ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 45 ความรู้สึกเหมือนทำเงินหายไปร้อยล้าน
ลูกทีมคนหนึ่งเขย่าไหล่ลีแจซินอย่างตื่นตระหนก
กัปตัน! นี่… นี่มันของปลอมใช่ไหม? คนเดียวเนี่ยนะ? จะเร็วกว่าพวกเรา 40 นาทีได้ยังไง!
โกง! มันต้องใช้ไอเทมผิดกฎแน่ๆ!
40 นาที
ตัวเลขนี้เหมือนแท่งเหล็กร้อนแดงที่เสียบทะลุเข้าไปในสมองของลีแจซิน
พวกเขาต้องสังเวยสัตว์อสูร Rank D ไปถึง 5 ตัว
ใช้วิธีระเบิดพลีชีพที่โหดร้ายที่สุด เพื่อลดเวลาสู้บอสลงแค่ 10 กว่านาที
แต่ไอ้คนที่ชื่อโม่หยิงเฉิน…
คนเดียว… ทำเวลาเร็วกว่าพวกเขา 40 นาที!
นั่นหมายความว่า หมอนี่ไม่เพียงแค่เป่าบอสหายไปในพริบตา
แต่ความเร็วในการเคลียร์มอนสเตอร์รายทาง… มันเร็วระดับที่มนุษย์ไม่น่าจะทำได้!
ภาพของสัตว์อสูรคู่ใจที่อยู่ด้วยกันมาหลายปี หันกลับมามองเขาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะระเบิดตัวเองกลายเป็นลูกไฟแห่งความตาย ผุดขึ้นมาในความทรงจำ
นั่นคือสัตว์อสูร Rank D ที่ฟูมฟักมาอย่างดี 5 ตัว
คือสล็อตสัญญาที่เสียไปถาวร 5 ช่อง
และคือใบเบิกทางสู่การยกเว้นเกณฑ์ทหารและเกียรติยศเมื่อกลับประเทศ!
ตอนนี้… ทุกอย่างกลายเป็นเรื่องตลก
สถิติที่แลกมาด้วยอนาคต ถูกคนอื่นเหยียบย่ำอย่างไม่ไยดี แถมยังไม่คู่ควรแม้แต่จะเป็นหินรองเท้าให้เขาเหยียบด้วยซ้ำ
อึก!
ลีแจซินรู้สึกหวานในลำคอ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง
เขาผลักลูกทีมออก ดวงตาแดงก่ำจ้องมองชื่อบนศิลาจารึกแทบถลน
ในฝูงชน นักเรียนเทียนอวิ๋นคนที่เคยโดนเขาผลัก
ตอนนี้มองกลับมาด้วยสายตาสมเพชเหมือนมองตัวตลก
แล้วตะโกนเลียนแบบน้ำเสียงของลีแจซินเมื่อครู่อย่างเจ็บแสบ
คุณลีครับ! สถิติใหม่นี้… พอใจหรือยังครับ?
เสียงหัวเราะเยาะดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ
ทุกเสียงหัวเราะเหมือนฝ่ามือที่ตบหน้าลีแจซินและลูกทีมซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ร่างกายของลีแจซินโงนเงน ทนยืนอยู่ต่อไปไม่ไหว เขาหันหลังแหวกฝูงชน วิ่งหนีออกไปอย่างทุลักทุเลเหมือนสุนัขแพ้ศึก
ภายในมิติลับ
โม่หยิงเฉินยืนอยู่ขอบแอ่งกระทะขนาดยักษ์ที่เกิดจากเท้าของต้าเซิ่ง
เขาถอนหายใจ แล้วสไลด์ตัวลงไปก้นหลุม
ต้าเซิ่งเห็นเจ้านายลงมา ก็กระโดดตามลงมาด้วย
ตูม!
พื้นสะเทือนอีกรอบ มันใช้นิ้วก้อยขนาดยักษ์แคะเศษเหล็กที่ติดซอกฟันออกมาดูอย่างสงสัย แล้วเอานิ้วจิ้มๆ ซากบอสที่กลายเป็นแผ่นเหล็กจมดินไปแล้ว
โม่หยิงเฉินเดินอ้อมสัตว์อสูรของตัวเอง
รื้อค้นซากปรักหักพังอยู่ครู่หนึ่ง จนกระทั่งเห็นแสงสีฟ้ากระพริบอยู่ใต้เศษเหล็กบิดเบี้ยว
[ดาบตัดความถี่สูง]
[คุณภาพ: สีฟ้า ]
[พละกำลัง +350, ความเสียหายสกิลประเภทดาบ +10%]
[สกิลติดอาวุธ: กวาดเรียบ (สร้างความเสียหายประเภทตัดเฉือน 150% ในรูปพัดด้านหน้า, คูลดาวน์ 60 วินาที)]
[เงื่อนไข: Rank D เลเวล 10]
ก็ไม่เลว โม่หยิงเฉินเดาะดาบในมือเล่น
อาวุธใช้ได้เลย บวกสเตตัสอย่างเดียวเน้นๆ เหมาะกับสายโจมตี
แถมสกิลติดอาวุธยังแรงมาก ปกติสกิลวงกว้าง ดาเมจมักจะถูกหาร แต่สกิลนี้กลับคูณ 1.5 เท่า แรงกว่าตีธรรมดาเยอะ
เขาโยนมันเข้ากระเป๋า แล้วหันมาสนใจไฮไลท์ของวันนี้
เขาเดินไปกลางหลุม
เรียกกล่องสมบัติรางวัล Speed Run อันดับ 1 ออกมา
เตรียมเปิดกล่อง
โม่หยิงเฉินสูดหายใจลึก เตรียมเปิดใช้งานสกิล [โชคชะตาสัมบูรณ์] ตามความเคยชิน
แต่ทว่า… มือที่กำลังจะเอื้อมไปแตะกล่อง ชะงักค้างกลางอากาศ
ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว…
โชคชะตาสัมบูรณ์… มีระยะเวลาแสดงผล 10 นาที
ดวงตาของเขาเลื่อนไปมองดาบสีฟ้าในกระเป๋า
เลื่อนไปมองซากบอสที่แบนติดดิน
และเลื่อนกลับมามองกล่องสมบัติ
ฉัน…
โม่หยิงเฉินอ้าปากค้าง คำพูดจุกอยู่ที่คอหอย
ทำไมถึงลืมไปได้นะ!
จริงๆ เขากดใช้สกิลตั้งแต่ก่อนจะเริ่มฆ่าบอสก็ได้นี่นา!
10 นาทีมันเหลือเฟืออยู่แล้ว!
ถ้ากดก่อน... ของที่ดรอปจากบอส ก็จะได้รับผลของโชคชะตาสัมบูรณ์ด้วย! อาจจะได้ของม่วง หรือของส้มเลยก็ได้!
ความรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวแล่นพล่านไปทั้งหัวใจ
เหมือนทำเงินหายไปร้อยล้าน
ไอ้โง่เอ๊ย…
เขาด่าตัวเองเบาๆ ยกมือนวดขมับด้วยความหงุดหงิด
ต้าเซิ่งที่ยืนอยู่ข้างๆ เห็นเจ้านายทำท่าทางแปลกๆ ก็เลียนแบบบ้าง
มันยกกำปั้นขนาดเท่าหม้อหุงข้าวขึ้นมา
ใช้นิ้วก้อยเล็กๆ นวดขมับตัวเอง
ทำหน้ามึนงงใส่เจ้านาย
โม่หยิงเฉินเห็นท่าทางนั้น จะโกรธก็โกรธไม่ลง จะขำก็ขำไม่ออก
สุดท้ายเขาพ่นลมหายใจออกยาวเหยียด
ช่างมันเถอะ…
เรือล่มไปแล้ว จะมาร้องไห้หาอะไร ถือว่าเป็นค่าเทอมบทเรียนราคาแพง
เขาสะบัดหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่าน แววตากลับมามุ่งมั่นอีกครั้ง
[โชคชะตาสัมบูรณ์… ทำงาน!]
เปิด!
ฝากล่องสมบัติเปิดผัวะ แสงสว่างนวลตาสาดส่องออกมา
[รางวัลถูกจัดส่งเรียบร้อย]
[ยินดีด้วย! ท่านได้รับ: หินวิญญาณ x6]
[ยินดีด้วย! ท่านได้รับ: น้ำยาเพิ่มค่าประสบการณ์ไอเทม x5]
[ยินดีด้วย! ท่านได้รับ: หินวิวัฒนาการทักษะ x3]
ลมหายใจของโม่หยิงเฉินสะดุดกึก
หินวิวัฒนาการทักษะ !?
ของพรรค์นี้ดรอปจากกล่องสมบัติในดันเจี้ยนได้ด้วยเหรอ?
ในความทรงจำของเขา มันมีโอกาสได้จากแท่นบูชาวิญญาณเท่านั้นนี่นา?
สงสัยจะเป็นอานิสงส์จากโชคชะตาสัมบูรณ์แน่ๆ
ความเสียดายเมื่อครู่หายวับไป แทนที่ด้วยความปีติยินดี รีบกดดูรายละเอียดทันที
[หินวิวัฒนาการทักษะ: สามารถเลือกทักษะใดก็ได้ของสัตว์อสูรเพื่อทำการวิวัฒนาการทำให้ผลของทักษะนั้นแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก]
คำอธิบายสั้นๆ แต่ใจความทรงพลังระดับระเบิดนิวเคลียร์!
มีของดีต้องรีบใช้ โม่หยิงเฉินไม่ใช่พวกชอบดองของ
ยิ่งมีโชคชะตาสัมบูรณ์ อนาคตยังไงก็หาของดีกว่านี้ได้อีกเยอะ
สมองของเขาประมวลผลอย่างรวดเร็ว
สกิลปัจจุบันของต้าเซิ่ง: สั่นสะเทือนทลายปฐพี, ย่างก้าววานร, พลังผลสั่นสะเทือน, และ ยิ่งสู้ยิ่งแกร่ง
แทบไม่ต้องคิดนาน มีเพียงสิ่งเดียวที่ผุดขึ้นมาในใจ
พลังผลสั่นสะเทือน!
นี่คือแก่นแท้ของความแข็งแกร่ง
แค่ผสานได้ 30% ต้าเซิ่งก็กลายเป็นภัยพิบัติเดินได้แล้ว
ถ้าวิวัฒนาการมันขึ้นไปอีกขั้น… มันจะเป็นยังไง?
เขาไม่ลังเล ส่งคำสั่งในใจทันที
เลือกวิวัฒนาการทักษะ: พลังผลสั่นสะเทือน
[ตรวจพบคำสั่งจากผู้ฝึกสัตว์]
[กำลังดำเนินการวิวัฒนาการทักษะพลังผลสั่นสะเทือน (30%)’…]
เสียงระบบเย็นชาดังขึ้น
ดวงตาของโม่หยิงเฉินลุกโชนไปด้วยไฟแห่งความคาดหวัง
แต่ทว่า… วินาทีถัดมา
[การวิวัฒนาการล้มเหลว!]
[ข้อผิดพลาด: ความสามารถเป้าหมายเป็นคุณลักษณะติดตัวโดยกำเนิดหรือพรสวรรค์เผ่าพันธุ์ไม่จัดอยู่ในหมวดหมู่ทักษะทั่วไป โปรดเลือกทักษะอื่น]
[หินวิวัฒนาการทักษะถูกส่งคืนสู่ช่องเก็บของ]
รอยยิ้มบนหน้าโม่หยิงเฉินแข็งค้าง
เขาจ้องมองข้อความแจ้งเตือนนั้นตาไม่กระพริบ สมองหยุดประมวลผลไปชั่วขณะ