ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 75 แก่นแท้แห่งการต่อสู้ วัดกันที่รุ่นเดียวกัน
นักศึกษาที่นั่งอยู่ในห้องนี้ ล้วนเป็นระดับหัวกะทิที่ฝ่าฟันสมรภูมิสอบเข้าอันดุเดือด จนสามารถแทรกตัวเข้ามาอยู่ในมหาวิทยาลัยเทียนอวิ๋น ซึ่งเป็นสถาบันอันดับหนึ่งได้สำเร็จ
การได้เข้ามานั่งอยู่ที่นี่ คือเครื่องพิสูจน์ความยอดเยี่ยมของพวกเขา
แล้วการสอบเข้าวัดจากอะไร?
วัดจากค่าสถานะของสัตว์อสูร
วัดจากเลเวล
วัดจากความสามารถในการต่อสู้จริง
ตลอดชีวิตการศึกษาที่ผ่านมา พวกเขาถูกพร่ำสอนด้วยหลักสูตรแกนกลางเพียงเรื่องเดียว
นั่นคือ…เลเวลและค่าสถานะ คือมาตรวัดความแข็งแกร่งเพียงหนึ่งเดียว
พละกำลังกำหนดความแรง ความว่องไวกำหนดความเร็ว ความอึดกำหนดความอยู่รอด
นี่คือกฎเหล็กที่ถูกระบุไว้ในตำราเรียน และถูกยึดถือเป็นสัจธรรมทั่วทั้งจักรวรรดิมังกร
ดังนั้น ตั้งแต่วินาทีแรกที่ทำสัญญากับสัตว์อสูร จนถึงวันสอบเข้ามหาวิทยาลัย
นักเรียนทุกคนทำเพียงสิ่งเดียว… คือการตะบี้ตะบันปั๊มเลเวล
ในคาบเรียนมัธยม พวกเขาท่องจำสูตรการอัปเกรดค่าสถานะและข้อมูลตัวเลขของมอนสเตอร์จนขึ้นใจ
แต่ทว่าวันนี้…
อาจารย์ในมหาวิทยาลัยระดับท็อป กลับมายืนอยู่หน้าห้อง แล้วบอกว่าความเชื่อที่พวกเขายึดถือมากว่าสิบปีนั้น… ไร้สาระ?
จะไม่ให้พวกเขาตกตะลึงจนอ้าปากค้างได้อย่างไร?
นักศึกษาชายคนหนึ่งที่แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าแบรนด์เนมบ่งบอกฐานะ อดไม่ได้ที่จะบ่นกระปอดกระแปดกับเพื่อนข้าง ๆ
ล้อกันเล่นหรือเปล่า? เพื่อจะให้นักดาบแสงธรรมของฉันมีพละกำลังเพิ่มขึ้น 20 หน่วย ฉันผลาญเงินที่บ้านไปตั้งหลายล้านซื้อน้ำยาเพิ่มศักยภาพ
แล้วตอนนี้ตาแก่นี่มาบอกว่ามันไม่สำคัญงั้นเหรอ?
นักศึกษาหญิงข้างกายก็ขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจเช่นกัน
นั่นสิคะ ถ้าค่าสถานะไม่ขาดลอย แล้วจะเอาอะไรไปสู้ในดันเจี้ยนระดับสูง?
จะให้ไปวัดเทคนิคกับสัตว์อสูรป่าเถื่อนพวกนั้นเหรอ? ต้องฝึกกี่ชาติถึงจะสู้ได้?
อาจารย์หวงหมิงรอให้เสียงวิพากษ์วิจารณ์ซาลงเล็กน้อย แต่เขายังไม่รีบอธิบาย
เขายืนสงบนิ่ง กวาดสายตาที่เปี่ยมด้วยประสบการณ์มองไปยังใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสนและความไม่พอใจของเหล่าคนหนุ่มสาว
มุมปากยกยิ้มจาง ๆ ด้วยความเข้าใจ
เมื่อความเงียบเริ่มปกคลุมห้องเรียนภายใต้การจ้องมองของเขา
เสียงของหวงหมิงก็ดังขึ้นอีกครั้ง ราบเรียบแต่มั่นคง
แน่นอน... ประโยคเมื่อครู่ มันขึ้นอยู่กับว่าพวกคุณตีความมันอย่างไร
ถ้าเอาสัตว์อสูรระดับ D ไปเทียบกับระดับ C… แน่นอนว่าค่าสถานะย่อมเป็นตัวตัดสิน ความห่างชั้นของตัวเลขมันบดขยี้กันได้
แต่สิ่งที่ผมอยากจะสื่อก็คือ… ในที่นี้ มีใครกล้าเอาหัวเป็นประกันไหมว่า สัตว์อสูรของตัวเองจะสามารถวิวัฒนาการต่อไปได้เรื่อย ๆ ไม่หยุดยั้ง?
เป็นไปไม่ได้
ถ้าการวิวัฒนาการมันง่ายดายปานนั้น ตระกูลใหญ่ ขั้วอำนาจ หรือแม้แต่มหาวิทยาลัยอย่างพวกเรา ก็คงไม่มีความจำเป็นต้องดำรงอยู่
ผมรู้ว่าพวกคุณเรียนอะไรมา
พวกคุณท่องจำสูตรคำนวณดาเมจจากค่าพละกำลัง สูตรคำนวณความเร็วจากค่าความว่องไว ราวกับมันเป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์
เขาเว้นจังหวะ น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นคมกริบ
ตอนนี้… โยนขยะพวกนั้นทิ้งไปจากสมองซะ เพราะในห้องเรียนนี้ มันไม่มีค่าอะไรเลย
เมื่อกี้ผมได้ยินนักศึกษาบางคนบ่นว่า เสียเงินหลายล้านแลกกับพละกำลัง 20 หน่วย
เยี่ยมมาก... เงินจำนวนนั้นทำให้หมัดของสัตว์อสูรคุณหนักกว่าชาวบ้านนิดหน่อย แล้วไงต่อ?
เมื่อสัตว์อสูรของคุณต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่รู้จักการผ่อนแรงรู้จักการปัดป้องและมองเห็นช่องว่างในการโจมตีของคุณ
พละกำลัง 20 หน่วยที่คุณภูมิใจนักหนา… มันจะช่วยให้คุณต่อยโดนไหม? หรือมันจะช่วยให้คุณชนะได้เร็วขึ้นหรือเปล่า?
คำถามแทงใจดำของหวงหมิง ทำให้นักศึกษาหลายคนเริ่มขมวดคิ้วคิดตาม
พวกคุณคืออัจฉริยะ คือความหวังของตระกูลที่แบกความฝันว่าจะพาสัตว์อสูรวิวัฒนาการขึ้นไปสู่จุดสูงสุด… นั่นเป็นเรื่องที่ดี
เขาลดเสียงลง ก่อนจะกระแทกความจริงใส่หน้าทุกคน
แต่ความฝันก็คือความฝัน เพราะมันเป็นจริงได้ยาก
การวิวัฒนาการ คือสินค้าฟุ่มเฟือยที่แพงระยับที่สุดในโลกใบนี้ พวกคุณคิดว่าการจะไต่เต้าขึ้นสู่ระดับ B หรือระดับ A…
แค่ทำตามคู่มือแล้วจะเป็นไปได้งั้นหรือ? เลิกโลกสวยได้แล้ว
การชิงชัยในระดับเดียวกัน… นั่นต่างหากคือแก่นแท้ของโลกใบนี้
ความแตกต่างของทักษะ ศักยภาพแฝง หรือแม้แต่วิธีการฟูมฟักด้วยวัสดุวิวัฒนาการที่แตกต่างกัน…
สิ่งเหล่านี้จะทำให้สัตว์อสูรที่มีเลเวลเท่ากัน มีพลังรบที่แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว
ผมเป็นผู้ฝึกสัตว์มา 22 ปี
หวงหมิงตบที่อกเสื้อตัวเองแรง ๆ แววตาฉายแววขมขื่นเล็กน้อย
สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งที่สุดของผม คือออร์คนักดาบใหญ่ระดับ C
จนถึงทุกวันนี้… มันก็ยังคงเป็นระดับ C
และผมกล้าพูดได้เต็มปากว่า ชาตินี้ทั้งชาติ มันไม่มีทางวิวัฒนาการไปไกลกว่านี้ได้อีกแล้ว
กรณีของผมไม่ใช่เรื่องแปลก... แต่มันคือภาพอนาคตของพวกคุณกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ในห้องนี้
คำพูดนี้เปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดถังใหญ่ที่สาดโครมลงกลางวง
ห้องเรียนตกอยู่ในความเงียบงันที่น่าอึดอัด
ดังนั้น… เมื่อทางตันของการวิวัฒนาการมาถึง เมื่อตัวเลขในหน้าต่างสถานะเริ่มขยับยากขึ้นทุกที… พวกคุณจะเอาอะไรไปชนะ?
จะเอาอะไรไปงัดข้อกับคู่ต่อสู้ที่อยู่ในระดับเดียวกัน?
คำตอบคือ… การฟูมฟักที่เหนือกว่า การคอมโบสกิลที่ฉลาดกว่า…
และสิ่งที่ผมจะสอนในวันนี้…ศิลปะการต่อสู้
ดวงตาของหวงหมิงลุกโชนด้วยไฟแห่งความเชื่อมั่น
ออร์คนักดาบใหญ่ของผม ถ้าวัดกันที่ค่าสถานะ อาจจะอยู่แค่ระดับกลาง ๆ ของสัตว์อสูรระดับ C ในเมืองเทียนอวิ๋น
แต่ลองไปถามใครก็ได้ในวงการ... ในระดับ C ด้วยกัน มีใครกล้าพูดบ้างว่าจะชนะผมได้?
ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นสัตว์อสูรหายากแค่ไหน หรือเผ่าพันธุ์สูงส่งเพียงใด
ขอแค่ระดับเท่ากัน… และขอแค่ออร์คของผมยังมีดาบอยู่ในมือ… มันคือผู้ไร้พ่าย
ทำไมน่ะหรือ? เพราะศิลปะการต่อสู้ สามารถรีดเร้นพลังทำลายจากพละกำลังแค่ 100 หน่วย ให้ระเบิดออกมาได้เหมือน 200 หรือ 300 หน่วยยังไงล่ะ
และนี่… คือสิ่งล้ำค่าที่พวกคุณควรไขว่คว้า
ที่แถวหลังสุดของห้องบรรยาย โม่หยิงเฉินเอนหลังพิงเก้าอี้ มุมปากยกยิ้มอย่างถูกใจ
คำพูดของอาจารย์คนนี้… มันช่างตรงใจเขาเหลือเกิน
ศิลปะการต่อสู้ สามารถเปลี่ยนพลัง 100 ให้กลายเป็น 300
แล้วถ้า…
เป็นสกิล [จ้าวแห่งศาสตรา] ที่เพิ่มความเสียหายสุดท้าย 500% บวกเข้ากับศิลปะการต่อสู้ขั้นสูงสุดล่ะ?
พลังทำลายล้างมันจะทะลุเพดานไปถึงไหน?
เขาเหลือบมองเคนที่ยืนสงบนิ่งอยู่ข้างกาย ราวกับหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับอากาศธาตุ
มาเรียนวิชานี้… ตัดสินใจถูกแล้วจริง ๆ
สัตว์อสูรที่มีแค่ฮาร์ดแวร์ระดับเทพ แต่ใช้ไม่เป็น
กับสัตว์อสูรที่รู้วิธีรีดเร้นประสิทธิภาพฮาร์ดแวร์นั้นออกมาจนหยดสุดท้าย… มันคนละเรื่องกันเลย
อีกอย่าง แนวคิดเรื่องค่าสถานะไม่สำคัญของหวงหมิง ก็สะกิดใจเขาไม่น้อย
มันจริงยิ่งกว่าจริง
หลักฐานที่ชัดเจนที่สุดก็คือต้าเซิ่งของเขา
ตอนที่เป็นแค่ลิงหินระดับ E เลเวล 1… ด้วยอำนาจของผลสั่นสะเทือนมันก็สามารถต่อกรกับสัตว์อสูรระดับ D ได้สบาย ๆ
และตอนนี้ที่มันเป็นระดับ D… มันก็ไม่เกรงกลัวสัตว์อสูรระดับ C หน้าไหนทั้งนั้น
การต่อสู้ข้ามระดับ… โดยปกติแล้วจะมีช่องว่างของค่าสถานะห่างกันอย่างน้อย 10 เท่า
แม้ต้าเซิ่งจะทำได้เพราะพลังระดับกฎเกณฑ์ของผลปีศาจ ไม่ใช่เพราะเทคนิคล้วน ๆ
แต่สัตว์อสูรตัวอื่นล่ะ? จะทำไม่ได้เชียวหรือ?
อาจจะไม่เวอร์วังเหมือนต้าเซิ่งที่ข้ามรุ่นได้ตั้งแต่เลเวล 1
แต่ถ้าได้รับการฟูมฟักอย่างดีเยี่ยม ใช้วัสดุวิวัฒนาการระดับสูง
สัตว์อสูรระดับ E เลเวล 100 ก็อาจจะมีสิทธิ์ล้มสัตว์อสูรระดับ D เลเวล 30-40 ได้เหมือนกัน
อย่าได้ดูถูกภูมิปัญญาของผู้ฝึกสัตว์ในโลกที่พัฒนามากว่าพันปีเชียว…