ระบบลูกดกไร้พ่าย - ตอนที่ 111 ยิ่งกว่าอัจฉริยะ
ตอนที่ 111 ยิ่งกว่าอัจฉริยะ
เด็กชายตัวน้อยที่ดูเหมือนตุ๊กตาแกะสลักผู้นี้คือ กู้ชิงเฉิน
ในขณะนี้ เขายืนอยู่บนเวทีประลองด้วยสีหน้าจริงจัง ดวงตาเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น แต่ในสายตาของเหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์จากตระกูลกู้ที่อยู่ด้านล่าง กลับดูเหมือนเป็นเรื่องน่าขบขัน
“นี่เด็กน้อยคนไหนกระโดดขึ้นมาบนเวทีแบบนี้? ทำไมถึงได้บุ่มบ่ามขนาดนี้?”
“เจ้าหนู ที่นี่ไม่ใช่ที่ให้เล่นซน พ่อแม่ของเจ้าไปไหน?”
“ใช่แล้ว สนามประลองนี้ไม่ใช่ที่สำหรับเล่น ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาจริง ๆ จะลำบากเอานะ”
เหล่าอัจฉริยะจากตระกูลกู้พยายามกลั้นหัวเราะ บางคนที่มีความหวังดียังเอ่ยปากเตือน
แม้แต่เหล่าผู้อาวุโสที่อยู่บนแท่นสูง รวมถึงกู้ว่านหลี่ก็ยังอึ้งไปชั่วขณะ
แม้ว่าการทดสอบนี้จะไม่ได้กำหนดอายุขั้นต่ำ ขอเพียงเป็นคนรุ่นใหม่ที่มีคุณสมบัติจากสายหลักหรือสายย่อยของตระกูลกู้ ก็สามารถเข้าร่วมได้
ที่สำคัญ พลังของผู้ทรงเกียรติเทียนเซิงจะปรับเปลี่ยนตามระดับพลังของคู่ต่อสู้
แต่การให้เด็กตัวเล็กขนาดนี้ขึ้นไปบนเวทีก็ดูจะเกินไปสักหน่อย
อย่างไรก็ตาม การทดสอบได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และกู้ชิงเฉินก็ยืนอยู่บนเวที ไม่มีประโยชน์ที่จะพูดอะไรอีก
กู้ว่านหลี่ได้แต่คิดในใจว่าหลังจากการทดสอบครั้งนี้ คงต้องกำหนดกฎเกณฑ์เพิ่มเติม กำหนดอายุขั้นต่ำสำหรับการทดสอบของเหล่าอัจฉริยะในตระกูล
ในขณะที่กู้ว่านหลี่และผู้อาวุโสคนอื่น ๆ แสดงสีหน้ากังวลเล็กน้อย
ทว่า กู้หง และกู้เจี่ยกลับยิ้มบาง ๆ และมองไปยังกู้ชิงเฉินบนเวทีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง
ต่างจากผู้อาวุโสและหัวหน้าตระกูลคนอื่น ๆ พวกเขาทั้งสองรู้ดีถึงพลังและสถานะที่แท้จริงของกู้ชิงเฉิน
เด็กน้อยคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นบุตรของบุคคลผู้ยิ่งใหญ่
เมื่อได้ยินเสียงล้อเลียนจากเหล่าคนรุ่นเยาว์ด้านล่าง และเห็นสีหน้าประหลาดใจของกู้ว่านหลี่และคนอื่น ๆ
กู้หงและกู้เจี่ยยิ่งรู้สึกตื่นเต้นรอชมการแสดงฝีมือของกู้ชิงเฉิน
พวกเขามั่นใจว่า ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจะต้องทำให้ทุกคนในที่นี้ตกตะลึงอย่างแน่นอน
“ฟึ่บ——!”
ในขณะที่ผู้คนทั้งหลายต่างพยายามกลั้นหัวเราะหรือหัวเราะออกมาเบา ๆ
กู้ชิงเฉินที่ยืนอยู่บนเวทีก็เริ่มเคลื่อนไหว
เด็กน้อยขมวดคิ้วแน่น ใบหน้าเล็ก ๆ ของเขาเต็มไปด้วยความจริงจัง ดวงตาส่องประกายความโกรธเล็กน้อย
แม้จะเป็นเพียงการหยอกล้อ แต่ความรู้สึกถูกดูแคลนนี้ทำให้กู้ชิงเฉินไม่พอใจ
เด็กหรือไง? ดูถูกว่าข้าเป็นเด็กงั้นหรือ!?
อายุไม่ได้เป็นตัวกำหนดทุกอย่าง!
“อย่ามาดูถูกกัน!”
เสียงตะโกนดังขึ้นพร้อมกับร่างเล็ก ๆ ของกู้ชิงเฉินที่พุ่งตัวออกไปเหมือนลูกศรจากคันธนู เขาข้ามระยะห่างบนเวทีประลองในพริบตา และปรากฏตัวต่อหน้าเงาของผู้ทรงเกียรติเทียนเซิง
กำปั้นเล็ก ๆ ของเขาถูกยกขึ้น แม้จะดูเหมือนมือเด็กธรรมดา แต่กลับถูกห่อหุ้มด้วยเปลวไฟอันรุนแรงราวกับจะเผาไหม้ทุกสิ่งในอากาศ กำปั้นนั้นพุ่งตรงไปยังเงาจำลองเบื้องหน้า
“เปรี้ยง!”
เงาของผู้ทรงเกียรติเทียนเซิงยกมือขึ้นรับการโจมตี พลังของสองฝ่ายปะทะกันเสียงดังสนั่นราวกับโลหะกระทบกัน
ในสายตาที่เต็มไปด้วยความตะลึงของทุกคน เงาจำลองนั้นถูกกำปั้นของกู้ชิงเฉินผลักให้ถอยหลังไปสิบกว่าก้าวก่อนที่จะตั้งหลักได้
“นี่มัน…เงาของผู้ทรงเกียรติเทียนเซิงถูกโจมตีให้ถอยหลัง!?”
“นี่มันเรื่องล้อเล่นหรือ?”
ทุกคนในที่นั้นต่างตะลึงงัน
แต่ก่อนที่พวกเขาจะหายจากความตกตะลึง กู้ชิงเฉินก็พุ่งเข้าหาอีกครั้ง
เขาโจมตีต่อเนื่องด้วยหมัดหนักสองครั้งติด
“ปัง! ปัง!”
เสียงระเบิดหนักแน่นสองครั้งดังสนั่น และในสายตาที่เต็มไปด้วยความตกใจของทุกคน เงาของผู้ทรงเกียรติเทียนเซิงสั่นไหวเล็กน้อยก่อนที่จะสลายหายไป
ทั้งสนามประลองตกอยู่ในความเงียบงัน
ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างชะงัก ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตะลึง
จนกระทั่งกู้ชิงเฉินกระโดดลงจากเวทีและกลับไปที่พื้นที่รอ
เหล่าผู้คนจึงเริ่มได้สติกลับมา พวกเขามองเวทีที่ว่างเปล่า และมองไปที่กู้ชิงเฉินซึ่งยืนอยู่แถวหน้าในพื้นที่รอพร้อมกับใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจ
“ใครใช้ให้พวกเจ้าดูถูกเด็ก?!”
ในตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นเหล่าคนรุ่นใหม่ที่เป็นอัจฉริยะ หรือเหล่าผู้อาวุโสจากตระกูลกู้ ทุกคนต่างรู้สึกเหมือนสมองของพวกเขาหยุดทำงานไปชั่วขณะ
แม้แต่เหล่าคนรุ่นใหม่ยังพอรับมือได้บ้าง…
เมื่อทุกคนเริ่มได้สติกลับมา พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองผู้อาวุโสผู้ประกาศกฎก่อนหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย
“เงาจำลองของบรรพบุรุษในวิหารนี้แข็งแกร่งจริงหรือ?”
“นี่ขนาดเด็กตัวเล็ก ๆ ยังสามารถทำลายเงาจำลองได้ในสามกระบวนท่าเท่านั้นเอง?”
แต่สำหรับกู้ว่านหลี่ และเหล่าผู้อาวุโสที่รู้จักพลังของเงาจำลองกู้เทียนเซิงดี กลับไม่สามารถนั่งนิ่งอยู่ได้ พวกเขาลุกขึ้นจากที่นั่งทันที ดวงตาที่มองไปยังกู้ชิงเฉินเต็มไปด้วยความตกตะลึงราวกับเห็นสิ่งเหนือธรรมชาติ
“หรือจะเป็นเพราะค่ายกลจำลองเงาในวิหารบรรพบุรุษขาดหินวิญญาณ จึงไม่พอที่จะรวมพลังเงาจำลองของผู้ทรงเกียรติเทียนเซิงได้สมบูรณ์? แต่นี่มันเป็นไปไม่ได้! ไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย!”
ผู้อาวุโสขั้นราชาเทวะที่ประกาศกฎก่อนหน้า พึมพำออกมาอย่างไม่เชื่อสายตา ขณะที่ดวงตาสลับมองระหว่างกู้ชิงเฉินและเวทีด้วยความไม่แน่ใจ
แต่คำตอบของเขาก็ถูกเฉลยในทันที
เพราะหลังจากที่กู้ชิงเฉินลงจากเวที
“ฟึ่บ!”
มีร่างเล็ก ๆ อีกคนกระโดดขึ้นไปบนเวที คราวนี้เป็นกู้หยุนซี
พร้อมกับการปรากฏตัวของกู้หยุนซี เงาจำลองของผู้ทรงเกียรติเทียนเซิงถูกสร้างขึ้นใหม่อีกครั้งบนเวที
ทันใดนั้น บรรยากาศในวิหารบรรพบุรุษก็ตื่นเต้นฮือฮาขึ้นทันที
“เด็กน้อยอีกคน!?”
“หรือว่านางจะเหมือนเด็กคนก่อนหน้า ที่สามารถทำลายเงาจำลองของผู้ทรงเกียรติเทียนเซิงได้ในสามกระบวนท่า?”
เหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์ต่างพากันประหลาดใจและมองกู้หยุนซีด้วยความสนใจ
ส่วนกู้ว่านหลี่และเหล่าผู้อาวุโสในตระกูลยิ่งจับจ้องไปที่กู้หยุนซี ไม่กล้าดูแคลนหรือวอกแวกอีกต่อไป
แต่ก่อนที่พวกเขาจะทันได้สังเกตพลังหรือกระบวนท่าของกู้หยุนซี
การต่อสู้ก็จบลงในพริบตา
รวดเร็วกว่าการต่อสู้ของกู้ชิงเฉินเสียอีก
แม้แต่กู้ชิงเฉินยังใช้ถึงสามหมัดในการทำลายเงาจำลองของผู้ทรงเกียรติเทียนเซิงแต่…
กู้หยุนซี?
เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนนี้ ตั้งแต่ก้าวขึ้นสู่เวทีจนถึงการทำลายเงาจำลองของผู้ทรงเกียรติเทียนเซิง ทั้งหมดใช้เพียงแค่กระบวนท่าเดียว!
สายฟ้าสีม่วงพุ่งวาบลงมาจากเก้าชั้นฟ้า ราวกับมังกรฟ้าสีม่วงคำรามสะเทือน กวาดผ่านเวทีที่กว้างใหญ่ในพริบตา
เพียงแค่การโจมตีครั้งเดียวก็ทำให้เงาจำลองของผู้ทรงเกียรติเทียนเซิงแตกสลายกลายเป็นผุยผง
จากนั้น กู้หยุนซีก็หันหลังกลับลงจากเวทีอย่างสง่างาม โดยไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง!