ระบบลูกดกไร้พ่าย - ตอนที่ 116 ใครกล้าฝืน ก็เท่ากับเป็นศัตรูกับข้า
ตอนที่ 116 ใครกล้าฝืน ก็เท่ากับเป็นศัตรูกับข้า
หลังจากผ่านการทดสอบดินแดนบรรพบุรุษ ตระกูลกู้ก็เริ่มเตรียมงานเลี้ยงเฉลิมฉลองให้บรรพบุรุษชางหมิงซึ่งเพิ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิ
ในเวลาเดียวกัน ผู้นำตระกูลหยวนที่เพิ่งโดนปฏิเสธอย่างไม่ไยดีจากตระกูลกู้ ก็ได้กลับมายังเมืองหลวงที่สาม ซึ่งเป็นที่พำนักประจำขององค์ชายสาม
“ตระกูลกู้ว่าอย่างไรบ้าง?”
ในห้องโถงหรูหรา องค์ชายสามยืดตัวอย่างเกียจคร้าน สายตาเต็มไปด้วยความหยิ่งทะนง น้ำเสียงเย็นชา
เมื่อเห็นผู้นำตระกูลหยวนก้าวเข้ามาในโถง เขาก็ถามด้วยท่าทีไม่ใส่ใจ
ผู้นำตระกูลหยวนรีบก้มหน้า ไม่กล้าสบตา ตอบด้วยความนอบน้อมว่า “กราบทูลฝ่าบาท ข้าน้อยไร้ความสามารถ ไม่อาจเข้าพบชางหมิงได้ และถูกคนของตระกูลกู้ปฏิเสธที่หน้าประตู”
“หึ ตระกูลกู้ช่างใจแข็งดั่งหินผา ไร้เยื่อใยต่ออดีตตามที่ข้าคาดไว้ไม่มีผิด”
องค์ชายสามแค่นเสียงเยาะเย้ย ราวกับคาดการณ์ไว้แล้ว
คำพูดที่เสแสร้งขององค์ชายสาม แม้แต่ผู้นำตระกูลหยวนก็ยังแทบกลั้นหัวเราะไม่ไหว
ไร้เยื่อใยต่ออดีต?
ฝ่าบาทกับตระกูลกู้ยังมีความสัมพันธ์ในอดีตอันใดอีกเล่า? หากพูดกันตรง ๆ เรื่องนี้น่าจะเข้ากับพระองค์มากกว่ากระมัง?
แต่เขาย่อมไม่กล้าพูดออกมา เพียงแค่แสดงท่าทีประจบพร้อมพยักหน้ารับอย่างต่อเนื่อง “ฝ่าบาทตรัสถูกต้อง ตระกูลกู้ช่างไม่รู้จักวางตัวจริง ๆ”
แม้ตอนนี้ องค์ชายสามกับองค์หญิงเก้าจะต่อสู้ช่วงชิงอำนาจกันอย่างดุเดือด
แต่ผู้มีสายตาเฉียบแหลมย่อมมองออกว่า องค์ชายสามได้เปรียบองค์หญิงเก้าอย่างมาก
โอกาสที่พระองค์จะได้ขึ้นครองราชย์ มีมากถึงเจ็ดส่วนจากสิบ เขาจึงไม่กล้าพูดจาเหลวไหล
“พอเถอะ”
องค์ชายสามโบกมือ ไม่สนใจความคิดของผู้ใต้บังคับบัญชา “ปล่อยตระกูลกู้ไปเถอะ แค่จักรพรรดิคนใหม่ ยังไงก็ไม่อาจสั่นคลอนภาพรวมได้”
“แต่ถึงอย่างไรก็ปล่อยให้ตระกูลกู้สุขสบายเกินไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้น ข่าวลือข้างนอกจะว่าเป็นเพราะข้าบริหารจัดการคนไม่ดี”
เมื่อกล่าวจบ สายตาขององค์ชายสามก็ปรากฏประกายเย็นเยียบ
“ประกาศออกไปว่าอีกสามวัน หากใครกล้าไปร่วมงานเลี้ยงเฉลิมฉลองของตระกูลกู้ ก็เท่ากับเป็นศัตรูกับข้า เข้าใจหรือไม่?”
เมื่อได้ยินคำพูดขององค์ชายสาม…
ผู้นำตระกูลหยวนถึงกับหน้าถอดสีเล็กน้อย ใจหนึ่งก็อดรู้สึกสงสารตระกูลกู้ไม่ได้
คำสั่งนี้ออกไป เขาก็พอจะจินตนาการได้แล้วว่าอีกสามวันข้างหน้า งานเลี้ยงเฉลิมฉลองของตระกูลกู้คงจะเงียบเหงาเพียงใด
จักรวรรดิเทพมายาที่ผ่านมาหลายปี งานเลี้ยงเฉลิมฉลองการขึ้นสู่ขอบเขตจักรพรรดิที่วังเวงเช่นนี้ คงเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์!
แม้จะรู้สึกสงสารอยู่บ้าง แต่เขาก็ไม่กล้าฝืนคำสั่งขององค์ชายสามแม้แต่น้อย จึงก้มตัวรับคำสั่ง ก่อนจะรีบไปประกาศข่าวนี้ทันที
ไม่นาน คนสำคัญในจักรวรรดิเทพมายาก็ล้วนได้รับคำ “ตรัสสั่ง” นี้
แม้แต่ที่ตำหนักขององค์หญิงเก้าก็เช่นกัน ข่าวนี้ถูกส่งมาถึงแล้ว
“ดูท่าตระกูลกู้คงปฏิเสธคำเชิญขององค์ชายสาม ไม่เช่นนั้นคงไม่มีตรัสนี้ออกมา”
องค์หญิงเก้าพึมพำเบา ๆ พลางมองดูข่าวที่ผู้นำสารนำมาให้
สาวใช้ที่นำข่าวมาอดไม่ได้ที่จะถามว่า “ฝ่าบาท เช่นนี้แล้วพวกเราควรตอบสนองอย่างไรเจ้าคะ?”
“ตระกูลกู้มีใจเอนเอียงมาทางเรา โอกาสนี้ย่อมไม่อาจปล่อยผ่านไปได้ พี่สามของข้าไม่ไป เช่นนั้นข้าในฐานะน้องก็จะไปแสดงความยินดีต่อบรรพบุรุษชางหมิงแทน”
“ส่วนเรื่องเป็นศัตรูกับเขาน่ะหรือ? หึ!”
“หากข้ากลัวเขา เช่นนั้นยังจำเป็นต้องยืนหยัดมาถึงวันนี้หรือ?”
องค์หญิงเก้าลุกขึ้นช้า ๆ ชุดกระโปรงสีแดงสดคล้ายโลหิต ขับเน้นใบหน้าของนางให้ยิ่งดูสูงส่งและเยือกเย็น ร่างกายพลิ้วไหวเบา ๆ ขณะเดินเผยให้เห็นเรียวขาที่งามจับใจ รอยยิ้มบนใบหน้าแม้ดูอ่อนโยน แต่กลับแฝงความสง่างามและอำนาจ จนสาวใช้ถึงกับมองด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความชื่นชม
ขณะที่ในจักรวรรดิเทพมายา ความเคลื่อนไหวใต้น้ำยังคงดำเนินต่อไป แต่เมืองชางหมิงกลับไม่ได้รับรู้เลย
กระทั่งสามวันผ่านไป งานเลี้ยงเฉลิมฉลองเริ่มต้นขึ้น
เมื่อมองดูความเงียบเหงาของเมืองชางหมิง
ผู้คนในตระกูลกู้ล้วนมีสีหน้าหนักใจ
ไม่เพียงแค่ตระกูลที่ถูกองค์ชายสามดึงเข้าพวก แม้แต่กลุ่มอำนาจที่ยังไม่แสดงจุดยืน หรือแม้กระทั่งผู้ที่เคยมีความสัมพันธ์อันดีกับตระกูลกู้ก็ไม่มีผู้ใดส่งตัวแทนมาเลย
แม้จะเตรียมใจกับผลลัพธ์นี้ไว้บ้างแล้ว
แต่ผู้คนในตระกูลกู้ก็ยังอดรู้สึกผิดหวังไม่ได้
กระทั่งบรรพบุรุษชางหมิงเอง สีหน้าก็ยังมีแววหม่นหมอง
แต่ในขณะนั้นเอง
“องค์หญิงเก้าประทับถึงแล้ว!”
เสียงประกาศดังลั่นจากนอกเมืองชางหมิง ก้องกังวานไปไกลถึงในจวนตระกูลกู้ ทำให้คนทั้งตระกูลถึงกับมีสีหน้าสดใสขึ้นทันที
“เชิญเข้ามาเร็วเข้า!”
บรรพบุรุษชางหมิงลุกขึ้นยืน นำเหล่าผู้บริหารระดับสูงของตระกูลกู้ไปรับองค์หญิงเก้าด้วยตัวเอง ไม่นานนัก นางและคณะก็ถูกต้อนรับเข้าสู่จวน ทำให้งานเลี้ยงที่เดิมเงียบเหงากลับมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที
สายตาของกู้ฉางชิงจับจ้องไปที่องค์หญิงเก้า ความงามอันเลอค่าของนางทำให้เขาถึงกับตะลึงในความงดงาม
เขาเกิดใหม่ในโลกนี้ พบเจอสตรีมานับไม่ถ้วน
แต่สตรีที่มีความสง่างามและสูงศักดิ์ดุจองค์หญิงเก้าผู้นี้ นับว่าเขาได้พบเป็นครั้งแรก
หากจะให้คะแนนความงาม
ภรรยาหลวงของเขา เจียงเหลียนซิน ควรได้คะแนนเต็ม 100 ส่วนจักรพรรดิหยกสวรรค์อยู่ที่ 99 และศิษย์ของเขา กู้ซิงเฉิง คงได้ 96
สำหรับองค์หญิงเก้าผู้นี้
เพียงแค่ความงดงาม ก็สามารถให้คะแนนได้ 97 แล้ว เมื่อบวกกับความสูงส่งเยือกเย็นดุจจักรพรรดินี ที่ทำให้บุรุษทั่วไปไม่กล้าล่วงเกิน นางจึงควรได้เพิ่มเป็น 98 หรือแม้แต่ 99!
ยิ่งไปกว่านั้น
สายตาของกู้ฉางชิงที่จับจ้องไปยังองค์หญิงเก้าเริ่มแน่วแน่ขึ้น เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประทับใจ
“พรสวรรค์ ไม่เลวเลย”
พรสวรรค์ขององค์หญิงเก้า แม้จะด้อยกว่าจักรพรรดิหยกสวรรค์อยู่บ้าง
จักรพรรดิหยกสวรรค์มีชะตาราศีระดับแดงขั้นหนึ่งสูงกว่าภรรยาหลวงของเขา เจียงเหลียนซินซึ่งอยู่ที่ทองขั้นหนึ่งถึงหนึ่งขั้นเต็ม
แต่สำหรับองค์หญิงเก้า แม้จะไม่ถึงขั้นนั้น แต่ก็นับว่าไม่ธรรมดา ด้วยชะตาราศีระดับ ทองขั้นเก้า
และชะตาราศีนี้มีนามว่า…
[จักรพรรดินีแห่งโชคชะตา]
“ถือกำเนิดมาพร้อมกับโชคชะตาอันยิ่งใหญ่ ผู้ครอบครองชะตาราศีนี้ หากมีทรัพยากรและเคล็ดวิชามากพอ การก้าวเข้าสู่จักรพรรดิเทพไม่ใช่เรื่องไกลตัว! เมื่อบรรลุขอบเขตจักรพรรดิแล้ว หากนางเป็นสตรีแห่งตระกูลขุนนาง จะช่วยเพิ่มโชคชะตาให้ตระกูล หากเป็นเชื้อพระวงศ์ จะเพิ่มโชคชะตาให้ทั้งประเทศ!”
“ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อพลังของนางเพิ่มขึ้น ผลกระทบจากโชคชะตาก็จะยิ่งทวีคูณ นางสามารถใช้พลังแห่งโชคชะตาในการฝึกฝน และส่งเสริมซึ่งกันและกันกับตระกูลหรืออาณาจักรของนาง ถือเป็นผู้ครองโชคชะตาตั้งแต่กำเนิด!”
“พรสวรรค์ยอดเยี่ยม! ศักยภาพการฝึกฝนสูงล้ำ ที่สำคัญหากแต่งเข้าตระกูล จะช่วยเพิ่มโชคชะตาให้กับทั้งตระกูลหรือประเทศได้อีก!”
ในดวงตาของกู้ฉางชิงฉายแววชื่นชม
เขามององค์หญิงเก้า ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นจักรพรรดินีในอนาคตแห่งจักรวรรดิเทพมายา พลางพยักหน้าอย่างลับ ๆ
ทำไมถึงเรียกว่าสตรีผู้จะได้เป็นจักรพรรดินีในอนาคต?
เพราะกู้ฉางชิงได้ตัดสินใจแล้วว่าจะยืนอยู่ข้างองค์หญิงเก้า
เหตุผลประการแรกคือเพื่อทดแทนบุญคุณที่องค์หญิงเก้าเคยช่วยเหลือตระกูลกู้มาก่อน
เหตุผลประการที่สอง คือถือโอกาสกำจัดศัตรูของตระกูลกู้ชางหมิงไปพร้อมกัน
เหตุผลประการที่สาม เพื่อพิจารณาเรื่องการฟื้นฟูตระกูลศักดิ์สิทธิ์กู้
“ในฐานะราชันย์เทพฉางชิง และผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลศักดิ์สิทธิ์กู้ บางครั้งข้าก็ไม่อาจทำตามใจตัวเอง จำต้องคำนึงถึงโชคชะตาของตระกูลให้มากเข้าไว้!”
กู้ฉางชิงครุ่นคิดด้วยความหนักแน่น พลางวางมือไว้ด้านหลัง ทำท่าทีราวกับตนกำลังเสียสละอย่างยิ่งใหญ่
ท่าทีนี้ทำให้องค์หญิงเก้าถึงกับเหลือบมองกู้ฉางชิงหลายครั้ง ในแววตาแฝงด้วยความประทับใจ
“ตั้งแต่เมื่อใดกันที่ตระกูลกู้มีบุรุษหนุ่มที่โดดเด่นถึงเพียงนี้? ข้าไม่เคยพบมาก่อนเลย”
องค์หญิงเก้าเริ่มสนใจกู้ฉางชิงมากขึ้น
เมื่อองค์หญิงเก้านำคณะผู้ติดตามมาถึง งานเลี้ยงที่เดิมเงียบเหงาก็กลับมาคึกคักขึ้นอีกครั้ง และดำเนินไปได้ด้วยความราบรื่น
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่งานเลี้ยงจะเข้าสู่ช่วงเวลาสนุกสนานได้ไม่นาน
“ฮ่าฮ่าฮ่า! ไอ้แก่ชางหมิง! งานเลี้ยงเฉลิมฉลองของเจ้าเหตุใดจึงไม่เชิญข้า? หรือว่าเจ้าคิดว่าเป็นแค่จักรพรรดิหน้าใหม่ จะทำให้ข้ารู้สึกด้อยกว่าในงานนี้?”
เสียงหัวเราะหยามเหยียดดังลั่นจากท้องฟ้าเหนือเมืองชางหมิง พร้อมคำพูดที่เต็มไปด้วยการเย้ยหยัน ทำให้ทุกสายตาหันไปมอง และเหล่าสมาชิกตระกูลกู้ต่างเต็มไปด้วยความโกรธ
บรรพบุรุษชางหมิงถึงกับทุบโต๊ะลุกขึ้น ดวงตาเปล่งประกายเย็นเยียบ “เจ้าผีแก่ชิงซาน! เจ้าต้องการประกาศสงครามไม่จบสิ้นกับตระกูลกู้ของข้าใช่หรือไม่!?”
“สงครามไม่จบสิ้น? ฮ่า!”
เจ้าของเสียงเย้ยหยันปรากฏตัวจากทะเลเมฆ ร่างของเขาเด่นชัดขึ้น
ชายชราผู้มีใบหน้าซูบเซียว สวมชุดคลุมสีดำ มือทั้งสองข้างแห้งผอม แต่กลับมีพลังลึกลับสีดำล้อมรอบ ส่งผลให้พลังวิญญาณโดยรอบแปรเปลี่ยนเป็นความแห้งแล้งและหยุดนิ่ง
เขาไม่ปกปิดพลังของตนแม้แต่น้อย พลังนั้นแผ่กระจายออกมา จนสร้างแรงกดดันมหาศาลให้กับเหล่าผู้ฝึกตนในเมืองชางหมิง
แม้แต่ผู้แทนจากกลุ่มอำนาจที่องค์หญิงเก้านำมาด้วย ต่างก็มีสีหน้าหวั่นเกรง
“จักรพรรดิชิงซาน ผู้อาวุโสแห่งตระกูลเขยขององค์ชายสาม ผู้บรรลุขอบเขตจักรพรรดิลึกลับขั้นกลาง!”
“การมาเยือนครั้งนี้ เกรงว่าคงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะปล่อยผ่านไปได้!”