิวกลับไปทางเดิมอย่างไม่มีทางสู้

เหตุการณ์ซ้ำรอยทำเอาทุกคนยืนอ้าปากค้าง

ของที่นางสวมอยู่บนหน้า! เจ้าสิ่งนั้นต้องมีอะไรแปลกๆ แน่! ฉีซวนที่สังเกตการณ์อยู่ห่างๆ ตะโกนบอกผู้เฒ่าฉวน

สิ้นเสียงตะโกน สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่วัตถุสีชมพูประหลาดบนใบหน้าของหลิงหลง

เพราะก่อนหน้านี้ไม่มีใครสังเกตเห็นว่านางสวมใส่มันอยู่

เร็วเข้า! รีบจับตัวนางมา! วันนี้ข้าเจอขุมทรัพย์เคลื่อนที่เข้าให้แล้ว! ฉีซวนเร่งเร้าด้วยความตื่นเต้นจนเนื้อเต้น

เขาไม่คาดคิดเลยว่าเด็กสาวตัวเล็กๆ จะพกพาสมบัติวิเศษมากมายขนาดนี้

ทางด้านหลานหลิง คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่น

ยิ่งนางได้สัมผัสกับผู้คนที่เกี่ยวข้องกับเย่หนาน นางยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ความเชื่อมั่นเดิมของนางเริ่มสั่นคลอน

ดูท่าข้าคงต้องหาโอกาสไปทำความรู้จักกับเจ้าหนุ่มขั้นกลั่นลมปราณนั่นเสียหน่อยแล้ว หลานหลิงคิดในใจ

ไม่ใช่เพราะนางนึกเสียดายที่ปล่อยเย่หนานไป แต่เป็นเพราะความอยากรู้อยากเห็น

เริ่มจากกู้เฉิน มาจนถึงหลิงหลง หากเจอคนเดียวอาจเป็นเรื่องบังเอิญ แต่เจอถึงสองคนที่ผิดแปลกจากสามัญสำนึกเช่นนี้ ปัญหาย่อมต้องอยู่ที่ตัวอาจารย์อย่างเย่หนานเป็นแน่

หากข้ามองพลาดไปจริงๆ และเจ้านั่นเป็นยอดฝีมือเร้นกาย ข้าอาจจะใช้ผลประโยชน์ล่อใจ ดึงเขามาเป็นกำลังสำคัญในการชิงบัลลังก์จักรพรรดิ หลานหลิงเริ่มวางแผนการใหญ่

ในอดีตชาตินางคือจักรพรรดินีผู้ยิ่งใหญ่ ต่อให้เย่หนานจะเก่งกาจเพียงใด ก็ไม่มีทางเทียบรัศมีนางได้ หากนางมอบวิชาระดับสูงให้สักเล่ม รับรองว่าเย่หนานต้องซาบซึ้งจนตัวตายถวายชีวิต

ยิ่งคิด หลานหลิงก็ยิ่งมั่นใจ แผนการนี้นอกจากจะได้ตัวเย่หนานแล้ว ยังอาจจะได้วิชาลับของกู้เฉินมาครองอีกด้วย

ถ้าเอากู้เฉินไม่อยู่ ก็เอาอาจารย์ของมันนี่แหละ หลานหลิงหมายมั่นปั้นมือ

กลับมาที่การต่อสู้ ผู้เฒ่าฉวนเมื่อได้ยินคำสั่งของนายน้อย ก็พุ่งเข้าใส่หลิงหลงอีกครั้งด้วยความดุดัน

เป็นไปตามคาด ทันทีที่ผู้เฒ่าฉวนเข้าประชิด ค้อนยักษ์ของหลิงหลงก็เหวี่ยงสวนมาตรงหน้า

คราวนี้ข้ารู้ทันแล้ว! เป็นเพราะแว่นตานั่นสินะ! ผู้เฒ่าฉวนเตรียมตัวมาดี รวบรวมพลังปราณทั้งหมดไว้ที่หมัด แล้วชกสวนค้อนยักษ์ออกไปเต็มแรง

เสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหว ค้อนยักษ์ของหลิงหลงกระเด็นหลุดมือไปไกล ส่วนตัวหลิงหลงเองก็เซถลาล้มก้นจ้ำเบ้า

หลิงหลง! อวี้เซียนร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ

หลิงหลงที่นั่งจุ้มปุ๊กอยู่กับพื้น เบะปากทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ด้วยความเจ็บใจระคนโมโห เจ้ากล้ารังแกข้า! ขนาดพี่ชายหนานยังไม่เคยตีข้าเลยนะ! ข้าจะระเบิดพวกเจ้าให้กระจุยไปเลย!

คำประกาศก้องของเด็กน้อย ทำเอาอวี้เซียน หญิงชรา และเด็กสาวชุดดำ หนังตากระตุกยิกๆ สังหรณ์ใจไม่ดี

ตุ้บ!

พริบตาถัดมา วัตถุทรงกลมสีดำขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลิงหลง นิ้วเล็กๆ รัวกดปุ่มบนแผงควบคุมอย่างรวดเร็ว

ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!

ยังไม่ทันที่ใครจะเอ่ยปากห้าม ตัวเลขเวลานับถอยหลังก็เริ่มทำงานทันที

วินาทีนี้ สติของอวี้เซียนและพรรคพวกแทบหลุดลอย

ตายซะเถอะ! หลิงหลงยก ไข่ดำหมายเลขห้า ขึ้นเหนือหัว แล้วทุ่มใส่กลุ่มของฉีซวนอย่างสุดแรงเกิด

ด้วยความโกรธจัดแบบเด็กๆ หลิงหลงไม่สนใจหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหนอีกแล้ว ใครกล้ามารังแกนาง ก็จงพินาศไปพร้อมกันซะ!

หนีเร็ว! อวี้เซียนหน้าซีดเผือด รีบคว้าตัวหลิงหลงแล้วตะโกนบอกหญิงชรา

หญิงชราตอบสนองรวดเร็วปานสายฟ้า สะบัดแขนเสื้อวูบหนึ่ง หอบหิ้วทุกคนเหาะหนีไปจากจุดเกิดเหตุด้วยความเร็วสูงสุด โดยเลือกที่จะบินเรียดพื้นเพื่อลดความเสี่ยงจากการถูกลูกหลง

ฝ่ายฉีซวนและผู้เฒ่าฉวน เมื่อเห็นลูกบอลสีดำลอยละลิ่วเข้ามา ต่างขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

แต่เมื่อหันไปเห็นกลุ่มของอวี้เซียนหนีตายกันจ้าละหวั่น สัญชาตญาณเตือนภัยในใจของพวกเขาก็กรีดร้องลั่น

โดยเฉพาะเสียง ติ๊ดๆๆ ที่ดังถี่กระชั้นขึ้นเรื่อยๆ จากลูกบอลสีดำ มันกระตุ้นความหวาดกลัวลึกๆ ในจิตใจ ให้สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตาย

หนี! ผู้เฒ่าฉวนตัดสินใจทันที คว้าตัวฉีซวนแล้วพุ่งหนีไปอีกทาง

แต่เมื่อหันไปมองอีกที กลับพบว่าหลานหลิงได้เผ่นแน่บไปไกลลิบแล้ว

ภาพที่เห็นทำเอาทั้งฉีซวนและผู้เฒ่าฉวนถึงกับมุมปากกระตุก

สำหรับหลานหลิง ผู้เคยผ่านสมรภูมิเลือดจนก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในชาติก่อน นางย่อมสัมผัสได้ถึงพลังทำลายล้างที่ซ่อนอยู่ในวัตถุทรงกลมนั้นได้ดีกว่าใคร

ดังนั้น ทันทีที่หลิงหลงงัดเจ้าสิ่งนั้นออกมา นางจึงชิงลงมือหนีไปก่อนใครเพื่อน เพราะนางเรียนรู้แล้วว่า สามัญสำนึกปกติใช้ไม่ได้กับคนรอบตัวเย่หนาน

ติ๊ด… ติ๊ด… ติ๊ด…

หลังจากทุกคนหนีห่างออกมาได้เพียง 4-5 ลมหายใจ

เสียงระเบิดกัมปนาทดังสนั่นราวกับฟ้าถล่มดินทลาย

ดอกเห็ดมรณะดอกมหึมาพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า พลังทำลายล้างมหาศาลบดขยี้ทุกสรรพสิ่งในจุดศูนย์กลางให้ราบเป็นหน้ากลองในพริบตา เปลี่ยนพื้นที่ป่าอันอุดมสมบูรณ์ให้กลายเป็นนรกโลกันตร์

ผู้ที่กำลังหนีตายต่างหันกลับมามองดอกเห็ดมรณะนั้นด้วยความตื่นตะลึง

ทว่า ไข่ดำหมายเลขห้า ไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้น

ครืน ครืน ครืน…

คลื่นกระแทกอันรุนแรง ผสมปนเปกับความร้อนระอุที่พร้อมจะหลอมละลายทุกสิ่ง แผ่ขยายวงกว้างไล่หลังพวกเขามาติดๆ

แย่แล้ว! นายน้อย รีบหนีไป! ผู้เฒ่าฉวนตัดสินใจโยนร่างของฉีซวนที่กำลังช็อกตาตั้งออกไปให้ไกลที่สุด

วิ้ง!

ส่วนตัวเขาเองรู้ตัวว่าหนีไม่ทันแล้ว จึงรวบรวมพลังปราณทั้งหมดที่มี สร้างเกราะคุ้มกันขึ้นมาเบื้องหน้า เตรียมรับมือกับคลื่นมรณะที่กำลังถาโถมเข้ามา

นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย! บัดซบ! หลานหลิงที่หนีไปไกลที่สุด ยังอดสบถออกมาด้วยความหวาดหวั่นไม่ได้ นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่นางรู้สึกตกใจกลัวขนาดนี้ ครั้งล่าสุดก็คือตอนเจอกับกู้เฉิน

นางเริ่มสงสัยว่า ชาตินี้ของนางทำไมถึงได้เจอแต่พวกวิปริตผิดมนุษย์ ซึ่งแตกต่างจากชาติก่อนโดยสิ้นเชิง

ทางด้านกลุ่มของอวี้เซียนก็ตกอยู่ในที่นั่งลำบาก แม้จะไหวตัวทัน แต่คลื่นกระแทกก็ไล่ตามมาติดๆ

มาหลบหลังข้า! หญิงชราตะโกนสั่งเมื่อเห็นว่าหนีไม่พ้นแน่แล้ว แม้นางจะมีความเร็วสูง แต่เมื่อเทียบกับคลื่นระเบิดนี้ นางก็เปรียบเสมือนมดตัวจ้อย

ดูสิ่งที่เจ้าทำสิ! อวี้เซียนหันไปดุหลิงหลง

หลิงหลงที่ตอนนี้หายโกรธแล้ว เริ่มรู้สึกสำนึกผิด ยืนก้มหน้าจิ้มนิ้วไปมา ปากยื่นปากยาวอย่างน่าสงสาร

รีบคิดสิ! มีวิธีอะไรบ้างไหม อวี้เซียนรู้ดีว่าหลิงหลงคือคลังสมบัติเคลื่อนที่ นางต้องมีทางรอดแน่