ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 124: ชีวิตคนทั้งเมืองรวมกัน ก็ยังไม่ล้ำค่าเท่าโม่หยิงเฉิน!

สิ้น​คำ​ตอบรับ​จาก​จิตวิญญาณ​แห่ง​ดาบ​ แววตา​ของ​โม่ห​ยิง​เฉิน​พลัน​เจิด​จรัส​ร้อนแรง​ดุจ​ดวงตะวัน​!

เขา​หมุนตัว​กลับ​อย่าง​รวดเร็ว​

กวาดสายตา​มอง​ซูหลี​และ​กลุ่ม​ของ​เย่เฉิง​ที่​ยังคง​ยืน​นิ่งงัน​ด้วย​ความ​ตกตะลึง​

พวก​เจ้ารอ​อยู่​ที่นี่​ ห้าม​ไปไหน​เด็ดขาด​

ข้า​จะรีบ​ไปรีบ​กลับ​

วาจา​ยัง​ไม่ทัน​จางหาย​!

แกรก​! แกรก​! แกรก​!

ชุด​เกราะ​มาร์ค​สีแดง​ตัด​ขาว​ห่อหุ้ม​ร่างกาย​ของ​เขา​จน​มิดชิด​ใน​ชั่วพริบตา​

ดวงตา​อิเล็กทรอนิกส์​สีฟ้าคราม​สว่าง​วาบ​ขึ้น​!

ตูม​—!!!!

ไอพ่น​พลังงาน​ที่​ติด​ตั้งอยู่​บริเวณ​มือ​และ​เท้า​ พ่น​เปลวเพลิง​เจิดจ้า​ผลักดัน​ร่าง​ของ​เขา​ให้​พุ่ง​ทะยาน​สู่ท้อง​นภา​!

คลื่น​โซนิค​บูม​ระเบิด​ก้อง​อยู่​เบื้องหลัง​!

เขา​ไม่หยุด​รอ​สิ่งใด​ ร่าง​กลายเป็น​ลำแสง​พาด​ผ่าน​ความ​มืดมิด​ยาม​สนธยา​

พุ่งตรง​ดิ่งไป​ยัง​ใจกลางเมือง​!

มุ่งหน้า​สู่เสาแสงสีดำ​ทมิฬ​ที่​เป็น​สัญลักษณ์​แห่ง​ความตาย​ สิ้นหวัง​ และ​การ​มีอยู่​ของ​… รัชทายาท​เผ่า​เงาระดับ​ B!

ทะยาน​เข้าไป​อย่าง​บ้าบิ่น​!

ภายนอก​ ณ อัฒจันทร์​เกียรติยศ​

รายงาน​ท่าน​อธิการ​! เพื่อ​ป้องกัน​ความ​ตื่นตระหนก​ใน​หมู่​ประชาชน​ เรา​ได้​ตัด​สัญญาณถ่ายทอดสด​ออก​สู่สาธารณะ​ทั้งหมด​แล้ว​ครับ​!

พร้อมทั้ง​ออกคำสั่ง​ปิดปาก​นักเรียน​ที่​เข้าชม​การแข่งขัน​ผ่าน​ช่องทาง​ทางการ​ทุกคน​!

ห้าม​ผู้ใด​เผย​แพร่ภาพ​เหตุการณ์​ใน​สนามสอบ​วันนี้​ไม่ว่า​ใน​รูปแบบ​ใด​ก็ตาม​ อย่าง​เด็ดขาด​!

เจ้าหน้าที่​คน​หนึ่ง​วิ่ง​กระหืดกระหอบ​เข้ามา​รายงาน​จวง​เหว่​ย​ด้วย​ใบ​หน้าที่​เต็มไปด้วย​เม็ด​เหงื่อ​

จวง​เหว่​ย​พยักหน้า​รับ​ด้วย​สีหน้า​เคร่งขรึม​

เขา​รู้ดี​ว่า​มาตรการ​เหล่านี้​เป็น​เพียง​การแก้ปัญหา​ที่​ปลาย​เหตุ​ เหมือน​เอา​น้ำ​แก้ว​เดียว​ไปดับ​ไฟป่า

กระดาษ​… ย่อม​ไม่อาจ​ห่อ​ไฟได้​มิด​

หายนะ​ทาง​การศึกษา​ครั้ง​ร้ายแรง​ที่สุด​นับตั้งแต่​ก่อตั้ง​มหาวิทยาลัย​เทียน​อวิ๋น​ ได้​ถูก​จารึก​ลง​ใน​หน้า​ประวัติศาสตร์​เรียบร้อย​แล้ว​

สิ่งที่​ทำได้​ใน​ตอนนี้​ คือ​พยายาม​จำกัด​วง​ความเสียหาย​ให้​อยู่​แค่​ใน​กลุ่ม​ผู้ฝึก​สัตว์​เท่านั้น​

อย่า​ให้​ลุกลาม​ไปถึงคนธรรมดา​ที่​เปราะบาง​

หาก​ข่าว​ที่ว่า​สถาบัน​ชั้นนำ​ระดับ​ประเทศ​ไม่สามารถ​รักษา​ความปลอดภัย​ให้​นักศึกษา​ใหม่​หลุด​ลอด​ออก​ไป…

มัน​จะเป็นการ​ตบหน้า​มหาวิทยาลัย​เทียน​อวิ๋น​ฉาด​ใหญ่​ และ​สั่นคลอน​ความเชื่อมั่น​ต่อ​ระบบ​การศึกษา​ของ​จักรวรรดิ​หลง​เซี่ย​อย่าง​รุนแรง​

ทันใดนั้น​เอง​

เสียง​ที่​ฟังดู​ชราภาพ​แต่​เปี่ยม​ด้วย​พลัง​อำนาจ​ก็​ดัง​ขึ้น​จาก​ด้านล่าง​อัฒจันทร์​

สถานการณ์​ข้างใน​เป็น​อย่างไรบ้าง​

ผู้มาเยือน​ไม่ใช่ใคร​อื่น​ คือ​ ผู้อาวุโส​ฮวง​ ฮวงหง​เฉียง​ ที่​เมื่อ​ครู่​ยัง​ระดม​โจมตี​ม่าน​พลัง​อยู่​ด้านนอก​!

จวง​เหว่​ย​เห็น​เขา​เปรียบเสมือน​เห็น​เสาหลัก​ยึดเหนี่ยว​จิตใจ​ รีบ​ลุกขึ้น​ต้อนรับ​

ท่าน​ฮวง!​ ท่าน​เข้ามา​ได้​อย่างไร​ แล้ว​ทาง​ด้าน​อาณาเขต​เงา…

แค่​อสูร​แฝด​เทพ​มาร​อยู่​ที่นั่น​ก็​พอแล้ว​

น้ำเสียง​เย็นชา​ของ​ผู้อาวุโส​ฮวง​ตัดบท​ทันที​

เจ้าหนู​โม่ห​ยิง​เฉิน​ ไม่เป็นอะไร​ใช่ไหม​

จวง​เหว่​ย​ใจกระตุก​วูบ​ รีบ​ตอบกลับ​ละล่ำละลัก​

ท่าน​ฮวง​โปรด​วางใจ​!

ข้า​เพิ่ง​ตรวจสอบ​เมื่อ​ครู่​ เจ้าหนู​โม่มีสติ​ดีเยี่ยม​

เขา​พา​นักเรียน​อีก​ห้า​คน​ไปหลบ​ซ่อนตัว​ใน​ซาก​อาคาร​ร้าง​ใกล้​ขอบ​เขตแดน​แล้ว​ นั่น​เป็น​จุด​ที่​ปลอดภัย​ที่สุด​ใน​ตอนนี้​!

เขา​ตบ​หน้าอก​ตัวเอง​เพื่อ​ยืนยัน​ความมั่นใจ​

ทันทีที่​อาณาเขต​แตก​ ข้า​จะนำ​ทีม​เข้าไป​ช่วย​เขา​ออกมา​เป็น​คน​แรก​!

อะไร​หนัก​อะไร​เบา​ ข้า​แยกแยะ​ได้​!

ทว่า​เมื่อ​ฟังจบ​ สีหน้า​ของ​ผู้อาวุโส​ฮวง​กลับ​ไม่คลาย​ความกังวล​ลง​เลย​แม้แต่น้อย​

เขา​เพียง​ปรายตา​มอง​จวง​เหว่​ย​ด้วย​สายตา​เย็นเยียบ​

สายตา​นั้น​ทำให้​หัวใจ​ของ​จวง​เหว่​ย​ดิ่ง​วูบ​ลง​สู่ตาตุ่ม​

เรื่อง​กู้ภัย​ไม่ต้อง​ให้​เจ้ามาสอน​

เจ้านั่ง​บัญชาการ​อยู่​ที่​นี่แหละ​

ผู้อาวุโส​ฮวง​สะบัดมือ​

อัศวิน​สวม​เกราะ​เงิน​แวววาว​ ขี่ม้า​ยูนิคอร์น​สีขาว​บริสุทธิ์​ ใน​มือถือ​หอก​ยาว​สำหรับ​ชาร์จ​โจมตี​ ปรากฏ​กาย​ขึ้น​เบื้องหน้า​จวง​เหว่​ย​

สัตว์​อสูร​ระดับ​ B… อัศวิน​ดารา​!

ตอนนี้​… เดี๋ยวนี้​… ดึง​ภาพ​โม่ห​ยิง​เฉิน​ขึ้น​มาให้​ข้า​ดู​!

ข้า​จะให้​อัศวิน​ดารา​ของ​ข้า​ล็อก​พิกัด​ของ​เขา​ไว้​

ครับ​!

จวง​เหว่​ย​ไม่กล้า​ชักช้า​แม้แต่​วินาที​เดียว​

หันไป​ตะคอก​ใส่โซน​เทคนิค​เสียง​ดังลั่น​

ไม่ได้ยิน​ที่​ท่าน​ฮวง​สั่งหรือไง​!

ตัด​ภาพ​กล้องวงจรปิด​ของ​โม่ห​ยิง​เฉิน​ขึ้น​จอ​หลัก​เดี๋ยวนี้​!

ครับ​!

เจ้าหน้าที่​ขานรับ​ นิ้ว​รัว​ลง​บน​แป้น​ควบคุม​อย่าง​รวดเร็ว​

เขา​ยัง​จำรหัส​กล้อง​ตัว​นั้น​ได้​แม่นยำ​ เพราะ​เพิ่งจะ​ถูก​อธิการบดี​สั่งให้​เปิด​ดู​เมื่อ​ไม่กี่​นาที​ก่อน​

แต่ทว่า​… ทันทีที่​ภาพ​ปรากฏ​ขึ้น​บน​หน้าจอ​

ใบหน้า​ของ​เจ้าหน้าที่​คน​นั้น​กลับ​ซีดเผือด​ลง​ใน​พริบตา​ เลือด​ใน​กาย​ราวกับ​ถูก​สูบ​ออก​จน​หมดสิ้น​

นิ้วมือ​ของ​เขา​แข็ง​ค้าง​อยู่​กลางอากาศ​

มัว​ทำ​บ้า​อะไร​อยู่​!

เสียง​ตวาด​ด้วย​ความ​เกรี้ยวกราด​ของ​จวง​เหว่​ย​ดัง​ขึ้น​

เจ้าหน้าที่​สะดุ้ง​สุดตัว​

กัดฟัน​แน่น​ แล้ว​ตัดสินใจ​ส่งภาพ​นั้น​ขึ้น​สู่จอ​ขนาด​ยักษ์​ด้านหน้า​

รายงาน​… รายงาน​ท่าน​อธิ​กา​ร.​.. ท่าน​ฮวง…​

โม่ห​ยิง​เฉิน…​ หาย​ไปแล้ว​ครับ​!

อะไร​นะ​!

ผู้อาวุโส​ฮวง​และ​จวง​เหว่​ย​เงยหน้า​ขึ้น​มอง​พร้อมกัน​ รูม่านตา​หด​เกร็ง​ฉับพลัน​!

บน​หน้าจอ​ขนาด​ยักษ์​…

ซูหลี​ เซี่ยเมิ่ง​หรา​น​ เย่เฉิง​ และ​คนอื่นๆ​ รวม​ห้า​คน​ กำลัง​นั่ง​ขดตัว​อยู่​หลัง​ซาก​กำแพง​ด้วย​สีหน้า​ตื่นตระหนก​

ใน​ภาพ​มีคน​อยู่​ห้า​คน​

แต่กลับ​ไม่มีคน​ที่​พวกเขา​ต้องการ​เห็น​มาก​ที่สุด​!

โม่ห​ยิง​เฉิน…​ คน​ที่​ควรจะ​อยู่​กับ​กลุ่ม​เพื่อ​น.​..

เขา​หาย​ไป!

หาย​ไปจาก​จุด​ที่​ทุกคน​คิด​ว่า​ปลอดภัย​ที่สุด​!

นี่​น่ะ​หรือ​ที่​เจ้าบอ​กว่า​ไม่มีปัญหา​!

ตูม​—!!!!

แรงกดดัน​อัน​น่าสะพรึงกลัว​ระเบิด​ออกจาก​ร่าง​ของ​ผู้อาวุโส​ฮวง!​

แรงกดดัน​ทาง​จิตวิญญาณ​ของ​ผู้ฝึก​สัตว์​ระดับ​ 5 ถาโถมเข้าใส่​ราวกับ​คลื่น​ยักษ์​สึนามิ​ กวาดล้าง​ไปทั่ว​อัฒจันทร์​!

แม้แต่​จวง​เหว่​ย​ที่อยู่​ใกล้​ที่สุด​ ยัง​หน้า​ซีดเผือด​ ต้านทาน​ไม่ไหว​จน​ต้อง​ถอยกรูด​ไปหลาย​ก้าว​!

คน​อยู่​ไหน​!

ดวงตา​ของ​ผู้อาวุโส​ฮวง​แดงก่ำ​ เอ่ย​ถามทีละ​คำ​ด้วย​น้ำเสียง​ที่​กด​ต่ำ​จน​น่ากลัว​

หา​ให้​เจอ​เดี๋ยวนี้​!

เขา​ไม่ใช่ผู้อาวุโส​ใจดี​ผู้​เป็น​ดั่ง​เสาหลัก​ที่​มั่นคง​อีกต่อไป​

แต่กลับ​กลายเป็น​สัตว์​อสูร​บรรพกาล​ที่​กำลังจะ​คลุ้มคลั่ง​และ​พร้อม​จะฉีก​กระชาก​ทุกคน​ที่​ขวางหน้า​!

ถ้าโม่ห​ยิง​เฉินผม​ร่วง​แม้แต่​เส้น​เดียว​…

สายตา​อำมหิต​กวาด​มอง​เจ้าหน้าที่​ทุกคน​ที่​กำลัง​ยืน​ตัวสั่น​งันงก​

น้ำเสียง​นั้น​เต็มไปด้วย​เจตนา​ฆ่าที่​ไม่อาจ​ปิดบัง​

พวก​เจ้า… อย่า​หวัง​ว่า​จะได้​อยู่​อย่าง​เป็นสุข​!

บ้า​ไปแล้ว​!

ผู้อาวุโส​ฮวง​เสียสติ​ไปแล้ว​!

ทุก​คนใน​ที่​นั้น​ต่าง​อกสั่นขวัญแขวน​กับ​ท่าที​ของ​เขา​

ไม่เคย​มีใคร​เห็น​ชาย​ชรา​ผู้​สุขุม​เยือกเย็น​ดั่ง​ขุนเขา​ไท่​ซาน​คน​นี้​ หลุด​การควบคุม​ได้​ถึงขนาด​นี้​มาก่อน​!

เพียง​เพื่อ​นักเรียน​คนเดียว​

ไม่!

พวกเขา​รู้แจ้ง​ในทันที​

ใน​ใจของ​ผู้อาวุโส​ฮวง…​ น้ำหนัก​ชีวิต​ของ​โม่ห​ยิง​เฉิน​ อาจจะ​มากกว่า​ชีวิต​ของ​คน​ทั้งเมือง​รวมกัน​เสีย​อีก​!

นักเรียน​น่ะ​มีถมเถไป ปีแล้วปีเล่า​ก็​ผลิต​ออกมา​ได้​เรื่อยๆ​

แต่​จะมีสัก​กี่​คน​… ที่จะ​ก้าว​ไปถึงระดับ​ A

หรือ​แม้กระทั่ง​… เอื้อม​แตะ​ธรณีประตู​ระดับ​ S

ไม่มี!

อย่า​พูดถึง​ระดับ​ S เลย​

แค่​ระดับ​ A…

ศิษย์เก่า​คน​ล่าสุด​ของ​เทียน​อวิ๋น​ที่​ก้าว​ไปถึงระดับ​นั้น​ได้​

มัน​ก็​เป็นเรื่อง​เมื่อ​สิบ​กว่า​ปีที่แล้ว​!

เร็ว​! รีบ​หา​!

หน่วย​กล้องวงจรปิด​ทุก​หน่วย​ฟังทาง​นี้​! ทิ้ง​เป้าหมาย​อื่น​ให้​หมด​! ค้นหา​โม่ห​ยิง​เฉิน​เดี๋ยวนี้​!

หมุน​กล้อง​ทุก​ตัว​! สแกน​ทุก​ตารางนิ้ว​!

เสียง​ตะโกน​สั่งการ​ของ​จวง​เหว่​ย​ดังลั่น​ไปทั่ว​อัฒจันทร์​ที่​กำลัง​โกลาหล​

ระบบ​การ​สั่งการ​ทั้งหมด​ล่มสลาย​ เหลือ​เพียง​ภารกิจ​เดียว​

ทุกคน​ต่าง​ตาลีตาเหลือก​ จ้องมอง​จอภาพ​นับ​ร้อย​เพื่อ​ตามหา​ร่าง​ที่​หาย​ไปอย่าง​บ้าคลั่ง​

ทำไม​… ทำไม​ต้อง​มาหายตัว​ไปใน​เวลา​หน้าสิ่วหน้าขวาน​แบบนี้​ด้วย​!

เมือง​ว่าง​เทียน​, บังเกอร์​ใต้ดิน​ส่วนกลาง​

ณ ที่​แห่ง​นี้​… เงียบสงัด​

เงาร่าง​มหึมา​สิบ​สาย​ที่​แผ่​กลิ่นอาย​ระดับ​ C อัน​น่าสะพรึงกลัว​ กำลัง​หมอบ​ราบ​อยู่​กับ​พื้น​

ร่างกาย​ของ​พวก​มัน​สั่น​ระริก​ด้วย​ความตื่นเต้น​

เบื้องหน้า​พวก​มัน​…

เงาร่าง​รูปร่าง​คล้าย​มนุษย์​ร่าง​ผอม​สูงกำลัง​นอน​เอนกาย​อย่าง​เกียจคร้าน​

เขา​คือ​ต้นตอ​ของ​หายนะ​ครั้งนี้​… รัชทายาท​เผ่า​เงาระดับ​ B

วูม—​

ผลึก​แก้ว​ที่​ฝังอยู่​บน​ผนัง​ แสงสว่าง​ของ​มัน​วูบ​ดับ​ลง​ไปอีก​หนึ่ง​ส่วน​

โซ่ตรวน​พลังงาน​ที่​พันธนาการ​เห​ล่าสัตว์​อสูร​ไว้​ ก็​คลาย​ออก​อีก​เปราะ​หนึ่ง​เช่นกัน​