ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 135: การปัดป้องที่สมบูรณ์แบบและคอมโบกลุ่มดาวสังหาร
กลุ่มดาวแห่งจอมดาบมรณะ (ร่างต้น):
[กลุ่มดาว 1 · เสริมแกร่งวิชาดาบ: สกิล เพลงดาบชักวิญญาณ สามารถใช้งานต่อเนื่องได้ในการต่อสู้]
[กลุ่มดาว 2 · ความตายดุจสายลม: สามารถคืนชีพได้ทันที 1 ครั้งในการต่อสู้ หลังคืนชีพ ค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 50% เป็นเวลา 1 ชั่วโมง]
[กลุ่มดาว 3 · อาบโลหิตต่อตี: การโจมตีทุกครั้งมีผลดูดเลือดฟื้นฟูพลังชีวิต]
[กลุ่มดาว 4 · มุ่งทะยานไปข้างหน้า: เข้าสู่สถานะต้านทานผลลัพธ์ด้านลบ (Debuff) ทุกชนิดขณะต่อสู้]
[กลุ่มดาว 5 · การโจมตีถึงตาย: เมื่อโจมตีเป้าหมายเดิม ความเสียหายจะเพิ่มขึ้นครั้งละ 10% ซ้อนทับได้สูงสุด 10 ครั้ง]
[กลุ่มดาว 6 · วิวัฒนาการสังหาร: เมื่อสังหารศัตรู จะดูดซับพลังส่วนหนึ่งมาเพิ่มค่าสถานะของตนเองอย่างถาวร]
กลุ่มดาวแห่งจอมดาบอสุรา (ร่างวิวัฒนาการ):
[กลุ่มดาว 1 · คมดาบวายุคลั่ง: หลังใช้เพลงดาบชักวิญญาณ การโจมตีปกติจะแฝงความเสียหายธาตุลมเพิ่มเติม]
[กลุ่มดาว 2 · หัตถ์เทวะพันกร: สามารถติดตั้งอาวุธได้พร้อมกัน 6 เล่ม อาวุธรองจะลอยอยู่ด้านหลังและโจมตีตามอาวุธหลักโดยอัตโนมัติ]
[กลุ่มดาว 3 · กายาความว่างเปล่า: เปลี่ยนสภาพร่างกายเป็นความว่างเปล่า ป้องกันการโจมตีทางกายภาพโดยสมบูรณ์]
[กลุ่มดาว 4 · ระเบิดพรมแดน: ขยายระยะหวังผลของสกิลขึ้น 10 เท่า]
[กลุ่มดาว 5 · ปราการศาสตรา: เมื่อโจมตี จะสร้างเกราะป้องกันอัตโนมัติ ความแข็งแกร่งของเกราะเท่ากับพลังโจมตี]
[กลุ่มดาว 6 · การปัดป้องที่สมบูรณ์แบบ: เมื่อปัดป้องสำเร็จ จะสะท้อนความเสียหาย 10 เท่ากลับไปยังผู้โจมตี]
โว้ยยยย…
โม่หยิงเฉินขยี้หัวตัวเองอย่างบ้าคลั่งจนผมเผ้ากระเซอะกระเซิง
ความรู้สึกเหมือนเส้นผมกำลังจะร่วงหมดหัวเพราะความเครียด
นี่มัน… เลือกยากฉิบหาย!
ไม่ว่าจะเป็นของจอมดาบมรณะ หรือจอมดาบอสุรา
คุณสมบัติของกลุ่มดาวแต่ละดวง มันดีเยี่ยมจนน่าขนลุก
หยิบอันไหนออกมาเดี่ยวๆ ก็เพียงพอจะปั้นให้สัตว์อสูรระดับ C ธรรมดาๆ กลายเป็นราชันย์ไร้พ่ายในรุ่นเดียวกันได้สบายๆ!
ต้องตัดอันไหนทิ้ง ก็รู้สึกเหมือนเอามีดมากรีดเลือดตัวเองทิ้งยังไงยังงั้น!
ช่างเป็นความทุกข์ระทมที่หอมหวานเสียจริง…
และในอนาคต เขาคงต้องเจอกับทางเลือกที่บีบคั้นหัวใจแบบนี้อีกนับครั้งไม่ถ้วน
เฮ้อ…
ยากแค่ไหน ก็ต้องเลือก
โม่หยิงเฉินสูดหายใจลึก บังคับสติให้กลับมาเยือกเย็น แววตาคมกริบดุจเหยี่ยวเริ่มทำการคัดกรองรอบแรก
เริ่มจาก... สิ่งที่ขาดไม่ได้เด็ดขาด!
สายตาของเขาพุ่งตรงไปที่กลุ่มดาวสุดท้ายของร่างต้นอย่างไม่ลังเล
[กลุ่มดาว 6 · วิวัฒนาการสังหาร: เมื่อสังหารศัตรู จะดูดซับพลังส่วนหนึ่งมาเพิ่มค่าสถานะของตนเองอย่างถาวร]
นี่คือรากฐาน
คือกุญแจสำคัญที่จะทำให้จอมดาบอสุราฉีกกระชากกฎเกณฑ์ ข้ามกำแพงระดับชั้น และทะลายขีดจำกัดของการวิวัฒนาการ!
นี่คือแก่นแท้แห่งความแข็งแกร่งไร้ที่สิ้นสุด!
ถ้าขาดสิ่งนี้ ต่อให้จอมดาบเก่งแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องชนเพดาน
แต่ถ้ามีมัน… อนาคตของจอมดาบคือห้วงดาราจักรและมหาสมุทรอันไร้ขอบเขต!
อันนี้… ต้องเอา
โม่หยิงเฉินปักธงในใจ
จากนั้น สายตาของเขาเลื่อนมายังฝั่งจอมดาบอสุรา
หยุดมองที่ [กายาความว่างเปล่า] เพียงเสี้ยววินาที แล้วก็ปัดทิ้งไปอย่างรวดเร็ว
ภูมิคุ้มกันกายภาพสมบูรณ์… ฟังดูเหมือนฝันร้ายของสายกายภาพทุกตัว
แต่โม่หยิงเฉินมองเกมขาดกว่านั้น
จอมดาบมีพรสวรรค์ [แดนยมโลก] อยู่แล้ว ซึ่งสามารถใช้พลังงานเปลี่ยนร่างให้เป็นกึ่งวิญญาณได้ ให้ผลลัพธ์คล้ายคลึงกัน
แม้จะไม่ใช่สกิลติดตัวถาวรเหมือนกลุ่มดาว
แต่พรสวรรค์ [แดนยมโลก] เติบโตได้ วันหนึ่งเมื่อพลังงานของจอมดาบมหาศาลดั่งมหาสมุทร การเปิดใช้งานตลอดเวลาก็ไม่ใช่เรื่องยาก
ที่สำคัญ [แดนยมโลก] ไม่ใช่แค่ทำให้ร่างกายโปร่งแสง แต่ยังใช้ซ่อนเร้นอำพราง และเคลือบพลังลงบนดาบได้ด้วย
ความยืดหยุ่นในการใช้งานสูงกว่าการกันกายภาพดื้อๆ เยอะ
การเสียสล็อตกลุ่มดาวอันล้ำค่า เพื่อแลกกับความสามารถที่เก่งแค่ช่วงต้นเกม แต่ทดแทนได้ในตอนท้ายเกม… ไม่คุ้ม!
ในที่สุด สายตาของเขาก็มาหยุดอยู่ที่กลุ่มดาวที่ 6 ของจอมดาบอสุรา
[กลุ่มดาว 6 · การปัดป้องที่สมบูรณ์แบบ: เมื่อปัดป้องสำเร็จ จะสะท้อนความเสียหาย 10 เท่ากลับไปยังผู้โจมตี]
มุมปากของโม่หยิงเฉินยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
Perfect Counter!
เรื่องนี้เขาถนัดนักล่ะ!
ด้วยสัญชาตญาณการต่อสู้และเทคนิคระดับเหนือมนุษย์ของจอมดาบอสุรา
การปัดป้องที่สมบูรณ์แบบ ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรเลย
แต่มันคือศิลปะ!
และทุกครั้งที่ปัดป้องสำเร็จ มันจะเปลี่ยนแรงปะทะให้กลายเป็นพลังทำลายล้างที่บ้าคลั่งถึงสิบเท่า
ย้อนกลับไปกระแทกหน้าคนโจมตีราวกับสึนามิถล่ม!
นี่คือสกิล ตั้งรับและสวนกลับ ที่ไร้เหตุผลที่สุดในสามโลก!
มีสกิลนี้ติดตัว จอมดาบก็ไม่ต่างอะไรกับป้อมปราการเหล็กที่เต็มไปด้วยหนามแหลม
ยิ่งศัตรูอัดแรงเท่าไหร่… ยิ่งตายเร็วเท่านั้น!
อันนี้ก็ต้องเก็บไว้
เมื่อมี [การปัดป้องที่สมบูรณ์แบบ] เป็นแกนหลัก
โม่หยิงเฉินตัดสินใจได้ทันทีว่า [ปราการศาสตรา] (เกราะ) และ [อาบโลหิตต่อตี] (ดูดเลือด) สามารถตัดทิ้งได้ชั่วคราว
ไม่ใช่ว่ามันไม่ดี แต่มันมีตัวเลือกที่ดีกว่า
เทคนิคของจอมดาบสามารถปัดป้องการโจมตีได้ 99%
เมื่อปัดป้องได้ ก็ไม่บาดเจ็บ
เมื่อไม่บาดเจ็บ จะเอาเกราะกับดูดเลือดไปทำไม
ส่วนการโจมตีอีก 1% ที่ปัดป้องไม่ได้…
ถ้ามันหลุดมาถึงตัวได้ ก็คงเป็นการโจมตีระดับที่แรงพอจะส่งจอมดาบลงนรกได้ในทีเดียว
ถึงตอนนั้น ต่อให้มีเกราะมีดูดเลือด… ก็คงช่วยอะไรไม่ได้มาก
เหมือนเอาน้ำแก้วเดียวไปสาดใส่กองไฟ
แทนที่จะเลือกสกิลกันตายเพื่อเพิ่มโอกาสรอดอันน้อยนิด
สู้เลือกสกิลที่รีดเร้นศักยภาพในการโจมตีของจอมดาบออกมาให้ถึงขีดสุดดีกว่า!
การบุก... คือการตั้งรับที่ดีที่สุด!
จากสิบสองตัวเลือก ตัดออกไปสี่
เหลือแปด
ต้องเลือกอีกสี่
แปดเลือกสี่… ความยากยังคงอยู่ในระดับนรกแตก
โม่หยิงเฉินกวาดตามองแปดกลุ่มดาวที่เหลือไปมา
สมองประมวลผลเร็วเสียยิ่งกว่าซูเปอร์คอมพิวเตอร์ จำลองความเป็นไปได้ของคอมโบนับร้อยนับพันรูปแบบ
จนกระทั่งสายตามาหยุดที่ [หัตถ์เทวะพันกร]
[กลุ่มดาว 2 · หัตถ์เทวะพันกร: สามารถติดตั้งอาวุธได้พร้อมกัน 6 เล่ม อาวุธรองจะลอยอยู่ด้านหลังและโจมตีตามอาวุธหลักโดยอัตโนมัติ]
พริบตานั้น ภาพที่งดงามและนองเลือดอย่างถึงที่สุดก็ระเบิดขึ้นในหัว
จอมดาบอสุราถือดาบหลิวเริ่นรั่วฮั่วไว้ในมือ
เบื้องหลังมีศาสตราอีกหกเล่มลอยวนเวียนดุจปีกแห่งความตาย
เมื่อเขาฟาดฟันออกไปหนึ่งครั้ง
ศาสตราทั้งหกเล่มตอบสนองทันที!
กลายเป็นลำแสงสีดำหกสาย พุ่งเข้าใส่เป้าหมายเดียวกันในมุมและวิถีที่แตกต่างกันอย่างพร้อมเพรียง!
หนึ่งดาบ… เท่ากับเจ็ดดาบ!
แต่นั่นยังไม่ใช่ประเด็นสำคัญ!
ลมหายใจของโม่หยิงเฉินสะดุดกึก เมื่อเขานึกเชื่อมโยงไปถึงกลุ่มดาวอีกดวงหนึ่ง!
[กลุ่มดาว 5 · การโจมตีถึงตาย: เมื่อโจมตีเป้าหมายเดิม ความเสียหายจะเพิ่มขึ้นครั้งละ 10% ซ้อนทับได้สูงสุด 10 ครั้ง]
ถ้าหาก...
ถ้าหากเอา [หัตถ์เทวะพันกร] มาจับคู่กับ [การโจมตีถึงตาย] ล่ะ
หนึ่งดาบเจ็ดสังหาร!
นั่นหมายความว่า จอมดาบเพียงแค่ฟันออกไปหนึ่งครั้ง
บัฟเพิ่มความเสียหายของ [การโจมตีถึงตาย] จะถูกซ้อนทับทันทีเจ็ดชั้น!
นั่นคือความเสียหายเพิ่มขึ้น 70% ในพริบตา!
แล้วถ้าฟันครั้งที่สองล่ะ
อีกสามชั้นที่เหลือจะเต็มหลอดทันที ดันความเสียหายพุ่งแตะเพดานสูงสุด 100%!
และนับตั้งแต่การฟันครั้งที่สองเป็นต้นไป… ทุกการโจมตีจะเป็นการระดมฟันเจ็ดครั้ง ที่แบกรับบัฟความเสียหาย 100% เอาไว้เต็มพิกัด!
แต่นั่น…
คุณคิดว่าความน่ากลัวมันจบลงแค่นี้งั้นหรือ