ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 156: การเก็บเกี่ยวที่น่าตื่นตะลึง
โม่หยิงเฉินกวาดตามองห้องพักที่ตัวเองจองไว้อย่างพึงพอใจ
อดไม่ได้ที่จะคิดในใจว่า แพงก็จริง แต่ก็สมราคาคุย
ห้องพักกว้างขวางจนน่าตกใจ
พื้นปูด้วยพรมที่ทอจากขนสัตว์อสูรเวทมนตร์ชนิดหนึ่ง นุ่มละมุนราวกับเดินอยู่บนปุยเมฆ
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมประหลาดที่ช่วยให้จิตใจสงบ
เพียงแค่สูดหายใจเข้าไปลึกๆ ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ติดต่อกันหลายชั่วโมงก็ดูจะจางหายไปกว่าครึ่ง
เตียงนอนขนาดยักษ์นั่น… ดูกว้างอย่างน้อยสี่ห้าเมตรเห็นจะได้…
เมื่อกี้ลืมถามไปเลยว่าห้องหนึ่งพักได้สูงสุดกี่คน
เขาไม่ลังเล ทิ้งตัวลงนอนแผ่หลากลางเตียง ปล่อยให้ร่างจมลงไปในฟูกนุ่มๆ
สบายชะมัด!
จิตสั่งการ เปิดกระเป๋ามิติของระบบ
ไอเทมสองชิ้นที่เปล่งแสงต่างสีสัน ลอยเด่นอยู่ตรงหน้าเขา
ในที่สุดก็มีเวลาตรวจสอบของรางวัลที่แลกมาด้วยความเหนื่อยยากจากการตะลุยหอคอยแห่งห้วงลึกสักที
สายตาของเขาจับจ้องไปที่หินสีดำสนิทก้อนหนึ่ง ที่ดูเหมือนจะกักเก็บดาราจักรทั้งห้วงไว้ภายใน
[หินเทพเจ้าแห่งห้วงลึก: สิ่งประดิษฐ์ปาฏิหาริย์จากแก่นแท้แห่งห้วงลึก เมื่อสัตว์อสูรใช้งาน จะเพิ่มช่องสกิลถาวร 1 ช่อง จำกัดการใช้ 1 ก้อนต่อสัตว์อสูร 1 ตัว]
เชี่ย!
ลมหายใจของโม่หยิงเฉินสะดุดกึกไปครึ่งวินาที
วินาทีต่อมา เขาดีดตัวลุกขึ้นนั่ง แววตาเปล่งประกายเจิดจ้าด้วยความไม่อยากจะเชื่อ!
เพิ่มช่องสกิล!
แบบถาวร!
ก่อนหน้านี้เขากลุ้มใจแทบตายเรื่องช่องสกิลของจอมดาบอสุราที่ไม่พอเรียนสกิลเสริมแกร่งความอึด
เรื่องนี้มันกวนใจคนที่เป็นโรคย้ำคิดย้ำทำ อย่างเขาจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ
ลองคิดดูสิ ค่าความอึดของจอมดาบตอนนี้ปาเข้าไป 2 หมื่นกว่าแต้ม!
ถ้าได้เรียนสกิลเสริมแกร่งความอึด แล้วอัดหินวิวัฒนาการจนเต็ม 10 ซึ่งจะเพิ่มค่าสถานะ 1,000%…
นั่นเท่ากับได้ความอึดเพิ่มมาฟรีๆ 2 แสนแต้ม!
มันจะเป็นการยกระดับพลังที่น่ากลัวขนาดไหน
จุดอ่อนเดียวของจอมดาบอสุรา จะถูกปิดตายอย่างสมบูรณ์!
ใครบ้างจะไม่ตื่นเต้น
และตอนนี้ ปัญหานั้นถูกแก้แล้ว!
หินเทพเจ้าแห่งห้วงลึกก้อนเดียว แก้ปัญหาคาใจนี้ได้อย่างหมดจด!
เขาไม่รอช้า
ส่งจิตสั่งการ ตบหินเทพเจ้าลงไปที่ร่างเงาของจอมดาบอสุราในมิติสัตว์อสูรทันที
วูม——!
แสงลึกล้ำสว่างวาบ
บนหน้าต่างสถานะของจอมดาบ ช่องสกิลที่เคยเหลือว่างแค่ 1 ช่อง ตอนนี้กลายเป็น 2 ช่อง!
โม่หยิงเฉินรีบควักคัมภีร์สกิล [เสริมแกร่งความอึด] ที่เตรียมไว้ออกมาจากกระเป๋า
ตบใส่ร่างจอมดาบ
จากนั้น… ไม่มีความเสียดายแม้แต่น้อย เขาทุ่มหินวิวัฒนาการทักษะ 18 ก้อน อัดฉีดเข้าไปจนสกิลเต็มเลเวล 10 ในรวดเดียว!
[ความอึดขีดสุด (LV10): ทักษะติดตัว… เพิ่มค่าสถานะความอึดถาวร 1,000%]
ฟิน~
โม่หยิงเฉินถอนหายใจยาวอย่างมีความสุข
ทีนี้ ทั้งพละกำลัง, ความว่องไว, จิตวิญญาณ และความอึด… ค่าสถานะทั้งสี่ด้านก็มีสกิลเสริมแกร่งระดับท็อปครบถ้วน
สมดุล มั่นคง ไร้ที่ติ!
คนเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำอย่างเขา ในที่สุดก็นอนตายตาหลับ… เอ้ย นอนหลับสบายสักที
เมื่อสงบจิตใจลงได้ เขาก็เลื่อนสายตาไปที่รางวัลชิ้นที่สอง
มันคือดาบเล่มหนึ่ง
ดาบสีดำสนิท รูปทรงโบราณ และดูเก่าคร่ำครึจนเกือบจะพัง
[มรดก: ดาบมารห้วงลึก]
[ประเภท: อาวุธ (ดาบ)]
[ระดับ: ขาว ]
[เงื่อนไขการสวมใส่: ไม่มี]
[สถานะ: พละกำลัง +2, ความว่องไว +1, จิตวิญญาณ +2]
[เอฟเฟกต์ 1 · กลืนกินวิวัฒนาการ: สามารถกลืนกินอาวุธประเภทดาบระดับเดียวกันเพื่อวิวัฒนาการ (ความคืบหน้าปัจจุบัน: ระดับขาว 0/10)]
[เอฟเฟกต์ 2 · ดาบมารคุ้มกาย: เมื่อผู้ถือครองได้รับความเสียหายถึงตาย ดาบมารจะชักนำพลังแห่งห้วงลึกมาปกป้องผู้เป็นนาย ทำให้เป็นอมตะจากการโจมตีครั้งนั้น (คูลดาวน์: 24 ชั่วโมง)]
[หมายเหตุ: ระวัง! คุณกำลังถูกห้วงลึกจ้องมอง!]
นี่มัน… อะไรวะเนี่ย
โม่หยิงเฉินตาโตเท่าไข่ห่าน
จ้องมองค่าสถานะอันน่าอนาถของดาบมารห้วงลึกแล้วนิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่
ระดับ… ขาว
ดูจากทรงแล้ว เป็นอาวุธประเภทเติบโตได้ สินะ
ต้องกลืนกินดาบระดับขาว 10 เล่ม… นี่มันแกล้งกันชัดๆ!
ที่นี่มันโลกแห่งห้วงลึกนะโว้ย มอนสเตอร์กากๆ ยังดรอปของระดับม่วงกันเกลื่อน จะไปหาของระดับขาวจากไหนตั้ง 10 ชิ้น
โม่หยิงเฉินบ่นอุบ
แต่ทว่า… เมื่อสายตาของเขาเลื่อนไปเจอกับเอฟเฟกต์ [ดาบมารคุ้มกาย] คำบ่นทั้งหมดก็หายวับไปกับตา
แทนที่ด้วยความตกตะลึงสุดขีด!
ป้องกันความเสียหายถึงตาย!
นี่มัน… เท่ากับมีชีวิตสำรองเพิ่มมาวันละหนึ่งชีวิตชัดๆ!
นี่ไม่ใช่แค่สกิลเทพแล้ว นี่มันไพ่ตายกันตาย!
มีไอ้นี่อยู่ ต่อไปจะทำอะไรบ้าบิ่นแค่ไหนก็ได้ จะซ่าแค่ไหนก็ไม่ต้องกลัวตาย!
มูลค่าของดาบเล่มนี้… ไม่สามารถวัดด้วยค่าสถานะกระจอกๆ นั่นได้เลย!
โม่หยิงเฉินสั่งการทันที ให้จอมดาบอสุราถอดดาบทองคำเล่มเดิมออก
แล้วสวมใส่ดาบระดับขาวที่ค่าสถานะกากบรมเล่มนี้แทน —— ดาบมารห้วงลึก
ช่วยไม่ได้ สกิลกันตายวันละครั้งมันหอมหวานเกินห้ามใจจริงๆ!
แค่มีสกิลนี้สกิลเดียว ต่อให้ไม่บวกสเตตัสอะไรเลย
ดาบเล่มนี้ก็คือ End Game Gear ที่หาอะไรมาแทนไม่ได้แล้ว!
เอาตามนี้ไปก่อน เดี๋ยวพอออกจากห้วงลึกกลับไปที่มหาวิทยาลัย ของระดับขาวมีให้เกลื่อนกลาด จะเอากี่เล่มก็ได้!
โม่หยิงเฉินพึมพำกับตัวเอง รู้สึกพึงพอใจกับการเก็บเกี่ยวในหอคอยครั้งนี้อย่างที่สุด
สุดท้าย สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ข้อความหมายเหตุสีแดงเลือด
[คุณกำลังถูกห้วงลึกจ้องมอง!]
แววตาของโม่หยิงเฉินเคร่งขรึมลงเล็กน้อย สัญญาณเตือนภัยดังขึ้นในใจ
นี่ไม่ใช่แค่คำบรรยายไอเทมธรรมดา… แต่มันดูเหมือนคำเตือนมากกว่า
ไม่ได้การ จะมัวโอ้เอ้ไม่ได้
เวลาในโลกแห่งห้วงลึกมีค่าดั่งทอง
เขายังไม่ลืมเป้าหมายที่แท้จริงของการมาเยือนโลกแห่งห้วงลึก
อุปกรณ์แห่งห้วงลึก! อุปกรณ์จำนวนมหาศาล!
ก่อนหน้านี้เขาเคยขออุปกรณ์ห้วงลึกระดับม่วงจากผู้อาวุโสฮวงมาหนึ่งชิ้น
พอลองโยนเข้าเตาหลอมใน [สถาบันวิจัยหมื่นพิภพ] เขาก็พบด้วยความประหลาดใจว่า พลังงานที่ได้จากการแปรรูปอุปกรณ์ห้วงลึกนั้น มากกว่าอุปกรณ์ทั่วไปในระดับเดียวกันหลายเท่าตัว!
พลังงานขนาดนี้!
นี่มันสุดยอดเชื้อเพลิงชั้นดีชัดๆ!
อีกอย่าง… ถึงเวลาต้องหาชุดเกราะดีๆ ให้จอมดาบกับต้าเซิ่งใส่บ้างแล้ว
เขากะว่าจะออกไปซื้อข้อมูลมิติลับแบบละเอียดที่สุดมาศึกษาดู
ดูว่ามิติลับไหนที่มีเซตอุปกรณ์ห้วงลึกที่ค่าสถานะเหมาะกับสัตว์อสูรสองตัวของเขาที่สุด
ยังไงก็ต้องฟาร์มอยู่แล้ว
ไหนๆ ก็มาถึงถิ่น ในเมื่อต้องหาพลังงานป้อนสถาบันวิจัย ก็ถือโอกาสหาชุดเทพๆ ให้ลูกรักทั้งสองตัวใส่ไปด้วยเลยสิ!
ปล่อยให้พวกมัน แก้ผ้าลุย (ใส่ของไม่ครบ) มานานเกินไปแล้ว!
ถึงแม้ว่าด้วยความสามารถของพวกมัน สเตตัสพื้นฐานจากอุปกรณ์อาจจะไม่จำเป็นเท่าไหร่
แต่อุปกรณ์ระดับม่วงหรือระดับทองขึ้นไป มักจะมีเอฟเฟกต์เพิ่มพลังเป็นเปอร์เซ็นต์
รวมถึงสกิลพิเศษต่างๆ ที่จะช่วยยกระดับความสามารถของจอมดาบและต้าเซิ่งได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ทำไมจะไม่ทำล่ะ