ระบบวงแหวนครอบจักรวาล - บทที่ 600 เก้าภพนิรันดร์ทั้งหมดอยู่ในความวุ่นวาย

บทที่ 600 เก้าภพนิรันดร์ทั้งหมดอยู่ในความวุ่นวาย

ปัจจุบันได้ข่าวว่าเก้าภพนิรันดร์ทั้งหมดอยู่ในความวุ่นวาย เพียงแต่สามภพบนมีผู้เข้มแข็งมากเกินไป จึงควบคุมได้ค่อนข้างดี แต่ภายในห้าภพล่าง ทุกฝ่ายทุกอำนาจต่างก็เปลี่ยนแปลงมาหลายครั้งแล้ว ก่อนหน้านี้ผมเคยไปภพที่หก วางหมากไว้นับไม่ถ้วน ตอนนี้ยังมีเท่าไหร่ที่ใช้งานได้ผมก็ไม่รู้ ดังนั้นก่อนที่ผมจะส่งสัญญาณเรียก ให้ซ่อนตัวเข้าสู่ภพที่สาม ห้ามใครก็ตามเคลื่อนไหวตามใจชอบ

“เข้าใจแล้วครับ”

โม่ฉีตอบรับอย่างกระตือรือร้น เทพเจ้าองค์อื่น ๆ ต่างก็มีสีหน้าเปลี่ยนแปลงไป

แต่ปาถูเข้าใจดี แผนการภพที่สามนี้ อาจจะไม่มีส่วนของเขาเข้าร่วม ตอนนี้ภพที่สองเพิ่งรวมเป็นหนึ่ง มีเรื่องต้องจัดการมากมาย ปาถูในฐานะนายกรัฐมนตรีภพที่สองที่หนิวลี่แต่งตั้ง ต้องดูแลทุกเรื่อง แม้แต่เวลาพักผ่อนตามปกติก็น้อยมาก จะไปเข้าสู่ภพที่สามได้จากไหน ก็แค่ให้กำลังใจโม่ฉีและคนอื่น ๆ อย่างเงียบ ๆ ได้เท่านั้น

เมื่อทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว เครื่องจักรขนาดใหญ่ที่เรียกว่าเมืองเสือคำรามก็เริ่มทำงานทันที การเข้าสู่โลกที่สามและการคงอยู่ในโลกที่สองล้วนมีบทบาทสำคัญยิ่ง

การเข้าสู่โลกที่สามจำเป็นต้องทำความเข้าใจภูมิประเทศใหม่ กองกำลังใหม่ และยังต้องพยายามแย่งชิงฐานที่มั่นจากมือของกองกำลังที่ซับซ้อนเหล่านั้น

ส่วนผู้ที่คงอยู่ในโลกที่สองก็ต้องปรับระเบียบโลกที่สอง และยังต้องเร่งเพิ่มปริมาณการสนับสนุนผู้เข้มแข็งในกองทัพ

ในช่วงเวลานี้ เหนือท้องฟ้าของทะเลกฎเกณฑ์ได้สร้างรูหนอนธาตุทั้งห้าขนาดใหญ่หลายสิบแห่งไว้แล้ว ลอยอยู่เหนือท้องฟ้าของทะเลกฎเกณฑ์

ในรูหนอนเหล่านี้ เทพเจ้ากลุ่มแล้วกลุ่มเล่ากำลังหยั่งรู้ ฝึกฝน เป็นครั้งคราวก็มีผู้แสดงออกมาซึ่งลมหายใจกฎเกณฑ์ที่ทรงพลัง

ที่นี่กลายเป็นฐานที่มั่นสำหรับเพาะเลี้ยงลูกศิษย์ในกองทัพของเมืองเสือคำราม

หนิวลี่ครุ่นคิด จากนั้นกล่าวกับโม่ฉีว่า

“ภายในครึ่งปี ให้เพิ่มกองทัพพิพากษาเป็นหนึ่งแสนคน แบ่งจัดตั้งหน่วยก้าวครึ่งเทพเจ้าสูงสุดและหน่วยเทพเจ้าสูงสุด ทำได้หรือไม่”

โม่ฉีกล่าวเสียงหนักแน่นว่า

“ท่าน การเพิ่มกองทัพพิพากษาเป็นหนึ่งแสนคนไม่มีปัญหา ก้าวครึ่งเทพเจ้าสูงสุดในตอนนี้มีหลายหมื่นคน การจัดตั้งเป็นหน่วยก็ไม่ใช่ปัญหา แต่เทพเจ้าสูงสุด ท่าน นี่เป็นผู้เข้มแข็งระดับสูงสุด หน่วยหนึ่งอย่างน้อยก็ต้องมีเทพเจ้าสูงสุดมากกว่าหนึ่งพันขึ้นไป ยากที่จะจัดตั้งเลย”

หนิวลี่กล่าวว่า

“เปิดทะเลกฎเกณฑ์ ผู้เข้มแข็งที่ก้าวขึ้นเป็นเทพเจ้าสูงสุดทั้งหมดให้เจ้าเลือกก่อนเป็นอันดับแรก ภายในครึ่งปี ต้องจัดตั้งให้สมบูรณ์”

โม่ฉีเคร่งขรึมทันที กล่าวว่า

“รับทราบท่าน”

หนิวลี่มองไปทางเหมยอู๋

“ผู้อาวุโสเหมยอู๋ กองทัพนางเทพที่เจ้านำได้แสดงบทบาทที่มิอาจประเมินค่าได้ในสงครามรวมชาติ ครั้งนี้เราทำผิดกฎให้เจ้าเพิ่มภารกิจ ภายในครึ่งปี ให้ขยายกองทัพนางเทพ อย่างน้อยก็ต้องห้าหมื่นคนขึ้นไป คิดว่าทำได้หรือไม่”

เหมยอู๋ที่เดิมเฉื่อยชาทันใดนั้นจิตสัมผัสสั่นไหวชั่วขณะ แล้วหัวเราะกล่าวว่า

“ในเมืองเสือคำราม นางเทพมีไม่น้อย ผู้ทรงพลังยิ่งมีมากมาย พูดได้ว่า ภารกิจของข้าเมื่อเทียบกับพระคาร์ดินัลโม่ฉีแล้ว ยังผ่อนคลายกว่ามากเสียด้วย”

“นั่นดีแล้ว”

“ภารกิจของโลกที่สองต่อจากนี้ ขอมอบหมายให้เจ้าแล้ว”

หนิวลี่มองไปทางปาถูคนสุดท้าย

ปาถูรู้สึกซาบซึ้งจนน้ำตาไหลพรากออกมา พร้อมกันนั้นก็รู้สึกว่าภาระหนักหนาสาหัส ความกดดันใหญ่โต

…

“ท่าน ข้างหน้านั่นคือด่านแดนของโลกที่สามแล้ว”

ในพื้นที่รกร้างแห่งหนึ่ง มีเสาแสงขนาดใหญ่สูงตระหง่าน ทะลุทะลวงเมฆหมอกชั้นแล้วชั้นเล่า ไม่รู้ว่าลึกเท่าใด

อับเนอร์ชี้ไปทางหน้าพร้อมพูดกับหน้าจอเสมือนว่า

“ลมหายใจของเสาแสงนี้ เหมือนกับด่านแดนของโลกที่หนึ่งเป๊ะ ดูเหมือนว่าตำนานที่ว่า เก้าโลกนิรันดร์ถูกค้ำจุนด้วยเสาเทพเคออสเดียวกัน ก็มีความน่าเชื่อถืออยู่บ้าง” หนิวลี่ยิ้มเบา ๆ

“ท่าน เราจะเดินทางผ่านไปตอนนี้เลยหรือ” อับเนอร์สอบถาม

หนิวลี่มองกวาดไปรอบด้าน ชั่วพริบตา ทุกสิ่งในรัศมีร้อยลี้อยู่ในสายตา

“แน่นอนว่าต้องผ่านไป แต่เราไม่ต้องรีบ ที่นี่ดูเหมือนจะเกิดเรื่องอะไรบางอย่าง”

หนิวลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงเล่นสนุก

อับเนอร์งุนงง ตามด้วยมองไป สีหน้าทันใดกลับเคร่งขรึม

“ดูเหมือนว่า… ไม่มีความรู้สึกถึงชีวิตเลย”

“เราไปดูกันดีกว่า”

เดินก้าวใหญ่ไป แต่ละก้าวดูเหมือนจะสบาย ๆ และสง่างาม แต่ก้าวหนึ่งก็สามารถข้ามระยะทางหลายสิบลี้ไปได้

เพียงสองสามก้าว หนิวลี่และอับเนอร์ก็มาถึงข้าง ๆ เสาแสงที่พุ่งทะลุฟ้า ที่นี่ดูเหมือนจะมีเมืองเล็ก ๆ อยู่

แต่ตอนนี้ เมืองเล็ก ๆ ทั้งหมดกลับเงียบสงัด แม้แต่ลมหายใจแต่เพียงเล็กน้อยของพลังสีแดงแห่งการสังหารยังกลายเป็นสิ่งที่จับต้องได้ภายในเมืองเล็กนี้

“เทพเจ้าที่นี่… ถูกสังหารหมดทุกตัว!” อับเนอร์ก็แสดงสีหน้าตกตะลึงเช่นกัน

นี่ไม่ใช่ความตกตะลึงต่อความโหดร้ายของฆาตกร แต่เป็นความตกตะลึงที่หลังจากโลกที่สองรวมเป็นหนึ่งแล้ว ยังมีเทพเจ้ากล้าทำเช่นนี้อีกหรือ

ใบหน้าของหนิวลี่ซีดเผือดไป

การกระทำแบบนี้ เป็นการตบหน้าอย่างเปิดเผย หนิวลี่แม้กระทั่งสามารถมองเห็นได้ว่า ตอนที่เทพเจ้าเหล่านั้นสังหารที่นี่ ปากพวกมันต้องตะโกนโหยหวนอย่างสะใจแน่ ๆ

“น่าเกลียด! โลกที่สองรวมเป็นหนึ่งแล้ว เราในฐานะผู้ครองโลก เทพเจ้าทั้งหมดที่นี่คือราษฎรของเรา แต่กลับมาเพิกเฉยเราแบบนี้”

จิตวิญญาณของหนิวลี่แผ่ปกคลุมเมืองเล็กทั้งหมดในพริบตา

ในจิตวิญญาณสัมผัสได้ว่าในห้วงอากาศที่นี่ยังคงมีความแค้นเหลืออยู่หลายพันดวง แต่ในจิตวิญญาณกลับไม่สัมผัสได้ถึงศพของเทพเจ้าแม้แต่ตัวเดียว แม้แต่วิญญาณก็ไม่มีเลย

“ลงมืออย่างสะอาดหมดจดจริง ๆ !!”

ดวงตาของหนิวลี่เริ่มเปล่งแสงเย็นยะเยือกออกมา