ระบบเช็กอินรับศิษย์ ปลดล็อกสกิลเทพ - บทที่ 123 เจตจำนงของชางหยวน
การรู้แจ้ง
คำนี้อาจฟังดูไม่คุ้นหูสำหรับกู้เฉินและคนรุ่นเยาว์ แต่สำหรับยอดฝีมือผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวอย่างมู่เป่ยเฉิน ยวี่เซียวจื่อ และยวี่เซียน ย่อมเข้าใจความหมายอันลึกซึ้งของมันเป็นอย่างดี
การรู้แจ้งคือสภาวะที่จิตวิญญาณได้เชื่อมต่อกับวิถีแห่งฟ้าดิน เป็นสิ่งที่ยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร ผู้ฝึกตนบางคนอาจใช้เวลาทั้งชีวิตโดยไม่เคยสัมผัสกับสภาวะนี้เลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่สำหรับผู้ที่มีวาสนา การรู้แจ้งเพียงครั้งเดียวอาจเปลี่ยนชีวิตพวกเขาไปตลอดกาล ทั้งระดับพลัง สติปัญญา และพรสวรรค์ ล้วนถูกยกระดับขึ้นอย่างก้าวกระโดด
วินาทีนี้ ยวี่เซียวจื่อและคนอื่นๆ ต่างจับจ้องไปที่ชางหยวนด้วยความอิจฉาระคนเลื่อมใส
กลิ่นอายบนร่างของชางหยวนเริ่มทวีความเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ราวกับภูเขาไฟที่กำลังจะปะทุ
ตูม
คลื่นพลังลูกแรกระเบิดออกมา ส่งผลให้ระดับพลังของชางหยวนพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
ทว่านี่ยังไม่ใช่จุดสิ้นสุด
ตูม ตูม ตูม
คลื่นพลังระลอกแล้วระลอกเล่าถาโถมออกมาจากร่างของชายชรา
นอกจากเย่หนานที่ยังคงนั่งนิ่งและหลิงหลงที่ไม่สะทกสะท้าน คนอื่นๆ ต่างถูกแรงอัดมหาศาลผลักกระเด็นถอยไปไกลกว่าสิบเมตร เคราะห์ดีที่พลังนี้บริสุทธิ์และไม่มีจิตสังหาร มิเช่นนั้นพวกเขาคงบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว
ส่วนหลิงหลงนั้น นางเพียงแค่ทำแก้มป่องอย่างขัดใจ แล้วกางร่มสีขาวคันเล็กออกมาบังลม
ร่มคันนั้นประดับด้วยกระดิ่งสีเงินขนาดเท่าหัวแม่มือ ส่องประกายระยิบระยับงดงามวิจิตร
สิ่งที่น่าตกตะลึงคือ ร่มคันน้อยสามารถดูดซับพลังงานมหาศาลระดับ เทพปฐพี ที่แผ่ออกมาได้อย่างหมดจด ราวกับฟองน้ำดูดซับหยดน้ำ
นั่นร่มอะไรกัน ชางเนี่ยนจ้องมองร่มในมือหลิงหลงตาค้าง
คนอื่นๆ ในสำนักยู่ฮวาต่างชินชาเสียแล้ว พวกเขารู้ดีว่าหลิงหลงคือคลังสมบัติเคลื่อนที่ และสมบัติแต่ละชิ้นที่นางพกติดตัวก็ล้วนแต่ระดับตำนานทั้งสิ้น
พวกเจ้าไม่รู้สึกหรือว่าร่มนั่นมันสุดยอดมาก ชางเนี่ยนหันไปถามกู้เฉินและคนอื่นๆ ที่ยืนทำหน้าตาย
สุดยอดแล้วยังไง มันไม่ใช่ของเจ้าสักหน่อย มู่เป่ยเฉินสวนกลับหน้าตาย พลางเหลือบมองเด็กหนุ่มอย่างสมเพช
ชางเนี่ยน:
เออ จริงของเขา เถียงไม่ออกเลยแฮะ
แม้จะถูกตอกหน้าหงาย แต่สายตาของชางเนี่ยนก็ยังไม่อาจละไปจากร่มคันนั้นได้ การที่สามารถดูดซับพลังของระดับ เทพปฐพี ได้อย่างง่ายดาย ย่อมหมายความว่ามันต้องเป็นศาสตราวุธระดับสวรรค์อย่างแน่นอน
ฟุ่บ
ยังไม่ทันจะดูให้หนำใจ หลิงหลงก็หุบร่มเก็บเข้าแหวนมิติไปดื้อๆ
นางไม่สนใจสายตาอันร้อนแรงของชางเนี่ยน ทิ้งตัวลงนอนบนเก้าอี้โยก หยิบเม็ดแตงขึ้นมาแทะพลางอ่านนิยายประโลมโลกอย่างสบายอารมณ์
ผ่านไปพักใหญ่ กลิ่นอายรอบกายของชางหยวนจึงค่อยๆ สงบลง
เมื่อลืมตาขึ้น ใบหน้าของชางหยวนเปี่ยมล้นไปด้วยความปิติยินดี เขารู้สึกเหมือนได้เกิดใหม่ ความเข้าใจในมรรคาวิถีลึกซึ้งขึ้นอย่างประหลาด
ท่านอาจารย์ ชางเนี่ยนเห็นอาจารย์ได้สติก็รีบจะเข้าไปแสดงความยินดี
แต่ชางหยวนกลับเมินเฉยต่อศิษย์รัก เขาพุ่งตรงเข้าไปหาเย่หนานทันที
ตุบ
ชางหยวนคุกเข่าลงต่อหน้าเย่หนานอย่างไม่ลังเล
ท่านผู้อาวุโส บุญคุณครั้งนี้ยิ่งใหญ่เกินกว่าจะกล่าวคำขอบคุณ โปรดรับการคารวะจากข้าน้อยด้วย
พูดจบ ชางหยวนก็ก้มศีรษะโขกกับพื้นเสียงดังสนั่น
เย่หนานที่กำลังนั่งแทะเม็ดแตงเพลินๆ ถึงกับสะดุ้งโหยง เขาไม่ทันได้ตั้งตัว จะเข้าไปประคองก็ไม่ทันเสียแล้ว
เฮ้ย ตาเฒ่า เจ้าทำบ้าอะไรเนี่ย วาสนานี้เจ้าได้มาด้วยความสามารถของเจ้าเอง ไม่ต้องมาขอบคุณข้าหรอก ข้าก็แค่เล่นหมากแก้เบื่อเท่านั้น เย่หนานรีบโบกมือปฏิเสธ
สำหรับท่านผู้อาวุโสอาจเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย แต่สำหรับข้าน้อย นี่คือการชุบชีวิตใหม่ ชางหยวนเงยหน้าขึ้น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความซาบซึ้ง
หลังจากโขกศีรษะจนพอใจ ชางหยวนจึงลุกขึ้นยืน
ท่านผู้อาวุโส นับแต่นี้ไป ข้าน้อยยินดีติดตามรับใช้ท่าน ไม่ว่าจะบุกน้ำลุยไฟ ข้าน้อยก็พร้อมทำทุกอย่างตามบัญชา ชางหยวนกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
เขาตระหนักแล้วว่า การบำเพ็ญเพียรอย่างหนักมาทั้งชีวิต ยังเทียบไม่ได้กับคำชี้แนะเพียงเล็กน้อยจากตัวตนระดับเย่หนาน การได้ติดตามรับใช้คนผู้นี้ต่างหาก คือหนทางลัดสู่ความเป็นอมตะที่แท้จริง
ข้าตัดสินใจถูกจริงๆ ที่มาเยือนดินแดนแห่งนี้ ชางหยวนร่ำร้องในใจด้วยความปิติ
มีเพียงชางเนี่ยนเท่านั้นที่ยืนอ้าปากค้าง ขยี้ตาแล้วขยี้ตาอีก นึกว่าตัวเองกำลังฝันไป
อาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ของเขา ผู้ที่เคยเย่อหยิ่งทะนงตน บัดนี้กลับยอมก้มหัวเป็นบ่าวรับใช้ชายหนุ่มรุ่นลูกอย่างหน้าไม่อาย นี่อาจารย์กินยาผิดขวดหรือเปล่า
มองอะไรเจ้าลูกศิษย์โง่ รีบไสหัวมานี่ ชางหยวนหันไปตวาดศิษย์เสียงเขียว
อะ ขอรับ ขอรับ ชางเนี่ยนสะดุ้งโหยง รีบวิ่งเหยาะๆ เข้าไปหา
คุกเข่าลง คารวะท่านผู้อาวุโสเย่เดี๋ยวนี้ ชางหยวนสั่งเสียงเฉียบขาด
ขะ ขอรับ ชางเนี่ยนจำใจคุกเข่าลงต่อหน้าเย่หนานอย่างงุนงง
เย่หนานขมวดคิ้วมองสองศิษย์อาจารย์ เริ่มสังหรณ์ใจแปลกๆ ว่าตาเฒ่าคนนี้กำลังจะเล่นลูกไม้อะไร
ท่านผู้อาวุโส ศิษย์โง่ของข้าผู้นี้ พอจะมีพรสวรรค์อยู่บ้าง หากท่านผู้อาวุโสไม่รังเกียจ ช่วยรับมันไว้ใช้งานสักคนเถอะขอรับ ให้เป็นเด็กเฝ้าประตู ถอนหญ้า ปลูกดอกไม้ หรือจะเป็น เอ่อ สมุนรับใช้ก็ได้ ข้าน้อยยินดีถวายให้ท่าน ชางหยวนกล่าวด้วยสายตาเว้าวอน
ชางเนี่ยน:
นี่อาจารย์เอาจริงหรือเนี่ย ถึงขั้นจะยกศิษย์ให้ไปเป็นสมุนรับใช้ ศักดิ์ศรีค้ำคอหายไปไหนหมด
ท่านอา ชางเนี่ยนกำลังจะอ้าปากท้วง
หุบปาก ชางหยวนตวาดลั่น ส่งสายตาดุร้ายราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ
ชางเนี่ยนหดคอลงทันที ก้มหน้านิ่งไม่กล้าหือ
เย่หนานมองภาพตรงหน้าด้วยมุมปากที่กระตุกยิกๆ
เขาคาดไม่ถึงว่า เพื่อจะฝากฝังศิษย์ไว้กับเขา ชางหยวนถึงกับยอมลดศักดิ์ศรี ยัดเยียดตำแหน่งสมุนรับใช้ให้ศิษย์รักหน้าตาเฉย
อะแฮ่ม ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก พวกเจ้าอยากมาเมื่อไหร่ก็มาได้ ประตูบ้านข้าเปิดต้อนรับเสมอ มีข้อสงสัยอะไรในการฝึกวิชาก็มาถามไถ่ได้ หรือถ้าศิษย์เจ้าว่าง ก็ให้มาประลองฝีมือกับศิษย์รองของข้าแก้เบื่อก็ได้ เย่หนานชี้มือไปทางกู้เฉิน
แม้จะผิดหวังเล็กน้อยที่ไม่ได้ฝากตัวเป็นข้ารับใช้ถาวร แต่คำตอบของเย่หนานก็ทำให้ชางหยวนยิ้มแก้มปริ
อย่างน้อยๆ ก็ได้รับอนุญาตให้ไปมาหาสู่และขอคำชี้แนะได้ นี่ก็ถือเป็นความก้าวหน้าครั้งสำคัญแล้ว
เขาเชื่อว่าน้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน สักวันเย่หนานต้องใจอ่อนรับพวกเขาไว้เป็นแน่
ท่านผู้อาวุโส นี่คือหยกสื่อสารของข้าน้อย หากมีเรื่องอันใดให้รับใช้ โปรดส่งสัญญาณมาได้ทุกเมื่อ ข้าน้อยจะรีบเหาะมาหาท่านทันที ชางหยวนยื่นหยกสื่อสารสีเขียวมรกตให้เย่หนานด้วยสองมือ
ตกลง เย่หนานรับไว้แต่โดยดี
ถ้าเช่นนั้น พวกข้าน้อยไม่รบกวนเวลาพักผ่อนของท่านแล้ว ขอตัวลาขอรับ ชางหยวนรู้กาลเทศะดี เขาได้สิ่งที่ต้องการแล้ว จึงรีบขอตัวกลับก่อนที่จะสร้างความรำคาญ
อืม ไปดีมาดีนะ เย่หนานพยักหน้า
หลังจากส่งแขกเสร็จ เย่หนานก็หาววอดใหญ่ บิดขี้เกียจไปมา เอาล่ะ ข้าจะไปนอนแล้ว พวกเจ้าก็ตามสบายนะ
พูดจบ เขาก็เดินอาดๆ กลับเข้าห้องนอนไป
ถึงจะเก่งกล้าแค่ไหน แต่เขาก็ยังเป็นเพียงผู้ฝึกตนระดับ กลั่นลมปราณ การพักผ่อนย่อมเป็นสิ่งจำเป็น
เฮ้อ ไม่รู้ว่าเจ้าบ้านั่นหายหัวไปไหนแล้ว เย่หนานบ่นพึมพำถึงเจ้าตัวตลก ก่อนจะทิ้งตัวลงนอน
สองศิษย์อาจารย์เดินลงจากยอดเขาทักษิณอย่างเงียบเชียบ
ชางเนี่ยนอัดอั้นตันใจมาตลอดทาง ในที่สุดก็ทนไม่ไหว
ท่านอาจารย์ เมื่อครู่ท่านทำอะไรลงไปขอรับ ชางเนี่ยนถามเสียงเครียด มองอาจารย์ด้วยสายตาแปลกประหลาด