ระบบวงแหวนครอบจักรวาล - บทที่ 590 ดูสิว่าใครมา

บทที่ 590 ดูสิว่าใครมา

อีกสักครู่ รถลอยตัวมาถึงกลุ่มอพาร์ทเมนท์ริมทะเลสาบแห่งหนึ่ง ที่นี่ก็มีการรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวด แต่เมื่อเห็นรถลอยตัวคันนี้ กลุ่มทหารก็ยกมือทหารทักทายอย่างเคารพ รถลอยตัวลงมาหยุดหน้าอพาร์ทเมนท์สีขาว ในขณะนั้นก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินออกมาจากอพาร์ทเมนท์ พร้อมกับเด็กชายอายุสิบกว่าปี

“พ่อกลับมาแล้ว” เด็กชายเปล่งเสียงยินดีแล้วรีบวิ่งเข้าไป

“เฮ้ ๆ กานเสวี่ยดูสิว่าใครมา”

เหมียวจ้านตอนนี้หน้าแดงก่ำเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและปลาบปลื้ม กานเสวี่ยสะดุ้ง แล้วเห็นเหมียวเถียนเถียนและหนิวลี่เดินออกจากรถลอยตัว

เมื่อเห็นเหมียวเถียนเถียนกานเสวี่ยรู้สึกประหลาดใจแบบดีใจ แต่เมื่อเห็นหนิวลี่กานเสวี่ยตกตะลึงไปเลย

ในฐานะคนที่เคยเป็นศัตรูกับหนิวลี่แต่ในที่สุดกลับได้รับความช่วยเหลือจากเขาจนประสบความสุข ความทรงจำของกานเสวี่ยที่มีต่อเขาไม่อาจจะไม่ลึกซึ้งได้

ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ชื่อเสียงของหนิวลี่ในสหพันธรัฐนั้นสามารถคร้ามครึงได้ตลอดกาล

“เฮ้ ๆ แปลกใจใช่มั้ย คุณกานเสวี่ย” หนิวลี่ยิ้ม

กานเสวี่ยตั้งสติได้แล้วรีบไหว้

“โอเค พูดตามตรงแล้วก็นับว่าเป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่ต้องเกรงใจ”

ต่อหน้าเหมียวเถียนเถียนหนิวลี่ต้องให้เกียรติเธออย่างเต็มที่ จะปล่อยให้พี่สะใภ้ของเธอมากราบตัวเองได้อย่างไร

กานเสวี่ยถูกพลังอันหนึ่งประคองไว้ คุกเข่าลงไม่ได้ แต่ความเคารพบนใบหน้ากลับเป็นของจริง

“ท่านผู้เจริญ เชิญเข้าไปนั่งข้างในค่ะ”

กานเสวี่ยรีบนำทาง ผู้คนพากันเข้าไปยังห้องรับแขกที่ตกแต่งเรียบง่าย แต่กลับดูยิ่งใหญ่สง่างาม

“อิอิ บริหารจัดการบ้านเรือนได้อย่างมีหลักการจริง ๆ เหมียวจ้านโชคดีที่แต่งงานได้กับเมียที่ดีเช่นนี้” หนิวลี่กล่าวชม

กานเสวี่ยใบหน้าแดงเล็กน้อย

“อาจารย์ เฮ้ย ท่านผู้อาวุโสมีเวลามาที่นี่ของผมได้อย่างไร”

ตอนนี้ไม่มีคนนอก เหมียวจ้านจึงไม่เกรงใจอะไรแล้ว หัวเราะฮิฮิฮา

หนิวลี่รู้สึกอึดอัดใจ นายตอนนี้เรียกฉันว่าอาจารย์ แต่อีกสักครู่ ฉันต้องเรียกนายว่าพี่ชาย~~ นี่มันวุ่นวายจริง ๆ ~~

“พี่ชาย อาลี่ตอนแรกแค่เล่นสนุกกับพี่เท่านั้นเอง แม้จะได้สอนอะไรบางอย่างให้ แต่ก็ไม่ได้เป็นอาจารย์ของพี่จริง ๆ ”

เหมียวเถียนเถียนมองพี่ชายอย่างไม่พอใจ ออกเสียงคำว่าอาจารย์หนักแน่น เหมียวจ้านตกใจใหญ่ มองมาที่หนิวลี่อย่างน่าสงสาร ราวกับว่าหนิวลี่ไม่ต้องการเขาแล้ว

เหมียวเถียนเถียนโกรธจัด หันหน้าหนีไม่มองเขา

หนิวลี่กลับไม่รู้ว่าจะอธิบายอย่างไร

ส่วนกานเสวี่ยที่มีใจละเอียดอ่อนกลับสังเกตเห็นเค้าลางบางอย่าง รู้สึกไม่กล้าเชื่อ

เรื่องที่เหมียวเถียนเถียนชอบหนิวลี่คนรู้ไม่น้อย แต่ที่คิดว่าจะประสบความสำเร็จได้กลับไม่มีแม้แต่คนเดียว ไม่คิดว่าครั้งนี้ไม่เพียงได้เจอน้องสาวสามีที่พลัดพรากกันนาน แต่ยังได้เห็นความสุขที่เธอรอคอยมาหลายสิบปี

“เอ่อ อย่างนั้น ฉันมาครั้งนี้ ก็เพื่อพาน้องสาวของนายไป”

หนิวลี่ท้ายที่สุดก็เปิดปากพูดก่อน

เหมียวจ้านด้านนี้ช้าจริง ๆ ถ้าเมื่อก่อนไม่ใช่กานเสวี่ยเข้ามาหา คงยังเป็นโสดอยู่เดี๋ยวนี้ มองน้องสาวอย่างงงงวย ไม่เข้าใจเหตุผล

“ไอ้หัวไม้ น้องสาวของนายเจอความสุขแล้ว นายยังงง ๆ อยู่”

กานเสวี่ยมองไม่ไหว เหลือบมองสามีแล้วพูด

เหมียวจ้านทันทีที่เงิบไป ชั่วขณะก็เข้าใจสาเหตุ มองน้องสาวที่หน้าแดงระเรื่อ แต่ใบหน้ากลับเปล่งปลั่งด้วยความสุข เหมียวจ้านทันใดนั้นก็หัวเราะฮา ๆ

น้องสาวในที่สุดก็แต่งงานออกไปแล้ว และยังแต่งกับคนที่เธอปรารถนาอีกด้วย คู่นั้นก็คือเทพเจ้าหนิวลี่มีเขยอย่างนี้ ต่อไปเหมียวจ้านจะเจริญรุ่งเรืองไม่รู้จักร่วงโรยแล้ว!!

เหมียวจ้านไม่ใช่โง่ แต่เป็นคนขาดสายด้านความรู้สึก แต่เมื่อคิดออก เขาก็จะนึกถึงอะไรหลายอย่าง จินตนาการได้มหาศาล

“ถูกแล้ว แล้ว แล้วนายจะพาน้องสาวไปที่ไหน”

เรียกว่าอาจารย์ไม่ได้แล้ว แต่เรียกว่าน้องเขยก็ดูแปลก ๆ เหมียวจ้านจึงใช้คำว่านาย

หนิวลี่กล่าวว่า

“พาเธอไปโลกอมตะ!”

“โลกอมตะ?” เหมียวจ้านกับกานเสวี่ยพากันถามอย่างงงงวย

“อิอิ พวกนายน่าจะรู้จักแค่ดาวร้างใช่ไหม ฉันหลายปีก่อนก็ทะลุกึ่งเทพไปแล้ว เข้าสู่เทพเจ้า แล้วเข้าไปในอาณาจักรเทพทั้งหลาย คือโลกอมตะเก้าชั้น เปรียบเทียบกับโลกล่างแล้ว โลกอมตะเก้าชั้นก็เป็นโลกที่วุ่นวายพอ ๆ กัน แต่ฉันเพราะเหตุผลพิเศษจำเป็นต้องวางแผนอยู่ในนั้น ดังนั้นครั้งนี้มา ฉันก็หวังว่าจะพาเถียนเถียนไปด้วยกัน”

“งั้นเหรอ!” เหมียวจ้านกับกานเสวี่ยตระหนักรู้

ทั้งสองไม่กังวลเรื่องความปลอดภัยของเหมียวเถียนเถียนเลย ยังไงก็มีหนิวลี่อยู่ เมื่อเขามารับเถียนเถียน นั่นแสดงว่าเขาได้เตรียมการอย่างครบถ้วนสามารถปกป้องเถียนเถียนได้แน่นอน

“อ้อ ลูกสาวของพวกคุณ เหมียวเหนียนซื่อตอนนี้อยู่ที่เก้าดินแดนแห่งความเป็นอมตะด้วย”

หนิวลี่กล่าวขึ้นอย่างกะทันหัน

“เหนียนซื่อ คุณพูดถึงเหนียนซื่อเหรอ!!” กานเสวี่ยกล่าวด้วยความตื่นเต้น

ไม่ได้รับข่าวคราวลูกสาวมาหลายปี เคยคิดว่าลูกสาวไม่อยู่แล้ว ไม่นึกว่าจะได้รับข่าวลูกสาวจากปากของหนิวลี่ความตื่นเต้นของกานเสวี่ยแสดงออกอย่างชัดเจน

“ไม่ผิด พรสวรรค์ของเหนียนซื่อดีมาก อายุแค่ยี่สิบกว่ามีระดับเป็นเทพระดับล่างแล้ว เธอเป็นเด็กคนที่สองที่มีพรสวรรค์เด่นที่สุดที่ค้นพบจากโลก” หนิวลี่หัวเราะ

“ลูกสาวของฉัน เป็นเทพแล้วเหรอ!!!” เหมียวจ้านและกานเสวี่ยต่างไม่กล้าเชื่อ

“ใช่ มีเวลาฉันจะให้เธอกับชุนเซียวมาพบพวกคุณด้วยกัน ลูกสาวคุณตอนนี้เป็นลูกสะใภ้ในอนาคตของฉัน” หนิวลี่หัวเราะแปลก ๆ

ครั้งนี้เหมียวจ้านและกานเสวี่ยตกตะลึงไปเลย ความสัมพันธ์ซับซ้อนแบบนี้ จะจัดการยังไงกัน!!

แต่ความประหลาดใจและยินดีในใจของเหมียวจ้านและกานเสวี่ยมีมากกว่าความตกตะลึง