ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 41 วานรสงครามสะเทือนฟ้า กำเนิดใหม่
สติของโม่หยิงเฉินกลับคืนสู่ร่าง
เสียงระบบแจ้งเตือนที่เย็นชาก็ยังคงดังก้องในหัว เหมือนตอนที่ได้รับผลสั่นสะเทือนไม่มีผิด
ริวจินจักกะ… อาวุธระดับเทพที่ถูกปรับจูนให้ใช้ได้เฉพาะสัตว์อสูรเท่านั้น
เวลาผ่านไปราวสองชั่วโมงในโลกจริงนับตั้งแต่เขาเข้าสู่สถาบันวิจัย
ฟ้าข้างนอกมืดสนิทแล้ว
เขาก้มมองดาบคาตานะในมือ… ดาบที่ดูธรรมดาสามัญ ฝักไม้หยาบๆ เหมือนของเล่นราคาถูก
แต่สัมผัสที่ส่งผ่านมาถึงมือนั้น… ร้อนแรงราวกับลาวาที่กำลังเดือดพล่านอยู่ใต้เปลือกโลก
นิ้วโป้งดันกระบังดาบเบาๆ
เคร้ง!
คมดาบเผยออกมาเพียงหนึ่งนิ้ว
ในความมืดมิดของห้องพัก แสงสีแดงฉานวูบวาบขึ้นมาชั่วขณะ อุณหภูมิในห้องพุ่งสูงขึ้นจนเหงื่อซึม
โม่หยิงเฉินรีบดันดาบกลับเข้าฝักทันที
หัวใจเต้นแรง
ของจริง… นี่มันของจริง!
ผลสั่นสะเทือน คือที่สุดแห่งพลังทำลายล้างทางกายภาพ
ริวจินจักกะ คือต้นกำเนิดแห่งเพลิงเผาผลาญสรรพสิ่ง
ตอนนี้… ทั้งสองสิ่งอยู่ในกำมือเขาแล้ว!
เขาหันไปมองต้าเซิ่งที่กำลังวิวัฒนาการ
ก้อนแสงสีขาวกลางห้องกำลังเต้นตุบๆ เป็นจังหวะเหมือนหัวใจยักษ์
คลื่นพลังงานที่แผ่ออกมาเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ จนน่าขนลุก
ดูทรงแล้ว… คงต้องใช้เวลาทั้งคืนกว่ากระบวนการจะเสร็จสมบูรณ์
โม่หยิงเฉินบิดขี้เกียจจนกระดูกลั่นกรอบแกรบ
ครึ่งเดือนที่ผ่านมา เขาใช้ชีวิตอยู่ในดันเจี้ยนแทบจะ 24 ชั่วโมง กินนอนไม่เป็นเวลา เพื่อดันเลเวลให้ถึง 50
ตอนนี้ความเครียดผ่อนคลายลง ความเหนื่อยล้าก็ถาโถมเข้ามาเหมือนเขื่อนแตก
เขาทิ้งตัวลงนอนบนเตียงสนาม เอามือประสานรองศีรษะ
หลับสักตื่นเถอะ… พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน
พรุ่งนี้เช้า… เจ้าของอันดับ 1 Speed Run จะต้องเปลี่ยนมือ!
เช้าวันรุ่งขึ้น
โม่หยิงเฉินสะดุ้งตื่นเพราะรู้สึกถึงสัมผัสนุ่มนิ่มที่ข้างแก้ม
เขาลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย มือควานไปจับโดยสัญชาตญาณ… ขนสัตว์นุ่มๆ
ต้าเซิ่ง?
เดี๋ยวนะ…
เขาดีดตัวลุกขึ้นนั่งทันที ความง่วงหายเป็นปลิดทิ้ง
ก้อนแสงวิวัฒนาการหายไปแล้ว!
แสดงว่าเสร็จแล้ว!
เขารีบหันไปมองข้างเตียง
และทันทีที่เห็นสภาพของต้าเซิ่ง… หัวใจของเขาก็หล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม
เกิดอะไรขึ้น!?
ตรงหน้าคือลิงตัวเล็กๆ สูงแค่เมตรเดียว…
ตัวหดลงกว่าเดิมตั้ง 1 ใน 3!
เกราะหินอันแข็งแกร่งที่เคยห่อหุ้มร่างกายหายไปเกลี้ยง!
เหลือแค่ลิงขนสีเทาตัวผอมแห้งที่ดูอ่อนแอและเปราะบาง
วิวัฒนาการล้มเหลว?
หรือว่าเกิดการกลายพันธุ์ย้อนกลับ ?
โม่หยิงเฉินแทบหยุดหายใจ
เขารีบเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาดูด้วยมือที่สั่นเทา
[เผ่าพันธุ์: วานรสงครามสะเทือนฟ้า (รูปแบบ: วานรวิญญาณ]
[ระดับ: Rank D เลเวล 1 (วัยทารก)]
[ธาตุ: มิติ / หิน]
[กลุ่มดาว: 6/6]
[พละกำลัง: 230 (+20)]
[ความว่องไว: 255 (รูปแบบวานรวิญญาณ) (+70)]
[สติปัญญา: 210]
[ความอึด: 390 (+50)]
[ทักษะ: ย่างก้าววานร, พลังผลสั่นสะเทือน (30%), ยิ่งสู้ยิ่งแกร่ง (Passive), สั่นสะเทือนทลายปฐพี, แปลงร่างวานรสงคราม]
[สั่นสะเทือนทลายปฐพี : ทุบพื้นสร้างคลื่นกระแทกรัศมี 10 เมตร สร้างความเสียหายแรงสั่นสะเทือน 300%!]
[แปลงร่างวานรสงคราม: สามารถสลับร่างไปมาระหว่างร่างวานรวิญญาณและร่างวานรสงครามได้]
ร่างวานรวิญญาณ: เพิ่มความว่องไว 50% (สถานะปัจจุบัน)
ร่างวานรสงคราม: เพิ่มความอึด 20%, พละกำลัง 10%, สติปัญญา 20% และได้รับสถานะติดตัวราชันย์จุติ’
[ราชันย์จุติ (Passive): เพิ่มความเร็วในการโจมตี (ASPD) 100% ถาวร! และการโจมตีทุกครั้งจะติดสถานะชะงักใส่ศัตรู!]
อ่านจบ โม่หยิงเฉินถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก
ฟู่ว์… ไม่ได้ล้มเหลว แถมยังโหดนรกแตก!
เขาลูบหัวเจ้าลิงน้อยขนสีเทา
สัมผัสมันนุ่มลื่นต่างจากผิวหินแข็งๆ เมื่อก่อน แต่มันแฝงไปด้วยพลังชีวิตที่เต็มเปี่ยม
ต้าเซิ่งเองก็ดูงงๆ กับร่างใหม่ มันเกาหัวแกรกๆ ยกมือเล็กๆ ขึ้นมาดูอย่างสงสัย
ไม่ต้องตกใจ… ไม่ได้อ่อนแอลงหรอก
โม่หยิงเฉินยิ้มปลอบใจ นายแข็งแกร่งขึ้นมากต่างหาก
เขาเพ่งมองไปที่สกิลใหม่อย่างละเอียด
ร่างวานรวิญญาณ คือร่างเน้นความเร็วเพียวๆ ค่าความว่องไว 255 ในตอนนี้คือผลจากการบวก 50% เข้าไปแล้ว
ร่างนี้เหมาะกับการหลบหลีก ลอบสังหาร หรือวิ่งทำเวลา
แต่ไฮไลท์จริงๆ อยู่ที่ ร่างวานรสงคราม!
บัฟราชันย์จุติ’…
ASPD +100% ตลอดเวลา!?
แถมโจมตีติด Stun (ชะงัก) ทุกดอก!?
นี่มันโกงสะบัด!
โม่หยิงเฉินจินตนาการภาพลิงยักษ์บ้าพลัง จับศัตรูอัดเข้ามุม แล้วรัวหมัดใส่ไม่ยั้งด้วยความเร็วแสง
ศัตรูจะทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากยืนกระตุกจนตายคาที่!
นี่มันไม่ใช่การต่อสู้… นี่มันการทรมานฝ่ายเดียว!
ส่วนสกิล เกราะหิน และ หมักสุรา หายไป
แทนที่ด้วยอัลติเมทสกิล [สั่นสะเทือนทลายปฐพี]
และที่สำคัญที่สุด… อัตราการผสานพลังผลสั่นสะเทือน พุ่งจาก 10% เป็น 30%!
แค่นี้พลังทำลายพื้นฐานก็เพิ่มขึ้นมหาศาลแล้ว
แล้วไอ้สกิลทุบพื้นนี่… เอาพลังพื้นฐานคูณเข้าไปอีก 300%!?
รัศมี 10 เมตร... รับรองว่าราบเป็นหน้ากลอง!
นี่แหละ… วานรสงครามสะเทือนฟ้า ตัวจริงเสียงจริง!
ความกังวลหายไปหมดสิ้น เหลือเพียงความตื่นเต้นที่อยากจะลองของ
ร่างความเร็วสูงที่พริ้วไหว…
ร่างสงครามที่ควบคุมศัตรูจนอยู่หมัด…
บวกกับสกิลล้างบางระดับนิวเคลียร์…
ต้าเซิ่ง…
โม่หยิงเฉินแสยะยิ้ม
พร้อมจะไปทวงบัลลังก์หรือยัง?