ระบบลูกดกไร้พ่าย - ตอนที่ 118 ไปสั่งสอนมันซะ
ตอนที่ 118 ไปสั่งสอนมันซะ
ในดวงตาขององค์ชายสาม ปรากฏแววตะลึงงันและโกรธเกรี้ยวอย่างปิดไม่มิด ความรู้สึกเหล่านี้ท่วมท้นเต็มดวงตาของเขาในทันที
เหตุเพราะผู้รับใช้ที่เข็นโลงศพเข้ามา ดันมีไหวพริบพอที่จะเปิดฝาโลงออก
แล้วจากนั้น?
จากนั้น องค์ชายสามก็ได้เห็นใบหน้าของจักรพรรดิชิงซาน ผู้ที่เขาเรียกว่า “เจ้าหมาตระกูลหยวนที่ทำงานดี” ทว่าใบหน้านั้นกลับแสดงตื่นกลัวตายตาไม่หลับ!
“ตระกูลกู้… กู้ชางหมิง! พวกเจ้า…ช่างไม่รู้ที่ต่ำที่สูง!”
…
เมืองชางหมิง
ตระกูลกู้ที่ทำให้องค์ชายสามถึงกับเสียการควบคุมอารมณ์และด่าทอเช่นนี้ บรรยากาศในงานเลี้ยงกลับยิ่งคึกคักกว่าเดิม
องค์หญิงเก้าก็เช่นกัน นางมีความสุขอย่างมาก แม้กระทั่งตอนที่เดินทางกลับ นางยังคงมีรอยยิ้ม
การที่ตระกูลกู้มีผู้แข็งแกร่งขอบเขตจักรพรรดิถึงสองคน
โดยเฉพาะท่านชายฉางชิง ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลกู้
พลังของเขานั้นยิ่งใหญ่และอาจถึงขั้นจักรพรรดิลึกลับระดับสัมบูรณ์
การที่มีผู้แข็งแกร่งเช่นนี้เข้าร่วม ย่อมเป็นขวัญกำลังใจอย่างมหาศาลทั้งต่อตัวองค์หญิงเก้าและกองกำลังของนาง
และที่สำคัญ…
เมื่อนางคิดถึงภาพที่กู้ฉางชิงสังหารจักรพรรดิชิงซานด้วยความสง่างามนั้น…
แม้ว่าองค์หญิงเก้าจะเป็นบุคคลผู้โดดเด่น แต่ในที่สุดนางก็ตั้งสติกลับมาได้
เวลานี้ไม่ใช่เวลามาหมกมุ่นกับเรื่องของชายหญิง ในฐานะผู้นำ นางจำต้องมองไปที่การเผชิญหน้ากับองค์ชายสาม
นี่ไม่เพียงแต่เป็นเป้าหมายส่วนตัวของนาง แต่ยังเป็นความรับผิดชอบที่นางมีต่อกองกำลังที่ติดตามนางด้วย!
หลังจากกล่าวคำลา นางก็จากไป
ตระกูลกู้หลังจากงานเลี้ยงเฉลิมฉลองการขึ้นสู่ขอบเขตจักรพรรดิก็เข้าสู่ช่วงการเติบโตที่ยิ่งใหญ่
เหล่าผู้อาวุโสในตระกูลต่างพากันปิดด่านเพื่อดูดซับ และหลอมรวมโอสถเจ็ดเพลิงเทพวิญญาณที่กู้ฉางชิงมอบให้
ส่วนคนรุ่นใหม่ของตระกูล ต่างได้รับแรงกระตุ้นจากการที่กู้ฉางชิงรับศิษย์ ทำให้พวกเขาตั้งใจฝึกฝนอย่างหนัก
ทุกคนต่างหวังว่าสักวันหนึ่ง พวกเขาจะได้รับการยอมรับจากท่านชายฉางชิง
แม้จะไม่ได้เป็นศิษย์โดยตรง การได้รับคำชี้แนะเพียงเล็กน้อยจากเขาก็ถือเป็นโอกาสอันล้ำค่า
และเช่นนี้ เวลาก็ผ่านไปครึ่งเดือนในพริบตา…
ในช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมา กู้ฉางชิงแทบไม่ได้ฝึกฝนตัวเอง แต่กลับทุ่มเทเวลาไปกับการชี้แนะเหล่าศิษย์ของเขา รวมถึงพี่น้องหยุนซี ทำให้พวกเขาสามารถแก้ไขปัญหาและข้อสงสัยในการฝึกตนได้
ผลลัพธ์คือพลังของพวกเขาทั้งหมดเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
สำหรับกู้หยุนซีและกู้ชิงเฉิน ผู้ที่เข้าสู่ขอบเขตราชาแล้ว การปิดด่านครึ่งเดือนนี้ไม่ได้ช่วยเพิ่มระดับพลังมากนัก แต่ความสามารถในการต่อสู้ของพวกเขาเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
ส่วนกู้ซิงเฉิง กู้ชิงเอ๋อร์ และกู้ซี่เอ๋อร์
ระดับพลังและความสามารถในการต่อสู้ของพวกเขาพุ่งทะยานไปอย่างน่าทึ่ง
กู้ชิงเอ๋อร์เลื่อนขั้นไปถึงขอบเขตครึ่งราชาแรกเริ่ม ความสามารถในการสังหารของนางสูงมาก จนราชาลึกลับทั่วไปไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนาง
แม้กู้ซิงเฉิงจะเริ่มต้นช้ากว่า แต่ก็เลื่อนขั้นมาถึงขอบเขตวิบากกรรมขั้นที่เจ็ด ด้วยพรสวรรค์ที่โดดเด่น ความสามารถในการต่อสู้ของเขาเพียงเล็กน้อยที่ด้อยกว่ากู้ชิงเอ๋อร์
แม้แต่กู้ซี่เอ๋อร์ ผู้ที่มีพรสวรรค์ต่ำที่สุด ก็ยังเลื่อนขั้นไปถึงขอบเขตวิบากกรรมระดับสัมบูรณ์ พลังการสังหารถือได้ว่าไร้คู่ต่อสู้ในระดับต่ำกว่าขอบเขตราชา
เมื่อเห็นพลังของลูกศิษย์เหล่านี้เพิ่มขึ้นอย่างมั่นคง กู้ฉางชิงรู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง
แต่ในขณะที่เขากำลังมุ่งมั่นชี้แนะการฝึกฝนให้คนรุ่นหลัง ข่าวที่ไม่คาดคิดก็ส่งมาถึง!
“ลูกหลานตระกูลกู้มีเรื่องทะเลาะวิวาทกับผู้อื่น แถมยังถูกทำร้ายจนบาดเจ็บอีกหรือ?”
ดวงตาของบรรพบุรุษชางหมิงเย็นเยียบลง
“อีกฝ่ายคือใคร?”
“คือ ลูกหลานตระกูลเล่ย ตระกูลซุน และตระกูลเฉิน รวมถึงคุณชายใหญ่ของตระกูลเฉินด้วย!”
“คุณชายใหญ่ของตระกูลเฉิน?”
เมื่อได้ยินชื่อนี้ กู้ว่านหลี่และบรรพบุรุษชางหมิงต่างขมวดคิ้ว
ตระกูลเล่ย ตระกูลซุน และตระกูลเฉิน ล้วนเป็นตระกูลผู้ฝึกตนที่อยู่ฝ่ายองค์ชายสาม หากพูดถึงอิทธิพล พวกเขาเหนือกว่าตระกูลหยวนมาก
ตระกูลหยวนมีเพียงจักรพรรดิชิงซานในระดับจักรพรรดิลึกลับขั้นกลางเพียงผู้เดียว
แต่สามตระกูลนี้ ล้วนมีผู้แข็งแกร่งในระดับจักรพรรดิลึกลับขั้นปลายคอยคุ้มครอง
โดยเฉพาะตระกูลเฉิน ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลนี้ได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิลึกลับระดับสัมบูรณ์แล้ว!
ด้วยการฝึกฝนของเขา คุณชายใหญ่แห่งตระกูลเฉิน เฉินฟางหยุน ก็มีพลังที่ไม่ธรรมดา ในบรรดาอัจฉริยะรุ่นเยาว์ของฝ่ายองค์ชายสาม เขาสามารถติดอันดับสิบอันดับแรกได้อย่างง่ายดาย
แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายมีเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดา และดูเหมือนจะวางแผนมาก่อนแล้ว
“การแก้แค้นขององค์ชายสามมาถึงเร็วเพียงนี้ เขาช่างเป็นองค์ชายที่ไม่รู้จักอดทนเสียจริง เช่นนี้คงไม่เหมาะที่จะเป็นกษัตริย์ในอนาคตนัก…”
เสียงของกู้ฉางชิงดังขึ้นอย่างแผ่วเบา
“ข้าจะไปเอง”
บรรพบุรุษชางหมิงลุกขึ้นทันที เตรียมตัวไปยังที่เกิดเหตุ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเมืองชางหมิง บริเวณเทือกเขามังกรเมฆา
แต่ก่อนที่เขาจะได้ออกเดินทาง เสียงที่สงบนิ่งของกู้ฉางชิงก็ดังมาจากส่วนลึกของพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์
“ชางหมิง เจ้าอย่าได้กังวล ตั้งใจฝึกฝนเถิด เรื่องนี้ข้าจะจัดการเอง”
กู้ฉางชิงยืดตัวขึ้นอย่างสง่างาม
“องค์ชายสาม ในเมื่อเจ้าอยากเล่น เช่นนั้นเราก็จะมาเล่นให้เต็มที่”
“ดูเหมือนว่าการสูญเสียจักรพรรดิหนึ่งคนยังไม่เพียงพอที่จะทำให้เจ้ารู้สึกเจ็บปวด… เช่นนั้นต้องเสียไปอีกกี่คน?”
เหตุใดเขาจึงไม่ปล่อยให้บรรพบุรุษชางหมิงไป?
เหตุผลนั้นง่ายดาย เพราะระดับพลังของชางหมิงยังคงต่ำเกินไป
“อีกฝ่ายรู้ดีว่าข้าสังหารจักรพรรดิชิงซานได้ แต่ยังกล้าท้าทายตระกูลกู้ของข้า แสดงว่าพวกเขาเตรียมตัวมาดี และพลังของพวกเขาย่อมไม่ด้อยกว่าจักรพรรดิชิงซาน”
“หากเจ้าไป คงช่วยอะไรไม่ได้มาก”
กู้ฉางชิงกล่าวอย่างตรงไปตรงมา
บรรพบุรุษชางหมิงก้มหน้าด้วยความละอาย
กู้ฉางชิงกลับมีท่าทีสงบนิ่ง พลางโบกมือกล่าวให้กำลังใจว่า “อย่าได้ดูแคลนตัวเอง เจ้าเพียงตั้งใจหลอมรวมโอสถที่ข้ามอบให้เจ้า ถึงแม้จะยังไปไม่ถึงจักรพรรดิเทพ แต่เจ้าสามารถบรรลุขอบเขตจักรพรรดิสวรรค์ได้แน่นอน”
“เมื่อถึงเวลานั้น เจ้าจะสามารถแบ่งเบาภาระของข้าได้บ้าง!”
คำพูดนี้ไม่เพียงแต่ทำให้ชางหมิงรู้สึกละอาย แต่แม้แต่กู้ฉางชิงเองก็รู้สึกว่าตนต้องเร่งสร้างผู้แข็งแกร่งระดับกลางที่สามารถพึ่งพาได้ เช่นชางหมิง
มิฉะนั้น หลายสิ่งหลายอย่างต้องทำด้วยตัวเองจนไม่มีเวลาฝึกฝน
แต่นั่นก็เป็นเพราะพลังของเขาเพิ่มขึ้นเร็วเกินไป จนผู้ใต้บังคับบัญชาไม่สามารถตามเขาทัน ยกเว้นจักรพรรดิหยกสวรรค์ที่กำลังจัดการเรื่องการก่อตั้งตำหนักสวรรค์คุน
เมื่อได้รับกำลังใจจากกู้ฉางชิง บรรพบุรุษชางหมิงก็พยักหน้าอย่างหนักแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยเปลวไฟแห่งความมุ่งมั่น เขาค้อมกายและกล่าวว่า “โปรดวางใจ ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง!”
“ไปเถิด”
กู้ฉางชิงพยักหน้าให้ชางหมิงกลับไปฝึกฝน
ส่วนตัวเขาเองนำผู้อาวุโสระดับสูงของตระกูลกู้มุ่งหน้าไปยังเทือกเขามังกรเมฆา
ขณะนั้น บริเวณเทือกเขามังกรเมฆาเต็มไปด้วยความตึงเครียดราวกับดาบที่พร้อมจะชักออกจากฝัก!
ข่าวที่ลูกหลานตระกูลกู้ถูกอัจฉริยะรุ่นเยาว์ของฝ่ายองค์ชายสามกลั่นแกล้งแพร่กระจายออกไป ทำให้ลูกหลานตระกูลกู้ที่กำลังฝึกฝนอยู่ในส่วนอื่นของเทือกเขามังกรเมฆาต่างรีบเร่งมาช่วย
กู้ชิงเอ๋อเองก็อยู่ในกลุ่มนั้น
แต่เมื่อพวกเขามาถึงและเห็นสถานการณ์ตรงหน้า
แม้แต่กู้ชิงเอ๋อ ผู้ที่มีนิสัยเด็ดเดี่ยว และสุขุม ก็ยังไม่อาจเก็บซ่อนโทสะในดวงตาได้
ในกลุ่มของตระกูลกู้ มีหลายคนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส
คนที่อาการหนักที่สุดถึงกับหมดสติ และต้องพึ่งพาพลังวิญญาณจากรุ่นพี่ไม่กี่คนเพื่อประคองชีวิตเอาไว้
นี่ไม่ใช่การประลองตามที่กล่าวอ้าง หากแต่เป็นความพยายามที่จะสังหารและทำลายเส้นทางการฝึกฝนของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน!
“อะไรนะ? ลูกหลานตระกูลกู้มีพลังเพียงเท่านี้หรือ? กล้าขัดขืนองค์ชายสาม ข้าคิดว่าตระกูลกู้จะเก่งกาจกว่านี้เสียอีก”
เสียงเย้ยหยันดังขึ้นจากกลุ่มอัจฉริยะรุ่นเยาว์ของฝ่ายองค์ชายสาม
ผู้นำของกลุ่มนี้คือชายหนุ่มในชุดคลุมสีม่วง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มเย็นชาและแววตาอำมหิต
“เฉินฟางหยุน!”
เมื่อมองเห็นพลังเย็นเยียบในดวงตาของชายหนุ่มคนนี้ อัจฉริยะรุ่นเยาว์หลายคนในตระกูลกู้ที่รู้จักชื่อเสียงของเขา ต่างขมวดคิ้วแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
มีเพียงกู้ชิงเอ๋อที่ตั้งใจจะลุกขึ้นและเข้าปะทะทันที
แต่ก่อนที่นางจะทันได้ขยับตัว
“ฟิ้ว!”
“ฟิ้ว ฟิ้ว!”
เสียงแหวกอากาศดังมาจากท้องฟ้าไกลออกไป
ในชั่วพริบตา สายตาที่เต็มไปด้วยความยินดีของอัจฉริยะตระกูลกู้ทั้งหมดจับจ้องไปยังผู้มาใหม่
กู้ฉางชิงนำพากู้ว่านหลี่และผู้อาวุโสระดับสูงของตระกูลกู้ มาถึงสมรภูมิจากเบื้องบน
สายตาของพวกเขาจับจ้องไปยังอัจฉริยะตระกูลกู้ที่บาดเจ็บสาหัสทันที ความเยือกเย็นและความโกรธแค้นในแววตาของพวกเขาทวีความรุนแรงขึ้น
“นี่หรือคือการแก้แค้นขององค์ชายสาม?”
กู้ว่านหลี่เอ่ยขึ้นขณะลงมือรักษาอัจฉริยะตระกูลกู้ที่บาดเจ็บ พลางหันไปมองเฉินฟางหยุน ดวงตาเต็มไปด้วยโทสะที่ปิดไม่มิด
“อะไรหรือ? หัวหน้าตระกูลกู้คิดจะลงมือด้วยตัวเองหรือ?”
“หากเจ้าคิดว่าตระกูลกู้ไม่ยอมรับก็ลงสนามมาเถิด แต่ถ้าเจ้าลงมือ เช่นนั้นก็ควรให้พวกเราเหล่าผู้อาวุโสจัดการกันเอง เรื่องของเด็ก ๆ ก็ควรปล่อยให้เด็ก ๆ แก้ไข ไม่เช่นนั้นจะดูเหมือนพวกเรารังแกตระกูลกู้เสียเปล่า”
คำพูดของเฉินฟางหยุนเต็มไปด้วยความยั่วยุและความเย้ยหยัน…
“ท่านชายฉางชิง ท่านว่าจริงหรือไม่?”
คำพูดของกู้ว่านหลี่เพิ่งจบลง
ด้านหลังเฉินฟางหยุนและพรรคพวกขององค์ชายสาม เสียงเสียดสีเย้ยหยันก็ดังขึ้น
ทันใดนั้น มีชายชราสามคนปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ ลักษณะโอหังของพวกเขาไม่ต่างจากเหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์ของฝ่ายองค์ชายสาม
ชายชราทั้งสามคนนี้ล้วนแผ่พลังออกมา ทุกคนต่างมีระดับพลังถึงขั้นจักรพรรดิ!
โดยเฉพาะชายชราที่นำมาในกลุ่ม ซึ่งเป็นผู้อาวุโสแห่งตระกูลเฉิน ระดับพลังของเขาถึงขั้นจักรพรรดิลึกลับระดับสัมบูรณ์ เขาเป็นคนที่เอ่ยคำเย้ยหยันต่อกู้ฉางชิง พร้อมจบด้วยคำถามที่เต็มไปด้วยความท้าทาย
แม้แต่คนโง่ก็ยังฟังออกว่าคำพูดของเขานั้นมีเจตนายั่วยุอย่างชัดเจน
สีหน้าของผู้คนรอบข้างต่างเปลี่ยนไปทันที ชายชราทั้งสามคนนี้แตกต่างจากจักรพรรดิชิงซานผู้ส่งโลงศพมาโดยสิ้นเชิง
วันนี้ตระกูลกู้ดูเหมือนจะหลีกเลี่ยงความลำบากไม่ได้
แม้ว่าจะต้องเผชิญความอับอาย แต่พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องอดทน
หากเกิดการต่อสู้ขึ้น แม้จะมีกู้ฉางชิง แต่ก็อาจถูกบดขยี้ในพริบตา
แต่ในขณะที่ทุกคนคิดว่าตระกูลกู้ต้องยอมทนรับความอับอายครั้งนี้ กู้ฉางชิงกลับหัวเราะออกมา
“เรื่องของเด็ก ๆ ก็ควรให้เด็ก ๆ จัดการเอง?”
“ดี! เจ้าพูดเอง จำคำพูดของเจ้าไว้ให้ดี”
กู้ฉางชิงยิ้มบาง ๆ ก่อนยกมือส่งสัญญาณให้กู้ชิงเอ๋อเดินหน้า พร้อมชี้ไปยังเฉินฟางหยุนที่กำลังยืนหยิ่งผยองอยู่ และกล่าวเสียงเบา แต่แฝงไปด้วยอำนาจอันยิ่งใหญ่
“ชิงเอ๋อร์ ไปสั่งสอนเขาซะ!”